ترسناکترین تنهایی،وقتی نیست که کسی کنارت نباشد...وقتی است کهسالها با خودت زندگی کردهای،اما هنوز خودت را نمیشناسی.تمام عمر،صدای همه را شنیدهای...جز صدای کسی کههر روز در آینه به تو نگاه میکند.
ماندالا
@mandalla_ir
ماندالا@mandalla_ir
عطار نيشابورى: «تو پاى به راه در نِه و هيج مپرس خود راه بگويدت كه چون بايد رفت»
هر چیزی که ذهنت به تو میگوید، حقیقت نیست...
ذهن، گاهی شبیه دوستی است که بیش از حد نگران توست.برای محافظت از تو،بدترین احتمالها را تصور میکند...میگوید:«از پسش برنمیآیی.»میگوید:«اگر شکست بخوری، همه چیز تمام میشود.»میگوید:«دیگران از تو بهترند.»
اما گاهی می خواهد که فراموش کنی که ترس، پیشبینی شکست نیست و فقط حسی است که در مواجهه با ناشناخته ها سراغت می آید.
ذهنِ مضطرب و نگران،آینده را آنطور که هست نمیبیند؛آن را آنطور که از آن میترسد، روایت میکند.شاید لازم نباشد با تمام افکارت بجنگی...گاهی کافی است مکث کنی و از خودت بپرسی:«این ترس حقیقی است یا فقط صدای ترس من است؟»
همین یک سؤال،میتواند مسیر یک روز، یک تصمیم،و حتی یک زندگی را تغییر دهد.
ماندالا | روانشناسی برای زندگیD.Fekri@mandalla_ir
ذهن، گاهی شبیه دوستی است که بیش از حد نگران توست.برای محافظت از تو،بدترین احتمالها را تصور میکند...میگوید:«از پسش برنمیآیی.»میگوید:«اگر شکست بخوری، همه چیز تمام میشود.»میگوید:«دیگران از تو بهترند.»
اما گاهی می خواهد که فراموش کنی که ترس، پیشبینی شکست نیست و فقط حسی است که در مواجهه با ناشناخته ها سراغت می آید.
ذهنِ مضطرب و نگران،آینده را آنطور که هست نمیبیند؛آن را آنطور که از آن میترسد، روایت میکند.شاید لازم نباشد با تمام افکارت بجنگی...گاهی کافی است مکث کنی و از خودت بپرسی:«این ترس حقیقی است یا فقط صدای ترس من است؟»
همین یک سؤال،میتواند مسیر یک روز، یک تصمیم،و حتی یک زندگی را تغییر دهد.
ماندالا | روانشناسی برای زندگیD.Fekri@mandalla_irانسان زمانی گم نمیشود که راه را از دست میدهد؛ زمانی گم میشود که معنای ادامه دادن را از دست بدهد.
ماندالا| روانشناسی برای زندگی
ماندالا| روانشناسی برای زندگیزندگی همیشه از ما نمیپرسد چه میخواهیم؛ گاهی از ما میپرسد: «با آنچه برایت پیش آمده، چه خواهی ساخت؟»
ماندالا | روانشناسی برای زندگی
ماندالا | روانشناسی برای زندگیدرون هر انسانی، دو صدا زندگی میکنند.یکی میخواهد تو را همان کسی نگه دارد که همیشه بودهای؛آشنا، امن و تکراری.دیگری آرام در گوشت زمزمه میکند:«وقتِ تغییر است.»اغلب ما صدای دوم را با اضطراب اشتباه میگیریم،در حالی که گاهی...آن صدا، دعوتِ زندگی به رشد است.
ماندالا | روانشناسی برای زندگی
@mandala_ir
ماندالا | روانشناسی برای زندگی@mandala_ir
*«امید؛ نه به معنای نادیده گرفتنِ شب، بلکه به معنای ایمان به طلوع»
سلام به همگی، امیدوارم حالِ دلتون هرجایی که هستید، امن و خوب باشه.
این روزها که اخبارِ دنیا دوباره خاکستری شده، طبیعیه که قلبهامون سنگین باشه. وقتی از «امید» حرف میزنیم، منظورمون این نیست که چشمهامون رو روی واقعیتِ تلخِ جنگ یا رنج ببندیم. اصلاً! اتفاقاً امید، سهمِ کسانیایه که چشمهاشون رو کاملاً باز نگه میدارن، سختی رو میبینن، حقیقت رو قبول میکنن و با وجودِ تمامِ اینها، باز هم انتخاب میکنن که «باشن» و «بسازن».
*چطور امیدمون رو در دلِ تاریکی حفظ کنیم؟
۱. واقعیت رو بپذیریم، اما درش غرق نشیم: انکارِ واقعیت، فقط توانِ ما رو برای مواجهه با اون میگیره. اجازه بدیم گاهی غمگین باشیم، این نشونهی سلامتِ روانِ ماست. فقط حواسمون باشه که توی این غم غرق نشیم؛ چون غرق شدن، یعنی تسلیم.
۲. تمرکز روی «حلقه نفوذ»: جنگ خیلی بزرگتر از دایرهی کنترلِ ماست؛ اما ما توی دایرهی «نفوذِ» خودمون کارهای زیادی میتونیم بکنیم. از یادگیریِ یه مه
ارت جدید بگیر تا گوش دادن به یک پادکست، رسیدگی به یک گلدون، یا حتی مرتب کردنِ میز کارمون. همین کارهای کوچک، یه پیامِ بزرگ به ناخودآگاهمون میفرستن: «زندگی هنوز جریان داره.»
۳. ماندلا؛ برگشتن به مرکز: «ماندلا» نمادِ مرکز و کلیتِ وجودِ ماست. وقتی بیرون از ما همهچیز بههمریختهست، ماندلا (چه در هنر«نوشتن و طراحی» و چه در مراقبه) راهیه برای برگشتن به مرکزِ همیشه امن وجودمون. اجازه بدید هنر، پناهگاهِ لحظهایِ شما باشه و شما رو با عمیق ترین لایه روانتون پیوند بزنه...
پس بیایید از امروز با یک کارِ کوچک انسانی، قدمی برای امیدواری برداریم. جهان به این تداومِ زندگیِ ما محتاجه.
پایدار و برقرار باشید.
**D.Fekri@mandalla_ir
سلام به همگی، امیدوارم حالِ دلتون هرجایی که هستید، امن و خوب باشه.
این روزها که اخبارِ دنیا دوباره خاکستری شده، طبیعیه که قلبهامون سنگین باشه. وقتی از «امید» حرف میزنیم، منظورمون این نیست که چشمهامون رو روی واقعیتِ تلخِ جنگ یا رنج ببندیم. اصلاً! اتفاقاً امید، سهمِ کسانیایه که چشمهاشون رو کاملاً باز نگه میدارن، سختی رو میبینن، حقیقت رو قبول میکنن و با وجودِ تمامِ اینها، باز هم انتخاب میکنن که «باشن» و «بسازن».
*چطور امیدمون رو در دلِ تاریکی حفظ کنیم؟
۱. واقعیت رو بپذیریم، اما درش غرق نشیم: انکارِ واقعیت، فقط توانِ ما رو برای مواجهه با اون میگیره. اجازه بدیم گاهی غمگین باشیم، این نشونهی سلامتِ روانِ ماست. فقط حواسمون باشه که توی این غم غرق نشیم؛ چون غرق شدن، یعنی تسلیم.
۲. تمرکز روی «حلقه نفوذ»: جنگ خیلی بزرگتر از دایرهی کنترلِ ماست؛ اما ما توی دایرهی «نفوذِ» خودمون کارهای زیادی میتونیم بکنیم. از یادگیریِ یه مه
ارت جدید بگیر تا گوش دادن به یک پادکست، رسیدگی به یک گلدون، یا حتی مرتب کردنِ میز کارمون. همین کارهای کوچک، یه پیامِ بزرگ به ناخودآگاهمون میفرستن: «زندگی هنوز جریان داره.»
۳. ماندلا؛ برگشتن به مرکز: «ماندلا» نمادِ مرکز و کلیتِ وجودِ ماست. وقتی بیرون از ما همهچیز بههمریختهست، ماندلا (چه در هنر«نوشتن و طراحی» و چه در مراقبه) راهیه برای برگشتن به مرکزِ همیشه امن وجودمون. اجازه بدید هنر، پناهگاهِ لحظهایِ شما باشه و شما رو با عمیق ترین لایه روانتون پیوند بزنه...
پس بیایید از امروز با یک کارِ کوچک انسانی، قدمی برای امیدواری برداریم. جهان به این تداومِ زندگیِ ما محتاجه.
پایدار و برقرار باشید.
**D.Fekri@mandalla_ir
امروز دلِ جنوب ایران گرفته...دل کل ایران گرفته...قلب ما برای جنوب و مردمش می تپد...وقتی خبر حمله و ناامنی به هر جای وطن به گوش میرسد، انگار آتش به دل هایمان می کشند.برای تمام مردم عزیز جنوب، برای خانوادههایی که این لحظه با نگرانی چشمانتظارند، برای کسانی که آسیب دیدهاند و برای همهی آنهایی که فقط آرزوی یک شب آرام را دارند، از صمیم قلب آرزوی امنیت، سلامتی و آرامش میکنیم.کاش هیچ شهری صدای انفجار را نشنود، هیچ مادری با اضطراب چشم به راه عزیزش نباشد و هیچ کودکی طعم ترس را تجربه نکند.جنوب ایران، تنها نیست... دلهای زیادی امروز با شماست. 🤍
#وطنم_ایران#خلیج_همیشگی_فارس#بندرعباس #آبادان #اهواز #هرمزگان#قشم #کیش
#وطنم_ایران#خلیج_همیشگی_فارس#بندرعباس #آبادان #اهواز #هرمزگان#قشم #کیش