آشنایی با بت وارگی کالا یا Commodity Fetishism بتوارگیِ کالا یعنی چه؟ بتوارگیِ کالا یعنی چیزهایی که میخریم، بیش از حد مهم میشوند و کمکم احساس میکنیم:ارزش آدمها با «چیزی که دارند» سنجیده میشود قیمتها و بازارها انگار خودشان تصمیم میگیرند کالاها مهمتر از آدمها میشوند انسانها در برابر چیزها و قیمتها بیقدرت میشوند کالاها زنده میشوند، آدمها بیقدرت. چیزها/اشیاء مهمتر از آدمها میشوند.
در زندگی روزمره، بهجای اینکه آدمها را با رفتار، اخلاق یا رابطهشان بسنجیم، با «چیزی که دارند» میسنجیم:
گوشی چه مدلی داردماشینش چیستلباسش چه برندی استخانهاش کجاستکالا تبدیل میشود به معیار ارزش انسان. این مفهوم را چه کسی مطرح کرد؟این اصطلاح را کارل مارکس در سال ۱۸۶۷ مطرح کرد. او میگفت در سرمایهداری، رابطهٔ انسانها با یکدیگر تبدیل میشود به رابطهٔ انسانها با کالاها.
یعنی بهجای اینکه بگوییم «این آدم مهربان است»، میگوییم: «این آدم ماشین خوب دارد، پس موفق است.»
🧩 بتوارگی در زندگی روزمرهٔ امروز چه شکلی دارد؟
۱) کالاها تبدیل به معیار ارزش آدمها شدهاندبرند لباس، مدل گوشی، نوع ماشین، محلهٔ زندگی… همه تبدیل شدهاند به معیار قضاوت.
۲) بازار مثل یک موجود زنده رفتار میکندمیگوییم: «بازار عصبی شد»، «بازار تصمیم گرفت»، «بازار سقوط کرد». انگار بازار یک موجود زنده است، نه مجموعهای از تصمیمهای انسانی.
۳) احساس بیقدرتی در برابر قیمتهاقیمتها بالا میروند و آدمها حس میکنند هیچ کنترلی ندارند. این همان بتوارگی است: چیزها بر انسانها سلطه پیدا میکنند.
چرا این مفهوم امروز مهمتر از همیشه است؟چون زندگی ما بیش از هر زمان دیگری با کالاها تعریف میشود:- گوشی، لپتاپ، ماشین - اجارهٔ خانه - هزینهٔ درمان - هزینهٔ آموزش - حتی «ظاهر» و «سبک زندگی»
همه تبدیل شدهاند به چیزهایی که باید بخریم، داشته باشیم، یا برایشان بجنگیم.
در چنین جهانی، طبیعی است که آدمها احساس کنند:
- همیشه عقباند - همیشه باید بیشتر کار کنند - همیشه باید بیشتر بخرند - همیشه باید خودشان را با دیگران مقایسه کنند
این فشار، فقط اقتصادی نیست؛ روانی و اجتماعی است.
چه نقدهایی امروز به بتوارگی وارد میشود؟بسیاری از نظریهپردازان میگویند:
- کالاها جای رابطه و معنا را گرفتهاند - مصرفگرایی انسان را خسته و بیهویت کرده - شبکههای اجتماعی این فشار را چند برابر کرده - بازارها مثل «خدایان کوچک» رفتار میکنند و زندگی مردم را تعیین میکنند
اما طرفداران بازار آزاد میگویند این مفهوم اغراقآمیز است و بازار فقط نیازهای مردم را پاسخ میدهد.
جمعبندی بتوارگیِ کالا یعنی چیزهایی که میخریم، بیش از حد مهم میشوند و روابط انسانی را پنهان میکنند. این مفهوم کمک میکند بفهمیم چرا:- قیمتها اینقدر بر زندگی ما سلطه دارند - چرا مقایسهٔ اجتماعی اینقدر شدید شده - چرا آدمها احساس بیقدرتی و فشار میکنند - چرا مصرفگرایی پایان ندارد
این یک نقد فلسفی نیست؛ توضیحی برای تجربهٔ روزمرهٔ ماست.
شما چه تجربه ای از حضور این مفهوم در زندگی روزمره و روابط خود دارید؟معرفی کارگاههای پاییزهمه کارگاهها آنلاین و در گوگل میت + گروه پشتیبانی در تلگرام/بله و با رویکرد گفتگوی کوچینگی برگزار می شوند.
کلاب فیلم و سریال زنان گروه ۷: فصل اول سریال The morning show درباره کنسل کالچر و مواجه با آزار و خشونت های مبتنی بر جنسیت، ده جلسه، شروع از ۱۸ مهر ، شنبه ها ۲۰ تا ۲۱:۳۰، مبلغ سرمایه گذاری: ۱ میلیون تومان/۱۰ یوروکلاب کتابخوانی زنان گروه ۱۳: کتاب زندگی فکر و دیگر هیچ، با موضوع مدیریت فکر و تاب آوری شناختی،۱۰ جلسه، شروع از ۷ مهر، سه شنبه ها ۲۰ تا ۲۱:۳۰، مبلغ سرمایه گذاری: ۱ میلیون تومان/۱۰ یوروگروه ۲ کتابخوانی بازآفرینی هویت برای تمام گروهها (نه فقط زنان) با تمرین ارزشهای EDI: کتاب نیروی خشونت پرهیزی، ۲۴ جلسه دوفصل پاییز و زمستان. شروع از ۵ مهر، یک شنبه ها ۲۰ تا ۲۱:۳۰، مبلغ سرمایهگذاری برای هر فصل ۹۰۰.۰۰۰-۱.۵۰۰.۰۰۰ تومان/ ۲۰-۳۰ یورو (مبلغ منعطف طبق امکان شما) کارگاه تاب آوری گروه ۱۱: ۸ جلسه، شروع از مهرماه پس از تکمیل ظرفیت، چهارشنبه ها ۱۹:۳۰ تا ۲۱:۳۰، مبلغ سرمایه گذاری: ۵-۸ میلیون تومان/۴۰-۶۰ یورو (مبلغ منعطف طبق امکان شما)امکان پرداخت چند مرحله ای برای تمام موارد وجود دارد. همچنین شما می توانید اسپانسر حضور علاقمندانی شوید که امکان پرداخت ندارند.ثبت نام و اطلاعات بیشتر@dayangrowthhomeتسهیل گر: مهسا حریریکوچکنشگر اینترسکشنال
۵Nava - To Ke Dar Tariki.mp3
۰۱:۲۵-۱.۴۴ مگابایت
امروز یه دوست قشنگ برام فرستادش، منم می فرستم برای شما قشنگا که صرفا بودنتون به تنهایی قشنگی این دنیاست... 🥰
۶خبر خوبیکی از سریالهایی که خیلی دوستش دارم سریال ترکیه ای محصول نت فلیکس هست به نام «درخت زیتون»سه فصل این سریال رو از اینجا می تونین دانلود کنین:https://www.film2mx.top/series/zeytin-agaci/۲۱ سه ستونِ یک رابطه امن از نگاه «سو جانسن» (بر اساس کتاب «محکم در آغوشم بگیر»)برای اینکه احساس کنیم واقعاً کسی کنارمونه، باید سه رکن حیاتی توی رابطه برقرار باشه:
در دسترس بودن (Accessibility): وقتی بهش نیاز داری، بتونی پیداش کنی. احساس کنی که "واقعا اونجاست". پاسخگویی (Responsiveness): وقتی ناراحتی یا سردرگمی، بتونی روی پاسخ عاطفی اون حساب کنی؛ با شنیدنِ واقعی، نه فقط حضور فیزیکی. درگیر بودن (Engagement): یعنی از ته دل کنارت باشه؛ نه فقط با حضور بدنی، بلکه با دقت، توجه و قلبش.🧩 این سه، کنار هم یه پیام واضح دارن: “آیا برای من اینجایی؟” (ARE you there for me?)
مثال واقعی: تصور کن روز سختی داشتی و وقتی به خونه میرسی، فقط میخوای حرف بزنی. اگه شریکت گوشیشو کنار بذاره، نگاهت کنه و بگه «بهم بگو چی شده، دارم گوش میدم»، یعنی داره نشون میده که هم در دسترسه، هم پاسخگو و هم عمیقاً درگیر رابطهست.اگر فکر می کنی برای داشتن روابط بهتر تو زندگی همراهی یک کوچ بهت کمک می کنه، من کنارتم.چهار سال پیش دوره تخصصی کوچینگ روابط رو در آکادمی ایمپکت آمریکا گذروندم و در این مدت مطالعه و تجربه زیادی که کسب کردم می تونه در مسیر پر چالش ساختن یک رابطه سالم برای مراجعانم مفید باشه.کافیه بهم پیام بدی تا جلسه آشنایی بذاریم @Dayangrowthhome۴ پذیرش محدودیت قدرت در نهادهای کوچک اجتماعیخانواده، دوستی، آپارتمانها، گروههای محلی و هر جمع کوچک روزمرهقدرت فقط در سطح حکومت یا نهادهای بزرگ شکل نمیگیرد. بخش مهمی از تجربهی آزادی، مشارکت و احترام متقابل در فضاهای کوچک و در دسترس ما ساخته میشود: در خانواده، جمع دوستان، ساختمانها، گروههای محلی، انجمنهای کوچک صنفی یا داوطلبانه.
در این جمعها ممکن است فردی به دلیل تجربه، محبوبیت، ارتباطات یا توانایی بیشتر، بهتدریج نفوذ بیشتری پیدا کند. این امر همیشه مشکلزا نیست؛ کار جمعی به تقسیم مسئولیت و نوعی رهبری نیاز دارد. اما مسئله از جایی آغاز میشود که نفوذ به حق دائمی تصمیمگیری تبدیل شود و دیگران نتوانند دربارهی آن پرسش کنند.
وقتی همیشه یک نفر جلسه یا گفتوگو را اداره میکند، اطلاعات فقط نزد چند نفر میماند، همان افراد سخنگو هستند، تصمیمها در غیاب دیگران گرفته میشود، یا پرسیدن «چه کسی این تصمیم را گرفت؟» بیاحترامی تلقی میشود، یک سلسلهمراتب غیررسمی در حال شکلگیری است.
جو فریمن در «استبداد بیساختاری» یادآوری میکند: اگر قواعد روشن وجود نداشته باشد، ساختارهای غیررسمی شکل میگیرند و قدرت در دست حلقهای کوچک متمرکز میشود؛ در حالیکه اعضای دیگر دقیقاً نمیدانند چه کسی اختیار دارد و چگونه تصمیم گرفته میشود.
🟪 یک تمرین کاربردی کوچک: گردش مسئولیت در جمعهای روزمره
در یکی از جمعهای کوچک اطرافمان—خانواده، گروه دوستان، ساختمان، انجمن محلی—یک مسئولیت را گردشی کنیم:
گردش اداره جلسه — اگر همیشه یک نفر جلسه یا گفتوگو را هدایت میکند، فرد دیگری این کار را انجام دهد. گردش نقش سخنگویی — اگر یک نفر سخنگوست، فرد دیگری نیز فرصت نمایندگی جمع را پیدا کند. شفافسازی اطلاعات — اگر اطلاعات فقط در اختیار چند نفر است، تا جایی که امنیت و شرایط اجازه میدهد، دسترسی روشنتری ایجاد کنیم.و سه سؤال ساده را عادی کنیم: چه کسی تصمیم گرفت؟ با چه اختیاری؟ این اختیار تا چه زمانی است؟
هدف حذف رهبری نیست. پژوهشهای مارشال گنز نشان میدهد ساختار «فرماندهی و کنترل» مشارکت و یادگیری را تضعیف میکند، اما ساختار کاملاً بیقاعده نیز قدرت پنهان و غیرپاسخگو میسازد. راه میانه، رهبری تیمی همراه با نقشهای مشخص، تصمیمگیری جمعی و سازوکارهای واقعی پاسخگویی است.
🟫 اگر به مشارکت و توزیع قدرت باور داریم…
اگر شما به مشارکت در تصمیمگیری، دموکراسی روزمره و توزیع قدرت باور دارید، بیایید از همین اقدامات کوچک و در دسترس شروع کنیم.
تمرین آزادی یعنی یاد بگیریم قدرت را نه فقط از دشمنانمان، بلکه از دوستانمان هم بپرسیم؛ زیرا مسئلهی دموکراسی این نیست که چه کسی قدرت دارد، بلکه این است که هیچکس نتواند آن را بیپاسخگویی برای همیشه در اختیار بگیرد.
منبع این متن من نیستم. صرفا بازنویسی شده و بخش هایی برای گروههای هدف تغییر کردند.۳ثبت نام کارگاه تاب آوری گروه ۱۱ شروع شد...شاید تجربه اش کرده باشی...
وقتی یه حرف ساده از طرف کسی، کل روزت رو خراب میکنه... یا وقتی نمیدونی جواب بدی، سکوت کنی یا فقط بری... یا اگه دلت می خواد تو لحظه های پرفشار کاری کنی که بعداً پشیمون نشی...این وقتها «بدنت» میتونه راهو نشونت بده... کارگاه «تابآوری بدن محور» برای زنانی طراحی شده که میخوان یاد بگیرن چطور با کمک شناخت هیجانات و اثرش در بدنشون، از حالتهای پرفشار و گیجکننده بیرون بیان، آرومتر تصمیم بگیرن و خودشون رو بهتر بشناسن. چی یاد میگیری؟• شنیدن و فهمیدن هیجانات و نشونههای بدن • تمرینهایی برای آروم کردن ذهن و بدن • ساختن رابطهای امنتر با خودت و آدمهای مهم زندگیت با کمک یوگای ساده، مدیتیشن های کوتاه، نقاشی کودکانه و حرکت آزاد و... شروع دوره: پاییز ۱۴۰۵ چهارشنبه ها ۱۹:۳۰ تا ۲۱:۳۰ به وقت ایران مدت: ۸ هفته، جلسات آنلاین در گوگل میت ظرفیت محدود: فقط ۶ نفر پشتیبانی بین جلسات در تلگرام/بله مبلغ سرمایه گذاری: ۵ تا ۸ میلیون تومان برای عزیزان داخل ایران/۴۰ تا ۶۰ یورو برای عزیزان خارج از ایران (مبلغ منعطف طبق امکان شما)با امکان پرداخت چند مرحله ایدعوت می کنم اطلاعات بیشتر رو اینجا در سایت بخونید. (بعلت مشکل فنی سایت هنوز اطلاعات مربوط به دوره جدید اضافه نشده اما محتوای قبلی در دسترسه)https://dayan-co.com/rcy/دسترسی به فایل صوتی درباره این کارگاهhttps://t.me/mahsaharirii/8956 برای ثبتنام یا مشاوره می تونین پیام بدین تا صحبت کنیم...@dayangrowthome09100200757
۳ ثبتنام کلاب فیلم و سریال زنان گروه ۶ شروع شد… پاییز و زمستان امسال با دو فصل از سریال The Morning Show همراه هم خواهیم بود؛ فصل اول در پاییز و فصل دوم در زمستان. خلاصه داستان: در پشتصحنه یکی از مشهورترین برنامههای صبحگاهی آمریکا، بحران بزرگی رخ میدهد: افشای پروندههای آزار جنسی یک مجری محبوب، همهچیز را زیر و رو میکند. این سریال روایتی پرتنش از آزار و خشونت مبتنی بر جنسیت، سوءاستفاده از قدرت، سکوت سازمانی، و پیچیدگیهای کنسل کالچر ارائه میدهد. دانلود سریال از سایت بدون فیلترشکن یا در گروه تلگرام ممکن است.https://www.film2mx.top/series/the-morning-s/در طول هفته هر زمان فرصت داشتید میبینید و در جلسه آنلاین با هم گفتگو میکنیم. شنبهها ساعت ۸ تا ۹:۳۰ شب، به وقت ایران شروع: ۱۸ مهر جلسات آنلاین در گوگل میت گفتوگوهای تعاملی با رویکرد کوچینگ روایتمحور و ابزارهای سوماتیک گروه پشتیبانی در تلگرام مبلغ سرمایهگذاری این دوره: ۱ میلیون تومان یا ۱۰ یورو برای عزیزان خارج از کشور (با امکان پرداخت چندمرحلهای) اطلاعات بیشتر کلاب فیلم و سریالhttps://dayan-co.com/movieclub/ برای حضور و ثبتنام کافیه پیام بدین @dayangrowthhome۴چرا مردان در گفتگوهای حقوق زنان، دائماً به دنبال مثالهای ظلم به مردان هستند؟مقدمهدر بسیاری از گفتگوهای روزمره درباره حقوق زنان، مردان مثالهایی میآورند از زنانی که «به مردان ظلم کردهاند». این مثالها معمولاً بسیار کوچکاند: زنی که دیگر تیمارداری نمیکند، زنی که مرز گذاشته، زنی که از نقش مراقب عاطفی خارج شده، زنی که استقلال بیشتری نشان میدهد، یا زنی که دیگر مرد را نمیخواهد. بخشی از این واکنشها ریشه در این دارد که در مردسالاری، برخی رفتارها اصلاً وظیفه مرد نبوده و حتی «حق مسلم» او تلقی میشده: زن حق ندارد مرد را نخواهد، از او ایراد بگیرد، یا بخواهد بهتر باشد؛ اینها را فقط مردان باید از زنان بخواهند. لابد در دل میگویند: «چه غلطا!»
در چنین موقعیتهایی، مرد احساس میکند «حقش ضایع شده» یا «مورد ظلم قرار گرفته»، در حالی که زن فقط به سمت حق طبیعی خود حرکت کرده است یا تازه دارد عاملیت، حق اعتراض و حق نخواستن را یاد میگیرد.
به نظرم این واکنش مردان دو ریشه اصلی دارد:
۱) ظلم به زنان آنقدر عادیسازی شده که دیده نمیشود، و ظلم به مردان آنقدر نادر است که کوچکترین نمونهاش بزرگنمایی میشود. مثلاً ما از زنکشی میگوییم، آنها از اینکه «زنی مردی را نخواسته» مثال میآورند.
۲) ظلم زنان به مردان اگر هم رخ دهد، استثنا است نه قاعده؛ ساختار برای چنین امکانی ساخته نشده و در بستر مردسالاری برای آن فرش قرمز پهن نشده.
اما این دو تنها لایههای ماجرا نیستند. برای فهم کامل این پدیده، باید چند سازوکار دیگر را هم ببینیم.
۱) سوءتعبیر برابری بهعنوان تهدیددر فرهنگ مردسالار، مردان از کودکی یاد میگیرند که مرکزیت، امتیاز و حق تصمیمگیری را طبیعی بدانند. وقتی زنان فقط کمی از این مرکزیت فاصله میگیرند—مثلاً تیمارداری نمیکنند، تسلیم محض نیستند، نقش روانکاو خانگی را ادامه نمیدهند—مرد این تغییر را نه بهعنوان عدالت، بلکه بهعنوان از دست دادن امتیاز تجربه میکند.
در روانشناسی اجتماعی این پدیده شناختهشده است: از دست دادن امتیاز، مثل ظلم احساس میشود. تراپی در این حوزه برای تشخیص و ترمیم کمک کننده است.
۲) دفاعهای روانی مردانه در برابر مسئولیتپذیریوقتی ساختار مردسالار نقد میشود، بسیاری از مردان برای حفظ «خودپنداره مردانه» از دفاعهای روانی استفاده میکنند:
انکار: «ما که ظلم نمیکنیم.» وارونهسازی: «اتفاقاً شماها به ما ظلم میکنید.» فرافکنی: «زنها همیشه کنترلگرن.» کوچکسازی تجربه زنان: «این چیزا که ظلم نیست.»این دفاعها برای جلوگیری از مواجهه با واقعیت ساختاری به کار میروند.
۳) استفاده ابزاری از استثنا برای بیاعتبارسازی ساختارمردان معمولاً یک مثال استثنایی از ظلم یک زن به یک مرد را مطرح میکنند تا کل ساختار را زیر سؤال ببرند. این یک مغالطه است: استثنا نمیتواند ساختار را توضیح دهد.
تحلیل جنسیت بر پایه میانگینها، الگوها، توزیع قدرت و ساختارها است، نه تکموردها، حتی اگر در دنیای اطراف شما زیاد دیده شود، در مقیاس کلی همچنان ناچیز و استثناست.
۴) مردسالاری عاطفی: وابستگی مردان به مراقبت زناندر بسیاری از فرهنگها، مردان از کودکی یاد میگیرند که زن باید:
مراقبت کند گوش بدهد آرام کند نیازهای عاطفی را مدیریت کند وقتی زن این نقش را کنار میگذارد، مرد دچار خلأ عاطفی میشود و این خلأ را «ظلم» تعبیر میکند. این بحران نتیجه وابستگی به مراقبت زنان است، نه ظلم زنان. شاید یادگیری مهارت خودمراقبتی برای مردان کمک کننده باشد. در دنیای امروز هر انسان بالغی مسوول انجام کارهای شخصی و مراقبت از خود است. مگر آنکه به لحاظ جسمی یا روحی دارای معلولیت و نیازمند مراقبت ویژه باشد.
۵) مردسالاری نرم: مردان «خوب» و انتظار پاداشمردسالاری نرم یعنی مردانی که خود را «مهربان»، «مترقی» یا «حامی زنان» میدانند، اما این «خوب بودن» را سرمایهای برای مطالبه امتیاز میکنند.
در این الگو، مرد میگوید: «من که خوبم، چرا با من اینطوری؟»
در مردسالاری نرم:
مرد رفتارهای حداقلی انسانی را «فضیلت» میبیند، انتظار دارد زن به خاطر این حداقلها پاداش بدهد، و وقتی زن مرز میگذارد، آن را ظلم تعبیر میکند. یعنی مرد برای آنچه وظیفه طبیعی و انسانیاش است، منتظر پاداش و تحسین است.
۶) ترس از دست دادن کنترل در روابطدر بسیاری از روابط، کنترل مردانه با «عشق» یا «مراقبت» اشتباه گرفته میشود. وقتی زن استقلال بیشتری نشان میدهد، مرد این استقلال را «بیاحترامی» یا «ظلم» تعبیر میکند. این واکنش ناشی از ترس از دست دادن کنترل است، نه ظلم واقعی.
ادامه در پست بعدی...
۱...ادامه ی پست قبلیجمعبندیوقتی مردان تغییرات کوچک زنان را «ظلم» میبینند، معمولاً با یک واقعیت ساختاری مواجهیم: برابری برای کسانی که امتیاز داشتهاند، مثل تهدید و ظلم احساس میشود.در کنار دو نکته اصلی—عادیسازی ظلم به زنان و استثنایی بودن ظلم زنان به مردان—چند سازوکار دیگر هم نقش دارند:- سوءتعبیر برابری بهعنوان تهدید - دفاعهای روانی مردانه - استفاده ابزاری از استثنا - مردسالاری عاطفی - مردسالاری نرم - ترس از دست دادن کنترل
این لایهها کنار هم توضیح میدهند چرا مردان حتی تغییرات کوچک زنان را «ظلم» تعبیر میکنند، در حالی که زنان فقط به سمت حق طبیعی خود حرکت کردهاند.
بحران مردانگی شکنندهبه نظر میرسد ما با بحران مردانگی شکننده روبهرو هستیم. اما برخلاف زنان که برای عبور از بحرانهایشان اغلب کمک تخصصی میگیرند—تراپی، دورههای خودشناسی، کوچ، مطالعه، اقدام—مردان اغلب به این موضوع بیتوجهاند و برای بهبود خودشان تلاش سازمانیافته ندارند. شاید منتظرند طبق معمول، زنان با ازخودگذشتگی و فداکاری در نقشهای رایگان تراپیست، پرستار و مددکار، با عقبنشینی و تسلیم، مشکلاتشان را حل کنند. از قدیم در فرهنگ عامه، بهبود رفتار و شرایط یک مرد را به ازدواج و نقش همسری زن حواله میدادند؛ این تصویر غلط هنوز هم در پسزمینه جامعه - حتی در ذهن خود زنان- وجود دارد: زن باید مرد را مراقبت، تیمارداری یا اصلاح کند؛ انگار قدرت ماورایی دارد!
در حالی که این نقشها تخصصی هستند و به متخصصان متنوعی تعلق دارند: پزشک، روانپزشک، پرستار، مددکار اجتماعی، روانشناس… و شامل پرداخت حقالزحمه هستند، نه وظیفه ذاتی زنان بدون مزد.
دعوت پایانی*دفعه بعد که خواستید در مقابل زنان از «حقوق مردان» بگویید، کمی به آمار آزار و خشونت علیه زنان نگاه کنید و ببینید عاملان این خشونتها علیه زنان، کودکان و حتی سایر مردان، بیش از ۹۰ درصد در همه دنیا مردانند. شاید کمی سکوت کنید، فضا بدهید، و بتوانید منبر نرفتن و اظهار فضل نکردن را تاب بیاورید. ما این همه سال از این شرایط نمردیم؛ شما هم با همهجا مرکز توجه نبودن نمیمیرید. بلکه امکان میدهید بقیه افراد هم کمی توجه دریافت کنند، به جای اینکه مثل خونآشام، همهاش را برای خودتان بخواهید.
*خشمگینم؟ بله حق دارم خشمگین باشم چون به جای فروتنانه ساکت بودن و شنیدن و تلاش برای فهمیدن دایم حرف می زنید!
#مقاله_کوتاه