فاديا دخترى بسيار مهربان، با احساس وسرشار از محبت بود. او باهمه مهربان بود و تا جايى كه مى توانست به ديگران كمك میكرد. هميشه دلش میخواست فضاى خانه پر از خنده وشادى باشد. انگار رسالتش اين بود كه درخانه غم نباشد.
او عاشق مدرسه و درس خواندن بود، هرروز وقتى از مدرسه برمى گشت، با آغوشى گرم و مهربانانه مادرش را در بغل مىگرفت و با ذوق كودكانه اش از مدرسه، دوستان و معلمهايش تعريف مىكرد.
روز آخر به گفته مادرش چهرهاش نورانی و آرام بود؛ انگار حس میکرد چه اتفاقی قرار است برایش رقم بخورد . فادیا با زبان روزه به شهادت رسید.
حالا چشم او به من و توست.و به تمام "۱+" هایی که میتوانند کنار ۱۶۸ بایستند تا خونخواه میناب باشند.نگذاریم این جنایت تکرار شود.
کنار هم هستیم:
#voice_of_Minab #168plus1 I
۱.۴K
۱۹:۰۹
کنار هم هستیم:
#voice_of_Minab #168plus1
۳۷۵
۲۰:۲۸
میخواستند صدای شادی کودکان ما را خاموش کنند اما خبر نداشتند که همه صدای میناب میشویم!
#شما_فرستادید#مثبت_یک
کنار هم هستیم:
#voice_of_Minab #168plus1
۸۵۵
۱۷:۵۵
محمدمهدی پسری خوش اخلاق، مهربان و باهوش بود.در میان خانواده، همسایهها و معلمانش محبوبیت زیادی داشت و ادب و خوشاخلاقیاش زبانزد بود.
او عاشق اهل بیت بود و اغلب به مسجد محل میرفت. قاری قرآن بود و همیشه با صدایی رسا و دلنشین در مراسم صبحگاه مدرسه تلاوت میکرد.
محمدمهدی تنها فرزند خانواده و تمام امید و دلخوشی پدر و مادرش بود. به رهبر شهید انقلاب علاقه زیادی داشت و همیشه میگفت دوست دارد روزی نیروی امنیتی محافظ او شود.
حالا چشم او به من و توست.و به تمام "۱+" هایی که میتوانند کنار ۱۶۸ بایستند تا خونخواه میناب باشند.نگذاریم این جنایت تکرار شود.
کنار هم هستیم:
#voice_of_Minab #168plus1
۴۲۴
۱۹:۱۹
کنار هم هستیم:
#voice_of_Minab #168plus1
۵۵۶
۱۸:۴۶
شصتودومین نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، در یکی دیگر از جلسات خود پیرامون حقوق زنان و کودکان، میزبان یکی از مادران دانشآموزان شهید مدرسه شجره طیبه بود. این ارتباط ویدئویی با همکاری وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران و پویش «۱+۱۶۸» برقرار شد.
کنار هم هستیم:
#voice_of_Minab #168plus1
۲۹۲
۱۹:۲۱
● مجموعه ترقیخواهان جهانی( Progressive International) در سالروز جنایت هدف قرار گرفتن هواپیمای مسافربری ایران توسط آمریکا، در صفحه خود نوشت:
نیروی دریایی آمریکا در ۱۲ تیر سال ۱۳۶۷، یک هواپیمای مسافربری ایرانی را در حریم هوایی ایران سرنگون کرد. در این جنایت، ۲۹۰ نفر از جمله ۶۶ کودک که داشتن از بندرعباس به سمت دبی میرفتند، کشته شدند.پرواز 655 ایران ایر هدف دو فروند موشک مافوق صوت هدایت شونده از سوی ناو یو اس اس وینسنس قرار گرفت. با این حال، شخصیتهای ارشد در واشنگتن هرگز مسئولیت جنایت ارتش خود را بر عهده نگرفتند و ایالات متحده هرگز گزارش کامل حادثه را منتشر نکرد.
تقریباً چهار دهه پس از این حمله، ارتش آمریکا بار دیگر به سوی غیرنظامیان ایرانی شلیک کرد. دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا در پیگرد جنگ علیه ایران به تعهدات جورج دبلیو بوش پایبند بود و با وجود واقعیات هرگز عذرخواهی نکرد.
در اسفند ۱۴۰۴، آمریکا به دبستان شجره طیبه میناب حمله کرد و بیش از ۱۵۰ نفر از جمله ۱۲۰ کودک را کشت. به گفته هلال احمر ایران، این تنها آغاز عملیات «خشم حماسی» بود که در کمتر از یک ماه ۴۹۸ مدرسه و ۲۳۶ مرکز بهداشتی را هدف قرار میداد.
کنار هم هستیم:
#voice_of_Minab #168plus1
۳۵۵
۲۰:۲۹
" اگر پیگیری این موضوع و مراجعه به دادگاههای بینالمللی و حقوقی و همچنین دادگاههای داخلی، بیست سال هم طول بکشد، اشکال ندارد؛ باید این کار دنبال بشود. بایستی یقه جنایتکار گرفته بشود."
آنها که دم از «حقوق بشر» میزنند، روزانه با بیرحمی تمام، معصومترین افراد جامعه بشری یعنی کودکان را در غزه و سایر نقاط جهان هدف بمبهای خود قرار میدهند.
کنار هم هستیم:
#voice_of_Minab #168plus1
۲۴۲
۱۹:۵۴
*
فرزند میناب؛ مهدیس نظری*
مهدیس نظری دختری هفتساله، باهوش و سرشار از شور و شوق زندگی بود. همیشه لبخند بر لب داشت و در میان خانواده و فامیل محبوبیت زیادی داشت؛ مهربانی و خوشرفتاریاش زبانزد همه بود.
او عاشق رنگ بنفش بود و بسیاری از وسایلش، از دفتر نقاشی تا لباسهایش، رنگ بنفش داشتند. به ورزش و موسیقی علاقه داشت و در حال یادگیری پیانو بود. به اشعار شاهنامه نیز علاقه داشت و آنها را با صدایی زیبا و لحنی دلنشین از حفظ میخواند.
مهدیس دختری بسیار مهربان و بامحبت بود. بچههای فامیل را خیلی دوست داشت و همیشه دلش میخواست همه کنار هم باشند و با هم بازی کنند.
حالا چشم او به من و توست.و به تمام "۱+" هایی که میتوانند کنار ۱۶۸ بایستند تا خونخواه میناب باشند.نگذاریم این جنایت تکرار شود.
صدای میناب باشیم
" />
ثبت خونخواهی خود با امضاء بیانیه در بخش اقدام وبگاه
کنار هم هستیم:
بله | ایتا | تلگرام | اینستاگرام
#voice_of_Minab #168plus1
مهدیس نظری دختری هفتساله، باهوش و سرشار از شور و شوق زندگی بود. همیشه لبخند بر لب داشت و در میان خانواده و فامیل محبوبیت زیادی داشت؛ مهربانی و خوشرفتاریاش زبانزد همه بود.
او عاشق رنگ بنفش بود و بسیاری از وسایلش، از دفتر نقاشی تا لباسهایش، رنگ بنفش داشتند. به ورزش و موسیقی علاقه داشت و در حال یادگیری پیانو بود. به اشعار شاهنامه نیز علاقه داشت و آنها را با صدایی زیبا و لحنی دلنشین از حفظ میخواند.
مهدیس دختری بسیار مهربان و بامحبت بود. بچههای فامیل را خیلی دوست داشت و همیشه دلش میخواست همه کنار هم باشند و با هم بازی کنند.
حالا چشم او به من و توست.و به تمام "۱+" هایی که میتوانند کنار ۱۶۸ بایستند تا خونخواه میناب باشند.نگذاریم این جنایت تکرار شود.
کنار هم هستیم:
#voice_of_Minab #168plus1
۲۰۷
۱۸:۵۵
جنایت، فقط در روز حمله اتفاق نمیافتد.هر بار که تکهای از پیکر یک قربانی پیدا میشود...هر بار که مادری دوباره به مزار فرزندش بازمیگردد...این جنایت ادامه دارد.
میناب دوباره موجی از تابوتهای کوچک پیچیده شده در پرچم سهرنگ ایران را به خود دید. خانواده شهدا بار دیگر برای بدرقه عزیزانشان گرد هم آمدند؛ این بار برای تکههایی از پیکرهای تازه شناسایی شده.
همچنان اما چشمانتظاری یک مادر هنوز به پایان نرسیده است. این بار هم ماکان، پسر ایران، به آغوش مادرش برنگشت.
کنار هم هستیم:
#voice_of_Minab #168plus1
۱۸۳
۲۰:۳۲