گاهی رسیدن، شبیه چیزی نیست که انتظارش را داشتیم..مدت‌ها چیزی را می‌خواهیم؛در ذهنمان تصورش می‌کنیم، براش برنامه می‌ریزیم و رسیدنش را به روزهای بهتر گره می‌زنیم.اما وقتی بهش می‌رسیم، زندگی ادامه پیدا می‌کنه؛ و اون اتفاق بزرگ، کم‌کم به بخشی از روزمرگی‌مون تبدیل می‌شه.چرا چیزی که قبل از رسیدن، این‌همه هیجان‌انگیز بود، حالا این‌قدر عادیه؟!🥲@marham_psy۲دیگه مثل قبل خوشحالم نمی‌کنه؛ یعنی اشتباه انتخاب کردم؟نه لزوماً.ما گاهی شدت احساسی را که از یه تجربه می‌گیریم، با ارزش اون تجربه یکی می‌دونیم.
وقتی هیجان اولیه کمتر می‌شه، ممکنه تصور کنیم چیزی تغییر کرده یا آنچه می‌خواستیم، آن‌قدرها هم ارزشمند نبوده.اما احساس ما نسبت به یه چیز، همیشه معادل ارزش اون چیز نیست.گاهی تجربه تغییر کرده؛ گاهی نیازهای ما؛ و گاهی فقط به شرایط تازه عادت کرده‌ایم.@marham_psy#تجربه #خوشحالی #هیجان۲چرا آرزوهامون، بعد از رسیدن، عادی می‌شن؟آیا این اتفاق یعنی رضایت ما زودگذر است؟چرا مغز به تجربه‌های مثبت هم عادت می‌کند؟و چطور می‌توانیم عادی شدن یه تجربه را از بی‌ارزش شدن آن تشخیص بدهیم؟اینجا درباره‌ی سازگاری لذت‌جویانه صحبت کردبم؛ یکی از مفاهیم روان‌شناختی که به فهم این تجربه کمک می‌کنه @marham_psy۱
اگه اینستاگرام دارید ما را دنبال کنید.https://www.instagram.com/rahimii_monir?stkn=MWFsamhpczdnNmJ2bw==
@marham_psy
۲
