World 
**
بازار جهانی حمل‌ونقل دریاییکالاهای فله در آغاز نوامبر ۲۰۲۶ با روندهای متفاوتی در بخش‌های مختلف همراه بوده است. درحالی‌که نرخ کرایه کشتی‌های پاناماکس تحت فشار کاهشی قرار گرفته، بازار کشتی‌های سوپراماکس و کیپ‌سایز به دلیل تقاضای بیشتر برای حمل برخی محموله‌های معدنی و زغال‌سنگ، شرایط مساعدتری داشته است. شاخص بالتیک (BDI) در پایان اکتبر به ۲٬۷۱۴ واحد رسید، اما شاخص پاناماکس به ۱٬۸۸۹ واحد کاهش یافت. این کاهش عمدتاً ناشی از محدودیت ️ تقاضا برای حمل غلات و زغال‌سنگ، به‌ویژه در مسیرهای اقیانوس اطلس، و افزایش تعداد کشتی‌های در دسترس نسبت به حجم محموله‌های آماده حمل بوده است.
نرخ کرایه حمل غلات در مسیرهای اصلی نیز عموماً کاهش یافته؛ به‌طوری‌که هزینه حمل از بنادر خلیج مکزیک آمریکا به چین به حدود ۷۴ دلار، از برزیل به چین به ۵۴ دلار و از آرژانتین به چین به ۵۷ دلار رسیده که نسبت به هفته قبل بین ۲ تا ۴ دلار کاهش نشان می‌دهد. همچنین کرایه حمل از خلیج مکزیک آمریکا به اروپا به ۲۷ دلار کاهش یافته، درحالی‌که نرخ مسیرهای آمریکا به مصر و ترکیه با افزایش جزئی به ترتیب به ۴۵ و ۴۶ دلار رسیده است. در مقابل، کرایه حمل از بنادر شمال‌غربی آمریکا در سواحل اقیانوس آرام به چین با افزایش ۲ دلاری به ۳۸ دلار به ازای هر تن رسیده است. اگرچه افزایش فصلی صادرات سویای آمریکا و آغاز دوره جدید صادرات غلات آمریکای جنوبی می‌تواند تقاضا برای کشتی‌های فله‌بر را تقویت کند، افزایش عرضه کشتی‌های پاناماکس و محدودیت تقاضای حمل در برخی مسیرها، احتمال تداوم نرخ‌های نسبتاً پایین کرایه را در کوتاه‌مدت افزایش داده است.
تحولات ژئوپلیتیکی همچنان مهم‌ترین عامل افزایش هزینه و بی‌ثباتی در بازار حمل‌ونقل دریایی غلات به شمار می‌رود؛ به‌ویژه در مناطق دریای سیاه، خلیج فارس و تنگه هرمز. تداوم محدودیت‌های ️ کشتیرانی در بنادر روسیه و اوکراین، افزایش مخاطرات امنیتی، هزینه‌های بیمه و دشواری تأمین کشتی مناسب، موجب اختلال در روند صادرات غلات و افزایش استفاده از مسیرهای جایگزین شده است. در دریای سیاه، اختلاف قابل‌توجهی میان نرخ‌های برآوردی حمل از بنادر روسیه و اوکراین گزارش می‌شود، اما به دلیل محدودیت تردد کشتی‌ها و شرایط متفاوت بیمه و امنیت، بسیاری از این نرخ‌ها صرفاً جنبه ارزیابی داشته و لزوماً قابل اجرا نیستند. در دریای خزر نیز هزینه حمل همچنان بالا باقی مانده است؛ به‌طوری‌که نرخ‌های برآوردی برای محموله‌های ۳ تا ۵ هزار تنی از بندر آکتائو حدود ۷۵ تا ۹۰ دلار، از ماخاچ‌قلعه ۱۰۵ تا ۱۱۰ دلار و از آستراخان ۱۲۰ تا ۱۲۵ دلار به ازای هر تن اعلام شده است. بااین‌حال، بازار خزر پس از افزایش شدید کرایه‌ها در ماه‌های گذشته، نشانه‌هایی از ثبات نسبی را نشان می‌دهد. در مسیر برزیل به ایران نیز نرخ پایه حمل غلات با کشتی‌های پاناماکس حدود ۶۸ تا ۷۳ دلار به ازای هر تن برآورد شده که با احتساب حق بیمه اضافی خطر جنگ، بسته به شرایط امنیتی و مشخصات کشتی، ممکن است به حدود ۱۰۵ تا ۱۱۰ دلار افزایش یابد. با وجود کاهش نرخ اجاره روزانه کشتی‌های پاناماکس، هزینه بالای سوخت ، محدودیت پوشش بیمه‌ای، مشکلات تردد و احتمال تأخیر در بنادر همچنان بر هزینه نهایی واردات غلات تأثیرگذار است.
نمودار زیر روند شاخص بالتیک (BDI) را در اکتبر ۲۰۲۶ نشان می‌دهد. این شاخص از ۳٬۱۴۸ واحد در ابتدای دوره به ۲٬۵۱۱ واحد در ۱۶ اکتبر کاهش یافت و سپس با بهبود نسبی به ۲٬۶۶۰ واحد در ۲۳ اکتبر رسید. این روند بیانگر کاهش عمومی نرخ کرایه حمل دریایی کالاهای فله خشک و بهبود محدود بازار در روزهای پایانی دوره است.
*یاشار
**بازار جهانی حمل‌ونقل دریایی
کالاهای فله در آغاز نوامبر ۲۰۲۶ با روندهای متفاوتی در بخش‌های مختلف همراه بوده است. درحالی‌که نرخ کرایه کشتی‌های پاناماکس تحت فشار کاهشی قرار گرفته، بازار کشتی‌های سوپراماکس و کیپ‌سایز به دلیل تقاضای بیشتر برای حمل برخی محموله‌های معدنی و زغال‌سنگ، شرایط مساعدتری داشته است. شاخص بالتیک (BDI) در پایان اکتبر به ۲٬۷۱۴ واحد رسید، اما شاخص پاناماکس به ۱٬۸۸۹ واحد کاهش یافت. این کاهش عمدتاً ناشی از محدودیت ️ تقاضا برای حمل غلات و زغال‌سنگ، به‌ویژه در مسیرهای اقیانوس اطلس، و افزایش تعداد کشتی‌های در دسترس نسبت به حجم محموله‌های آماده حمل بوده است. نرخ کرایه حمل غلات در مسیرهای اصلی نیز عموماً کاهش
یافته؛ به‌طوری‌که هزینه حمل از بنادر خلیج مکزیک آمریکا به چین به حدود ۷۴ دلار، از برزیل به چین به ۵۴ دلار و از آرژانتین به چین به ۵۷ دلار رسیده که نسبت به هفته قبل بین ۲ تا ۴ دلار کاهش نشان می‌دهد. همچنین کرایه حمل از خلیج مکزیک آمریکا به اروپا به ۲۷ دلار کاهش یافته، درحالی‌که نرخ مسیرهای آمریکا به مصر و ترکیه با افزایش جزئی به ترتیب به ۴۵ و ۴۶ دلار رسیده است. در مقابل، کرایه حمل از بنادر شمال‌غربی آمریکا در سواحل اقیانوس آرام به چین با افزایش ۲ دلاری به ۳۸ دلار به ازای هر تن رسیده است. اگرچه افزایش فصلی صادرات سویای آمریکا و آغاز دوره جدید صادرات غلات آمریکای جنوبی می‌تواند تقاضا برای کشتی‌های فله‌بر را تقویت کند، افزایش عرضه کشتی‌های پاناماکس و محدودیت تقاضای حمل در برخی مسیرها، احتمال تداوم نرخ‌های نسبتاً پایین کرایه را در کوتاه‌مدت افزایش داده است.تحولات ژئوپلیتیکی
همچنان مهم‌ترین عامل افزایش هزینه و بی‌ثباتی در بازار حمل‌ونقل دریایی غلات به شمار می‌رود؛ به‌ویژه در مناطق دریای سیاه، خلیج فارس و تنگه هرمز. تداوم محدودیت‌های ️ کشتیرانی در بنادر روسیه و اوکراین، افزایش مخاطرات امنیتی، هزینه‌های بیمه و دشواری تأمین کشتی مناسب، موجب اختلال در روند صادرات غلات و افزایش استفاده از مسیرهای جایگزین شده است. در دریای سیاه، اختلاف قابل‌توجهی میان نرخ‌های برآوردی حمل از بنادر روسیه و اوکراین گزارش می‌شود، اما به دلیل محدودیت تردد کشتی‌ها و شرایط متفاوت بیمه و امنیت، بسیاری از این نرخ‌ها صرفاً جنبه ارزیابی داشته و لزوماً قابل اجرا نیستند. در دریای خزر نیز هزینه حمل همچنان بالا باقی مانده است؛ به‌طوری‌که نرخ‌های برآوردی برای محموله‌های ۳ تا ۵ هزار تنی از بندر آکتائو حدود ۷۵ تا ۹۰ دلار، از ماخاچ‌قلعه ۱۰۵ تا ۱۱۰ دلار و از آستراخان ۱۲۰ تا ۱۲۵ دلار به ازای هر تن اعلام شده است. بااین‌حال، بازار خزر پس از افزایش شدید کرایه‌ها در ماه‌های گذشته، نشانه‌هایی از ثبات نسبی را نشان می‌دهد. در مسیر برزیل به ایران نیز نرخ پایه حمل غلات با کشتی‌های پاناماکس حدود ۶۸ تا ۷۳ دلار به ازای هر تن برآورد شده که با احتساب حق بیمه اضافی خطر جنگ، بسته به شرایط امنیتی و مشخصات کشتی، ممکن است به حدود ۱۰۵ تا ۱۱۰ دلار افزایش یابد. با وجود کاهش نرخ اجاره روزانه کشتی‌های پاناماکس، هزینه بالای سوخت ، محدودیت پوشش بیمه‌ای، مشکلات تردد و احتمال تأخیر در بنادر همچنان بر هزینه نهایی واردات غلات تأثیرگذار است.نمودار زیر روند شاخص بالتیک (BDI) را در اکتبر ۲۰۲۶ نشان می‌دهد. این شاخص از ۳٬۱۴۸ واحد در ابتدای دوره به ۲٬۵۱۱ واحد در ۱۶ اکتبر کاهش
یافت و سپس با بهبود نسبی به ۲٬۶۶۰ واحد در ۲۳ اکتبر رسید. این روند بیانگر کاهش عمومی نرخ کرایه حمل دریایی کالاهای فله خشک و بهبود محدود بازار در روزهای پایانی دوره است.*یاشار
۱
۱Russia **بازار غلات روسیه همچنان تحت تأثیر محدودیت‌های ️ صادراتی در دریای سیاه و انتقال بخشی از محموله‌ها به مسیرهای جایگزین دریای بالتیک و خزر قرار دارد. تولید گندم روسیه در سال زراعی ۲۰۲۶/۲۷ بین ۸۴ تا ۸۸ میلیون تن برآورد می‌شود، درحالی‌که ظرفیت صادراتی آن، بسته به تداوم محدودیت‌های کشتیرانی یا بازگشایی مسیرهای دریای سیاه، بین ۳۰ تا ۴۰ میلیون تن پیش‌بینی شده است. صادرات گندم روسیه در اکتبر به حدود ۳٫۰۸ میلیون تن رسید و انتظار می‌رود در نوامبر به ۳٫۲ تا ۳٫۴ میلیون تن افزایش یابد. صادرات غلات از بنادر بالتیک در اکتبر از ۱٫۵ میلیون تن فراتر رفت و احتمال افزایش آن به بیش از ۲ میلیون تن در نوامبر وجود دارد. همچنین، حمل غلات از مسیر دریای خزر به ایران طی روزهای اول تا ۳۰ اکتبر به حدود ۵۵۰ هزار تن رسید که به رکورد ماهانه نزدیک شد. صادرات جو و ذرت روسیه در اکتبر نیز به‌ترتیب حدود ۴۴۱ هزار و ۲۶۸ هزار تن ثبت شد.قیمت صادراتی گندم روسیه با پروتئین ۱۲٫۵ درصد، به‌صورت فوب بنادر بالتیک، به حدود ۲۵۶ تا ۲۶۰ دلار کاهش یافته است. عرضه فراوان گندم در بازار جهانی، بهبود چشم‌انداز تولید در آرژانتین و استرالیا و احتمال ازسرگیری مذاکرات روسیه و اوکراین در روزهای ۱۰ و ۱۱ نوامبر، از عوامل اصلی فشار بر قیمت‌ها محسوب می‌شوند. در بازار داخلی روسیه، قیمت گندم و جو در برخی مناطق، با حمایت خریدهای مداخله‌ای دولت افزایش یافته، درحالی‌که قیمت گندم دامی و ذرت روندی کاهشی داشته است. در آستراخان، قیمت جو و ذرت تحویل پایانه بندری به‌ترتیب حدود ۱۰٬۵۰۰ و ۱۲٬۰۰۰ روبل به ازای هر تن گزارش می‌شود. از سوی دیگر، روند کشت غلات زمستانه به‌دلیل کمبود رطوبت خاک و کاهش حاشیه سود تولیدکنندگان، به‌کندی پیش می‌رود و حدود ۲۵ درصد پایین‌تر از میانگین پنج‌ساله قرار دارد. تداوم خشکی 🥵 در مناطق روستوف و ولگوگراد نیز در صورت ناکافی بودن بارندگی می‌تواند استقرار و رشد اولیه محصولات کشت‌شده برای برداشت سال ۲۰۲۷ را با مشکل مواجه کند. رقابت شدید صادرکنندگان جهانی مانع ️ از بهبود پایدار قیمت‌ها شده، اما محدودیت‌های دریای سیاه، هزینه بالای حمل و مخاطرات اقلیمی تا حدودی از بازار حمایت می‌کنند. هرگونه توافق برای بازگشایی مسیرهای کشتیرانی دریای سیاه می‌تواند صادرات روسیه را تسهیل کند، اما هم‌زمان فشار کاهشی بیشتری بر قیمت جهانی گندم وارد خواهد کرد.نمودار زیر روند قیمت گندم طی سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۶ را نشان می‌دهد. پس از اوج‌گیری قیمت‌ها در سال ۲۰۲۲ و کاهش تدریجی آن، افزایش اخیر قیمت گندم صادراتی روسیه و آلمان، اختلاف قیمت در بازارهای منطقه‌ای را بیشتر کرده است.**یاشار
**بازار غلات روسیه همچنان تحت تأثیر محدودیت‌های ️ صادراتی در دریای سیاه و انتقال بخشی از محموله‌ها به مسیرهای جایگزین دریای بالتیک و خزر قرار دارد. تولید گندم روسیه در سال زراعی ۲۰۲۶/۲۷ بین ۸۴ تا ۸۸ میلیون تن برآورد می‌شود، درحالی‌که ظرفیت صادراتی آن، بسته به تداوم محدودیت‌های کشتیرانی یا بازگشایی مسیرهای دریای سیاه، بین ۳۰ تا ۴۰ میلیون تن پیش‌بینی شده است. صادرات گندم روسیه در اکتبر به حدود ۳٫۰۸ میلیون تن رسید و انتظار می‌رود در نوامبر به ۳٫۲ تا ۳٫۴ میلیون تن افزایش یابد. صادرات غلات از بنادر بالتیک در اکتبر از ۱٫۵ میلیون تن فراتر رفت و احتمال افزایش آن به بیش از ۲ میلیون تن در نوامبر وجود دارد. همچنین، حمل غلات از مسیر دریای خزر به ایران طی روزهای اول تا ۳۰ اکتبر به حدود ۵۵۰ هزار تن رسید که به رکورد ماهانه نزدیک شد. صادرات جو و ذرت روسیه در اکتبر نیز به‌ترتیب حدود ۴۴۱ هزار و ۲۶۸ هزار تن ثبت شد.قیمت صادراتی گندم روسیه با پروتئین ۱۲٫۵ درصد، به‌صورت فوب بنادر بالتیک، به حدود ۲۵۶ تا ۲۶۰ دلار کاهش یافته است. عرضه فراوان گندم در بازار جهانی، بهبود چشم‌انداز تولید در آرژانتین و استرالیا و احتمال ازسرگیری مذاکرات روسیه و اوکراین در روزهای ۱۰ و ۱۱ نوامبر، از عوامل اصلی فشار بر قیمت‌ها محسوب می‌شوند. در بازار داخلی روسیه، قیمت گندم و جو در برخی مناطق، با حمایت خریدهای مداخله‌ای دولت افزایش یافته، درحالی‌که قیمت گندم دامی و ذرت روندی کاهشی داشته است. در آستراخان، قیمت جو و ذرت تحویل پایانه بندری به‌ترتیب حدود ۱۰٬۵۰۰ و ۱۲٬۰۰۰ روبل به ازای هر تن گزارش می‌شود. از سوی دیگر، روند کشت غلات زمستانه به‌دلیل کمبود رطوبت خاک و کاهش حاشیه سود تولیدکنندگان، به‌کندی پیش می‌رود و حدود ۲۵ درصد پایین‌تر از میانگین پنج‌ساله قرار دارد. تداوم خشکی 🥵 در مناطق روستوف و ولگوگراد نیز در صورت ناکافی بودن بارندگی می‌تواند استقرار و رشد اولیه محصولات کشت‌شده برای برداشت سال ۲۰۲۷ را با مشکل مواجه کند. رقابت شدید صادرکنندگان جهانی مانع ️ از بهبود پایدار قیمت‌ها شده، اما محدودیت‌های دریای سیاه، هزینه بالای حمل و مخاطرات اقلیمی تا حدودی از بازار حمایت می‌کنند. هرگونه توافق برای بازگشایی مسیرهای کشتیرانی دریای سیاه می‌تواند صادرات روسیه را تسهیل کند، اما هم‌زمان فشار کاهشی بیشتری بر قیمت جهانی گندم وارد خواهد کرد.نمودار زیر روند قیمت گندم طی سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۶ را نشان می‌دهد. پس از اوج‌گیری قیمت‌ها در سال ۲۰۲۲ و کاهش تدریجی آن، افزایش اخیر قیمت گندم صادراتی روسیه و آلمان، اختلاف قیمت در بازارهای منطقه‌ای را بیشتر کرده است.**یاشار۱
۱
۱World **
بازار جهانی روغن سویا در روزهای ابتدایی نوامبر ۲۰۲۶، تحت تأثیر کاهش قیمت انرژی و روغن پالم، افزایش فشار فروش سرمایه‌گذاران و چشم‌انداز عرضه فراوان دانه سویا، با روندی نزولی مواجه شد.
قیمت قراردادهای آتی روغن سویا در بورس شیکاگو طی هفته حدود ۵ درصد کاهش یافت و قرارداد دسامبر در تاریخ ۵ نوامبر به ۶۲٫۲۴ سنت به ازای هر پوند رسید. در بازار صادراتی آمریکای جنوبی، روند قیمت‌ها متفاوت بود؛ قیمت فوب روغن سویای آرژانتین برای حمل نوامبر تا دسامبر با ۲۰ دلار کاهش به حدود ۱٬۱۸۷ دلار در هر تن رسید، درحالی‌که قیمت پیشنهادی برزیل برای حمل دسامبر با ۹ دلار افزایش به ۱٬۲۰۵ دلار در هر تن رسید. صادرات روغن سویای آرژانتین در اکتبر به حدود ۵۸۰ هزار تن کاهش یافت که بخشی از آن ناشی از افزایش تقاضای داخلی برای تولید بیودیزل بود. هم‌زمان، ذخایر روغن سویا در چین به حدود ۱٫۵ میلیون تن نزدیک شد؛ موضوعی که در کنار افزایش فعالیت کارخانه‌های روغن‌کشی و ضعف مصرف داخلی، تقاضای وارداتی را محدود ️ کرده است. همچنین، رقابتی‌تر شدن قیمت روغن پالم موجب افزایش تمایل خریداران، به‌ویژه در هند، به جایگزینی آن با روغن سویا شده است.
با وجود افت اخیر قیمت‌ها، رشد تقاضای صنایع سوخت زیستی️همچنان از مصرف روغن سویا حمایت می‌کند. مصرف روغن سویا در آمریکا طی دوره ژوئیه تا سپتامبر ۲۰۲۶ به حدود ۳٫۶۸ میلیون تن رسید که نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۴۰۰ هزار تن افزایش داشت؛ درحالی‌که ذخایر داخلی کاهش یافته است. در برزیل نیز الزام ترکیب ۱۵ درصد بیودیزل با سوخت دیزل، تقاضای داخلی روغن سویا را تقویت کرده و با وجود افزایش ظرفیت روغن‌کشی، می‌تواند عرضه صادراتی را محدود کند. در چشم‌انداز پیش‌رو، تولید بی‌سابقه دانه سویا در آمریکا، عرضه رقابتی آمریکای جنوبی و ضعف تقاضای چین احتمالاً تا پایان سال ۲۰۲۶ فشار بر قیمت‌ها را حفظ خواهد کرد. بااین‌حال، خطرات اقلیمی ناشی از ال‌نینو، افزایش مصرف روغن سویا در تولید سوخت زیستی ️ و احتمال محدودتر شدن عرضه جهانی روغن پالم در سال ۲۰۲۷ می‌تواند زمینه بهبود تدریجی قیمت‌ها را فراهم کند. در مجموع، چشم‌انداز کوتاه‌مدت بازار نزولی تا نوسانی ارزیابی می‌شود، اما احتمال بهبود قیمت‌ها در سال ۲۰۲۷ وجود دارد.
نمودار زیر، روند قیمت روغن سویای آرژانتین و روغن پالم اولئین مالزی را از ژانویه تا ۵ نوامبر ۲۰۲۶ نشان می‌دهد. هر دو محصول پس از نوسانات قابل‌توجه در طول سال، از اواخر اکتبر با افت قیمت مواجه شده‌اند؛ بااین‌حال، کاهش قیمت روغن پالم شدیدتر بوده و فاصله قیمتی آن با روغن سویا افزایش یافته است.
*یاشار
**بازار جهانی روغن سویا
در روزهای ابتدایی نوامبر ۲۰۲۶، تحت تأثیر کاهش قیمت انرژی و روغن پالم، افزایش فشار فروش سرمایه‌گذاران و چشم‌انداز عرضه فراوان دانه سویا، با روندی نزولی مواجه شد. قیمت قراردادهای آتی روغن سویا
در بورس شیکاگو طی هفته حدود ۵ درصد کاهش یافت و قرارداد دسامبر در تاریخ ۵ نوامبر به ۶۲٫۲۴ سنت به ازای هر پوند رسید. در بازار صادراتی آمریکای جنوبی، روند قیمت‌ها متفاوت بود؛ قیمت فوب روغن سویای آرژانتین برای حمل نوامبر تا دسامبر با ۲۰ دلار کاهش به حدود ۱٬۱۸۷ دلار در هر تن رسید، درحالی‌که قیمت پیشنهادی برزیل برای حمل دسامبر با ۹ دلار افزایش به ۱٬۲۰۵ دلار در هر تن رسید. صادرات روغن سویای آرژانتین در اکتبر به حدود ۵۸۰ هزار تن کاهش یافت که بخشی از آن ناشی از افزایش تقاضای داخلی برای تولید بیودیزل بود. هم‌زمان، ذخایر روغن سویا در چین به حدود ۱٫۵ میلیون تن نزدیک شد؛ موضوعی که در کنار افزایش فعالیت کارخانه‌های روغن‌کشی و ضعف مصرف داخلی، تقاضای وارداتی را محدود ️ کرده است. همچنین، رقابتی‌تر شدن قیمت روغن پالم موجب افزایش تمایل خریداران، به‌ویژه در هند، به جایگزینی آن با روغن سویا شده است.با وجود افت اخیر قیمت‌ها، رشد تقاضای صنایع سوخت زیستی
️همچنان از مصرف روغن سویا حمایت می‌کند. مصرف روغن سویا در آمریکا طی دوره ژوئیه تا سپتامبر ۲۰۲۶ به حدود ۳٫۶۸ میلیون تن رسید که نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۴۰۰ هزار تن افزایش داشت؛ درحالی‌که ذخایر داخلی کاهش یافته است. در برزیل نیز الزام ترکیب ۱۵ درصد بیودیزل با سوخت دیزل، تقاضای داخلی روغن سویا را تقویت کرده و با وجود افزایش ظرفیت روغن‌کشی، می‌تواند عرضه صادراتی را محدود کند. در چشم‌انداز پیش‌رو، تولید بی‌سابقه دانه سویا در آمریکا، عرضه رقابتی آمریکای جنوبی و ضعف تقاضای چین احتمالاً تا پایان سال ۲۰۲۶ فشار بر قیمت‌ها را حفظ خواهد کرد. بااین‌حال، خطرات اقلیمی ناشی از ال‌نینو، افزایش مصرف روغن سویا در تولید سوخت زیستی ️ و احتمال محدودتر شدن عرضه جهانی روغن پالم در سال ۲۰۲۷ می‌تواند زمینه بهبود تدریجی قیمت‌ها را فراهم کند. در مجموع، چشم‌انداز کوتاه‌مدت بازار نزولی تا نوسانی ارزیابی می‌شود، اما احتمال بهبود قیمت‌ها در سال ۲۰۲۷ وجود دارد.نمودار زیر، روند قیمت روغن سویای
آرژانتین و روغن پالم اولئین مالزی را از ژانویه تا ۵ نوامبر ۲۰۲۶ نشان می‌دهد. هر دو محصول پس از نوسانات قابل‌توجه در طول سال، از اواخر اکتبر با افت قیمت مواجه شده‌اند؛ بااین‌حال، کاهش قیمت روغن پالم شدیدتر بوده و فاصله قیمتی آن با روغن سویا افزایش یافته است.*یاشار
۱
۱
۱۱Australia ***
برداشت غلات استرالیا در فصل ۲۰۲۶/۲۷ با سرعت بیشتری در حال پیشرفت است و عملکرد مطلوب مزارع در مناطق غربی و جنوبی استرالیا و ایالت ویکتوریا، تا حدی شرایط نامساعد تولید در کوئینزلند و شمال نیو ساوت ولز را جبران کرده است.
تولید گندم استرالیا بین ۲۹.۷ تا ۳۱.۵ میلیون تن برآورد می‌شود؛ درحالی‌که وزارت کشاورزی آمریکا تولید را ۳۱ میلیون تن و سازمان کشاورزی استرالیا در گزارش سپتامبر ۲۹.۹ میلیون تن پیش‌بینی کرده‌اند. نتایج اولیه برداشت فراتر از انتظارات بوده و عملکرد برخی مزارع شبه‌جزیره ایر به ۷ تن در هکتار رسیده است. بااین‌حال، افزایش عرضه ناشی از برداشت، رقابت شدید گندم آرژانتین و ضعف تقاضای وارداتی، مانع ️ بهبود قیمت‌ها شده است. قیمت داخلی گندم در غرب استرالیا حدود ۳۷۲ دلار استرالیا و در مناطق شرقی ۳۳۵ دلار استرالیا به ازای هر تن گزارش شده، درحالی‌که گندم استاندارد استرالیا در بنادر شبه‌جزیره ایر حدود ۲۸۰ دلار استرالیا قیمت‌گذاری شده است. بازار جو دامی وضعیت نسبتاً باثباتی دارد و قیمت آن در غرب کشور حدود ۳۲۵ دلار و در شرق ۲۸۰ دلار استرالیا به ازای هر تن است. همچنین نرخ‌های پیشنهادی صادرات جو از استرالیای غربی برای حمل دسامبر تا مارس، حدود ۲۵۵ تا ۲۵۷ دلار آمریکا به ازای هر تن فوب اعلام شده و چین همچنان یکی از مقاصد مهم صادراتی این محصول محسوب می‌شود.
بازار کلزای استرالیا همچنان از تقاضای قابل‌توجه چین حمایت می‌شود، هرچند کاهش قیمت جهانی روغن‌های نباتی و نتایج متفاوت برداشت، فشار نزولی بر بازار وارد کرده است. صادرات کلزای استرالیا در دوره ژوئیه تا سپتامبر ۲۰۲۶ به حدود ۸۴۷ هزار تن رسید که در مقایسه با ۴۹۲ هزار تن دوره مشابه سال گذشته افزایش قابل‌توجهی نشان می‌دهد و چین با سهم ۴۶ درصدی، مهم‌ترین مقصد این محموله‌ها بوده است. قیمت داخلی کلزا در استرالیای غربی حدود ۸۲۲ دلار استرالیا و در مناطق شرقی نزدیک به ۷۵۰ دلار استرالیا به ازای هر تن گزارش شده است. بااین‌حال، عملکرد اولیه برداشت در برخی مناطق استرالیای جنوبی، تا حدی به دلیل شیوع بیماری‌های گیاهی، کمتر از انتظارات بوده و بر چشم‌انداز تولید تأثیر گذاشته است. هم‌زمان، افت قیمت قراردادهای آتی کلزای کانادا، روغن سویا و روغن پالم، فضای بازار را تضعیف کرده است. انتظار می‌رود شرایط مساعد آب‌وهوایی، سرعت برداشت و عرضه محصولات را در ماه نوامبر افزایش داده و فشار فروش فصلی را تشدید کند.
در مجموع، چشم‌انداز کوتاه‌مدت بازار گندم، جو دامی و کلزای استرالیا نسبتاً باثبات با تمایل به کاهش قیمت ارزیابی می‌شود. عرضه فراوان و رقابت در بازارهای صادراتی، امکان رشد پایدار قیمت‌ها را محدود کرده است، هرچند تقاضای چین می‌تواند تا حدودی از بازار حمایت کند.
نمودار زیر تولید گندم استرالیا را طی سال‌های اخیر نشان می‌دهد که نوسانات قابل‌توجهی داشته و پس از ثبت رکورد بیش از ۴۰ میلیون تن در فصل ۲۰۲۲/۲۳، با کاهش شدیدی مواجه شده است. تولید در فصل ۲۰۲۶/۲۷ حدود ۳۱ میلیون تن پیش‌بینی می‌شود که نسبت به فصل گذشته نزدیک به ۱۴ درصد کاهش دارد، اما همچنان بالاتر از سطح تولید سال‌های کم‌محصول گذشته است.
*یاشار
***برداشت غلات استرالیا در فصل ۲۰۲۶/۲۷ با سرعت
بیشتری در حال پیشرفت است و عملکرد مطلوب مزارع در مناطق غربی و جنوبی استرالیا و ایالت ویکتوریا، تا حدی شرایط نامساعد تولید در کوئینزلند و شمال نیو ساوت ولز را جبران کرده است. تولید گندم
استرالیا بین ۲۹.۷ تا ۳۱.۵ میلیون تن برآورد می‌شود؛ درحالی‌که وزارت کشاورزی آمریکا تولید را ۳۱ میلیون تن و سازمان کشاورزی استرالیا در گزارش سپتامبر ۲۹.۹ میلیون تن پیش‌بینی کرده‌اند. نتایج اولیه برداشت فراتر از انتظارات بوده و عملکرد برخی مزارع شبه‌جزیره ایر به ۷ تن در هکتار رسیده است. بااین‌حال، افزایش عرضه ناشی از برداشت، رقابت شدید گندم آرژانتین و ضعف تقاضای وارداتی، مانع ️ بهبود قیمت‌ها شده است. قیمت داخلی گندم در غرب استرالیا حدود ۳۷۲ دلار استرالیا و در مناطق شرقی ۳۳۵ دلار استرالیا به ازای هر تن گزارش شده، درحالی‌که گندم استاندارد استرالیا در بنادر شبه‌جزیره ایر حدود ۲۸۰ دلار استرالیا قیمت‌گذاری شده است. بازار جو دامی وضعیت نسبتاً باثباتی دارد و قیمت آن در غرب کشور حدود ۳۲۵ دلار و در شرق ۲۸۰ دلار استرالیا به ازای هر تن است. همچنین نرخ‌های پیشنهادی صادرات جو از استرالیای غربی برای حمل دسامبر تا مارس، حدود ۲۵۵ تا ۲۵۷ دلار آمریکا به ازای هر تن فوب اعلام شده و چین همچنان یکی از مقاصد مهم صادراتی این محصول محسوب می‌شود.بازار کلزای
استرالیا همچنان از تقاضای قابل‌توجه چین حمایت می‌شود، هرچند کاهش قیمت جهانی روغن‌های نباتی و نتایج متفاوت برداشت، فشار نزولی بر بازار وارد کرده است. صادرات کلزای استرالیا در دوره ژوئیه تا سپتامبر ۲۰۲۶ به حدود ۸۴۷ هزار تن رسید که در مقایسه با ۴۹۲ هزار تن دوره مشابه سال گذشته افزایش قابل‌توجهی نشان می‌دهد و چین با سهم ۴۶ درصدی، مهم‌ترین مقصد این محموله‌ها بوده است. قیمت داخلی کلزا در استرالیای غربی حدود ۸۲۲ دلار استرالیا و در مناطق شرقی نزدیک به ۷۵۰ دلار استرالیا به ازای هر تن گزارش شده است. بااین‌حال، عملکرد اولیه برداشت در برخی مناطق استرالیای جنوبی، تا حدی به دلیل شیوع بیماری‌های گیاهی، کمتر از انتظارات بوده و بر چشم‌انداز تولید تأثیر گذاشته است. هم‌زمان، افت قیمت قراردادهای آتی کلزای کانادا، روغن سویا و روغن پالم، فضای بازار را تضعیف کرده است. انتظار می‌رود شرایط مساعد آب‌وهوایی، سرعت برداشت و عرضه محصولات را در ماه نوامبر افزایش داده و فشار فروش فصلی را تشدید کند. در مجموع، چشم‌انداز کوتاه‌مدت بازار گندم
، جو دامی و کلزای استرالیا نسبتاً باثبات با تمایل به کاهش قیمت ارزیابی می‌شود. عرضه فراوان و رقابت در بازارهای صادراتی، امکان رشد پایدار قیمت‌ها را محدود کرده است، هرچند تقاضای چین می‌تواند تا حدودی از بازار حمایت کند.نمودار زیر تولید گندم
استرالیا را طی سال‌های اخیر نشان می‌دهد که نوسانات قابل‌توجهی داشته و پس از ثبت رکورد بیش از ۴۰ میلیون تن در فصل ۲۰۲۲/۲۳، با کاهش شدیدی مواجه شده است. تولید در فصل ۲۰۲۶/۲۷ حدود ۳۱ میلیون تن پیش‌بینی می‌شود که نسبت به فصل گذشته نزدیک به ۱۴ درصد کاهش دارد، اما همچنان بالاتر از سطح تولید سال‌های کم‌محصول گذشته است.*یاشار
