لوگوی پیام رسان بلهدانلود «بله»
عکس پروفایل مجله اندیشهم
۹۷ عضو

مجله اندیشه

مشاهده در اپلیکیشن بلهمشاهده در وب بله
۲۵ خرداد
بازارسال شده از پایگاه خبری انتخاب
thumbnail

۱

۱:۲۵

بازارسال شده از پایگاه خبری انتخاب
thumbnail

۱

۱:۲۵

۲۶ خرداد
بازارسال شده از پایگاه خبری انتخاب
thumbnail
undefined پزشکیان:
undefined رخداد‌های اجتماعی دی‌ماه سال گذشته قابل پیشگیری بود؛ بخش قابل توجهی از کسانی که در این رخداد‌ها حضور داشتند، با آسیب‌هایی همچون بیکاری، محرومیت درگیر بودند، اگر می‌توانستیم زمینه‌های شکل‌گیری این آسیب‌ها را شناسایی و مدیریت کنیم، بسیاری از این مسائل بروز نمی‌یافت
جزئیات درundefinedundefinedhttps://www.entekhab.ir/003sy4undefined @entekhabsite

۸

۱۷:۵۱

بازارسال شده از اصلاحات نیوز
thumbnail
undefined بر اساس نظرسنجی مؤسسه کانتار، میزان حمایت از دونالد ترامپ در اسرائیل طی فقط ۳ هفته به‌طور کامل معکوس شده و از مثبت ۲۳ به منفی ۲۳ رسیده_اصلاحات نیوز undefined @Eslahatnewsundefined Eslahatnews.com

۱

۱۷:۵۸

۲۸ خرداد
بازارسال شده از جمهور
undefined آزمندی سیاسی از آزمندی مالی مخرب‌تر و زیان‌آورتر است
undefined احمد زیدآبادی:
undefinedاگر جماعت افراطی اجازه می‌دادند دولت مرحوم رییسی برجام را در شکل و شمایلی تازه‌تر با دولت بایدن احیاء کند و به امید فرارسیدن زمستان سرد او را از این کار باز نمی‌داشتند به احتمال زیاد، فجایع دو سال گذشته به خصوص ناآرامی‌های پرتلفات و دو جنگ پرهزینه، بر کشور تحمیل نمی‌شد.
undefinedآزمندی سیاسی از آزمندی مالی مخرب‌تر و زیان‌آورتر و غیراخلاقی‌تر است، اما برخی گمان می‌کنند که آن‌چه در زندگی اقتصادی مذموم و مخرب و ممنوع است در زندگی سیاسی ممدوح و سازنده و مباح است.
undefinedبرخی حوزویانی که به عنوان استاد اخلاق شهره شده‌اند، نسبت به عواقب طمع‌کاری و آزمندی مالی و اقتصادی معمولاً هشدار می‌دهند، اما من هنوز نخوانده یا نشنیده‌ام که در مورد پیامدهای سیاه و ویرانگر طمع‌کاری و آزمندی سیاسی کوچک‌ترین تذکری دهند.
undefinedحتی بعضاً این رذیلت را که همان انحصارطلبی و زیاده‌خواهی و محروم کردن اغیار از حقوق سیاسی‌شان است، ترویج و تحسین هم می‌کنند.
undefinedطمع‌کاری سیاسی فجیع‌تر از طمع‌کاری اقتصادی است و عاقبت ندارد. به واقع عاقبتش ورشکستگی به تقصیر است.
@jomhor14

۱

۱۰:۴۵

بازارسال شده از اصلاحات نیوز
thumbnail
undefined قائم‌پناه: تفاهم با آمریکا را تمام اعضای شورای عالی امنیت ملی امضا کردند؛ به جز یک نفر
undefined دکتر قائم‌پناه، معاون اجرایی رئیس جمهور:
undefined با توجه به این که آقای دکتر پزشکیان وظیفه‌ی هدایت شورای عالی دفاع و شورای عالی امنیت ملی(شعام) را برعهده دارند، نقش کلیدی در تعیین سیاست‌هایی که منجر به تفاهم‌نامه شد، داشتند‌.
undefined از طرفی، باید با رهبر انقلاب نیز هماهنگی می‌کردند و این کار را انجام دادند؛ همچنین رئیس جمهور توانست در شعام، این تفاهم‌نامه را به امضای همگان، به جز یک نفر برساند که مجموعه‌ی این اقدامات کارهای بزرگی بود._اصلاحات نیوز undefined @Eslahatnewsundefined Eslahatnews.com

۳

۱۸:۲۵

بازارسال شده از دوستدار سقراط
آیا می‌شود تا ابد جنگید؟
سؤال ساده‌ای است، اما ظاهراً عده‌ای حاضر نیستند به آن پاسخ بدهند.
آیا می‌شود سرنوشت یک ملت ۹۰ میلیونی را فقط از دریچه موشک و میدان جنگ دید؟ آیا اقتصاد، معیشت، سرمایه اجتماعی و آینده نسل‌های بعدی هیچ اهمیتی ندارند؟ آیا کشورداری فقط به معنای جنگیدن است؟
فرض کنیم ایران از نظر نظامی توان پاسخگویی به حملات دشمنانش را داشته باشد. بسیار خوب؛ بعد از آن چه؟ آیا سفره مردم هم توان تحمل این فشار را دارد؟ آیا کارگری که هر روز قدرت خریدش کمتر می‌شود، بازنشسته‌ای که زیر بار تورم خرد شده و جوانی که هیچ افقی برای آینده خود نمی‌بیند، قرار است تا ابد هزینه این وضعیت را بپردازند؟
واقعیت این است که کشور سال‌هاست زیر فشار تحریم‌ها، انزوای اقتصادی و محدودیت‌های گسترده بین‌المللی نفس می‌کشد. نتیجه چه بوده است؟ فرار سرمایه، کاهش سرمایه‌گذاری، بی‌اعتمادی فعالان اقتصادی و کوچک‌تر شدن سفره مردم. کسانی که امروز با ژست‌های احساسی از ادامه تقابل بی‌پایان سخن می‌گویند، باید پاسخ دهند که هزینه این سیاست‌ها را چه کسی پرداخت کرده است؟ مردم یا خودشان؟
از سوی دیگر، جامعه ایران دیگر جامعه بیست یا سی سال پیش نیست. شکاف‌های اجتماعی عمیق‌تر شده، نارضایتی‌ها افزایش یافته و بخش‌های مختلف جامعه مطالبات خود را با صدای بلند مطرح می‌کنند. هیچ حکومتی صرفاً با قدرت سخت دوام نمی‌آورد. قدرت واقعی زمانی شکل می‌گیرد که مردم به آینده امیدوار باشند، نه زمانی که فقط از آینده نگران باشند.
حالا یک سؤال اساسی:
اگر جنگ ادامه پیدا کند، تضمین چیست که شرایط نظامی همیشه به نفع ایران باقی بماند؟ آیا منابع نظامی نامحدودند؟ آیا تجهیزات و ذخایر استراتژیک پایان‌ناپذیرند؟ مگر در دنیای واقعی جنگ‌ها با شعار اداره می‌شوند یا با منابع، اقتصاد و توان ملی؟
برخی چنان از ادامه تقابل حرف می‌زنند که گویی کشور در خلأ زندگی می‌کند و اقتصاد و جامعه هیچ نقشی در قدرت ملی ندارند. در حالی که حقیقت دقیقاً برعکس است؛ قدرت نظامی بدون اقتصاد قدرتمند و جامعه امیدوار، دیر یا زود فرسوده می‌شود.
مذاکره تسلیم شدن نیست. مذاکره یعنی ترجیح دادن منافع ملی بر شعارهای پرهزینه. مذاکره یعنی باز کردن گره‌هایی که سال‌هاست گلوی اقتصاد کشور را فشار می‌دهند. یعنی بازگشت سرمایه، رونق تولید، افزایش فرصت‌های شغلی و بازگرداندن امید به جامعه.
کسانی که هر نوع مذاکره را خیانت معرفی می‌کنند، باید صادقانه به این سؤال پاسخ دهند: راه‌حل جایگزینشان چیست؟ ادامه تحریم؟ ادامه رکود؟ ادامه فرسایش اقتصادی و اجتماعی؟ تا کجا؟ تا چه زمانی؟ و به قیمت زندگی چند نسل؟
کشورها برای جنگ دائمی ساخته نشده‌اند. جنگ ابزار است، نه هدف. هدف باید حفظ منافع ملی، رفاه مردم و ساختن آینده‌ای بهتر باشد. اگر مذاکره بتواند این مسیر را هموار کند، مخالفت کورکورانه با آن نه نشانه اقتدار، بلکه نادیده گرفتن واقعیت‌های تلخ امروز ایران است.
گاهی شجاعت واقعی در شلیک کردن نیست؛ در تصمیم گرفتن برای پایان دادن به یک بن‌بست فرسایشی است. نویسنده : محمد صادق سرزعیم

۱

۱۹:۵۰

۲۹ خرداد
بازارسال شده از جمهور
thumbnail
undefinedتوافق سربلندانه ایران با آمریکا برای صدمین بار ثابت کرد:
undefined فرق می کنه کی رییس جمهور باشه

@jomhor14

۸

۱۱:۰۱

۱۸ تیر
https://chat.whatsapp.com/HfKldMqIdKO5QqOXFzKBSc?s=sh&p=a&ilr=1
آدرس مجله در واتساپ

۶۲

۱۹:۵۰

۲۶ تیر
«مجله اندیشه»
undefined شناسه:https://ble.ir/majaleyeandishe

۳۵

۱۴:۰۶