عقل سرخ | مهدی محمدی
گزارش بروزرسانی وضعیت جنگ - شماره 132 (آخرین وضعیت تهدید نظامی) مهدی محمدی - 13 آبان 1405 @mohammadi61
گزارش بروزرسانی وضعیت جنگ - شماره 132 (آخرین وضعیت تهدید نظامی) مهدی محمدی - 13 آبان 1405 @mohammadi61 در نقطه بیشینه تهدید؛ جنگ سوم و توهم «ضربه تمیز»" /> مهدی محمدیدر ساعت‌های حساس، به‌جای هیجان رسانه‌ای، رفتار دشمن و شاخص‌های عملیاتی را ببینیم. تصمیم‌گیری درباره ایران به اولویت اول دولت آمریکا پس از انتخابات تبدیل شده و نشانه‌های نظامی از رشد اساسی سطح هشدار حکایت می‌کند.
انتخابات و پرونده ایرانبخشی از هزینه سیاسی باخت جمهوری‌خواهان به جنگ با ایران و تبعات آن نسبت داده می‌شود. اگر یکی از هدف‌های ایران و مقاومت کاهش قدرت سیاسی ترامپ و تنبیه او بوده، بخشی از آن در آستانه تحقق است. اما قطعی این است: تصمیم درباره ایران گرفته شده یا در حال گرفته شدن است؛ پرسش امروز «آیا تصمیمی هست؟» نیست، «چگونه اجرا می‌شود؟» است. دو پرسش تعیین‌کننده برای دشمن۱. دستاورد جنگ جدید چیست و چه چیزی متفاوت از دو جنگ قبلی به دست می‌آید؟۲. آیا ضربه اولیه موفق خواهد بود؟ ترور، حمله به تأسیسات، یا تغییر وضعیت تنگه هرمز؟ بدون اطمینان نسبی تاکتیکی، منطق جنگ سوم مخدوش است. این فضا دائمی نیست و در حال تغییر است. صحنه نظامینشانه‌ها جدی است. ترامپ عصبانی و کلافه است و گزینه خوبی درباره ایران ندارد. در تیم او تشتت دیده می‌شود؛ ونس دنبال مذاکره است تا تهدید را به فرصت سیاسی تبدیل کند، اما فاصله‌ها بین دو طرف بسیار زیاد است. نتانیاهو هم فشار و اطلاعات تحریک‌کننده می‌آورد؛ همان بازی کثیف پیش از جنگ‌های گذشته. احتمال تصمیم مشترک ترامپ و نتانیاهو متوسط به بالا ارزیابی می‌شود. قشم؛ روایت درستایران ابتدا شلیک مؤثری به دو جنگنده اف-۱۸ آمریکایی کرد و به یکی از آنها ظاهراً اصابت کرد. آمریکا سپس نقطه پرتاب پدافند را بمباران کرد و شکست خورد. پس داستان «حمله آمریکا و پاسخ ما» نیست؛ ما عملیات کردیم و آنها تلاش کردند پاسخ دهند. ادعای «سرکوب پدافند» گزاف است. آنچه رخ داد، سیگنال استراتژیک قوی بود: پدافند ایران متحول شده است. کوه کلنگ و توهم ضربه تمیزنشانه‌هایی وجود دارد که دشمن برای ضربه به کوه کلنگ آماده می‌شود و ترامپ تصور می‌کند طرح سنتکام «سریع و تمیز» است. اما ضربه تمیز و سریع وجود نخواهد داشت؛ هر ضربه، پیش از اصابت به هدف با غافلگیری از ناحیه ایران مواجه می‌شود. استقرار پدافند در امارات، کویت و اسرائیل نشانه سرمایه‌گذاری اصلی امریکا در حدزه پدافند است، اما خطای بزرگ است؛ ما درس‌های دو جنگ را به تسلیحات جدید تبدیل کرده‌ایم و آنها همان پدافندهای شکست‌خورده را می‌آورند. جمع‌بندی۱. ساعت‌ها حساس است و هر لحظه امکان درگیری وجود دارد.۲. زمان‌بندی ممکن است چند هفته طول بکشد.۳. دشمن برنامه دارد؛ از ضربه نقطه‌ای تا درگیری وسیع. اما قادر به پیاده‌سازی آن چیزی که در ذهنش است، نیست؛ ما برنامه او را می‌دانیم و او در شروع جنگ با شگفتی‌ها مواجه می‌شود.۴. دشمن هنوز نمی‌تواند پاسخ دهد فایده جنگ بعدی چیست؛ بی‌فایده کردن آن در ذهن دشمن، مهم‌ترین کار است.به روایت‌های رسانه‌ای دشمن و اخبار فیک که ترس تولید می‌کند تکیه نکنید. برخی روایت‌ها مانند بازگشایی پناهگاه‌ها در شهرک‌های شمالی رژیم اسرائیل مربوط به امروز نیست. ما خوب خواهیم جنگید، دشمن را غافلگیر می‌کنیم و برنامه جنگی‌اش را تخریب می‌کنیم. در این ساعت‌های حساس، آرامش را با آمادگی گره بزنیم.
@mohammadi61
عقل سرخ | مهدی محمدی گزارش بروزرسانی وضعیت جنگ - شماره 133(آخرین وضعیت تهدید نظامی پس از انتخابات امریکا) مهدی محمدی - 14 آبان 1405 @mohammadi61
گزارش بروزرسانی وضعیت جنگ - شماره 133(آخرین وضعیت تهدید نظامی پس از انتخابات امریکا) مهدی محمدی - 14 آبان 1405 @mohammadi61 سونامی آبی و معمای سرخ؛ چرا باخت ترامپ تهدید علیه ایران را کاهش نمی‌دهد" /> مهدی محمدیانتخابات میان‌دوره‌ای کنگره آمریکا را نباید «موج آبی» خواند؛ این یک سونامی آبی بود که سرمایه سیاسی جمهوری‌خواهان را با خود برد. کنگره جدید در اختیار مخالفان ترامپ قرار می‌گیرد، اما پرسش اصلی برای ایران این است: شدت تهدید چگونه تغییر می‌کند؟تجربه گذشته نشان می‌دهد تغییرات داخلی آمریکا معمولاً سیاست کلان واشنگتن علیه ایران را دگرگون نمی‌کند. در سرزمین‌های اشغالی نیز ائتلاف مخالف نتانیاهو احتمالاً فقط فاصله‌گیری تاکتیکی می‌کند، نه تغییر سیاست بنیادین.نتیجه انتخابات تا حد زیادی محصول مقاومت ایران و جنگ با ایران تفسیر شده است. ترامپ را مسئول باخت حزبش می‌دانند. در آمریکا دو روایت شکل گرفته است: جنگ با ایران و تبعیت از اسرائیل حزب جمهوری‌خواه را نابود کرد؛ باید مسیر عوض شود. ما انتخابات را باختیم چون زودتر به ایران حمله نکردیم؛ باید شدیدتر عمل کنیم.شواهد روان‌شناختی و سیاسی نشان می‌دهد ترامپ به روایت دوم تمایل پیدا می‌کند: ضربه محدود، اعلام پیروزی و پایان جنگ. اما مشکل اینجاست که اسرائیل ضربه محدود را قبول نمی‌کند؛ نتانیاهو برای بقای سیاسی به جنگ نیاز دارد. شواهد میدانی تهدید را جدی نشان می‌دهد: درخواست اروپایی‌ها برای ذخیره سوخت، آماده‌سازی برخی گروه‌های ضد انقلاب، جابه‌جایی پدافندها در سرزمین‌های اشغالی، گشوده شدن پناهگاه‌ها، محدودیت برای کارگران عرب در جبهه شمالی و افزایش پروازها و جمع‌آوری اطلاعات.ایران «ضربه محدود» را تحمل نخواهد کرد و آن را مقدمه یک درگیری بزرگ و نامحدود می‌داند. در درگیری بعدی، ناوگروه‌های آمریکایی و رهگیرهای دشمن در برابر موشک‌ها و پهپادهای ایران آسیب‌پذیرند. ارزیابی نهایی: شدت تهدید علیه ایران رو به رشد است؛ نه به معنای قطعیت حمله، بلکه به معنای افزایش پیچیدگی و خطر. این یک «ابهام اطلاعاتی» است، نه معمایی که دشمن جوابش را بداند. باید برای ضربات غافلگیرانه آماده بود.@mohammadi61
عقل سرخ | مهدی محمدی گزارش بروزرسانی وضعیت جنگ - شماره 134(آخرین وضعیت تهدید نظامی) مهدی محمدی - 15 آبان 1405 @mohammadi61
گزارش بروزرسانی وضعیت جنگ - شماره 134(آخرین وضعیت تهدید نظامی) مهدی محمدی - 15 آبان 1405 @mohammadi61 دو هفته تا لحظه صفر؛ وقتی مذاکره ممکن نیست و ضربه محدود جنگ را تمام نمی‌کند" /> مهدی محمدیاگر داده‌های پراکنده روزهای اخیر را کنار هم بگذاریم، تصویر روشن است: در آمریکا گرایش فراگیری به پایان جنگ با ایران شکل گرفته، اما هنوز به راهبرد قابل اجرا تبدیل نشده است. مسئله دیگر «آیا جنگ تمام شود؟» نیست؛ «با چه فرمولی و به قیمت چه امتیازی؟» است.
چرا همه اضلاع قدرت در آمریکا به پایان جنگ فکر می‌کنند؟دموکرات‌ها به پایان جنگ نیاز دارند تا میراث سنگین آن به کنگره جدید و انتخابات آینده نرسد. ترامپ هم پایان جنگ را می‌خواهد، اما با «نقطه پایان آبرومند» و نمایش پیروزی. جمهوری‌خواهان و تیم ونس نیز از فرسوده شدن حزب در ادامه جنگ نگران‌اند. مسیر مذاکرهاگر آمریکا بخواهد جنگ همین حالا تمام شود، باید بپذیرد موضعش تضعیف شده و باید امتیاز بزرگ بدهد؛ از جمله پذیرش و راستی‌آزمایی شروط ایران پیش از طرح خواسته‌های جدید. اما ونس نه آماده چنین قدمی است و نه اختیار آن را دارد. بدون این قدم، راه‌حل مذاکراتی وجود ندارد. گزینه جایگزین: ضربه محدود به برنامه هسته‌ایایده جایگزین حمله گسترده، زدن ضربه‌ای محدود به برنامه هسته‌ای و اعلام «ماموریت انجام شد» است. اما این محاسبه اشتباه است: ضربه به برنامه هسته‌ای جنگ را تمام نمی‌کند، بلکه ادامه و توسعه می‌دهد. پاسخ ایران — طبق تأکید رهبر معظم انقلاب — بدون محدودیت جغرافیایی و با تعیین زمان پایان جنگ از سوی ایران خواهد بود. طرف مقابل می‌تواند میدان را ترک کند، اما جنگ را نمی‌تواند رها کند. اسرائیل؛ عامل توسعه درگیریاگر درگیری محدود آغاز شود، نتانیاهو — که وضعیتش خراب است و تنها فرصت کوتاهی برای برهم زدن بازی دارد — به دنبال گسترش درگیری خواهد بود. ترکیب ترامپ و نتانیاهو در این بازه، هر ریسکی را ممکن می‌کند. جمع‌بندی: دو هفته تا دو ماهواقع‌بینانه‌ترین ارزیابی: تصمیم حمله حدود دو هفته عقب افتاده است. آمریکا ابتدا تلاش می‌کند از مذاکره چیزی بیرون بکشد — که بیرون نخواهد آمد — و هم‌زمان برای «لحظه صفر» و ضربه به بخشی از اهداف در ایران فرصت‌سازی می‌کند. این بازه می‌تواند تا دو ماه، تا آغاز کنگره جدید، کش پیدا کند؛ اما پیش از آن باید تعیین‌تکلیف شود. نکته مهم: استراتژی سه‌چهار ماه گذشته — تمرکز بر سیاست داخلی آمریکا و اسرائیل و تضعیف ترامپ و نتانیاهو از داخل — استراتژی درستی بوده است. روند تضعیف بلندمدت آنها آغاز شده و جنگ با ایران و شهادت رهبر معظم انقلاب ضربه سنگینی به تفکرات رادیکال وارد کرده است. بازسازی جمهوری‌خواهان و لیکود پروژه‌ای پیچیده است و آنها روزبه‌روز با بحران‌های بیشتری روبه‌رو خواهند شد.@mohammadi61
عقل سرخ | مهدی محمدی گزارش بروزرسانی وضعیت جنگ - شماره 135 (پاسخ به سوال‌ها (4): آیا ممکن است با بمب اتمی به ایران حمله شود؟) مهدی محمدی - 16 آبان 1405 @mohammadi61
گزارش بروزرسانی وضعیت جنگ - شماره 135 (پاسخ به سوال‌ها (4): آیا ممکن است با بمب اتمی به ایران حمله شود؟) مهدی محمدی - 16 آبان 1405 @mohammadi61 سلاح اتمی علیه ایران؟! هراسی که از خودِ گزینه خطرناک‌تر است" /> مهدی محمدیاین روزها مهم‌ترین و پرتکرارترین پرسشی که دریافت کردم این است: «آیا احتمال استفاده از سلاح اتمی علیه ایران وجود دارد؟» پاسخ کوتاه من: حمله هسته‌ای به ایران را گزینه‌ای واقعی و فیصله‌بخش نمی‌دانم. آنچه جدی است، عملیات روانی و رسانه‌ای گسترده‌ای است که می‌خواهد این هراس را در جامعه فراگیر کند.
بخش مهمی از این موج نگرانی، محصول یک کمپین جنگ شناختی است. ترس، مهم‌ترین اهرم برای پایین آوردن تاب‌آوری جامعه است. بزرگ کردن سناریوی «اگر بمب اتم زدند چه می‌شود؟» — حتی با نیت خیر — بی‌احتیاطی واضح و بازی در زمین دشمن است. چرا حمله هسته‌ای به ایران گزینه فیصله‌بخش نیست؟ جغرافیا: ایران سرزمینی پهناور و کوهستانی است؛ مثل ژاپن نیست. حتی در فرض محال استفاده از یک سلاح هسته‌ای، جنگ پایان نمی‌یابد؛ ایران قطعاً سلاح هسته‌ای خواهد ساخت و با توجه به کوچکی سرزمین‌های اشغالی، یک سلاح برای نابودی تضمین‌شده رژیم اسرائیل کفایت می‌کند. اشاعه: شکستن تابو توسط آمریکا، مجوزی برای استفاده روسیه علیه اوکراین، چین علیه تایوان و بازیگران کوچک می‌شود؛ یک دومینوی خطرناک است که دیر یا زود به خاک آمریکا هم می‌رسد. آلودگی منطقه‌ای: استفاده از سلاح هسته‌ای در ایران، بخش‌های بزرگی از منطقه و متحدان آمریکا را آلوده می‌کند. آلودگی انفجار رآکتور چرنوبیل در روسیه در کمتر از ۱۱ ساعت در آلمان مشاهده شد. معنای راهبردی: استفاده از سلاح هسته‌ای، ایران را از پا نمی‌اندازد اما اعتراف به عجز و شکست نظامی آمریکا با سلاح‌های متعارف است؛ آمریکا در چشم دنیا «هیولای وحشی» دیده می‌شود که باید مهار شود.● اما باید میان «حمله هسته‌ای» و «جنگ متعارف» تفکیک کرد. اگر جنگی رخ دهد، با سلاح‌های متعارف خواهد بود. در وضعیت فعلی احتمال جنگ متعارف را بالا می‌دانم: ترامپ احساس تحقیر می‌کند، محاسباتش درباره ایران غلط است، فکر می‌کند می‌تواند پاسخ ایران را کنترل کند و نتانیاهو هم او را به درگیری می‌کشاند.
دو هفته آتی را باید بسیار حساس دانست. سقف زمانی ریسک بالا را حدود دو ماه آینده می‌بینم؛ بعد از آن ریسک کاهش می‌یابد، گرچه هرگز صفر نمی‌شود. نتیجه: هراس از «بمب اتمی علیه ایران» را کنار بگذاریم و آن را ابزار جنگ شناختی بشناسیم. خطر واقعی، جنگ متعارف است؛ باید برای آن آماده بود، نه اینکه با بزرگ کردن سناریوی هسته‌ای، تاب‌آوری جامعه را هدف گرفت.@mohammadi61