امروز باید از میناب گفت. اما نمیتونم. داغ میناب وحشتناکتر از اینه که بشه با کلمه توصیفش کرد. فقط صبر میخوام برای پدر و مادر، خواهرا و برادراشون... و انتقام.
مهرهٔ گمشده تو این روزای شطرنج سیاه و سفید رنج!: اسب تیزپا و خشمگین انتقام...
مهرهٔ گمشده تو این روزای شطرنج سیاه و سفید رنج!: اسب تیزپا و خشمگین انتقام...
۴ولی شهادتی که ماکان داشت تا ابد قسمت کسی نمیشه. کم عمر کرد اما بیشتر از همهٔ آدما با خودش توشه برد. فقط نوع شهادتش میارزید به کل زندگی هزارتا مثل ما
۵رفیقم میخواست مهاجرت کنه و همین الان بهم گفت که قطعی شده و یه استادی قراره بورسیهاش کنه. غصهدار شدم و میترسم از دیر به دیر دیدنش... نمیتونم کاری کنم که ازش این همه مسافت و دور نشم. ولی میبینم اون روزی رو که اونقدددد تو همه دانشا مرکز علم شدیم که همه برای بورسیهشدن تو ایران سر و دست بکشنن. شاید دیگه اون روز اینقدددد نرفته دلتنگش نشم
۲۱میگفت:« خوش به حال اونایی که به جای هوا تو ریههاشون هوا دارن.»گفتم:«خوبی؟! چه فرقی داره اینی که گفتی»گفت:«نه تو خیلی ساده میشنوی؛ باید دقیق بشی.»گفتم:«هوا هوائه دیگه.»گفت:«نه! هر هوایی هوایی که میگم نیست.»گفتم:«ببین من نمیفهمم فلسفیش نکن. یه فرهنگ لغت بده به من»یه فرهنگ لغت بهم داد. گفت:«با این میفهمی چی میگم ولی درک نمیکنی. بعضی جملهها وقتی معنی میشن فهمیده میشن ولی هر فهمی درک نه.»فرهنگ لغت رو باز کردم؛ فهمیدم. گفتم:«آها اون هوا رو میگییی!»خندید و گفت:«همین دیگه! گفتم هر فهمی درک نیست. تو فقط فهمیدی که الان از فهمیدنش خوشحالی؛ اگه درک کرده بودی به جای خنده اشک میریختی.»رفت.گفتم:«پس کتابت چی؟ فرهنگ لغتت و نمیبری؟»گفت:«فرهنگی که توش کلمهها فقط معنی بشن نه درک به درد من نمیخوره. بعد از این جنگ دیگه هیچ کلمهای بدون درک معنا نداره. این روزا هر کلمه به اندازهٔ کل همین کتاب، عواطف با خودش داره. هیچ فرهنگ لغتی دیگه به دردم نمیخوره.»راست میگفت. به صفحهٔ روبهروم نگاه کردم:«هوا به معنای آرزو». نه کم بود؛ یک خط برای توصیف هوایی که اون روزا تو سرها بود کم بود. بستم؛ نه کتاب و که چشمام رو. معنای ناقص کلمهها تو کتاباست، معنای کاملشون اما فقط تو قلبا. چَشم سر بستم چَشم دل وا شد، تازه تمام واژهها معنا شد...
»گفت:«نه تو خیلی ساده میشنوی؛ باید دقیق بشی.»گفتم:«هوا هوائه دیگه.»گفت:«نه! هر هوایی هوایی که میگم نیست.»گفتم:«ببین من نمیفهمم فلسفیش نکن. یه فرهنگ لغت بده به من»یه فرهنگ لغت بهم داد. گفت:«با این میفهمی چی میگم ولی درک نمیکنی. بعضی جملهها وقتی معنی میشن فهمیده میشن ولی هر فهمی درک نه.»فرهنگ لغت رو باز کردم؛ فهمیدم. گفتم:«آها اون هوا رو میگییی!»خندید و گفت:«همین دیگه! گفتم هر فهمی درک نیست. تو فقط فهمیدی که الان از فهمیدنش خوشحالی؛ اگه درک کرده بودی به جای خنده اشک میریختی.»رفت.گفتم:«پس کتابت چی؟ فرهنگ لغتت و نمیبری؟»گفت:«فرهنگی که توش کلمهها فقط معنی بشن نه درک به درد من نمیخوره. بعد از این جنگ دیگه هیچ کلمهای بدون درک معنا نداره. این روزا هر کلمه به اندازهٔ کل همین کتاب، عواطف با خودش داره. هیچ فرهنگ لغتی دیگه به دردم نمیخوره.»راست میگفت. به صفحهٔ روبهروم نگاه کردم:«هوا به معنای آرزو». نه کم بود؛ یک خط برای توصیف هوایی که اون روزا تو سرها بود کم بود. بستم؛ نه کتاب و که چشمام رو. معنای ناقص کلمهها تو کتاباست، معنای کاملشون اما فقط تو قلبا. چَشم سر بستم چَشم دل وا شد، تازه تمام واژهها معنا شد...۲بازارسال شده از
همه از قایم موشک اومدن بیرون جز...
||یوتاب همه از قایم موشک اومدن بیرون جز...
همه از قایم موشک اومدن بیرون جز...وای
||یوتاب همه از قایم موشک اومدن بیرون جز...
همه از قایم موشک اومدن بیرون جز...الهی بمیرم برات مادر
۱