کارِ ما چیست؟عاشقی...مستی...ای که درمان دردها هستیاین که لطفت نکرده تا حالادردِ ما را دواخداراشکر
۲آدم كسي مباش!علامه جعفری می فرمودند:
روزي طلبه فلسفه خواني نزد من آمد تا برخي سوالات بپرسد. ديدم جوان مستعديست كه استاد خوبي نداشته است. ذهن نقاد و سوالات بديع داشت كه بي پاسخ مانده بود. پاسخ ها را كه مي شنيد، مثل تشنه اي بود كه آب خنكي يافته باشد.
خواهش كرد برايش درسي بگويم و من كه ارزش اين آدم را فهميده بودم، پذيرفتم. قرار شد فلان كتاب را نزد من بخواند. چندي كه گذشت، ديدم فريفته و واله من شده است. در ذهنش ابهت و عظمتي يافته بودم كه برايش خطر داشت. هرچه كردم، اين حالت درو كاسته نشد. مي دانستم اين شيفتگي، به استقلال فكرش صدمه مي زند. تصميم گرفتم فرصت تعليم را قرباني استقلال ضميرش كنم..
روزي كه قرار بود براي درس بيايد، در خانه را نيم باز گذاشتم. دوچرخه فرزندم را برداشتم و در باغچه، شروع به بازي و حركات كودكانه كردم. ديدمش كه سر ساعت، آمد. از كنار در، دقايقي با شگفتي مرا نگريست. با هيجان، بازي را ادامه دادم. در نظرش شكستم. راهش را كشيد و بي يك كلمه، رفت كه رفت!
اين جا كه رسيد، مرحوم علامه جعفري با آن همه خدمات فكري و فرهنگي به اسلام ،فرمودند:براي آخرتم به معدودي از اعمالم، اميد دارم. يكي همين دوچرخه بازی است!
درس استاد آن شب آن بود كه دنبال آدم هاي بزرگ بگرديد و سعي كنيد دركشان كرده از وجودشان توشه برگيريد.* اما مريد و واله كسي نشويد. شما انسانيد و ارزشتان به ادراك و استقلال عقلتان است. عقلتان را تعطيل و تسليم كسي نكنيد.آدم كسي نشويد، هر چقدر هم طرف بزرگ باشد!*
-سیره فرزانگان, عبدالحسن بزرگمهر نیا, نشر سامان دانش.
۵
۴در اين هوا كه گرفتهست و گاه بارانيستهوا هواى زيارت،* هوا خراسانيست…*
۳
مِشْكَاة؛ تصویر
تصویرالبته نه همهشون!!
۳۲