مهسا جهانبازی/کوچ سلامت
من دورهای طراحی کردهام که مخصوص افرادی است که میخواهند سبک زندگی سالمتری داشته باشند، ورزش را شروع کنند، تغذیه بهتری داشته باشند، مطالعه و رشد فردی را وارد زندگیشان کنند یا به اهداف شخصی و شغلی خود برسند. در تجربه کاری من به عنوان پرستار، بارها دیدهام که بسیاری از مشکلات جسمی و روانی ریشه در سبک زندگی دارند. از طرفی به عنوان کوچ سلامت متوجه شدهام که بیشتر افراد میدانند چه کاری برایشان مفید است، اما در عمل کردن به آن دچار چالش میشوند. واقعیت این است که سلامت، رشد فردی و رسیدن به هر هدفی، بدون برنامهریزی و عمل مداوم امکانپذیر نیست. به همین دلیل در این دوره به سراغ یکی از مهمترین مهارتهای زندگی میرویم؛ مهارت عمل کردن. در این مسیر با هم یاد میگیریم: 
مغز ما چگونه عمل میکند و چرا در برابر تغییر مقاومت میکند چگونه عادتها شکل میگیرند و تغییر میکنند چطور اهدافی واقعبینانه و قابل دستیابی تعیین کنیم چگونه برنامهای طراحی کنیم که واقعاً قابل اجرا باشد راهکارهای افزایش عملگرایی و کاهش اهمالکاری نقش خودآگاهی در ایجاد تغییرات پایدار استفاده از مدیتیشن و توجهآگاهی برای مدیریت ذهن ساختن روتینهای کوچک اما مؤثر این دوره صرفاً درباره نوشتن برنامه نیست؛ بلکه درباره شناخت خود، شناخت ذهن و تبدیل دانستن به انجام دادن است. امیدوارم این دوره بتواند به شما کمک کند قدمهای کوچکی بردارید که در طول زمان به تغییرات بزرگ و پایدار در زندگیتان تبدیل شوند. برای دریافت اطلاعات بیشتر، سرفصلها و شرایط ثبتنام و هزینه دوره، به آیدی زیر پیام دهید: @mahsajahanbazii با مهر مهسا جهانبازی پرستار و کوچ سلامت :::
مغز ما چگونه عمل میکند و چرا در برابر تغییر مقاومت میکند چگونه عادتها شکل میگیرند و تغییر میکنند چطور اهدافی واقعبینانه و قابل دستیابی تعیین کنیم چگونه برنامهای طراحی کنیم که واقعاً قابل اجرا باشد راهکارهای افزایش عملگرایی و کاهش اهمالکاری نقش خودآگاهی در ایجاد تغییرات پایدار استفاده از مدیتیشن و توجهآگاهی برای مدیریت ذهن ساختن روتینهای کوچک اما مؤثر این دوره صرفاً درباره نوشتن برنامه نیست؛ بلکه درباره شناخت خود، شناخت ذهن و تبدیل دانستن به انجام دادن است. امیدوارم این دوره بتواند به شما کمک کند قدمهای کوچکی بردارید که در طول زمان به تغییرات بزرگ و پایدار در زندگیتان تبدیل شوند. برای دریافت اطلاعات بیشتر، سرفصلها و شرایط ثبتنام و هزینه دوره، به آیدی زیر پیام دهید: @mahsajahanbazii با مهر مهسا جهانبازی پرستار و کوچ سلامت :::
۲قرارِ توی یک بخش از این دوره، با زیستشناسی برنامهریزی آشنا بشیم؛ اینکه مغز ما چطور با برنامهریزی و عمل کردن ارتباط داره و چرا گاهی با وجود برنامهها، اجرا کردنش برامون سخت میشه.
خوشحال میشم اگه تمایل داری این چرخه رو بهتر بشناسی و یاد بگیری، همراه من باشی 🤍
برای دریافت جزئیات دوره با من در ارتباط باش@mahsajahanbazii
خوشحال میشم اگه تمایل داری این چرخه رو بهتر بشناسی و یاد بگیری، همراه من باشی 🤍
برای دریافت جزئیات دوره با من در ارتباط باش
@mahsajahanbazii۶۱دوستان فعالیت ما این روزا بیشتر توی اینستاگرام خوشحال میشم در صورت تمایل اونجا همراه من باشید
۳
۵۲اگه دوست داشتید تمرین بالا رو انجام بدید و توی پی وی برام ارسال کنید
ما اینجاییم تا با هم یه زندگی سالم و متعادل بسازیم
لینک ارتباط با من @mahsajahanbazii
ما اینجاییم تا با هم یه زندگی سالم و متعادل بسازیم
لینک ارتباط با من
@mahsajahanbazii۶
۴رشد همیشه با تغییرهای بزرگ شروع نمیشود…
گاهی از یک تصمیم کوچک، یک آگاهی تازه، یا حتی از جایی شروع میشود که انتخاب میکنیم دوباره تلاش کنیم.
هر تجربه، هر چالش و هر قدم کوچک میتواند بخشی از مسیر رشد ما باشد
حالا فکر کن… برای شروع یک هفته جدید، چه قدم کوچکی میتونی برای رشد خودت برداری؟
امروز بهش فکر کن 🤍
گاهی از یک تصمیم کوچک، یک آگاهی تازه، یا حتی از جایی شروع میشود که انتخاب میکنیم دوباره تلاش کنیم.
هر تجربه، هر چالش و هر قدم کوچک میتواند بخشی از مسیر رشد ما باشد
حالا فکر کن… برای شروع یک هفته جدید، چه قدم کوچکی میتونی برای رشد خودت برداری؟
امروز بهش فکر کن 🤍
۷تا حالا فکر کردی «زندگی خوب» فقط یعنی خوشحال بودن؟
روانشناسی مثبتگرا یک نگاه عمیقتر دارد؛ اینکه چطور میتوانیم شکوفا شویم، نه فقط لحظههای خوب داشته باشیم.مدل PERMA از مارتین سلیگمن، پنج بخش مهم برای ساختن بهزیستی را معرفی میکند: هیجان مثبت (Positive Emotion)تجربه کردن احساسهایی مثل آرامش، امید و لذت درگیری (Engagement)وقتی در کاری که برایت ارزشمند است غرق میشوی روابط (Relationships)ارتباطهای سالم و حمایتکننده معنا (Meaning)حس اینکه کاری که انجام میدهی به چیزی بزرگتر از خودت وصل است دستاورد (Accomplishment)پیشرفت کردن، رسیدن به هدفها و دیدن رشد خودتشکوفایی یعنی همه این بخشها را کمکم بسازیم؛ نه با تغییرهای بزرگ، با قدمهای کوچک اما پیوسته.حالا از خودت بپرس: کدام بخش زندگی من بیشتر نیاز به توجه دارد؟
روانشناسی مثبتگرا یک نگاه عمیقتر دارد؛ اینکه چطور میتوانیم شکوفا شویم، نه فقط لحظههای خوب داشته باشیم.مدل PERMA از مارتین سلیگمن، پنج بخش مهم برای ساختن بهزیستی را معرفی میکند:
هیجان مثبت (Positive Emotion)تجربه کردن احساسهایی مثل آرامش، امید و لذت درگیری (Engagement)وقتی در کاری که برایت ارزشمند است غرق میشوی روابط (Relationships)ارتباطهای سالم و حمایتکننده معنا (Meaning)حس اینکه کاری که انجام میدهی به چیزی بزرگتر از خودت وصل است دستاورد (Accomplishment)پیشرفت کردن، رسیدن به هدفها و دیدن رشد خودتشکوفایی یعنی همه این بخشها را کمکم بسازیم؛ نه با تغییرهای بزرگ، با قدمهای کوچک اما پیوسته.حالا از خودت بپرس: کدام بخش زندگی من بیشتر نیاز به توجه دارد؟ ۵۱بازارسال شده از
یادمون باشه که مغز انسان به الگوها عادت میکند.اگر بارها بدون اعتراض کمتر از حق خود را بپذیرید، شبکههای عصبی مرتبط با این رفتار تقویت میشوند. این همان اصل انعطافپذیری عصبی است.
و از سوی دیگر، وقتی برای اولین بار مرز سالم تعیین میکنید یا خواسته خود را محترمانه بیان میکنید، ممکن است سیستم هشدار مغز احساس اضطراب ایجاد کند؛ زیرا این رفتار برای مغز جدید است، نه لزوماً خطرناک.
با تکرار رفتارهای سالم، مغز یاد میگیرد که دفاع از حقوق خود، تهدید نیست بلکه بخشی از امنیت روانی است.
دعوتت می کنم که توجه کنی به آخرین باری که از حقت دفاع کردی ، بدنت چه احساسی داشت؟
آیا اضطرابت نشانه خطر واقعی است یا صرفاً عادت مغزت به راضی نگه داشتن دیگران؟
هدف این نیست که صرفاً بیشتر مطالبهگر باشی،بلکه این است که مغزت را برای رفتارهای سالمتر آموزش دهی.
می تونی۱. مرزهای کوچک را تمرین کنی، نه تغییرهای بزرگ.مغز در برابر تغییر ناگهانی مقاومت میکند. هر هفته فقط یک موقعیت را انتخاب کن و در آن، خواسته یا مرز خود را با احترام بیان کن. تکرار، مسیرهای عصبی جدید را تقویت میکند.
۲. احساس گناه را با واقعیت اشتباه نگیری.
ممکن است بعد از «نه» گفتن احساس ناراحتی کنی. این الزاماً نشانه اشتباه بودن رفتارت نیست؛ گاهی فقط مغز به الگوی جدید عادت ندارد.
۳. قبل از پاسخ دادن، مکث کنی.چند نفس آرام بکش و از خودت بپرس: آیا پاسخ من از روی ترس است یا انتخاب؟ آیا این تصمیم با ارزشهای من همخوانی دارد؟این مکث به بخشهای مغز مرتبط با تصمیمگیری آگاهانه فرصت میدهد، بهجای اینکه واکنش ات صرفاً از روی عادت باشد.
۴. شواهد جدید برای مغزت جمعآوری کنی.
بعد از هر بار دفاع محترمانه از حق خود، یادداشت کن: چه اتفاقی افتاد؟ آیا بدترین سناریویی که تصور میکردم رخ داد؟ چه چیزی درباره خودم یاد گرفتم؟این کار به مغز کمک میکند باورهای قدیمی را با تجربههای واقعی جایگزین کند.
۵. گفتوگوی درونی را بازنویسی کنی.
بهجای جملاتی مانند:«زیاد خواستن خوب نیست.»«نباید کسی را ناراحت کنم.»از جملات واقعبینانهتر استفاده کن:«بیان محترمانه نیازهایم حق من است.»«ارزش من وابسته به راضی نگه داشتن همه نیست.»
کمتوقع بودن، اگر از بلوغ، قناعت و آرامش درونی برخیزد، یک فضیلت است؛ اما اگر باعث شود مرزهای شخصی، کرامت یا حقوق خود را نادیده بگیریم، دیگر فروتنی نیست، بلکه چشمپوشی از ارزش خویشتن است.
با عشق و احترام نازلی صادقی
و از سوی دیگر، وقتی برای اولین بار مرز سالم تعیین میکنید یا خواسته خود را محترمانه بیان میکنید، ممکن است سیستم هشدار مغز احساس اضطراب ایجاد کند؛ زیرا این رفتار برای مغز جدید است، نه لزوماً خطرناک.
با تکرار رفتارهای سالم، مغز یاد میگیرد که دفاع از حقوق خود، تهدید نیست بلکه بخشی از امنیت روانی است.
دعوتت می کنم که توجه کنی به آخرین باری که از حقت دفاع کردی ، بدنت چه احساسی داشت؟
آیا اضطرابت نشانه خطر واقعی است یا صرفاً عادت مغزت به راضی نگه داشتن دیگران؟
هدف این نیست که صرفاً بیشتر مطالبهگر باشی،بلکه این است که مغزت را برای رفتارهای سالمتر آموزش دهی.
می تونی
۱. مرزهای کوچک را تمرین کنی، نه تغییرهای بزرگ.مغز در برابر تغییر ناگهانی مقاومت میکند. هر هفته فقط یک موقعیت را انتخاب کن و در آن، خواسته یا مرز خود را با احترام بیان کن. تکرار، مسیرهای عصبی جدید را تقویت میکند.۲. احساس گناه را با واقعیت اشتباه نگیری.
ممکن است بعد از «نه» گفتن احساس ناراحتی کنی. این الزاماً نشانه اشتباه بودن رفتارت نیست؛ گاهی فقط مغز به الگوی جدید عادت ندارد.
۳. قبل از پاسخ دادن، مکث کنی.چند نفس آرام بکش و از خودت بپرس:
آیا پاسخ من از روی ترس است یا انتخاب؟ آیا این تصمیم با ارزشهای من همخوانی دارد؟این مکث به بخشهای مغز مرتبط با تصمیمگیری آگاهانه فرصت میدهد، بهجای اینکه واکنش ات صرفاً از روی عادت باشد.۴. شواهد جدید برای مغزت جمعآوری کنی.
بعد از هر بار دفاع محترمانه از حق خود، یادداشت کن:
چه اتفاقی افتاد؟ آیا بدترین سناریویی که تصور میکردم رخ داد؟ چه چیزی درباره خودم یاد گرفتم؟این کار به مغز کمک میکند باورهای قدیمی را با تجربههای واقعی جایگزین کند.۵. گفتوگوی درونی را بازنویسی کنی.
بهجای جملاتی مانند:«زیاد خواستن خوب نیست.»«نباید کسی را ناراحت کنم.»از جملات واقعبینانهتر استفاده کن:«بیان محترمانه نیازهایم حق من است.»«ارزش من وابسته به راضی نگه داشتن همه نیست.»
کمتوقع بودن، اگر از بلوغ، قناعت و آرامش درونی برخیزد، یک فضیلت است؛ اما اگر باعث شود مرزهای شخصی، کرامت یا حقوق خود را نادیده بگیریم، دیگر فروتنی نیست، بلکه چشمپوشی از ارزش خویشتن است.
با عشق و احترام نازلی صادقی