بله | کانال مرکز روانشناسی مهرا

۱۹ تیر

.وقتی بیش از حد به همه فکر می‌کنی، خودت را فراموش می‌کنی
«اگر ناراحت شود چه؟»«اگر از من دلخور شود چه؟»«اگر نه بگویم، شاید دیگر دوستم نداشته باشد.»
این جملات برای بسیاری از افراد آشناست.
همدلی یک ویژگی ارزشمند است، اما وقتی تمام تصمیم‌های زندگی بر اساس رضایت دیگران گرفته شود، آرام‌آرام مرزهای شخصی از بین می‌روند. نتیجه آن خستگی، احساس نادیده گرفته شدن، فرسودگی عاطفی و گاهی خشم پنهانی است که حتی خود فرد علت آن را نمی‌داند.
در روان‌شناسی، داشتن مرزهای سالم به این معنا نیست که فرد خودخواه یا بی‌احساس باشد؛ بلکه یعنی هم به نیازهای دیگران توجه کند و هم نیازهای خود را به رسمیت بشناسد.
اگر همیشه در حال فداکاری هستید، این سه سؤال را از خود بپرسید:
۱. آیا این کار را از روی علاقه انجام می‌دهم یا از ترس ناراحت شدن دیگران؟۲. اگر امروز «نه» بگویم، واقعاً چه اتفاقی خواهد افتاد؟۳. آخرین باری که برای نیازهای خودم وقت گذاشتم، چه زمانی بود؟
تمرین امروز:در یکی از موقعیت‌های کوچک روزانه، محترمانه اما قاطعانه نظر یا خواسته واقعی خود را بیان کنید. لازم نیست همه را راضی نگه دارید؛ کافی است با احترام، خودتان را نیز در نظر بگیرید.
یادتان باشد:مراقبت از خود، خودخواهی نیست؛ پیش‌نیاز داشتن روابط سالم و پایدار است.

آیا تا به حال شده فقط برای ناراحت نشدن دیگران، برخلاف میل خودتان کاری انجام دهید؟ تجربه‌تان را در بخش نظرات بنویسید.
—دکتر آیدا امیدیروانشناس | آموزش مهارت‌های زندگی، سلامت روان و رشد فردی
گاهی مشکل، احساسات ما نیستند؛ بلکه جنگی است که با احساساتمان راه می‌اندازیم.
بسیاری از افراد تصور می‌کنند برای داشتن آرامش باید هیچ اضطراب، غم یا خشم را تجربه نکنند. به همین دلیل، هر بار که احساس ناخوشایندی را تجربه می‌کنند، با خود می‌گویند: «نباید این حس را داشته باشم.»
اما واقعیت روان‌شناسی چیز دیگری است.
احساسات، دشمن ما نیستند؛ آن‌ها پیام‌رسان هستند. اضطراب ممکن است به ما بگوید موضوعی برایمان مهم است. غم می‌تواند نشان‌دهنده یک فقدان باشد و خشم گاهی از نقض شدن مرزهای شخصی خبر می‌دهد.
رنج واقعی زمانی آغاز می‌شود که به جای شنیدن پیام احساسات، تمام انرژی خود را صرف سرکوب یا فرار از آن‌ها می‌کنیم.
امروز از خودتان بپرسید:«احساسی که اکنون تجربه می‌کنم، می‌خواهد چه پیامی به من بدهد؟»
شاید پاسخ این سؤال، آغاز تغییری باشد که مدت‌ها به دنبالش بوده‌اید.

شما بیشتر با کدام احساس درگیر هستید؛ اضطراب، خشم یا غم؟ تجربه‌تان را در بخش نظرات بنویسید.
— دکتر آیدا امیدیروانشناس | آموزش مهارت‌های زندگی و سلامت روان
شناسه: مرکز روانشناسی دکتر آیدا امیدیhttps://ble.ir/mehraclinic‌

@mehraclinic

۰۹۱۳۶۵۸۰۲۰۱

۱۴۴

۹:۱۱

۲۰ تیر

گاهی مشکل، احساسات ما نیستند؛ بلکه جنگی است که با احساساتمان راه می‌اندازیم.بسیاری از افراد تصور می‌کنند برای داشتن آرامش باید هیچ اضطراب، غم یا خشم را تجربه نکنند. به همین دلیل، هر بار که احساس ناخوشایندی را تجربه می‌کنند، با خود می‌گویند: «نباید این حس را داشته باشم.»اما واقعیت روان‌شناسی چیز دیگری است.احساسات، دشمن ما نیستند؛ آن‌ها پیام‌رسان هستند. اضطراب ممکن است به ما بگوید موضوعی برایمان مهم است. غم می‌تواند نشان‌دهنده یک فقدان باشد و خشم گاهی از نقض شدن مرزهای شخصی خبر می‌دهد.رنج واقعی زمانی آغاز می‌شود که به جای شنیدن پیام احساسات، تمام انرژی خود را صرف سرکوب یا فرار از آن‌ها می‌کنیم.امروز از خودتان بپرسید:«احساسی که اکنون تجربه می‌کنم، می‌خواهد چه پیامی به من بدهد؟»شاید پاسخ این سؤال، آغاز تغییری باشد که مدت‌ها به دنبالش بوده‌اید.

شما بیشتر با کدام احساس درگیر هستید؛ اضطراب، خشم یا غم؟ تجربه‌تان را در بخش نظرات بنویسید.— دکتر آیدا امیدیروانشناس | آموزش مهارت‌های زندگی و سلامت روان
⁣⁣

شناسه: مرکز روانشناسی دکتر آیدا امیدیhttps://ble.ir/mehraclinic
آدرس پیج اینستاگرام https://instagram.com/dr.ayda_omidi?utm_source=qr&igshid=MzNlNGNkZWQ4Mg%3D%3D
واتساب 09136580201
تلگرام t.me/draydaomidi
https://t.me/+IeDapA-3RoA2Y2E0 کانال تلگرام

۱۵۹

۵:۲۵

۲۲ تیر

کمال‌گرایی؛ وقتی «عالی بودن» مانع «شروع کردن» می‌شود
«هنوز آماده نیستم.» «باید بیشتر مطالعه کنم.» «اگر کامل نباشد، منتشرش نمی‌کنم.»
اگر این جملات را زیاد به خودتان می‌گویید، شاید مشکل شما کمبود توانایی نباشد؛ بلکه کمال‌گرایی باشد.
بسیاری از افراد تصور می‌کنند کمال‌گرایی یعنی تلاش برای بهترین بودن. اما در عمل، کمال‌گرایی اغلب با ترس از اشتباه، ترس از قضاوت و به تعویق انداختن کارها همراه است.
فرد کمال‌گرا معمولاً پروژه‌های زیادی را آغاز می‌کند، اما کمتر آن‌ها را به پایان می‌رساند. نه به این دلیل که تنبل است، بلکه چون از «ناکامل بودن» می‌ترسد.
نکته مهم این است که رشد، نتیجه تکرار و اصلاح است؛ نه نتیجه بی‌نقص بودن از همان ابتدا.
تمرین امروز:
کاری را که مدت‌ها به تعویق انداخته‌اید انتخاب کنید و فقط ۱۵ دقیقه برای آن وقت بگذارید. هدف امروز، کامل انجام دادن نیست؛ فقط شروع کردن است.
سپس از خود بپرسید:
اگر قرار نبود کسی مرا قضاوت کند، همین امروز چه کاری را آغاز می‌کردم؟
آیا استانداردی که از خودم انتظار دارم، از دیگران هم دارم؟
آیا «به اندازه کافی خوب» برای این مرحله کافی نیست؟
به یاد داشته باشید:
«کامل انجام دادن»، دشمن «انجام دادن» است.
بسیاری از موفقیت‌های بزرگ، نه با یک شروع بی‌نقص، بلکه با اولین قدمی آغاز شده‌اند که جسارت برداشتنش وجود داشته است.
— دکتر آیدا امیدیروانشناس | آموزش مهارت‌های زندگی، سلامت روان و رشد فردی

نظر شما چیست؟ آخرین کاری که فقط به خاطر ترس از کامل نبودن به تعویق انداخته‌اید، چه بوده است؟
شناسه: مرکز روانشناسی دکتر آیدا امیدیhttps://ble.ir/mehraclinic‌آدرس پیج اینستاگرامhttps://instagram.com/dr.ayda_omidi?utm_source=qr&igshid=MzNlNGNkZWQ4Mg%3D%3D‌واتساب 09136580201‌تلگرام t.me/draydaomidi‌https://t.me/+IeDapA-3RoA2Y2E0

۱۶۴

۵:۳۳

۲۳ تیر

همیشه «بخشیدن» بهترین انتخاب نیست؛ اول باید درمان شد
یکی از رایج‌ترین توصیه‌هایی که افراد بعد از تجربه آسیب عاطفی می‌شنوند این است: «ببخش تا آرام شوی.»
اما اگر هنوز زخمی هستید، بخشش اجباری نه‌تنها آرامش نمی‌آورد، بلکه ممکن است باعث شود احساسات واقعی خود را نادیده بگیرید.
در روان‌شناسی، بخشش یک فرآیند است، نه یک وظیفه.
اگر کسی به شما بی‌احترامی کرده، خیانت کرده یا بارها مرزهای شما را زیر پا گذاشته است، طبیعی است که احساس خشم، غم یا ناامیدی داشته باشید. این احساسات نشانه ضعف نیستند؛ بلکه واکنشی طبیعی به آسیب هستند.
آنچه به سلامت روان کمک می‌کند، این است که ابتدا:
احساسات خود را بدون قضاوت بپذیرید.
اتفاقی را که افتاده، همان‌گونه که هست ببینید؛ نه کمتر و نه بیشتر.
مرزهای سالم خود را دوباره تعریف کنید.
تصمیم بگیرید که ادامه دادن یا پایان دادن به رابطه، بر اساس احترام به خودتان باشد؛ نه از روی ترس یا احساس گناه.
گاهی بخشش اتفاق می‌افتد و گاهی هم نه. اما آنچه ضروری است، رها شدن از اسارت آسیب است، نه مجبور کردن خود به بخشیدن.
تمرین امروز:
این جمله را کامل کنید:
«آنچه بیش از همه از آن آسیب دیدم، ... بود.»
سپس بنویسید:
«امروز برای مراقبت از خودم، یک قدم کوچک که می‌توانم بردارم این است که...»
همین یک قدم کوچک، آغاز بازسازی آرامش درونی است.
یادمان باشد: سلامت روان یعنی بتوانیم هم با دیگران مهربان باشیم و هم از کرامت و مرزهای خود محافظت کنیم.
— دکتر آیدا امیدیروانشناس | آموزش مهارت‌های زندگی، سلامت روان و رشد فردی

گاهی بزرگ‌ترین نشانه بلوغ روانی، این نیست که همه را ببخشیم؛ بلکه این است که یاد بگیریم دیگر اجازه ندهیم همان آسیب دوباره تکرار شود.
شناسه: مرکز روانشناسی دکتر آیدا امیدیhttps://ble.ir/mehraclinic‌آدرس پیج اینستاگرامhttps://instagram.com/dr.ayda_omidi?utm_source=qr&igshid=MzNlNGNkZWQ4Mg%3D%3D‌واتساب 09136580201‌تلگرام t.me/draydaomidi‌https://t.me/+IeDapA-3RoA2Y2E0

۱۵۴

۵:۴۴

۲۵ تیر

چرا گاهی بیش از حد به خودمان سخت می‌گیریم؟
تصور کنید دو نفر دقیقاً یک اشتباه را انجام داده‌اند.
به دوستتان می‌گویید: «اشتباه کردی، اما طبیعی است. دفعه بعد بهتر عمل می‌کنی.»
اما وقتی نوبت به خودتان می‌رسد، صدایی در ذهنتان می‌گوید: «تو همیشه خراب می‌کنی.» «به اندازه کافی خوب نیستی.» «نباید چنین اشتباهی می‌کردی.»
این تفاوت، همان منتقد درونی است.
منتقد درونی معمولاً از کودکی شکل می‌گیرد؛ از تجربه‌هایی که در آن بیشتر بابت اشتباه‌ها سرزنش شده‌ایم تا بابت تلاش‌ها تشویق. با گذشت زمان، این صدا آن‌قدر آشنا می‌شود که آن را حقیقت می‌پنداریم.
اما حقیقت این است که:
اشتباه کردن، نشانه ناتوانی نیست؛ بخشی از فرایند یادگیری است.
افرادی که از سلامت روان بیشتری برخوردارند، اشتباهات خود را انکار نمی‌کنند؛ اما هویت خود را نیز با اشتباهاتشان یکی نمی‌دانند.
به جای اینکه بگویند: «من شکست‌خورده‌ام.»
می‌گویند: «این تجربه مطابق انتظارم پیش نرفت و می‌توانم از آن یاد بگیرم.»
تمرین امروز:
امشب قبل از خواب، سه جمله را کامل کنید:
امروز از خودم بابت ... قدردانی می‌کنم.
امروز از اشتباه ... یک درس یاد گرفتم.
فردا فقط یک قدم کوچک برای بهتر شدن برمی‌دارم و لازم نیست کامل باشم.
این تمرین ساده، به‌تدریج گفت‌وگوی درونی شما را از سرزنش به یادگیری تغییر می‌دهد.
یادمان باشد:
عزت‌نفس یعنی ارزش خود را وابسته به بی‌نقص بودن ندانیم. انسان‌های رشد یافته، کامل نیستند؛ آن‌ها یاد گرفته‌اند با خودشان منصفانه‌تر رفتار کنند.
— دکتر آیدا امیدیروانشناس | آموزش مهارت‌های زندگی، سلامت روان و رشد فردی

اندیشه امروز:همان مهربانی که بی‌دریغ به دیگران هدیه می‌دهید، گاهی همان چیزی است که خودتان بیش از همه به آن نیاز دارید.
شناسه: مرکز روانشناسی دکتر آیدا امیدیhttps://ble.ir/mehraclinic‌آدرس پیج اینستاگرامhttps://instagram.com/dr.ayda_omidi?utm_source=qr&igshid=MzNlNGNkZWQ4Mg%3D%3D‌واتساب 09136580201‌تلگرام t.me/draydaomidi‌https://t.me/+IeDapA-3RoA2Y2E0

۱۴۱

۵:۵۹

۲۷ تیر

چرا بعضی رابطه‌ها تمام می‌شوند، اما از ذهن ما خارج نمی‌شوند؟
پایان یک رابطه، همیشه به معنای پایان دلبستگی نیست.
بسیاری از افراد بعد از جدایی با خودشان می‌گویند:«چرا هنوز به او فکر می‌کنم؟»«چرا نمی‌توانم فراموشش کنم؟»«مگر قرار نبود زمان همه چیز را حل کند؟»
واقعیت این است که مغز انسان، تنها به خودِ فرد وابسته نمی‌شود؛ بلکه به عادت‌ها، خاطرات، امیدها و آینده‌ای که برای آن رابطه تصور کرده بود نیز دلبسته می‌شود.
به همین دلیل، گاهی آنچه از دست داده‌ایم، فقط یک نفر نیست؛ بلکه تصویری است که از آینده در ذهن خود ساخته بودیم.
یکی از اشتباه‌های رایج پس از پایان رابطه، جنگیدن با احساسات است. بعضی افراد تلاش می‌کنند هر فکری را سرکوب کنند یا خود را مجبور به فراموش کردن کنند. اما هرچه بیشتر با یک فکر بجنگیم، معمولاً حضور آن پررنگ‌تر می‌شود.
روند سالم سوگواری یعنی:
- احساسات خود را انکار نکنیم.- بین «دلتنگی» و «بازگشت به یک رابطه ناسالم» تفاوت قائل شویم.- به خود فرصت دهیم تا هویت، اهداف و روابط جدیدی را دوباره بسازیم.
تمرین امروز:
یک برگه بردارید و دو ستون بنویسید.
ستون اول: چیزهایی که واقعاً در آن رابطه برایم ارزشمند بود.
ستون دوم: چیزهایی که باعث رنج، ناامنی یا نارضایتی من می‌شد.
این تمرین کمک می‌کند به جای نگاه کردن به رابطه از دریچه احساسات لحظه‌ای، تصویر کامل‌تری از واقعیت ببینید.
یادمان باشد:پذیرفتن پایان یک رابطه، به معنای شکست نیست؛ گاهی نشانه بلوغ روانی و احترام به سلامت عاطفی خودمان است.
—دکتر آیدا امیدیروانشناس | آموزش مهارت‌های زندگی، سلامت روان و رشد فردی
شناسه کانال بله: مرکز روانشناسی دکتر آیدا امیدیhttps://ble.ir/mehraclinic‌آدرس پیج اینستاگرامhttps://instagram.com/dr.ayda_omidi?utm_source=qr&igshid=MzNlNGNkZWQ4Mg%3D%3D‌واتساب 09136580201‌تلگرام t.me/draydaomidi‌https://t.me/+IeDapA-3RoA2Y2E0

۱۲۹

۵:۳۸

۲۸ تیر

مقایسه؛ دزدی که آرام‌آرام عزت‌نفس را می‌برد
یکی از مراجعانم می‌گفت:«هر بار وارد اینستاگرام می‌شوم، احساس می‌کنم از همه عقب مانده‌ام. انگار فقط زندگی من پر از مشکل است.»
این احساس، برای بسیاری از افراد آشناست.
ما معمولاً پشت‌صحنه زندگی خود را با ویترین زندگی دیگران مقایسه می‌کنیم.
موفقیت‌های آن‌ها را می‌بینیم، اما شکست‌هایشان را نه.لبخندهایشان را می‌بینیم، اما اشک‌هایشان را نه.نتیجه نهایی را می‌بینیم، اما سال‌ها تلاش، ترس و ناامیدی پشت آن را نه.
به همین دلیل، مقایسه اغلب یک قضاوت ناعادلانه است.
از دیدگاه روان‌شناسی، مقایسه زمانی مفید است که با «نسخه دیروز خودمان» انجام شود، نه با زندگی افرادی که شرایط، فرصت‌ها، توانایی‌ها و مسیر متفاوتی دارند.
سه نشانه که مقایسه در حال آسیب زدن به شماست:
• موفقیت دیگران به جای ایجاد انگیزه، احساس بی‌ارزشی ایجاد می‌کند.• دستاوردهای خودتان را کوچک و بی‌اهمیت می‌بینید.• احساس می‌کنید هر چقدر هم تلاش کنید، کافی نیست.
تمرین امروز:
دفترچه‌ای بردارید و به جای نوشتن موفقیت‌های دیگران، سه مورد از پیشرفت‌های خودتان را بنویسید؛ حتی اگر کوچک باشند.
- مهارتی که نسبت به سال گذشته بهتر شده است.- مشکلی که امروز بهتر از گذشته با آن کنار می‌آیید.- تصمیم سالمی که اخیراً برای خودتان گرفته‌اید.
وقتی ذهن فقط به آنچه ندارد نگاه می‌کند، احساس کمبود طبیعی است.اما وقتی آنچه را که ساخته‌اید نیز ببیند، احساس توانمندی دوباره جان می‌گیرد.
یادمان باشد:
رشد واقعی، مسابقه با دیگران نیست؛ سفری است برای تبدیل شدن به نسخه‌ای آگاه‌تر، آرام‌تر و سالم‌تر از خودمان.
—دکتر آیدا امیدیروانشناس | آموزش مهارت‌های زندگی، سلامت روان و رشد فردی

اندیشه امروز:تنها انسانی که لازم است از او جلوتر باشید، «خودِ دیروزتان» است.
شناسه کانال بله: مرکز روانشناسی دکتر آیدا امیدیhttps://ble.ir/mehraclinic‌آدرس پیج اینستاگرامhttps://instagram.com/dr.ayda_omidi?utm_source=qr&igshid=MzNlNGNkZWQ4Mg%3D%3D‌واتساب 09136580201‌تلگرام t.me/draydaomidi‌https://t.me/+IeDapA-3RoA2Y2E0

۱۴۳

۵:۳۳

۱ مرداد

روز جهانی خودمراقبتی | هنرِ مراقبت از خویشتن‌

خودمراقبتی، انتخابِ هر روزِ زندگی است، نه فقط یک روز در تقویم‌‌در هیاهوی روزهای پرشتاب، گاهی آن‌قدر درگیرِ بهتر بودن، کامل‌تر بودن و پاسخ‌گویی به همه انتظارها می‌شویم که مهم‌ترین همراهِ زندگی‌مان، یعنی «خودمان» را فراموش می‌کنیم.‌خودمراقبتی، توقفی کوتاه در مسیر رشد نیست؛ بلکه نیرویی است که ادامه‌ی این مسیر را ممکن می‌سازد. ذهنی که فرصتِ آرام گرفتن دارد، شفاف‌تر می‌اندیشد، تصمیم‌های سنجیده‌تری می‌گیرد و با کیفیت بیشتری می‌تواند برای دیگران مؤثر باشد.‌رولف دوبلی در کتاب «هنر شفاف اندیشیدن» به ما می‌آموزد که ذهنِ خسته، «خطاهای شناختی» بیشتری تولید می‌کند. وقتی از روانمان مراقبت نمی‌کنیم، نه تنها کارایی‌مان افت می‌کند، بلکه نگاهِ ما به دانش‌آموزان و جهان پیرامون هم «تار» می‌شود.‌خودمراقبتی، هنرِ «تمیز کردنِ لنزِ ذهن» است.

‌

یک جرعه تأمل:> «بزرگترین خطای ما این است که فکر می‌کنیم باید همه چیز را کنترل کنیم. اما گاهی بزرگترین خردمندی، در «نظاره‌گر بودن» و پذیرشِ محدودیت‌های خودمان است. رهایی از قیدِ «بایدها»، اولین گام به سویِ شفافیت است.»‌

همراهانِ کاغذی برای مسیرِ خودشناسی:برای عمیق‌تر شدن در این مسیر، این سه کتاب، بهترین راهنماهایِ شما هستند:‌• انسان در جستجوی معنا | ویکتور فرانکل(برای روزهایی که نیاز داری معنایِ درونی‌ات را در فشارهای درسی حفظ کنی)‌• شهامتِ آسیب‌پذیر بودن | برنه براون(برای درکِ اینکه "کامل نبودن" نقطه ضعف نیست، بلکه بخشی از شجاعتِ معلمی است)‌• خرده‌عادت‌ها | جیمز کلیر(برای ساختنِ مراقبت‌های کوچکِ روزانه، بدونِ احساسِ فشارِ کمال‌گرایی)‌

یک تمرین برای امروزِ شما:لازم نیست همین الان همه چیز را درست کنی. لازم نیست برای فردا برنامه‌ای بی‌نقص بچینی. فقط امروز، «یک کار» را از لیستِ اجباری‌ات حذف کن. فقط یک کار که انجام ندادنش، دنیا را به آخر نمی‌رساند. همین فضای خالی که ایجاد می‌کنی، همان جایی است که آرامش جوانه می‌زند.شناسه کانال بله: مرکز روانشناسی دکتر آیدا امیدیhttps://ble.ir/mehraclinic‌آدرس پیج اینستاگرامhttps://instagram.com/dr.ayda_omidi?utm_source=qr&igshid=MzNlNGNkZWQ4Mg%3D%3D‌واتساب 09136580201‌تلگرام t.me/draydaomidi‌https://t.me/+IeDapA-3RoA2Y2E0

۸۶

۲۰:۳۹

۲ مرداد

چرا بعضی گفت‌وگوها به دعوا ختم می‌شوند؟
«تو هیچ‌وقت من را درک نمی‌کنی!»«تو همیشه همین‌طوری هستی!»«اصلاً تقصیر تو بود!»
بیشتر تعارض‌های بین افراد، از تفاوت در دیدگاه‌ها شروع نمی‌شوند؛ بلکه از شیوه بیان آن دیدگاه‌ها آغاز می‌شوند.
وقتی در اوج خشم صحبت می‌کنیم، مغز بیشتر در حالت دفاع قرار می‌گیرد تا درک کردن. در این حالت، طرف مقابل معمولاً به جای شنیدن پیام ما، از خودش دفاع می‌کند.
به همین دلیل است که بسیاری از مشاجره‌ها، بدون اینکه مشکل اصلی حل شود، فقط به تبادل اتهام تبدیل می‌شوند.
در ارتباط مؤثر، به جای سرزنش کردن، از بیان احساس و نیاز استفاده می‌کنیم.
به جای اینکه بگوییم:

«تو هیچ‌وقت به من اهمیت نمی‌دهی.»
می‌توان گفت:

«وقتی بدون اطلاع دیر می‌رسی، احساس نگرانی و ناراحتی می‌کنم. دوست دارم اگر تأخیر داشتی، به من خبر بدهی.»
در جمله اول، شخصیت فرد مورد حمله قرار می‌گیرد.در جمله دوم، درباره رفتار، احساس و نیاز صحبت می‌شود.
تمرین امروز:
اگر از کسی دلخور هستید، قبل از صحبت کردن این سه جمله را برای خودتان کامل کنید:
- رفتاری که مرا ناراحت کرد: ...- احساسی که تجربه کردم: ...- نیازی که دوست دارم برآورده شود: ...
سپس گفت‌وگو را بر اساس همین سه بخش آغاز کنید، نه با سرزنش یا قضاوت.
یادمان باشد:
هدف از گفت‌وگو، برنده شدن نیست؛هدف، بهتر فهمیدن و بهتر فهمیده شدن است.
رابطه‌های سالم، رابطه‌هایی نیستند که در آن‌ها هیچ اختلافی وجود ندارد؛ بلکه رابطه‌هایی هستند که افراد یاد گرفته‌اند اختلاف را با احترام مدیریت کنند.
—دکتر آیدا امیدیروانشناس | آموزش مهارت‌های زندگی، سلامت روان و رشد فردی

اندیشه امروز:گاهی یک جمله که با آرامش بیان می‌شود، تأثیری دارد که صدها جمله همراه با خشم هرگز نخواهند داشت.
شناسه کانال بله: مرکز روانشناسی دکتر آیدا امیدیhttps://ble.ir/mehraclinic‌آدرس پیج اینستاگرامhttps://instagram.com/dr.ayda_omidi?utm_source=qr&igshid=MzNlNGNkZWQ4Mg%3D%3D‌واتساب 09136580201‌تلگرام t.me/draydaomidi‌https://t.me/+IeDapA-3RoA2Y2E0

۱۳۷

۷:۱۵

۱۰ مرداد

چرا بعضی افراد همیشه خودشان را با دیگران مقایسه می‌کنند؟
«او از من موفق‌تر است.» «زندگی دیگران خیلی بهتر از زندگی من است.» «من هنوز به جایی که باید برسم، نرسیده‌ام.»
مقایسه کردن، یکی از طبیعی‌ترین عملکردهای ذهن انسان است. مغز ما دائماً اطلاعات را با هم مقایسه می‌کند تا تصمیم بگیرد و یاد بگیرد. اما زمانی که این مقایسه به معیار ارزشمندی ما تبدیل شود، آرام‌آرام عزت‌نفس آسیب می‌بیند.
مشکل اصلی این نیست که دیگران را می‌بینیم؛ مشکل این است که پشت‌صحنه زندگی خودمان را با ویترین زندگی دیگران مقایسه می‌کنیم.
ما از نگرانی‌ها، شکست‌ها، ترس‌ها و تردیدهای خود خبر داریم؛ اما معمولاً فقط موفقیت‌ها و لحظه‌های خوش دیگران را می‌بینیم. نتیجه این مقایسه نابرابر، احساس ناکافی بودن است.
اگر هر روز موفقیت‌های دیگران را معیار سنجش خود قرار دهیم، ممکن است پیشرفت‌های کوچک اما ارزشمند خودمان را نبینیم.
تمرین امروز:
به جای مقایسه خود با دیگران، خودتان را با «نسخه دیروز» خودتان مقایسه کنید.
سه سؤال از خود بپرسید:
امروز چه چیزی را بهتر از یک ماه قبل انجام می‌دهم؟
در این مدت چه مهارتی آموخته‌ام؟
به چه ویژگی مثبتی در خودم بیشتر افتخار می‌کنم؟
رشد واقعی، رقابت با دیگران نیست؛ رشد واقعی، حرکت تدریجی به سمت نسخه‌ای سالم‌تر و آگاه‌تر از خودمان است.
یادمان باشد:
الهام گرفتن از موفقیت دیگران مفید است؛ اما ارزشمندی شما هرگز نباید به جایگاه دیگران وابسته باشد.
هر انسان، مسیر، زمان و شرایط منحصر‌به‌فرد خود را دارد. مقایسه مداوم، این تفاوت‌ها را نادیده می‌گیرد و فقط احساس نارضایتی را افزایش می‌دهد.
— دکتر آیدا امیدیروانشناس | آموزش مهارت‌های زندگی، سلامت روان و رشد فردی

اندیشه امروز:به جای اینکه بپرسید «چرا من مثل او نیستم؟»، از خود بپرسید: «امروز چه قدم کوچکی می‌توانم بردارم تا از دیروزِ خودم بهتر باشم؟»شناسه کانال بله: مرکز روانشناسی دکتر آیدا امیدیhttps://ble.ir/mehraclinic‌آدرس پیج اینستاگرامhttps://instagram.com/dr.ayda_omidi?utm_source=qr&igshid=MzNlNGNkZWQ4Mg%3D%3D‌واتساب 09136580201‌تلگرام t.me/draydaomidi‌https://t.me/+IeDapA-3RoA2Y2E0

۸۰

۵:۲۱

۱۹ تیر

@mehraclinic

۰۹۱۳۶۵۸۰۲۰۱

۱۴۴

۹:۱۱

۲۰ تیر

۱۵۹

۵:۲۵

۲۲ تیر

۱۶۴

۵:۳۳

۲۳ تیر

۱۵۴

۵:۴۴

۲۵ تیر

۱۴۱

۵:۵۹

۲۷ تیر

۱۲۹

۵:۳۸

۲۸ تیر

۱۴۳

۵:۳۳

۱ مرداد

روز جهانی خودمراقبتی | هنرِ مراقبت از خویشتن‌

‌

۸۶

۲۰:۳۹

۲ مرداد

«تو هیچ‌وقت به من اهمیت نمی‌دهی.»
می‌توان گفت:

۱۳۷

۷:۱۵

۱۰ مرداد

۸۰

۵:۲۱