﷽ ابو هاشم جعفرى گفت: بر حضرت امام هادی علیه السلام وارد شدم در حالی كه حضرت تبدار و بيمار بودند. به من فرمودند: اى اباهاشم شخصى از دوستان ما را به کربلا بفرست تا برايم دعاء كند. از نزد آن حضرت بيرون آمدم در اين هنگام با على بن بلال مواجه شدم، فرمایش حضرت را برايش بازگو نموده و از وى خواستم تا این کار را قبول کند. على بن بلال گفت: شنيدم و اطاعت مىكنم، ولى مىگويم: حضرت خودشان از حائر افضل و برتر هستند؛ زيرا ايشان به منزله كسى است كه در حائر مىباشد (يعنى حضرت سيد الشهداء) و دعاء آن جناب براى خودشان افضل و برتر است از دعاء من براى ايشان در حائر. من محضر امام مشرف شده و سخن على بن بلال را خدمتش عرض كردم. حضرت به من فرمودند: به او بگو: رسول خدا از بيت و حجرالاسود افضل بودند ولى در عين حال دور بيت طواف مىكرده و حجر را استلام مىفرمودند. خداوند متعال بُقاع و مواضعى دارد كه مىخواهد در آنجاها خوانده شود تا دعای، دعا كننده را مستجاب فرمايد و کربلا از جمله اين مواضع مىباشد. کامل الزیارات، ص ۲۷۴#الهمعجللولیکالفرج_بحقزینبکبری_س #صلاللهعلیک_یااباعبدالله الحسبن_ع