.
#گزارش_تصویری کوهنوردی
همراه با توضیح حکمت ۲۶۹ نهجالبلاغه کسی که گندم بکارد، کاه رو هم بهش می دهند... استاد قاسمیان پنجشنبه ۲۹ مرداد ماه ساعت ۴ صبح
@meshkatesadr
#گزارش_تصویری کوهنوردی همراه با توضیح حکمت ۲۶۹ نهجالبلاغه کسی که گندم بکارد، کاه رو هم بهش می دهند... استاد قاسمیان پنجشنبه ۲۹ مرداد ماه ساعت ۴ صبح@meshkatesadr
۶
۶
۶۲۰ اوت، ۷.۰۷.mp3
۰۶:۱۰-۸.۴۹ مگابایت
. حکمت ۲۶۹ نهجالبلاغه کسی که گندم بکارد، کاه رو هم بهش می دهند... استاد قاسمیان
#رزق_طلبگی@meshkatesadr
حکمت ۲۶۹ نهجالبلاغه کسی که گندم بکارد، کاه رو هم بهش می دهند... استاد قاسمیان#رزق_طلبگی@meshkatesadr
۴
قال امیرالمومنین علی علیه السلام:جالِسِ العُلَماءَ یَزدَد عِلمُکَ وَ یَحسُن اَدَبُکَ وَ تَزکُ نَفسُکَغرر الحکم، ح. ۴۷۸۶
درس اخلاقدیدار طلاب مدرسه علمیه صدر با حضرت آیت الله جاودانزمان:سه شنبه ۱۴۰۵/۰۶/۰۳ ساعت ۲۰
@meshkatesadr
:جالِسِ العُلَماءَ یَزدَد عِلمُکَ وَ یَحسُن اَدَبُکَ وَ تَزکُ نَفسُکَغرر الحکم، ح. ۴۷۸۶درس اخلاقدیدار طلاب مدرسه علمیه صدر با حضرت آیت الله جاودان
زمان:سه شنبه ۱۴۰۵/۰۶/۰۳ ساعت ۲۰@meshkatesadr
۷
. جلسه با حاجآقا قاسمیان
سحرگاه یکشنبه ۱ شهریور
قسمت اول
امام؛ کسی که انسان را به سمت ملکوت میکشددر قرآن، مفهوم «امام» بهگونهای مطرح شده که ممکن است نسبت آن با زندگی و حرکت ما هم قابل توجه باشد.خداوند میفرماید:««فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ»»ملکوت هر چیزی در دست خداست.درباره ائمه نیز میفرماید:««وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا»»«هدایت به امر» فقط به معنای دستور دادن نیست؛ بلکه معنای عمیقتری دارد. امام با ملکوت انسان ارتباط پیدا میکند و او را به سمت مقصد میکشاند.همانطور که وقتی قلب انسان حرکت کند، بدن نیز به حرکت درمیآید، امام نیز در روح انسان اثر میگذارد و او را به سمت خیر میبرد.در مقابل، درباره ائمهای که انسانها را به سوی باطل میبرند، میفرماید:««وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ»»آنها نیز انسان را میکشند؛ اما به سمت آتش.گاهی ملکوت یک انسان در اختیار و تأثیر انسانهای دیگری قرار میگیرد.خداوند درباره اولیای خود میفرماید:««وَأَوْحَيْنَا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرَاتِ»»تعبیر قرآن این نیست که فقط به آنها گفتیم «خیرات را انجام دهید»، بلکه خودِ فعل خیر در وجود آنها جریان پیدا میکند.امام نیز با انسان همینگونه رفتار میکند؛ شبیه رابطه روح و بدن. روح اراده میکند دست بالا برود و دست بالا میرود.البته این تصرف زمانی معنا پیدا میکند که انسان خودش را در اختیار امام قرار دهد.
ما در باشگاه مردان آهنین هستیم!در سوره سجده، سخن فقط از انبیا نیست؛ از اهل سجده و کسانی است که شبها از بستر جدا میشوند:««تَتَجَافَىٰ جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ»»رهبر شهید میفرمود: نماز شب بخوانید و اگر کسی نماز شب نمیخواند، به خودش بگوید:«من بیعرضه هستم.»ما چه بخواهیم و چه نخواهیم، در «باشگاه مردان آهنین» هستیم.قرار نیست فقط آدم خوبی باشیم؛ قرار است شبیه امام معصوم شویم.این مسابقه، شب اتفاق میافتد.در سوره انسان، که از انسان کامل سخن میگوید، آمده است:««وَمِنَ اللَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهُ»»اگر کسی نماز شب خواند، نباید بگوید: «حالا اگر نخوانم چه میشود؟»مگر میشود انسان به باشگاه برود و هیچ تمرینی انجام ندهد و انتظار عضلهسازی داشته باشد؟!سجده، قرآن و نماز شب را نباید شل کرد.
جمع، انسان را در مسیر نگه میدارداگر جمع نباشد، بسیاری از کارها کمکم ترک میشوند.در باشگاه همهچیز برای ورزش هماهنگ است؛ از فضای باشگاه و آینه گرفته تا لباس و محیطی که انسان را به تمرین وادار میکند.جمع نیز همین کار را در مسیر معنوی انجام میدهد.اگر انسان کمکم شل شود، ممکن است از اقتدار علمی و معنوی بیفتد و به جاهایی برسد که در ابتدا حتی تصورش را هم نمیکرد.پس باید مراقب باشیم:سجده، قرآن و نماز شب را شل نکنیم.
@meshkatesadr
جلسه با حاجآقا قاسمیانسحرگاه یکشنبه ۱ شهریور
قسمت اول
امام؛ کسی که انسان را به سمت ملکوت میکشددر قرآن، مفهوم «امام» بهگونهای مطرح شده که ممکن است نسبت آن با زندگی و حرکت ما هم قابل توجه باشد.خداوند میفرماید:««فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ»»ملکوت هر چیزی در دست خداست.درباره ائمه نیز میفرماید:««وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا»»«هدایت به امر» فقط به معنای دستور دادن نیست؛ بلکه معنای عمیقتری دارد. امام با ملکوت انسان ارتباط پیدا میکند و او را به سمت مقصد میکشاند.همانطور که وقتی قلب انسان حرکت کند، بدن نیز به حرکت درمیآید، امام نیز در روح انسان اثر میگذارد و او را به سمت خیر میبرد.در مقابل، درباره ائمهای که انسانها را به سوی باطل میبرند، میفرماید:««وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ»»آنها نیز انسان را میکشند؛ اما به سمت آتش.گاهی ملکوت یک انسان در اختیار و تأثیر انسانهای دیگری قرار میگیرد.خداوند درباره اولیای خود میفرماید:««وَأَوْحَيْنَا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرَاتِ»»تعبیر قرآن این نیست که فقط به آنها گفتیم «خیرات را انجام دهید»، بلکه خودِ فعل خیر در وجود آنها جریان پیدا میکند.امام نیز با انسان همینگونه رفتار میکند؛ شبیه رابطه روح و بدن. روح اراده میکند دست بالا برود و دست بالا میرود.البته این تصرف زمانی معنا پیدا میکند که انسان خودش را در اختیار امام قرار دهد. ما در باشگاه مردان آهنین هستیم!در سوره سجده، سخن فقط از انبیا نیست؛ از اهل سجده و کسانی است که شبها از بستر جدا میشوند:««تَتَجَافَىٰ جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ»»رهبر شهید میفرمود: نماز شب بخوانید و اگر کسی نماز شب نمیخواند، به خودش بگوید:«من بیعرضه هستم.»ما چه بخواهیم و چه نخواهیم، در «باشگاه مردان آهنین» هستیم.قرار نیست فقط آدم خوبی باشیم؛ قرار است شبیه امام معصوم شویم.این مسابقه، شب اتفاق میافتد.در سوره انسان، که از انسان کامل سخن میگوید، آمده است:««وَمِنَ اللَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهُ»»اگر کسی نماز شب خواند، نباید بگوید: «حالا اگر نخوانم چه میشود؟»مگر میشود انسان به باشگاه برود و هیچ تمرینی انجام ندهد و انتظار عضلهسازی داشته باشد؟!سجده، قرآن و نماز شب را نباید شل کرد. جمع، انسان را در مسیر نگه میدارداگر جمع نباشد، بسیاری از کارها کمکم ترک میشوند.در باشگاه همهچیز برای ورزش هماهنگ است؛ از فضای باشگاه و آینه گرفته تا لباس و محیطی که انسان را به تمرین وادار میکند.جمع نیز همین کار را در مسیر معنوی انجام میدهد.اگر انسان کمکم شل شود، ممکن است از اقتدار علمی و معنوی بیفتد و به جاهایی برسد که در ابتدا حتی تصورش را هم نمیکرد.پس باید مراقب باشیم:سجده، قرآن و نماز شب را شل نکنیم.@meshkatesadr
۴
۴. جلسه با حاجآقا قاسمیان
سحرگاه یکشنبه ۱ شهریور
قسمت دوم
برای ارتفاعات باید قلب قوی داشتدر ارتفاعات بالا، بیماریهایی که در ارتفاعات پایین خودشان را نشان نمیدهند، ممکن است آشکار شوند.اگر قلب انسان قوی نباشد، در ارتفاعات دچار مشکل میشود.در مسیر معنوی نیز همینگونه است.ممکن است ضعفهایی در انسان وجود داشته باشد که در شرایط عادی دیده نشوند؛ اما وقتی انسان وارد مراحل بالاتر زندگی و مسئولیت میشود، خودشان را نشان دهند.خداوند میفرماید:««وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوا وَكَانُوا بِآيَاتِنَا يُوقِنُونَ»»امامت و هدایت به امر، نتیجه صبر و یقین است.««لَمَّا صَبَرُوا وَكَانُوا بِآيَاتِنَا يُوقِنُونَ»»
امام خمینی؛ انتقال یقین و توکلیکی از نمونههای روشن این معنا، امام خمینی(ره) است.امام، توکل و آرامش خود را به مردم منتقل میکرد.وقتی میگفت:«پاوه باید آزاد بشود»مردم آرام میشدند.چرا؟چون با یک نفس مطمئنه مواجه بودند.همین یقین و اطمینان در انسانهای دیگری نیز دیده میشد.آقای مصباح نقل میکردند که از آقا پرسیدم:«به جوانها کجا توصیه میکنید بروند؟»ایشان فرمودند:«جلسه آقای جاودان را از دست ندهند.»این نماز شبخوانها کسانی بودند که:««كَانُوا بِآيَاتِنَا يُوقِنُونَ»»دائماً با یقین حرکت میکردند.
قله را بشناسیم و برای رسیدن به آن برنامهریزی کنیمحالا که فهمیدیم قله چیست، باید برای رسیدن به آن برنامه داشته باشیم.همانطور که برای درس، ورزش و کوه برنامهریزی میکنیم، برای معنویت هم باید برنامه داشته باشیم.باید سجده و سحر، کمکم برای ما تبدیل به یک امر عادی و طبیعی شود.آنوقت بسیاری از دغدغههای دنیا، از شغل و زندگی گرفته تا مسائل دیگر، در جای خودش قرار میگیرد.از ریشسفید من قبول کنید:««وَمَنْ أَصْلَحَ أَمْرَ آخِرَتَهُ أَصْلَحَ اللَّهُ أَمْرَ دُنْيَاهُ»»کسی که امر آخرتش را اصلاح کند، خداوند امر دنیای او را اصلاح میکند.انسان هرچه بکارد، همان را درو میکند.اگر گندم بکارد، گندم به او میرسد؛ اگر کاه بکارد، انتظار گندم نباید داشته باشد.
جلسه با حاجآقا قاسمیانسحرگاه یکشنبه ۱ شهریور
قسمت دوم
برای ارتفاعات باید قلب قوی داشتدر ارتفاعات بالا، بیماریهایی که در ارتفاعات پایین خودشان را نشان نمیدهند، ممکن است آشکار شوند.اگر قلب انسان قوی نباشد، در ارتفاعات دچار مشکل میشود.در مسیر معنوی نیز همینگونه است.ممکن است ضعفهایی در انسان وجود داشته باشد که در شرایط عادی دیده نشوند؛ اما وقتی انسان وارد مراحل بالاتر زندگی و مسئولیت میشود، خودشان را نشان دهند.خداوند میفرماید:««وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوا وَكَانُوا بِآيَاتِنَا يُوقِنُونَ»»امامت و هدایت به امر، نتیجه صبر و یقین است.««لَمَّا صَبَرُوا وَكَانُوا بِآيَاتِنَا يُوقِنُونَ»» امام خمینی؛ انتقال یقین و توکلیکی از نمونههای روشن این معنا، امام خمینی(ره) است.امام، توکل و آرامش خود را به مردم منتقل میکرد.وقتی میگفت:«پاوه باید آزاد بشود»مردم آرام میشدند.چرا؟چون با یک نفس مطمئنه مواجه بودند.همین یقین و اطمینان در انسانهای دیگری نیز دیده میشد.آقای مصباح نقل میکردند که از آقا پرسیدم:«به جوانها کجا توصیه میکنید بروند؟»ایشان فرمودند:«جلسه آقای جاودان را از دست ندهند.»این نماز شبخوانها کسانی بودند که:««كَانُوا بِآيَاتِنَا يُوقِنُونَ»»دائماً با یقین حرکت میکردند. قله را بشناسیم و برای رسیدن به آن برنامهریزی کنیمحالا که فهمیدیم قله چیست، باید برای رسیدن به آن برنامه داشته باشیم.همانطور که برای درس، ورزش و کوه برنامهریزی میکنیم، برای معنویت هم باید برنامه داشته باشیم.باید سجده و سحر، کمکم برای ما تبدیل به یک امر عادی و طبیعی شود.آنوقت بسیاری از دغدغههای دنیا، از شغل و زندگی گرفته تا مسائل دیگر، در جای خودش قرار میگیرد.از ریشسفید من قبول کنید:««وَمَنْ أَصْلَحَ أَمْرَ آخِرَتَهُ أَصْلَحَ اللَّهُ أَمْرَ دُنْيَاهُ»»کسی که امر آخرتش را اصلاح کند، خداوند امر دنیای او را اصلاح میکند.انسان هرچه بکارد، همان را درو میکند.اگر گندم بکارد، گندم به او میرسد؛ اگر کاه بکارد، انتظار گندم نباید داشته باشد.۲. جلسه با حاجآقا قاسمیان
سحرگاه یکشنبه ۱ شهریور
قسمت سوم
طالب علم باید در مسیر خودش بایستدروزیِ طالب علم این است که در مسیر خودش بایستد و دائماً به دیگران نگاه نکند.نباید بگوید:«فلانی دارد دلار میخرد، سکه میخرد و فلان کار را میکند؛ من هم بروم همان کار را انجام بدهم.»طلبه باید مسیر خودش را بشناسد.امام زمان(عج) از اینکه انسان مسیر خودش را رها کند و دائماً دنبال دیگران حرکت کند، راضی نیست.اگر کسی در این مسیر قرار گرفته و کار خودش را انجام دهد، در مسیر:«ورثة الأنبیاء»حرکت کرده است: درس بخواند تبلیغ کند معنویت داشته باشد انسان بسازد.اگر یک آدم علاف، بیدرس و بیمعنویت باشیم، فایدهای ندارد.مثل کسی که به باشگاه میرود، اما به جای تمرین کردن، میرود قسمت بوفه! نباید درس و بحث و معنویت خودمان را فدای یکسری مسائل دیگر کنیم.
ما باید شبیه پیغمبر باشیمما باید شبیه پیغمبر باشیم.اگر ختم نبوت نبود، باید در مسیر پیامبری حرکت میکردیم؛ و حالا که دوران ختم نبوت است، باید در همان مسیر حرکت کنیم:علم، عبادت، معنویت، یقین، تبلیغ و ساختن انسان.قرار نیست فقط آدم خوبی باشیم.قرار است شبیه امام معصوم شویم. قله را بشناسیم، برای رسیدن به آن برنامهریزی کنیم و قدمبهقدم بالا برویم.
یک پیشنهاد عملی: ۴۰ سحریک پیشنهاد عملی:۴۰ سحر، از خواب بیدار شوید، به سجده بروید و ۱۰۰ صلوات بفرستید.اگر یک طلبه بگوید:«من نمیتوانم این کار را انجام بدهم»در حالی که در یک جمع و مسیر تربیتی قرار گرفتهایم، شبیه این است که سر کلاس و مباحثه بگوییم:«من نمیتوانم درس بخوانم!»خب، اگر نمیتوانیم، برای چه طلبه شدهایم؟اگر این کار را ادامه بدهید، کمکم زمینهای ایجاد میشود که برای نماز شب نیز بیدار شوید.
واعظ درونی و محافظ بیرونیملائکه میگویند:««نَحْنُ أَوْلِيَاؤُكُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَفِي الْآخِرَةِ»»اگر انسان یک واعظ درونی داشته باشد، خدا برای او محافظ بیرونی قرار میدهد.خداوند به انسان میگوید:من دستت را گرفتهام؛ دستت را نکش.چرا فکر میکنیم خدا ما را در یک فضای کاملاً گنگ و نامعلوم رها کرده است؟خداوند میفرماید:««وَذَٰلِكُمْ ظَنُّكُمُ الَّذِي ظَنَنْتُمْ بِرَبِّكُمْ أَرْدَاكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ مِنَ الْخَاسِرِينَ»»این گمان بدی بود که درباره پروردگارتان داشتید و شما را به هلاکت انداخت.پس بدگمانی به خدا میتواند انسان را از مسیر خارج کند.
شما را طلبه کردند، رهایتان نمیکنند"
اصلاً شما طلبه شدید؟
شما را طلبه کردند.
با دعوتنامه آمدید.
شما را خواستند که طلبه شدید.
پس آیا خدا شما را طلبه کرده و بعد رها کرده است که بروید دنبال کار خودتان؟
نه.
خدا به فکر رزق، معنویت و مسیر شماست.
امام زمان(عج) اگر کسی را به جبهه بفرستد، آیا او را در وسط جبهه رها میکند؟
رزق رزمنده با رزق دیگران متفاوت است.
کسی که در مسیر خاصی قرار گرفته، باید به تدبیر و حمایت متناسب با همان مسیر نیز اعتماد داشته باشد.
مثل کسی که برای یک کار المپیکی آماده میشود؛ یک تیم کامل پشت سر اوست.
عدهای مسئول لباسهای او هستند، عدهای کارهای سفر و ویزا را انجام میدهند و عدهای شرایط لازم برای مسابقه را فراهم میکنند.
وقتی انسان برای یک مأموریت مهم انتخاب شده، طبیعی است که پشت صحنه نیز برای او برنامهریزی شده باشد.
پس چرا در مسیر طلبگی فکر میکنیم خدا ما را رها کرده است؟
خدا دستمان را گرفته است؛ دستمان را نکشیم.
قله، فقط «خوب بودن» نیست*قله را باید شناخت.قله این نیست که فقط آدم بدی نباشیم.قله این است که: علم داشته باشیم اهل عبادت و سحر باشیم یقین داشته باشیم معنویت داشته باشیم تبلیغ کنیم انسان بسازیم و در مسیر امام و انبیا حرکت کنیم.ما در باشگاه مردان آهنین هستیم.قرار نیست در بوفه بنشینیم و فقط تماشاگر باشیم! قله را بشناسیم، برایش برنامه بریزیم، در جمع بمانیم و قدمبهقدم بالا برویم.اگر خدا دستمان را گرفته است، دستمان را نکشیم.
جلسه با حاجآقا قاسمیانسحرگاه یکشنبه ۱ شهریور
قسمت سوم
طالب علم باید در مسیر خودش بایستدروزیِ طالب علم این است که در مسیر خودش بایستد و دائماً به دیگران نگاه نکند.نباید بگوید:«فلانی دارد دلار میخرد، سکه میخرد و فلان کار را میکند؛ من هم بروم همان کار را انجام بدهم.»طلبه باید مسیر خودش را بشناسد.امام زمان(عج) از اینکه انسان مسیر خودش را رها کند و دائماً دنبال دیگران حرکت کند، راضی نیست.اگر کسی در این مسیر قرار گرفته و کار خودش را انجام دهد، در مسیر:«ورثة الأنبیاء»حرکت کرده است: درس بخواند تبلیغ کند معنویت داشته باشد انسان بسازد.اگر یک آدم علاف، بیدرس و بیمعنویت باشیم، فایدهای ندارد.مثل کسی که به باشگاه میرود، اما به جای تمرین کردن، میرود قسمت بوفه! نباید درس و بحث و معنویت خودمان را فدای یکسری مسائل دیگر کنیم. ما باید شبیه پیغمبر باشیمما باید شبیه پیغمبر باشیم.اگر ختم نبوت نبود، باید در مسیر پیامبری حرکت میکردیم؛ و حالا که دوران ختم نبوت است، باید در همان مسیر حرکت کنیم:علم، عبادت، معنویت، یقین، تبلیغ و ساختن انسان.قرار نیست فقط آدم خوبی باشیم.قرار است شبیه امام معصوم شویم. قله را بشناسیم، برای رسیدن به آن برنامهریزی کنیم و قدمبهقدم بالا برویم. یک پیشنهاد عملی: ۴۰ سحریک پیشنهاد عملی:۴۰ سحر، از خواب بیدار شوید، به سجده بروید و ۱۰۰ صلوات بفرستید.اگر یک طلبه بگوید:«من نمیتوانم این کار را انجام بدهم»در حالی که در یک جمع و مسیر تربیتی قرار گرفتهایم، شبیه این است که سر کلاس و مباحثه بگوییم:«من نمیتوانم درس بخوانم!»خب، اگر نمیتوانیم، برای چه طلبه شدهایم؟اگر این کار را ادامه بدهید، کمکم زمینهای ایجاد میشود که برای نماز شب نیز بیدار شوید. واعظ درونی و محافظ بیرونیملائکه میگویند:««نَحْنُ أَوْلِيَاؤُكُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَفِي الْآخِرَةِ»»اگر انسان یک واعظ درونی داشته باشد، خدا برای او محافظ بیرونی قرار میدهد.خداوند به انسان میگوید:من دستت را گرفتهام؛ دستت را نکش.چرا فکر میکنیم خدا ما را در یک فضای کاملاً گنگ و نامعلوم رها کرده است؟خداوند میفرماید:««وَذَٰلِكُمْ ظَنُّكُمُ الَّذِي ظَنَنْتُمْ بِرَبِّكُمْ أَرْدَاكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ مِنَ الْخَاسِرِينَ»»این گمان بدی بود که درباره پروردگارتان داشتید و شما را به هلاکت انداخت.پس بدگمانی به خدا میتواند انسان را از مسیر خارج کند. شما را طلبه کردند، رهایتان نمیکنند"اصلاً شما طلبه شدید؟
شما را طلبه کردند.
با دعوتنامه آمدید.
شما را خواستند که طلبه شدید.
پس آیا خدا شما را طلبه کرده و بعد رها کرده است که بروید دنبال کار خودتان؟
نه.
خدا به فکر رزق، معنویت و مسیر شماست.
امام زمان(عج) اگر کسی را به جبهه بفرستد، آیا او را در وسط جبهه رها میکند؟
رزق رزمنده با رزق دیگران متفاوت است.
کسی که در مسیر خاصی قرار گرفته، باید به تدبیر و حمایت متناسب با همان مسیر نیز اعتماد داشته باشد.
مثل کسی که برای یک کار المپیکی آماده میشود؛ یک تیم کامل پشت سر اوست.
عدهای مسئول لباسهای او هستند، عدهای کارهای سفر و ویزا را انجام میدهند و عدهای شرایط لازم برای مسابقه را فراهم میکنند.
وقتی انسان برای یک مأموریت مهم انتخاب شده، طبیعی است که پشت صحنه نیز برای او برنامهریزی شده باشد.
پس چرا در مسیر طلبگی فکر میکنیم خدا ما را رها کرده است؟
خدا دستمان را گرفته است؛ دستمان را نکشیم.
قله، فقط «خوب بودن» نیست*قله را باید شناخت.قله این نیست که فقط آدم بدی نباشیم.قله این است که: علم داشته باشیم اهل عبادت و سحر باشیم یقین داشته باشیم معنویت داشته باشیم تبلیغ کنیم انسان بسازیم و در مسیر امام و انبیا حرکت کنیم.ما در باشگاه مردان آهنین هستیم.قرار نیست در بوفه بنشینیم و فقط تماشاگر باشیم! قله را بشناسیم، برایش برنامه بریزیم، در جمع بمانیم و قدمبهقدم بالا برویم.اگر خدا دستمان را گرفته است، دستمان را نکشیم. ۳حاج اقا قاسمیان ۱ شهریور.mp3
۵۳:۵۶-۱۶.۲۷ مگابایت
. جلسه با حاجآقا قاسمیان
سحرگاه یکشنبه ۱ شهریور
مدرسه صدر
جلسه با حاجآقا قاسمیانسحرگاه یکشنبه ۱ شهریور
مدرسه صدر۱