خ
اگر تشریف ببرید نیمساعت در مغازه ادکلنفروشی بنشینید لباس شما بوی ادکلن میگیرد. طبیعی است اگر در باغ و گلزار باشیم بوی خوش گل را میگیریم و اگر کنار آتش و دود باشیم بوی دود را. اگر انسان به خواندن کتابی دل بدهد کمکم میبیند بوی همان کتاب را گرفته است. مگر میشود کسی شاهنامه بخواند و بوی خوش شاهنامه را نگیرد! بوی شاهنامه چیست؟ خردورزی، دادگری، مدارا، نیکرفتاری، نیکنامی، مهربانی، میهندوستی و ... . اگر غیر از این باشد ایراد از خودمان است. به یاد فرمایش سعدی در گلستان افتادم: "دو کس رنج بیهوده بردند و سعی بیفایده کردند: یکی آن که اندوخت و نخورد و دیگر آن که آموخت و نکرد.علم چندان که بیشتر خوانیچون عمل در تو نیست نادانی"
کسانی که با جهان شاهنامه آشنایی دارند و شاگرد واقعی مکتب فردوسی هستند ویژگیها و نشانههایی دارند؛ خردورز هستند. اهل مدارا هستند. مهربان هستند. دارای اندیشه و گفتار و کردار نیک هستند. در پی درستی و راستی و روشنی و حقیقت هستند. فرهنگمدار هستند. آزارشان به موری هم نمیرسد. به میهن خیانت نمیکنند و ... .
روح فردوسی زمانی از ما شاد میشود که بتوانیم از آموزههای شاهنامه در زندگیمان بهره بگیریم و به کار ببندیم. شاهنامه کتابی است برای درست زندگیکردن انسان ایرانی در همه دورهها. اگر ایرانی هستیم و ایران و شاهنامه و فرهنگ نیاکانی را دوست داریم شایسته است شاهنامه بخوانیم و اندرزهای حکیمانه فردوسی را به کار ببندیم تا زندگی بهتر و زیباتر داشته باشیم. ما زمانی شاگرد مکتب فردوسی به حساب میآییم که گفتار و کردارمان، دیگران را به یاد شاهنامه بیندازد.
با احترامعلیاکبر قاسمی گلافشانی۱۸ خرداد ۱۴۰۵ خردسرای فردوسی مازندرانhttps://ble.ir/mazand_kheradsarayeferdowsi
مشهور است که فردوسی برای سرایش و ویرایش شاهنامه حدود سی سال زحمت کشید. سی سال زمان کمی نیست. عمر یک آدم است. اگر بیش از سی سال دارید و از سی سال پیش خودتان عکس دارید اکنون بروید آن عکس را پیدا کنید و با امروزتان مقایسه کنید. میبینید چقدر چهرهتان عوض شد! اگر بازنشسته هستید عکسهای اولین سال و آخرین سال کاری خودتان را کنار هم بگذارید. تفاوت از زمین تا آسمان است. فردوسی تمام جوانیاش را به پای فرهنگ و هویت ایران گذاشت. اگر بتوان به کمک هوش مصنوعی چهره خیالی فردوسی را از آغاز تا انجام شاهنامه در یکی دو دقیقه نشان داد بهتر میتوانیم گذر عمر او را ببینیم. در آغاز شاهنامه بهار جوانی و نیرو و توانایی بود و در آخر شاهنامه زمستان پیری و سستی و ناتوانی. از جوانی تا پیری فردوسی را میتوان در دلِ شاهنامه دید. اگر گوش جان به شاهنامه بسپاری حتی میتوانی نفسهای فردوسی و صدای پای خامه او را بر صفحه کاغذ بشنوی. گاهی وقتها هنگام شاهنامهخواندن مکث میکنم. دل زمان را میشکافم و به هزارسال عقبتر میروم و به روستای پاژ میرسم. مردم آبادی پاژ "همه آرام گرفتند و شب از نیمه گذشت". نوری سوسو میکند و آن ایوان خانه فردوسی است. فردوسی بر دوبالشی تکیه داده است و دارد شاهنامه مینویسد. گاهی که خسته میشود بلند میشود و از همان ایوان به آسمان مینگرد. نسیم ملایمی به گونههای فردوسی میخورد. از دور زوزه شغالان و عوعوی سگان آبادی به گوش میرسد. آبی به دست و صورتش میزند و دوباره میآید به بالش تکیه میزند و کار شاهنامه را در پیش میگیرد. او چشم بیدار ایران است. نباید بخوابد. هزار سال است که چشم بیدار ایران است و تا ابد بیدار بماناد.با احترامعلیاکبر قاسمی گلافشانی۲۰ خرداد ۱۴۰۵ خردسرای فردوسی مازندرانhttps://ble.ir/mazand_kheradsarayeferdowsi
با درود و مهر
"خردسرای فردوسی مازندران" در تلگرام نیز کانالی دارد و محتوای نشستها (پوشه شنیداری سخنرانیها و شاهنامهخوانیها و شعرخوانیها و همچنین عکسها) را در آنجا بارگذاری میکند. برای دسترسی به آن میتوانید از پیوند زیر کمک بگیرید.
https://t.me/mazand_kheradsarayeferdowsi
سپاس فراوان دارم.
با احترامعلیاکبر قاسمی گلافشانی
"خردسرای فردوسی مازندران" در تلگرام نیز کانالی دارد و محتوای نشستها (پوشه شنیداری سخنرانیها و شاهنامهخوانیها و شعرخوانیها و همچنین عکسها) را در آنجا بارگذاری میکند. برای دسترسی به آن میتوانید از پیوند زیر کمک بگیرید.
https://t.me/mazand_kheradsarayeferdowsi
سپاس فراوان دارم.
با احترامعلیاکبر قاسمی گلافشانی