وقتی درمان کودک را زود قطع میکنید، فکر نکنید مشکل هم تمام شده...
یکی از چیزهایی که من بارها در اتاق درمان میبینم اینه:
والد میاد و میگه: «چند جلسه آوردیم، هنوز خیلی تغییر نکرده...» «فکر کردیم خودش بزرگتر بشه درست میشه.» «فعلاً شرایطش خوبه، دیگه نیاوردیمش.» یا حتی: «ما کاری نداریم؛ خودش باید تغییر کنه.»
اما یک نکته مهم هست:
درمان خیلی از مشکلات کودک، قرار نیست از همان چند جلسه اول نتیجهی چشمگیرش را نشان بدهد.
گاهی چند جلسه اول، بیشتر از اینکه کودک «بهتر به نظر برسد»، داریم ریشههای مشکل را میشناسیم، رابطه درمانی میسازیم، مهارت یاد میدهیم و الگوهای رفتاری و خانوادگی را تغییر میدهیم.
مخصوصاً در مشکلاتی مثل بیشفعالی، وسواس، افسردگی، اضطراب یا نافرمانی، معمولاً انتظارِ «چند جلسه بیاوریم و تمام» واقعبینانه نیست.
اما اتفاق نگرانکننده اینجاست...
بعضی خانوادهها درست در همین مرحله درمان را قطع میکنند.
و چند ماه یا حتی مدتی بعد دوباره برمیگردند؛ اما این بار با مشکلی که فقط یک علامت ساده نیست.
کودکی که بیشتر شکست خورده، رابطهاش با والدین پرتنشتر شده، اعتمادش به خودش کمتر شده، در مدرسه یا بین همسالان آسیب بیشتری دیده، از خودش ناامیدتر شده و گاهی مشکل، بخشهای بیشتری از زندگیاش را درگیر کرده است.
من در اتاق درمان بارها دیدهام که والد میگوید:
«کاش همان موقع که گفتید ادامه بدهیم، ادامه داده بودیم...»
و این جمله برای من خیلی سنگین است.
یک چیز دیگر را هم باید جدی بگیریم:
گاهی قرار نیست فقط کودک تغییر کند.
اگر والد خودش تحت فشار شدید است، اگر اضطراب، افسردگی یا مشکلات دیگری دارد، اگر والدین با هم همسو نیستند، اگر یکی از والدین همه مسئولیت را گردن کودک میاندازد، یا اگر انتظار دارند درمانگر کودک را «تعمیر کند» و خودشان هیچ تغییری نکنند...
درمان کودک سختتر میشود.
کودک تنها عضو خانواده نیست که باید تغییر کند؛ گاهی سیستم خانواده هم نیاز به تغییر دارد.
پس اگر درمان فرزندتان شروع شده، فقط به این دلیل که هنوز تغییر بزرگی نمیبینید، خودسرانه متوقفش نکنید.
با درمانگر درباره روند درمان، میزان پیشرفت، هدف جلسات و زمان تقریبی ارزیابی نتیجه صحبت کنید.
درمان را کورکورانه ادامه ندهید؛اما آن را هم عجولانه قطع نکنید.
چون بعضی فرصتها اگر از دست بروند، برگشتن به نقطه اول آسان نیست.
من ترجیح میدهم والدین یک روز به من بگویند: «خوب شد صبر کردیم و مسیر را کامل کردیم»
تا اینکه چند ماه بعد بگویند:
«کاش زودتر جدی گرفته بودیم.»
مژده باویلیروانشناس کودک و نوجوان
یکی از چیزهایی که من بارها در اتاق درمان میبینم اینه:
والد میاد و میگه: «چند جلسه آوردیم، هنوز خیلی تغییر نکرده...» «فکر کردیم خودش بزرگتر بشه درست میشه.» «فعلاً شرایطش خوبه، دیگه نیاوردیمش.» یا حتی: «ما کاری نداریم؛ خودش باید تغییر کنه.»
اما یک نکته مهم هست:
درمان خیلی از مشکلات کودک، قرار نیست از همان چند جلسه اول نتیجهی چشمگیرش را نشان بدهد.
گاهی چند جلسه اول، بیشتر از اینکه کودک «بهتر به نظر برسد»، داریم ریشههای مشکل را میشناسیم، رابطه درمانی میسازیم، مهارت یاد میدهیم و الگوهای رفتاری و خانوادگی را تغییر میدهیم.
مخصوصاً در مشکلاتی مثل بیشفعالی، وسواس، افسردگی، اضطراب یا نافرمانی، معمولاً انتظارِ «چند جلسه بیاوریم و تمام» واقعبینانه نیست.
اما اتفاق نگرانکننده اینجاست...
بعضی خانوادهها درست در همین مرحله درمان را قطع میکنند.
و چند ماه یا حتی مدتی بعد دوباره برمیگردند؛ اما این بار با مشکلی که فقط یک علامت ساده نیست.
کودکی که بیشتر شکست خورده، رابطهاش با والدین پرتنشتر شده، اعتمادش به خودش کمتر شده، در مدرسه یا بین همسالان آسیب بیشتری دیده، از خودش ناامیدتر شده و گاهی مشکل، بخشهای بیشتری از زندگیاش را درگیر کرده است.
من در اتاق درمان بارها دیدهام که والد میگوید:
«کاش همان موقع که گفتید ادامه بدهیم، ادامه داده بودیم...»
و این جمله برای من خیلی سنگین است.
یک چیز دیگر را هم باید جدی بگیریم:
گاهی قرار نیست فقط کودک تغییر کند.
اگر والد خودش تحت فشار شدید است، اگر اضطراب، افسردگی یا مشکلات دیگری دارد، اگر والدین با هم همسو نیستند، اگر یکی از والدین همه مسئولیت را گردن کودک میاندازد، یا اگر انتظار دارند درمانگر کودک را «تعمیر کند» و خودشان هیچ تغییری نکنند...
درمان کودک سختتر میشود.
کودک تنها عضو خانواده نیست که باید تغییر کند؛ گاهی سیستم خانواده هم نیاز به تغییر دارد.
پس اگر درمان فرزندتان شروع شده، فقط به این دلیل که هنوز تغییر بزرگی نمیبینید، خودسرانه متوقفش نکنید.
با درمانگر درباره روند درمان، میزان پیشرفت، هدف جلسات و زمان تقریبی ارزیابی نتیجه صحبت کنید.
درمان را کورکورانه ادامه ندهید؛اما آن را هم عجولانه قطع نکنید.
چون بعضی فرصتها اگر از دست بروند، برگشتن به نقطه اول آسان نیست.
من ترجیح میدهم والدین یک روز به من بگویند: «خوب شد صبر کردیم و مسیر را کامل کردیم»
تا اینکه چند ماه بعد بگویند:
«کاش زودتر جدی گرفته بودیم.»
مژده باویلیروانشناس کودک و نوجوان
باشگاه والدین؛ برای والدینی که میخواهند آگاهانهتر و آرامتر پیش بروندلازم نیست برای هر چالش تربیتی، ساعتها دنبال راهحل بگردید یا برای هر مسئلهای وقت و هزینه زیادی صرف کنید.
در باشگاه والدین، کنار شما هستم تا مهارتهای کاربردی فرزندپروری را کوتاه، تخصصی و قابل اجرا یاد بگیرید.
چرا عضویت در باشگاه؟ آموزش تخصصی روانشناسی کودک و نوجوان آموزشهای کوتاه و قابل استفاده در زندگی روزمره تمرینهای کاربردی، نه فقط توصیههای تئوری پشتیبانی و همراهی در مسیر بدون نیاز به رفتوآمد؛ از خانه همراه شوید مناسب برای مادران شاغل و والدین پرمشغله مناسب برای والدینی که کودک دیگری هم دارند هزینه بسیار کمتر از مراجعه مکرر برای آموزشهای عمومی فرزندپروری اگر در مسیر متوجه شویم کودک به بررسی یا کمک تخصصی بیشتری نیاز دارد، راهنمایی و ارجاع تخصصی متناسب با شرایط انجام میشود.و مهمتر از همه:
قرار نیست ساعتها پای آموزش بنشینید.
چون هدف باشگاه این نیست که شما اطلاعات بیشتری داشته باشید؛هدف این است که در موقعیتهای واقعی با فرزندتان بهتر عمل کنید.
تخفیف افتتاحیه اولین ماه عضویت ماه اول: ۴۹۰ هزار تومان۳۹۰ هزار توماناگر مدتهاست میگویید: «میدانم باید با بچهام درست رفتار کنم، اما در لحظه نمیدانم دقیقاً چه کار کنم...»
این باشگاه برای همین فاصله بین دانستن و عمل کردن ساخته شده است.
برای دریافت جزئیات عضویت، کلمه «باشگاه» را پیام دهید.مژده باویلیروانشناس کودک و نوجوان@mojdeh_baveili
فراخوان
«بازی قانونِ عوضشونده» هدف این بازی خیلی جذاب و مفیده
تقویت انعطافپذیری شناختی + مهار پاسخ تکانشی + توجه
اما نکته جذابش اینه که قانون بازی عمداً وسط بازی تغییر میکنهریلز
روی کاغذ سه علامت بکش: دایره ستاره▲ مثلثبه کودک بگینهر وقت دایره دیدی، دست بزن.هر وقت ستاره دیدی، دستت رو روی سرت بذار.مثلث یعنی هیچ کاری نکنچند بار پشت سر هم بهش نشان بدینبعد ناگهانی بگینحالا قانونها عوض شد!و قوانین را جابهجا کنینمثلاً: دایره → هیچ کاری نکن ستاره → دست بزن▲ مثلث → دست روی سربعد سرعت را کمی بیشتر کنین
هدف این بازی این نیست که کودک سریعتر جواب بده؛میخواهیم ببینیم وقتی قانون عوض میشه چقدر میتواند پاسخ قبلی را متوقف کنه و خودش را با قانون جدید هماهنگ کنهو یک نکته مهم :اگر کودک اشتباه کرد، نگین «حواست کجاست؟»بگین«اشکالی نداره؛ مغزت هنوز داشت با قانون قبلی کار میکرد. دوباره امتحان کنیم.»این جمله، خودش بخش مهمی از محتوای توست.
امتحان کنین و برای من هم نتیجه را بنویسید
هدف این بازی خیلی جذاب و مفیدهتقویت انعطافپذیری شناختی + مهار پاسخ تکانشی + توجه
اما نکته جذابش اینه که قانون بازی عمداً وسط بازی تغییر میکنهریلز
روی کاغذ سه علامت بکش:
دایره ستاره▲ مثلثبه کودک بگینهر وقت دایره دیدی، دست بزن.هر وقت ستاره دیدی، دستت رو روی سرت بذار.مثلث یعنی هیچ کاری نکنچند بار پشت سر هم بهش نشان بدینبعد ناگهانی بگینحالا قانونها عوض شد!و قوانین را جابهجا کنینمثلاً: دایره → هیچ کاری نکن ستاره → دست بزن▲ مثلث → دست روی سربعد سرعت را کمی بیشتر کنینهدف این بازی این نیست که کودک سریعتر جواب بده؛میخواهیم ببینیم وقتی قانون عوض میشه چقدر میتواند پاسخ قبلی را متوقف کنه و خودش را با قانون جدید هماهنگ کنهو یک نکته مهم :اگر کودک اشتباه کرد، نگین «حواست کجاست؟»بگین«اشکالی نداره؛ مغزت هنوز داشت با قانون قبلی کار میکرد. دوباره امتحان کنیم.»این جمله، خودش بخش مهمی از محتوای توست.
امتحان کنین و برای من هم نتیجه را بنویسید
به جز بیقراری های ناشی از اختلالات که نیاز به تشخیص تخصصی دارد گاهی کودک هنوز بلد نیست تنش و هیجانش را تنظیم کند.
در اتاق درمان، تجربه نشان داده وقتی در کنار تمرینهای تنظیم هیجان و آرامسازی، تمرینهای حرکتی، لمس و ماساژ آرام، روتین منظم و همراهی درست والد قرار میگیرند، کودک بهتدریج راههای بهتری برای آرام شدن پیدا میکند.
اما یک نکته مهم را نباید فراموش کنیم: این تغییر معمولاً یکشبه اتفاق نمیافتد.
در مواردی که با کودکان کار کردهام، حوصله، استمرار و همکاری مادر بخش مهمی از مسیر بوده است؛ نه فشار برای اینکه کودک «زودتر آرام شود»، بلکه فرصت دادن برای اینکه مهارت آرامسازی را یاد بگیرد و تمرین کند. 🤍
این پوستر چند تکنیک ساده را پیشنهاد میکند؛ میتوانید یکی دو مورد را انتخاب کنید و بهصورت منظم وارد برنامه روزانه کودک کنید.
اگر بیقراری کودک شدید، مداوم یا همراه با اختلال در خواب، مدرسه یا روابطش است، بهتر است علت آن هم دقیقتر بررسی شود.
مژده باویلی|روانشناس کودک و نوجوان https://ble.ir/mojdehbaveili_psyکانال بله و تلگرام رزرو نوبت مشاوره حضوری|تلفنی|آنلاین09188390481
در اتاق درمان، تجربه نشان داده وقتی در کنار تمرینهای تنظیم هیجان و آرامسازی، تمرینهای حرکتی، لمس و ماساژ آرام، روتین منظم و همراهی درست والد قرار میگیرند، کودک بهتدریج راههای بهتری برای آرام شدن پیدا میکند.
اما یک نکته مهم را نباید فراموش کنیم: این تغییر معمولاً یکشبه اتفاق نمیافتد.
در مواردی که با کودکان کار کردهام، حوصله، استمرار و همکاری مادر بخش مهمی از مسیر بوده است؛ نه فشار برای اینکه کودک «زودتر آرام شود»، بلکه فرصت دادن برای اینکه مهارت آرامسازی را یاد بگیرد و تمرین کند. 🤍
این پوستر چند تکنیک ساده را پیشنهاد میکند؛ میتوانید یکی دو مورد را انتخاب کنید و بهصورت منظم وارد برنامه روزانه کودک کنید.
اگر بیقراری کودک شدید، مداوم یا همراه با اختلال در خواب، مدرسه یا روابطش است، بهتر است علت آن هم دقیقتر بررسی شود.
مژده باویلی|روانشناس کودک و نوجوان https://ble.ir/mojdehbaveili_psyکانال بله و تلگرام رزرو نوبت مشاوره حضوری|تلفنی|آنلاین09188390481
گاهی یک رفتار دو داستان دارهکودکی وسط صحبت بزرگترها میپره
یک برداشت سریع اینه : بیادبه؛ اصلاً بلد نیست صبر کنه
اما ممکنه داستان دیگری هم وجود داشته باشه ؛
شاید نگرانه اگر همین حالا حرف نزنه، چیزی را که میخواسته بگه فراموش کنه؛ یا هنوز مهارت انتظار برای نوبت گفتوگو را به اندازه کافی تمرین نکرده
ما رفتار را میبینیم؛ اما برای فهمیدن علت، باید بیشتر از یک صحنه را ببینیم.
قبل از برچسب زدن، کافیه یک سؤال ساده بپرسیم:
چه توضیحهای دیگری ممکنه برای این رفتار وجود داشته باشه؟درک کودک فقط پیدا کردن «مشکل» نیست؛ گاهی یعنی زود قضاوت نکردن.
فکر می کنی فرزند تو به چه علتی وسط حرف میپرسه؟