۳۵
۶:۳۷
بعضی آدمها وقتی از رفتار همسرشان ناراحت میشوند، سکوت میکنند.
نه چون مسئلهای وجود ندارد؛بلکه چون از بحث کردن خسته شدهاند.چون بارها حرف زدهاند و شنیده نشدهاند.چون میترسند اگر احساس واقعیشان را بیان کنند، دعوا شروع شود.
اما یک نکته مهم وجود دارد:
سکوت طولانی، مشکل را حل نمیکند؛ فقط فاصله عاطفی را بیشتر میکند.
در یک رابطه سالم، قرار نیست همیشه موافق باشیم؛ قرار است بتوانیم بدون ترس، ناراحتیهایمان را بیان کنیم و شنیده شویم.
مریم چیره | روانشناس
۲۸
۱۴:۵۴
۱۷
۱۹:۳۴
تا حالا شده همهچیز ظاهراً خوب باشد، اما ذهنت مدام دنبال یک اتفاق بد بگردد؟
نگران آینده باشی، اتفاقاتی را که هنوز نیفتادهاند بارها در ذهنت مرور کنی و حتی برای مشکلاتی که وجود ندارند، راهحل بسازی؟
این میتواند یکی از شکلهای تجربه اضطراب باشد.
چند تمرین کوچک برای آرامتر شدن:
۱. چند نفس آرام و عمیق بکش.۲. از خودت بپرس: «الان واقعاً چه اتفاقی افتاده؟»۳. بین واقعیت و تصور ذهنیات تفاوت قائل شو.۴. توجهت را به کاری که همین لحظه در حال انجامش هستی برگردان.
یادت باشد:قرار نیست برای آرامش، تمام مشکلات زندگی حل شوند؛ گاهی باید یاد بگیریم با وجود ابهام، آرامش خودمان را حفظ کنیم.
مریم چیره | روانشناس
۱۷
۶:۱۹
گاهی بدون اینکه اتفاق خاصی افتاده باشد، ذهنمان پر از نگرانی است؛نگرانی از آینده، ترس از اتفاقات بد و فکرهایی که دست از سرمان برنمیدارند.
در روزهای آینده میخواهیم درباره یکی از شایعترین تجربههای روانشناختی، یعنی اضطراب صحبت کنیم.
قرار است با هم یاد بگیریم:اضطراب چیست؟چرا ایجاد میشود؟چطور خودش را نشان میدهد؟و چگونه میتوانیم آن را مدیریت کنیم؟
مریم چیره | روانشناس
۱۶
۶:۲۱
قسمت اول: اضطراب چیست و چرا به سراغ ما میآید؟نوشتن
اضطراب؛ وقتی ذهن آرام نمیگیرد!تا حالا شده هنوز اتفاق بدی نیفتاده باشد، اما ذهنت مدام نگران باشد؟مدام به آینده فکر کنی، اتفاقات احتمالی را مرور کنی و از چیزی بترسی که هنوز رخ نداده است؟این تجربه میتواند نشانهای از اضطراب باشد.اضطراب واکنش طبیعی ذهن و بدن به احساس خطر یا عدم اطمینان است.اما گاهی این سیستم هشدار بیشازحد فعال میشود؛ حتی زمانی که خطر واقعی و فوری وجود ندارد.
چرا مضطرب میشویم؟ترس از آینده و اتفاقات نامعلومتجربههای ناخوشایند گذشتهکمالگرایی و ترس از اشتباهاحساس نداشتن کنترل بر شرایطافکار منفی و پیشبینی اتفاقات بد
یک تمرین کوچک:هر زمان احساس اضطراب کردی، از خودت بپرس:۱. دقیقاً از چه چیزی میترسم؟ ۲. آیا این ترس بر اساس واقعیت است یا تصور ذهنی من؟ ۳. در حال حاضر چه کاری از دست من برمیآید؟یادت باشد: هر فکری که به ذهنت میرسد، لزوماً واقعیت ندارد.اضطراب قابل مدیریت و درمان است و لازم نیست بهتنهایی با آن بجنگی.مریم چیره | روانشناس
۱۹
۱۱:۱۴
همه فکر میکنند اضطراب یعنی ترسیدن، تپش قلب یا بیقراری؛ اما اضطراب همیشه خودش را به این شکل نشان نمیدهد.
گاهی آنقدر آرام و پنهان وارد زندگی ما میشود که حتی متوجه حضورش نمیشویم.
بعضی از نشانههایی که ممکن است با اضطراب همراه باشند:
فکر کردن بیش از حد به اتفاقات گذشته و آینده
پیشبینی مداوم اتفاقات بد
دشواری در تمرکز
تصمیمگیری سخت حتی درباره مسائل ساده
مرور مکرر مکالمات و اتفاقات در ذهن
زودرنجی و تحریکپذیری
احساس نگرانی بدون دلیل مشخص
بیقراری و ناتوانی در آرام گرفتن
ترس از اتفاقاتی که هنوز رخ ندادهاند
احساس اینکه همیشه باید مراقب چیزی بود
گرفتگی عضلات و دردهای تنشی
تپش قلب
احساس سنگینی در قفسه سینه
مشکلات خواب
ناراحتیهای گوارشی
خستگی و احساس فرسودگی
البته وجود هرکدام از این نشانهها بهتنهایی به معنای داشتن اختلال اضطرابی نیست و ممکن است علتهای دیگری هم داشته باشد.
امروز هری شدید، سه سؤال از خودتان بپرسید:
۱. الان دقیقاً نگران چه چیزی هستم؟
۲. آیا چیزی که از آن میترسم واقعاً اتفاق افتاده یا فقط در ذهنم تصورش میکنم؟
۳. در حال حاضر چه اقدام کوچکی میتوانم انجام دهم؟
گاهی فقط فاصله گرفتن از افکار و نگاه کردن به آنها از بیرون، کمک میکند واکنش آرامتری داشته باشیم.
قرار نیست هر نگرانی را بیماری بدانیم؛ اما اگر نگرانیها مداوم شدهاند، خواب، روابط، کار یا کیفیت زندگیمان را تحت تأثیر قرار دادهاند، بهتر است از یک متخصص روانشناس کمک بگیریم.
مریم چیره | روانشناس
---
پایان قسمت دوم .
۲۸
۷:۵۷
تا حالا دقت کردی وقتی از یک موقعیت اضطرابآور فرار میکنی، در همان لحظه احساس آرامش میکنی؟
مثلاً:از صحبت کردن در جمع میترسی و ترجیح میدهی سکوت کنی.از یک تماس تلفنی مضطربی و آن را به تعویق میاندازی.از روبهرو شدن با یک مشکل فرار میکنی.
در لحظه، اضطرابت کمتر میشود؛ اما مغزت یک پیام مهم دریافت میکند:
«این موقعیت خطرناک بود و من با فرار کردن نجات پیدا کردم!»
به همین دلیل، دفعه بعد اضطراب بیشتری تجربه میکنی.
چطور این چرخه را بشکنیم؟
۱. موقعیتهای اضطرابآور را شناسایی کنیم.۲. بهجای فرار، مواجهه تدریجی را تمرین کنیم.۳. اجازه بدهیم اضطراب وجود داشته باشد، بدون اینکه فوراً به آن واکنش نشان دهیم.۴. به خودمان فرصت بدهیم تا تجربه کنیم که همیشه قرار نیست اتفاق بدی بیفتد.
یادت باشد:هدف درمان اضطراب، حذف کامل ترس نیست؛ بلکه یاد گرفتن زندگی کردن بدون تسلیم شدن در برابر ترس است.
مریم چیره | روانشناس
۲۸
۱۸:۵۰
گاهی یک نفر فقط میخواهد وقتی حرف میزند، شنیده شود.وقتی ناراحت است، احساساتش جدی گرفته شود.وقتی از روز سختش میگوید، با بیحوصلگی روبهرو نشود.
در یک رابطه عاطفی، توجه فقط هدیه خریدن یا وقت گذراندن نیست؛یعنی به دنیای درونی طرف مقابل اهمیت بدهیم.
یادتان باشد:آدمها در رابطه فقط به دوست داشته شدن نیاز ندارند؛ به احساسِ دوست داشته شدن هم نیاز دارند.
مریم چیره | روانشناس
۲۰
۲۰:۲۵
گاهی وقتی از همسرمان ناراحت میشویم، بهجای اینکه درباره احساسمان حرف بزنیم، سکوت میکنیم.
شاید منتظریم خودش متوجه ناراحتیمان شود؛ شاید نمیدانیم چطور احساسمان را بیان کنیم یا میترسیم گفتوگو به بحث و دعوا تبدیل شود.
اما یک نکته مهم وجود دارد:
سکوت همیشه به معنای آرام شدن نیست.
گاهی پشت سکوت، دلخوریهای بیاننشده، احساس دیده نشدن و حرفهایی وجود دارد که فرصت گفتن پیدا نکردهاند.
بهجای قهر یا سکوت طولانی، احساسمان را واضح و محترمانه بیان کنیم.
مثلاً بگوییم:
«از اتفاقی که افتاد ناراحت شدم. الان کمی زمان میخوام تا آروم بشم، اما دوست دارم بعداً دربارهاش صحبت کنیم.»
یادتان باشد:
در رابطه سالم، قرار نیست هیچوقت ناراحت نشویم؛ مهم این است که بلد باشیم بعد از ناراحتی، دوباره به هم نزدیک شویم.
۸
۲۱:۱۰