م
🟣 آقازادههای دیدهنشده جمهوری اسلامی
زهرا حدادعادل را همه با نام عروس رهبر میشناسند، اما او حتی قبل از آنکه به خواستگاری مادر آقا سیدمجتبای خامنهای بله بگوید و عروس رهبر انقلاب اسلامی بشود، یک آقازاده بوده است؛ آقازادهای که نخواست از مختصات آقازادگی به معنایی که در ذهن همه شکل گرفته، استفاده کند؛ آقازادهای که حتی صرفنظر از جایگاه سیاسی پدرش، میتوانست با ثروت انبوه ارثرسیده از پدربزرگ خویش، زندگی مرفهی داشته باشد. از باب موقعیت سیاسی و اجتماعی هم قرارگرفتن در یک جایگاه ویژه برای چون اویی تقریباً ساده بود؛ خصوصاً آنکه پدرش فرد نافذی در بستن فهرستهای انتخاباتی به شمار میرود و جادادن اسم چون اویی هم کار سختی نبود؛ اما او انتخاب کرد که آن آقازادهای که همه فکر میکنند، نباشد که اگر اینگونه نبود، عروس رهبر هم نمیشد.مرتضی لاریجانی هم یک آقازاده بود. پدر او، علی لاریجانی در چهار دهه گذشته همواره مسئولیتهای مهمی در کشور داشته است. حتی فراتر از پسر علی لاریجانی بودن، عضو خانواده لاریجانی بودن در ایران اتفاق کمی نیست، برادرانی که هر کدام جایی مسئولیتی دارند و آوردن فرزندانشان در دایره مدیریت نظام با فرمول پارتیبازی کار سختی به نظر نمیرسد. مرتضی لاریجانی البته پدر و مادرش هم آقازاده هستند. او حاصل ازدواج پسر میرزا هاشم آملی و دختر آیتالله شهید مرتضی مطهری است. در واقع او از یک نسل عقبتر هم آقازاده بود. همه میدانستیم و او لابد بیش از ما که پدرش هدف ترور خواهد بود. همان روز اول جنگ ۱۲ روزه ساعاتی پس از آنکه تعدادی از مقامات نظامی و استادان هستهای ایران ترور شدند، با علی لاریجانی هم تماس گرفته شد تا میان ترک ایران و شهادت یکی را انتخاب کند. مرتضی لاریجانی از همان ایام و از سر دلواپسی برای ترور پدر، همراه او شد. تعارف که نداریم؛ میتوانست انتخاب دیگری کند و اکنون زنده باشد! مصباحالهدی باقریکنی هم قبل از داماد رهبری بودن، پسر آیتالله باقریکنی، عضو اسبق خبرگان رهبری بود. چشمبستن بر موقعیت اجتماعی یا سیاسیای که میتوانست داشته باشد و قناعت به زندگی ساده معلمی مسیری بود که او بهجای آقازادگی مورد انتظار عرف انتخاب کرد.فرشته باقری، فرزند رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ایران بود، بالاترین مقام نظامی ایران پس از فرماندهی کل قوا. نیروهای مسلح رسانه هم دارند، از روزنامه تا خبرگزاریهای مطرح؛ اما او خبرنگاری ساده در خبرگزاری دفاع مقدس باقی ماند. حتی خودرویی هم زیر پایش نبود، ساده و بیادعا میرفت و میآمد و نیازی هم نمیدید عمری مجاهدت پدرش را خرج دنیاخواهی خود کند. عمویش حسن باقری هم نابغه جنگ ایران و عراق بود، قهرمان آزادسازی خرمشهر. فرشته اما فرشتهی سادگی باقی ماند و همراه پدر و مادرش آسمانی شد. رهبر جدید ایران هم یک آقازاده است. نوجوان بود که پدرش رئیسجمهور شد و در آغاز جوانیاش پدرش رهبر شد؛ اما انتخاب او برادران و خواهرانش این بود که مطابق مکتب انقلاب اسلامی که برگرفته از آموزههای اسلامی است، از موقعیت خانوادگی خویش سوءاستفاده نکنند. بشری خامنهای را هنوز و حتی پس از شهادت هم کسی نمیشناسد و انتخاب این خانواده گمنامی و سادگی و دوری از موقعیتهای اجتماعی بود.فرزندان امام هم همینگونه بودند، از آقا مصطفای خمینی که قبل از پیروزی انقلاب شهید شد و همان زمان هم آقازاده بود تا احمد آقای خمینی که جز تولیت حرم پدرش سمتی در نظامی که پدرش مؤسس آن بود، نپذیرفت تا دختران امام.اینها استثنا نیستند؛ از قضا روال عادی در جمهوری اسلامی همین بود و آنانی که به سبک طاغوت، انتخاب کردند که از مواهب دنیایی آقازادگی بهره ببرند، خلاف این روال و خلاف مکتب انقلاب اسلامی عمل کردند. رسانه هم آنها را بیشتر دید و اینگونه شد که در گمنامی آقازادههای محجوب جمهوری اسلامی و در جایی که شبکههای رسانهای متعدد علیه جمهوری اسلامی فعال هستند و برجستهکردن آقازادگی منفی، برای آنها ثمر سیاسی دارد، آن نقطههای سیاه بیشتر دیده شدند؛ اما واقعیت گفتهنشده و دیدهنشدهی آقازادههای اصیل جمهوری اسلامی، کسانی مثل دختر وزیر اطلاعات بودند که در شرایط جنگی هم میدان خیابان را رها نکرد و شبها در تجمعات مردمی بود و در نهایت همراه پدرش که میدانست در معرض ترور است، شهید شد.آقازادهها اگر نخواهند از موقعیتی که دارند سوءاستفاده کنند، اغلب باید محدودیتهایی را بپذیرند و زندگی عادی نخواهند داشت. آقازادههایی از این دست که نوشتیم، انتخاب کردند که محدود باشند، اما آخرت خویش و آبروی نظام را خرج دنیا نکنند؛ گرچه دیده نشدند و کسی به تحسین آنان برنخاست. در حالی که اگر کوچکترین شائبه خطایی در عملکردشان بود، با همان شائبه، آبروی خانوادهاش را میبردند.جنگ در بطن خود عبرتهای زیادی دارد. کبری آسوپارکانال گرای انقلاب در ایتا @barzegar1359
زهرا حدادعادل را همه با نام عروس رهبر میشناسند، اما او حتی قبل از آنکه به خواستگاری مادر آقا سیدمجتبای خامنهای بله بگوید و عروس رهبر انقلاب اسلامی بشود، یک آقازاده بوده است؛ آقازادهای که نخواست از مختصات آقازادگی به معنایی که در ذهن همه شکل گرفته، استفاده کند؛ آقازادهای که حتی صرفنظر از جایگاه سیاسی پدرش، میتوانست با ثروت انبوه ارثرسیده از پدربزرگ خویش، زندگی مرفهی داشته باشد. از باب موقعیت سیاسی و اجتماعی هم قرارگرفتن در یک جایگاه ویژه برای چون اویی تقریباً ساده بود؛ خصوصاً آنکه پدرش فرد نافذی در بستن فهرستهای انتخاباتی به شمار میرود و جادادن اسم چون اویی هم کار سختی نبود؛ اما او انتخاب کرد که آن آقازادهای که همه فکر میکنند، نباشد که اگر اینگونه نبود، عروس رهبر هم نمیشد.مرتضی لاریجانی هم یک آقازاده بود. پدر او، علی لاریجانی در چهار دهه گذشته همواره مسئولیتهای مهمی در کشور داشته است. حتی فراتر از پسر علی لاریجانی بودن، عضو خانواده لاریجانی بودن در ایران اتفاق کمی نیست، برادرانی که هر کدام جایی مسئولیتی دارند و آوردن فرزندانشان در دایره مدیریت نظام با فرمول پارتیبازی کار سختی به نظر نمیرسد. مرتضی لاریجانی البته پدر و مادرش هم آقازاده هستند. او حاصل ازدواج پسر میرزا هاشم آملی و دختر آیتالله شهید مرتضی مطهری است. در واقع او از یک نسل عقبتر هم آقازاده بود. همه میدانستیم و او لابد بیش از ما که پدرش هدف ترور خواهد بود. همان روز اول جنگ ۱۲ روزه ساعاتی پس از آنکه تعدادی از مقامات نظامی و استادان هستهای ایران ترور شدند، با علی لاریجانی هم تماس گرفته شد تا میان ترک ایران و شهادت یکی را انتخاب کند. مرتضی لاریجانی از همان ایام و از سر دلواپسی برای ترور پدر، همراه او شد. تعارف که نداریم؛ میتوانست انتخاب دیگری کند و اکنون زنده باشد! مصباحالهدی باقریکنی هم قبل از داماد رهبری بودن، پسر آیتالله باقریکنی، عضو اسبق خبرگان رهبری بود. چشمبستن بر موقعیت اجتماعی یا سیاسیای که میتوانست داشته باشد و قناعت به زندگی ساده معلمی مسیری بود که او بهجای آقازادگی مورد انتظار عرف انتخاب کرد.فرشته باقری، فرزند رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ایران بود، بالاترین مقام نظامی ایران پس از فرماندهی کل قوا. نیروهای مسلح رسانه هم دارند، از روزنامه تا خبرگزاریهای مطرح؛ اما او خبرنگاری ساده در خبرگزاری دفاع مقدس باقی ماند. حتی خودرویی هم زیر پایش نبود، ساده و بیادعا میرفت و میآمد و نیازی هم نمیدید عمری مجاهدت پدرش را خرج دنیاخواهی خود کند. عمویش حسن باقری هم نابغه جنگ ایران و عراق بود، قهرمان آزادسازی خرمشهر. فرشته اما فرشتهی سادگی باقی ماند و همراه پدر و مادرش آسمانی شد. رهبر جدید ایران هم یک آقازاده است. نوجوان بود که پدرش رئیسجمهور شد و در آغاز جوانیاش پدرش رهبر شد؛ اما انتخاب او برادران و خواهرانش این بود که مطابق مکتب انقلاب اسلامی که برگرفته از آموزههای اسلامی است، از موقعیت خانوادگی خویش سوءاستفاده نکنند. بشری خامنهای را هنوز و حتی پس از شهادت هم کسی نمیشناسد و انتخاب این خانواده گمنامی و سادگی و دوری از موقعیتهای اجتماعی بود.فرزندان امام هم همینگونه بودند، از آقا مصطفای خمینی که قبل از پیروزی انقلاب شهید شد و همان زمان هم آقازاده بود تا احمد آقای خمینی که جز تولیت حرم پدرش سمتی در نظامی که پدرش مؤسس آن بود، نپذیرفت تا دختران امام.اینها استثنا نیستند؛ از قضا روال عادی در جمهوری اسلامی همین بود و آنانی که به سبک طاغوت، انتخاب کردند که از مواهب دنیایی آقازادگی بهره ببرند، خلاف این روال و خلاف مکتب انقلاب اسلامی عمل کردند. رسانه هم آنها را بیشتر دید و اینگونه شد که در گمنامی آقازادههای محجوب جمهوری اسلامی و در جایی که شبکههای رسانهای متعدد علیه جمهوری اسلامی فعال هستند و برجستهکردن آقازادگی منفی، برای آنها ثمر سیاسی دارد، آن نقطههای سیاه بیشتر دیده شدند؛ اما واقعیت گفتهنشده و دیدهنشدهی آقازادههای اصیل جمهوری اسلامی، کسانی مثل دختر وزیر اطلاعات بودند که در شرایط جنگی هم میدان خیابان را رها نکرد و شبها در تجمعات مردمی بود و در نهایت همراه پدرش که میدانست در معرض ترور است، شهید شد.آقازادهها اگر نخواهند از موقعیتی که دارند سوءاستفاده کنند، اغلب باید محدودیتهایی را بپذیرند و زندگی عادی نخواهند داشت. آقازادههایی از این دست که نوشتیم، انتخاب کردند که محدود باشند، اما آخرت خویش و آبروی نظام را خرج دنیا نکنند؛ گرچه دیده نشدند و کسی به تحسین آنان برنخاست. در حالی که اگر کوچکترین شائبه خطایی در عملکردشان بود، با همان شائبه، آبروی خانوادهاش را میبردند.جنگ در بطن خود عبرتهای زیادی دارد. کبری آسوپارکانال گرای انقلاب در ایتا @barzegar1359شهادت رهبر انقلاب؛ پیروزی تاکتیکی اما شکست راهبردی دشمن قسمت اول۲۳ خرداد ۱۴۰۴ بود که رژیم صهیونیستی، با چراغ سبز و حمایت همهجانبه آمریکا، به ایران حمله کرد. در این حمله که با هدف تصرف کشورمان آغاز شد، جمعی از فرماندهان ارشد، دانشمندان هستهای و هموطنانمان در ساعات اولیه به شهادت رسیدند.پس از این حمله برقآسا از سوی «شیطان کوچک» در میانه مذاکرات ــ که خود نشانهای از خیانت آمریکا به مذاکره، گفتوگو و تلاش منطقی برای حلوفصل اختلافات بود ــ ایران در همان شب با شلیک ۱۵۰ موشک، پاسخی سخت به تجاوز اسرائیل داد.این نبرد دوازده روز به طول انجامید و در نهایت، دشمنان این ملت که در دستیابی به اهداف خود ناکام مانده و ضربات سنگینی دریافت کرده بودند، ناچار به درخواست آتشبس شدند. با توقف حملات از سوی جبهه غرب، ایران نیز آتشبس طرف مقابل را پذیرفت.در این جنگ، انسجام ملی، رهبری مدبرانه رهبر شهید انقلاب و تلاش مجاهدانه نیروهای مسلح کشورمان سه عامل اصلی شکست دشمن بود.آمریکا و رژیم صهیونیستی که نتوانستند به اهداف خود دست یابند، تلاش کردند این سه عامل اساسی را از میان بردارند. برای نیل به این هدف، مجموعهای از تحریمها و فشارهای اقتصادی را آغاز کردند و حتی با افتخار به این فشارها در نشست داووس اشاره کردند. (رجوع شود به اظهارات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا.)از سوی دیگر، جنگ دوازدهروزه خسارات مالی فراوانی برای کشور به همراه داشت. همچنین شرایطی از «نه جنگ و نه صلح» شکل گرفته بود؛ وضعیتی که در آن هر طرف باید خود را برای دور بعدی جنگ ــ که از نگاه بسیاری قطعی به نظر میرسید ــ آماده میکرد. این آمادگی طبیعتاً نیازمند صرف هزینه بود. علاوه بر این، لازم بود کالاها و نیازهای اساسی مردم از پیش تأمین و ذخیره شوند تا در صورت وقوع جنگ مجدد، کمبودی احساس نشود.مجموع این عوامل که ریشه اصلی آن در تجاوزات و زیادهخواهیهای دشمن بود، موجب تضعیف وضعیت اقتصادی کشور شد. در چنین شرایطی، دشمن تلاش کرد از مطالبات بهحق مردم علیه انسجام و امنیت ملی سوءاستفاده کند. از اینرو، کوشید با بهرهگیری از نیروهای آموزشدیده خود، آشوبی گسترده ایجاد کرده و دست به اقدامات خشونتآمیز بزند. (رجوع شود به اعترافات برخی مقامات اسرائیلی و آمریکایی درباره حضور عوامل موساد در میان مردم و نیز اظهارات ترامپ درباره ارسال سلاح برای نیروهایی در داخل کشور.)البته این تلاشها نیز با هوشیاری مردم و نیروهای امنیتی ناکام ماند. با این حال، تحلیل آمریکا این بود که پس از این حوادث، انسجام ملی تضعیف شده و اکنون زمان آن رسیده است که رهبر انقلاب ترور شود تا عوامل قدرتآفرین جنگ قبلی از میان بروند و زمینه برای تصرف و تجزیه ایران فراهم شود. از نگاه آنان، دستیابی به منابع عظیم ایران و موقعیت ژئوپلیتیکی آن در خاورمیانه میتوانست دست برتر را در رقابتهای اقتصادی، سیاسی و نظامی با چین و روسیه در اختیارشان قرار دهد.برآورد دشمن این بود که اگر ایران در جنگ دوازدهروزه موفق شد، دو عامل اصلی در آن نقش داشتند: نخست، رهبری انقلاب و دوم، انسجام ملی مردم در دفاع از کشور در برابر دشمن، با وجود همه تفاوتها و سلایق سیاسی.از نگاه آنان، انسجام ملی در حوادث ماههای گذشته آسیب دیده بود و با ترور رهبر انقلاب، کشور دچار فلج تصمیمگیری میشد. تصور میکردند که با حذف رهبر انقلاب و ترور فرماندهان ارشد ــ مشابه آنچه در ابتدای جنگ دوازدهروزه رخ داد ــ کشور برای مدتی در وضعیت تعلیق قرار خواهد گرفت. در این فاصله نیز میتوانند با حملات هوایی گسترده، فعالسازی عوامل نفوذی و مزدوران داخلی و همچنین تحریک گروههای تجزیهطلب در مرزها، ایران را تصرف کرده و در ادامه تجزیه کنند. به این ترتیب با کمترین هزینه در یک جنگ سریع و پر شدت کار ایران را تمام میکنند.اما آنچه رخ داد، نشان داد که رهبری شهید انقلاب در دوران زمامداری خود، کشور را از اتکای صرف به افراد به سمت یک ساختار و سیستم منسجم هدایت کرده بودند؛ سیستمی که حذف افراد و سران، آن را دچار فروپاشی نمیکند، بلکه با جذب و هضم ضربات دشمن قدرتمندتر و البته خشمگینتر از بحران خارج میشود.برای آمریکا، این یک شکست راهبردی بود؛ زیرا روشی که در بسیاری از کشورها با کمترین هزینه و به کمک فناوری برای تغییر نظامهای سیاسی به کار گرفته میشد، در ایران نتیجهای معکوس داشت و موجب انسجام بیشتر و افزایش انگیزه مقاومت میشد.شهادت رهبر انقلاب؛ پیروزی تاکتیکی اما شکست راهبردی دشمن قسمت دوماین واقعیتی بود که پیش از جنگ رمضان نیز از سوی دکتر عراقچی، وزیر محترم امور خارجه کشورمان، مورد اشاره قرار گرفته بود؛ اینکه ترور در ایران کارآمد نیست، زیرا ساختار جمهوری اسلامی متکی به فرد نیست. با این حال، به نظر میرسد آمریکاییها این سخن را صرفاً یک بلوف سیاسی تلقی کردند و بر توان فناوری و قدرت خود بیش از حد اعتماد کردند.اما نتیجه برخلاف انتظار آنان رقم خورد. نهتنها ایران دچار فروپاشی نشد، بلکه بهزعم نویسنده، از گذشته قدرتمندتر ظاهر شد و ضربهای به آمریکا وارد کرد که میتواند در محاسبات رقبای این کشور، از جمله چین و روسیه، تأثیرگذار باشد.این قدرتآفرینی را میتوان حاصل امداد الهی، انسجام ملی، تدابیر رهبر شهید انقلاب، رهبری معظم فعلی انقلاب حضرت آیتالله سید مجتبی خامنهای، تلاشهای مجاهدانه نیروهای مسلح و مسئولان کشور و نیز خطاهای راهبردی ناشی از اعتماد بیش از حد آمریکا به فناوری و قدرت نظامی خود دانست.با این حال، وظیفه ما همچنان روشن است: باید قویتر شویم. باید سطح علم، فناوری و توانمندیهای ملی را روزبهروز ارتقا دهیم؛ آنقدر که دشمنان برای همیشه از اندیشه تجاوز به کشورمان مأیوس شوند.آنچه در جنگ رمضان مشاهده شد، ارزشمند و امیدبخش بود، اما دریای علم و فناوری را ساحلی نیست. برای پیشرفت باید هم توکل داشت، هم توسل، و هم در مسیر کسب دانش و توسعه علمی گام برداشت؛ چرا که بارها امام شهید انقلاب این فرمایش امیرالمؤمنین(ع) را یادآور میشدند که «العلم سلطان».محمد کاظمی
امروز شروع بازگشت حجاج بیت الله الحرام است اگر فضای ایتا را دیده باشید کلی ازکانال ها اومده بودن و تز داده بودن که ای وای نکنید نرید مسئولان دارن خیانت میکنن در چنین وضعیتی نباید مردم برن حج پیام چند روز قبل بسیار زیبا و محکم رهبر انقلاب نشان داد که چقدر این حرف ها نپخته است و تا چند روز آتی که تمامی حجاج کشورمون به کشور بازگردن بهتر متوجه میشویم که فهم و تحلیل های این بزرگواران در چه حدی است. جالب این است که این جماعت در همه چیز تز میدهند مثلا این ها معتقد هستن که ایران لبنان را تنها گذاشته است البته سال ۱۴٠۳ بعد از شهادت شهید سید حسن نصرالله و شهید هاشم صفی الدین و جمعی از فرماندهان ارشد و نیروهای عملیاتی حزب الله در عملیات پیجری و شروع عملیات زمینی اسراییل در لبنان بارها میگفتن که تقصیر ماست و ما حزب الله رو رها کردیم و حزب الله مرد و داغون شد تا جایی که به فرماندهان شهید مون کلی تهمت زدن و آنها را بیانیه نویس خواندن که با واکنش رهبر انقلاب مواجه شدن که اگر شما چیزی را نمی دانید دلیل بر این نیست که خیانت شده اون کسایی که دارن تصمیم میگیرن دل بستگی شون به انقلاب کمتر از شما نیست و محاسبه و اطلاعاتی دارن که اگر شما هم همون اطلاعات را داشته باشید شما هم همین تصمیم را میگیرید. بارها تحلیل های این جماعت مخالف با صحبت های رهبری شهید و واقعیات بوده مگر حزب الله اون روز نمرد مگر اون روز ایران حزب الله رو رها نکرد پس چطور امروز حزب الله به یلِ امروزی رسید؟ جز این است که همان کسانی که اون روز بدون اطلاع حرف میزدن و مردم را ناامید از نظام اسلامی و مسئولان نظام اسلامی میکردن امروز هم همان رویه را دارند؟
قسمتی از اون دیدار و جواب رهبر شهید به دانشجویی که تحت تاثیر رسانه ها از یک دغدغه اش میگوید.