❁﷽❁ 
وَلَقَدْ آتَيْنَا لُقْمَانَ الْحِكْمَةَ أَنِ اشْكُرْ لِلَّهِ ۚ وَمَنْ يَشْكُرْ فَإِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ حَمِيدٌ ﴿١٢﴾و بهراستی ما به لقمان حکمت عطا کردیم که نسبت به خدا سپاسگزار و شاکر باش و هر که سپاس گزارد تنها به سود خود سپاس میگزارد، و هر که ناسپاسی کند [به خدا زیان نمیزند، زیرا] خدا بینیاز و ستوده است. وَإِذْ قَالَ لُقْمَانُ لِابْنِهِ وَهُوَ يَعِظُهُ يَا بُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللَّهِ ۖ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ ﴿١٣﴾و [یاد کن] هنگامی که لقمان به پسرش در حالی که او را موعظه میکرد، گفت: پسرکم! به خدا شرک نورز، بیتردید شرک ستمی بزرگ است.از پیامها:- حكمت عطاى خداوند است، نه كسب كردنى. (گرچه مقدّمات آن قابل كسب است.): «وَ لَقَدْ آتَيْنا لُقْمانَ الْحِكْمَةَ»- نعمت ويژه شكر ويژه مىطلبد: آتَيْنا لُقْمانَ الْحِكْمَةَ ... اشْكُرْ لِلَّهِ - اوّلين فرمان به حضرت موسى بعد از نبوّت، فرمان نماز و اوّلين فرمان بعد از دادن حكمت به لقمان، فرمان شكرگزارى است: «أَنِ اشْكُرْ لِلَّهِ»- شكر نعمتهاى خداوند، به سود خود انسان است: «وَ مَنْ يَشْكُرْ فَإِنَّما يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ» چنانكه در جاى ديگر مىخوانيم: «لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ» «
️لقمان: ۱۲-۱۳️
زیباترین و خاطرهانگیزترین تلاوتهای مرحوم استاد محمّد صدّیق منشاوی
#قرآن_کریم#تلاوت#استاد_منشاوی#محمد_صدیق_منشاوی️ @ketabaziz️ @msmenshaviدر روبیکا:️ https://rubika.ir/ostadmenshaviدر ایتا:️ https://eitaa.com/msmenshavi
وَلَقَدْ آتَيْنَا لُقْمَانَ الْحِكْمَةَ أَنِ اشْكُرْ لِلَّهِ ۚ وَمَنْ يَشْكُرْ فَإِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ حَمِيدٌ ﴿١٢﴾و بهراستی ما به لقمان حکمت عطا کردیم که نسبت به خدا سپاسگزار و شاکر باش و هر که سپاس گزارد تنها به سود خود سپاس میگزارد، و هر که ناسپاسی کند [به خدا زیان نمیزند، زیرا] خدا بینیاز و ستوده است. وَإِذْ قَالَ لُقْمَانُ لِابْنِهِ وَهُوَ يَعِظُهُ يَا بُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللَّهِ ۖ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ ﴿١٣﴾و [یاد کن] هنگامی که لقمان به پسرش در حالی که او را موعظه میکرد، گفت: پسرکم! به خدا شرک نورز، بیتردید شرک ستمی بزرگ است.از پیامها:- حكمت عطاى خداوند است، نه كسب كردنى. (گرچه مقدّمات آن قابل كسب است.): «وَ لَقَدْ آتَيْنا لُقْمانَ الْحِكْمَةَ»- نعمت ويژه شكر ويژه مىطلبد: آتَيْنا لُقْمانَ الْحِكْمَةَ ... اشْكُرْ لِلَّهِ - اوّلين فرمان به حضرت موسى بعد از نبوّت، فرمان نماز و اوّلين فرمان بعد از دادن حكمت به لقمان، فرمان شكرگزارى است: «أَنِ اشْكُرْ لِلَّهِ»- شكر نعمتهاى خداوند، به سود خود انسان است: «وَ مَنْ يَشْكُرْ فَإِنَّما يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ» چنانكه در جاى ديگر مىخوانيم: «لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ» «️لقمان: ۱۲-۱۳️ زیباترین و خاطرهانگیزترین تلاوتهای مرحوم استاد محمّد صدّیق منشاوی#قرآن_کریم#تلاوت#استاد_منشاوی#محمد_صدیق_منشاوی
️ @ketabaziz️ @msmenshaviدر روبیکا:️ https://rubika.ir/ostadmenshaviدر ایتا:️ https://eitaa.com/msmenshavi۱
❁﷽❁ وَالْعَصْرِ ﴿١﴾سوگند به عصر إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ ﴿٢﴾[که] بیتردید انسان در زیانکاری بزرگ است؛ (۲)إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ ﴿٣﴾مگر آنانکه ایمان آورده و کارهای شایسته انجام دادهاند و یکدیگر را به حق توصیه نموده و به شکیبایی سفارش کردهاند.از پیامها:- دوران تاريخ بشر ارزش دارد و خداوند به آن سوگند ياد كرده است. پس از عبرتهاى آن پند بگيريم: «وَ الْعَصْرِ»- انسان از هر سو در خسارت است: «لَفِي خُسْرٍ»- انسانِ مطلق كه در مدار تربيت انبيا نباشد، در حال خسارت است: «إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ»- تنها راه جلوگيرى از خسارت ايمان و عمل است: «آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ»- به فكر خود بودن كافى نيست. مؤمن در فكر رشد و تعالى ديگران است: «تَواصَوْا بِالْحَقِّ»- سفارش به صبر به همان اندازه لازم است كه سفارش به حق: «بِالْحَقِ- بِالصَّبْرِ»- ايمان بر عمل مقدم است، چنانكه خودسازى بر جامعهسازى مقدم است: آمَنُوا وَ عَمِلُوا ... وَ تَواصَوْا- بدون ايمان و عمل و صالح و سفارش ديگران به حق و صبر خسارت انسان بسيار بزرگ است: «لَفِي خُسْرٍ» (نكره بودن «خُسْرٍ» و تنوين آن نشان عظمت خسارت است.)- برپاداشتن حق به استقامت نياز دارد: «تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ»- جامعه زمانى اصلاح مىشود كه تمامی مردم در امر به معروف و نهى از منكر مشاركت داشته باشند. هم پند دهند و هم پند بپذيرند: «تَواصَوْا بِالْحَقِّ» (كلمۀ «تَواصَوْا» براى كار طرفينى است)- نجات از خسارت زمانى است كه انسان در صدد انجام تمام كارهاى نيك باشد؛ گرچه موفق به انجام آنها نشود: «عَمِلُوا الصَّالِحاتِ» (كلمۀ «الصَّالِحاتِ» بهصورت جمع محلّى به الف و لام آمده است)- ايمان بايد جامع باشد نه جزئى. ايمان به تمامی اجزای دين، نه فقط برخى از آن: «إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا» (ايمان، مطلق آمده است تا شامل تمام مقدسات شود.)️عصر: ۱-۳️
زیباترین و خاطرهانگیزترین تلاوتهای مرحوم استاد محمّد صدّیق منشاوی
#قرآن_کریم#تلاوت#استاد_منشاوی#محمد_صدیق_منشاوی
️ @msmenshaviدر ایتا:️ https://eitaa.com/msmenshaviدر روبیکا:️ https://rubika.ir/ostadmenshavi
وَالْعَصْرِ ﴿١﴾سوگند به عصر إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ ﴿٢﴾[که] بیتردید انسان در زیانکاری بزرگ است؛ (۲)إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ ﴿٣﴾مگر آنانکه ایمان آورده و کارهای شایسته انجام دادهاند و یکدیگر را به حق توصیه نموده و به شکیبایی سفارش کردهاند.از پیامها:- دوران تاريخ بشر ارزش دارد و خداوند به آن سوگند ياد كرده است. پس از عبرتهاى آن پند بگيريم: «وَ الْعَصْرِ»- انسان از هر سو در خسارت است: «لَفِي خُسْرٍ»- انسانِ مطلق كه در مدار تربيت انبيا نباشد، در حال خسارت است: «إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ»- تنها راه جلوگيرى از خسارت ايمان و عمل است: «آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ»- به فكر خود بودن كافى نيست. مؤمن در فكر رشد و تعالى ديگران است: «تَواصَوْا بِالْحَقِّ»- سفارش به صبر به همان اندازه لازم است كه سفارش به حق: «بِالْحَقِ- بِالصَّبْرِ»- ايمان بر عمل مقدم است، چنانكه خودسازى بر جامعهسازى مقدم است: آمَنُوا وَ عَمِلُوا ... وَ تَواصَوْا- بدون ايمان و عمل و صالح و سفارش ديگران به حق و صبر خسارت انسان بسيار بزرگ است: «لَفِي خُسْرٍ» (نكره بودن «خُسْرٍ» و تنوين آن نشان عظمت خسارت است.)- برپاداشتن حق به استقامت نياز دارد: «تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ»- جامعه زمانى اصلاح مىشود كه تمامی مردم در امر به معروف و نهى از منكر مشاركت داشته باشند. هم پند دهند و هم پند بپذيرند: «تَواصَوْا بِالْحَقِّ» (كلمۀ «تَواصَوْا» براى كار طرفينى است)- نجات از خسارت زمانى است كه انسان در صدد انجام تمام كارهاى نيك باشد؛ گرچه موفق به انجام آنها نشود: «عَمِلُوا الصَّالِحاتِ» (كلمۀ «الصَّالِحاتِ» بهصورت جمع محلّى به الف و لام آمده است)- ايمان بايد جامع باشد نه جزئى. ايمان به تمامی اجزای دين، نه فقط برخى از آن: «إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا» (ايمان، مطلق آمده است تا شامل تمام مقدسات شود.)️عصر: ۱-۳️ زیباترین و خاطرهانگیزترین تلاوتهای مرحوم استاد محمّد صدّیق منشاوی#قرآن_کریم#تلاوت#استاد_منشاوی#محمد_صدیق_منشاوی
️ @msmenshaviدر ایتا:️ https://eitaa.com/msmenshaviدر روبیکا:️ https://rubika.ir/ostadmenshaviنقش ايمان در رشد «وَالعصر اِن الانسان لَفى خُسر، الاالّذينَ آمنوا» در تمام دورهها انسان در خسارت است مگر آنهايى كه به هدفى و به عشقى رسيدهاند و به آن سو گرويدهاند. انسان مادامى كه هدفى نداردآهستهآهسته راه مىرود و مىلنگد و حتى مىنشيند و مىپوسد، اما هنگامى كه كارى پيدا كرد حتى تا حد توالت رفتن و به مستراح رسيدن، آن وقت سرعت مىگيرد و مىشتابد و از تمام امكاناتش بهره مىگيرد. هدفها و گرايشهاما را از ركود و احتكار نجات مىدهند، اما اين كافى نيست؛ چون پس از احتكار، جهنم اسراف در سر راه است. هر هدفى تا اندازهاى استعداد ما را به كار مىكشد و سرمايههاى ما را بارور مىكند، بايد در انتخاب هدف سنجيد و انديشيد تا هدفى بيابيم كه تمام استعدادهاى ما را بارور كند و تمام نيروهاى نهفته و پاهاى پنهان ما را بيرون بكشد.انسان بهخاطر معشوق مىدود، هر چقدر معشوق عظيمتر و ارزندهتر باشد ناچار حركت و كوششاش و در نتيجه سود او زيادتر خواهد شد.بايد در انتخاب هدف سنجيد كه به سوى چه كسى رو بياوريم، به سمت چه هدفى بگرويم و به چه مقصدى مؤمن شويم. ايمان؛ يعنى گرايش، گرايش به سوى چى؟ آيا به سوى كسى و چيزى كه كمتر از ماست يا عالىتر از ماست؟ گرايش به سوى پستتر و يا برابر، يا اسراف است و يا ركود، يا انحطاط است و يا احتكار.پول، قدرت، شهرت، رياست وخلاصه دل و خلق و دنيا و شيطان، اينها مىتوانند هدف ما باشند، اما اين هدفها چيزى ندارند و استعدادهاى شكفته شدۀ ما را به بنبست مىرسانند و در لجن مىکشند.استاد علی صفایی حائری (عین، صاد)کتاب رشد، ص ۴۹ @einsad www.zekraa.irhttps://instagram.com/ali.safaeihaeri
❁﷽❁ وَوُضِعَ الْكِتَابُ فَتَرَى الْمُجْرِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا فِيهِ وَيَقُولُونَ يَا وَيْلَتَنَا مَالِ هَٰذَا الْكِتَابِ لَا يُغَادِرُ صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصَاهَا ۚ...
ترجمه:و كارنامۀ [عمل شما در ميان] نهاده مىشود، آنگاه بزهكاران را از آنچه در آن است بيمناك مىبينى، و مىگويند: «اى واى بر ما، اين چه نامهاى است كه هيچ [كار] كوچك و بزرگى را فرونگذاشته، جز اينكه همه را به حساب آورده است.»...از پیامها:- در قيامت هم نامۀ عمل هر فرد به دستش داده مىشود، هم كتابى در برابر همه قرار داده مىشود: «وَ وُضِعَ الْكِتابُ»- نگرانى و هراس مجرمان از عملكرد ثبت شدۀ خويش است، نه از خداوند: «مُشْفِقِينَ مِمَّا فِيهِ»- قيامت روز حسرت و افسوس مجرمان است: «يا وَيْلَتَنا»علم افراد به عملكردشان در قيامت چنان است كه گويا همه باسواد مىشوند، چون كتاب و خواندن براى همه مطرح است: وُضِعَ الْكِتابُ ... مُشْفِقِينَ مِمَّا فِيهِ- عملهاى انسان داراى درجات است: «صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً»️کهف: ۴۹️
زیباترین و خاطرهانگیزترین تلاوتهای مرحوم استاد محمّد صدّیق منشاوی
#قرآن_کریم#تلاوت#استاد_منشاوی#محمد_صدیق_منشاوی
️ @msmenshaviدر روبیکا:️ https://rubika.ir/ostadmenshaviدر ایتا:️ https://eitaa.com/msmenshavi
وَوُضِعَ الْكِتَابُ فَتَرَى الْمُجْرِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا فِيهِ وَيَقُولُونَ يَا وَيْلَتَنَا مَالِ هَٰذَا الْكِتَابِ لَا يُغَادِرُ صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصَاهَا ۚ...ترجمه:و كارنامۀ [عمل شما در ميان] نهاده مىشود، آنگاه بزهكاران را از آنچه در آن است بيمناك مىبينى، و مىگويند: «اى واى بر ما، اين چه نامهاى است كه هيچ [كار] كوچك و بزرگى را فرونگذاشته، جز اينكه همه را به حساب آورده است.»...از پیامها:- در قيامت هم نامۀ عمل هر فرد به دستش داده مىشود، هم كتابى در برابر همه قرار داده مىشود: «وَ وُضِعَ الْكِتابُ»- نگرانى و هراس مجرمان از عملكرد ثبت شدۀ خويش است، نه از خداوند: «مُشْفِقِينَ مِمَّا فِيهِ»- قيامت روز حسرت و افسوس مجرمان است: «يا وَيْلَتَنا»علم افراد به عملكردشان در قيامت چنان است كه گويا همه باسواد مىشوند، چون كتاب و خواندن براى همه مطرح است: وُضِعَ الْكِتابُ ... مُشْفِقِينَ مِمَّا فِيهِ- عملهاى انسان داراى درجات است: «صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً»️کهف: ۴۹️ زیباترین و خاطرهانگیزترین تلاوتهای مرحوم استاد محمّد صدّیق منشاوی#قرآن_کریم#تلاوت#استاد_منشاوی#محمد_صدیق_منشاوی
️ @msmenshaviدر روبیکا:️ https://rubika.ir/ostadmenshaviدر ایتا:️ https://eitaa.com/msmenshavi
❁﷽❁ جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا وَمَنْ صَلَحَ مِنْ آبَائِهِمْ وَأَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ ۖ وَالْمَلَائِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِمْ مِنْ كُلِّ بَابٍ.سَلَامٌ عَلَيْكُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ ۚ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ.
ترجمه:بهشتهای جاویدی که آنان و پدران و همسران و فرزندان شایسته و درستکارشان در آن وارد میشوند، و فرشتگان از هر دری بر آنان درآیند.از پیامها:- شرط ورود به بهشت، صالح بودن است: «وَ مَنْ صَلَحَ»- خانوادۀ بهشتى خانوادهاى است كه بين اعضاى آن همبستگى و صميميّت در مسير حقّ باشد: «صَلَحَ مِنْ آبائِهِمْ»- توجّه به عواطف در اسلام يك اصل است. براى انسان زندگى در بهترين مكانها، ولى بهدور از خانواده صفايى ندارد: «يَدْخُلُونَها وَ مَنْ صَلَحَ مِنْ آبائِهِمْ»- سرچشمۀ همۀ كمالات صبر است: «بِما صَبَرْتُمْ» - سلام كردن به هنگام ورود شيوۀ فرشتگان است: «يَدْخُلُونَ عَلَيْهِمْ، سَلامٌ عَلَيْكُمْ»- بهشت «دارالسلام» است. چون فرشتهها از هر سو بر بهشتيان سلام مىكنند: «مِنْ كُلِّ بابٍ سَلامٌ عَلَيْكُمْ»- در نظام الهى حتّى بهكار بردن كلمات و درود و تبريك نيز بر اساس يك مبنا وحكمت (ايمان و عمل) است نه تملّق و گزافه: «سَلامٌ عَلَيْكُمْ بِما صَبَرْتُمْ»️رعد: ۲۳-۲۴️
زیباترین و خاطرهانگیزترین تلاوتهای مرحوم استاد محمّد صدّیق منشاوی
#قرآن_کریم#تلاوت#استاد_منشاوی#محمد_صدیق_منشاوی
️ @ostadmenshaviدر ایتا:️ https://eitaa.com/msmenshaviدر روبیکا:️ https://rubika.ir/ostadmenshavi
جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا وَمَنْ صَلَحَ مِنْ آبَائِهِمْ وَأَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ ۖ وَالْمَلَائِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِمْ مِنْ كُلِّ بَابٍ.سَلَامٌ عَلَيْكُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ ۚ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ.ترجمه:بهشتهای جاویدی که آنان و پدران و همسران و فرزندان شایسته و درستکارشان در آن وارد میشوند، و فرشتگان از هر دری بر آنان درآیند.از پیامها:- شرط ورود به بهشت، صالح بودن است: «وَ مَنْ صَلَحَ»- خانوادۀ بهشتى خانوادهاى است كه بين اعضاى آن همبستگى و صميميّت در مسير حقّ باشد: «صَلَحَ مِنْ آبائِهِمْ»- توجّه به عواطف در اسلام يك اصل است. براى انسان زندگى در بهترين مكانها، ولى بهدور از خانواده صفايى ندارد: «يَدْخُلُونَها وَ مَنْ صَلَحَ مِنْ آبائِهِمْ»- سرچشمۀ همۀ كمالات صبر است: «بِما صَبَرْتُمْ» - سلام كردن به هنگام ورود شيوۀ فرشتگان است: «يَدْخُلُونَ عَلَيْهِمْ، سَلامٌ عَلَيْكُمْ»- بهشت «دارالسلام» است. چون فرشتهها از هر سو بر بهشتيان سلام مىكنند: «مِنْ كُلِّ بابٍ سَلامٌ عَلَيْكُمْ»- در نظام الهى حتّى بهكار بردن كلمات و درود و تبريك نيز بر اساس يك مبنا وحكمت (ايمان و عمل) است نه تملّق و گزافه: «سَلامٌ عَلَيْكُمْ بِما صَبَرْتُمْ»️رعد: ۲۳-۲۴️ زیباترین و خاطرهانگیزترین تلاوتهای مرحوم استاد محمّد صدّیق منشاوی#قرآن_کریم#تلاوت#استاد_منشاوی#محمد_صدیق_منشاوی
️ @ostadmenshaviدر ایتا:️ https://eitaa.com/msmenshaviدر روبیکا:️ https://rubika.ir/ostadmenshavi
❁﷽❁ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ ضَعْفٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ ضَعْفٍ قُوَّةً ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفًا وَشَيْبَةً ...
ترجمه:خداست آنكه شما را ناتوان بيافريد، و پس از ناتوانى نيرومند ساخت، آنگاه پس از نيرومندى ناتوانى و پيرى آورد... از پیامها:- انسان در آغاز خلقت سراسر ضعف است: «خَلَقَكُمْ مِنْ ضَعْفٍ»- توجّه كردن به آغاز تولّد موجب تذكّر و تشكّر است: خَلَقَكُمْ مِنْ ضَعْفٍ ...- از ضعف و پيرى گله نكنيد كه نشیّت حكيمانۀ خداوند است: اللَّهُ ...جَعَلَ مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفاً- مراحل ضعف و قدرت انسان با حکمت طرّاحى شده است: (تكرار «جَعَلَ»)- آغاز و پايان انسان ضعف است، در چند روزى كه توان و قدرت داريم قدردانى كنيم. (يك قوّت ميان دو ضعف) «ضَعْفٍ- قُوَّةً- ضَعْفاً» ضعفِ دوران كودكى به قوّت تغيير مىكند، ولى ضعف دوم باقى مىماند، زيرا «شَيْبَةً» در كنار «ضَعْفٍ»، نشان آن است كه اين ضعف همراه پيرى و ثابت است)- كسى كه ميان دو ضعف قرار گرفته، نبايد به چند روز قوّت مغرور شود: «ضَعْفٍ- قُوَّةً- ضَعْفاً»- اگر اهل نظر باشيم، تمامی هستى كتاب مطالعه است. (باد و باران و حيات زمين، دوران كودكى و جوانى و پيرى انسان): «مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفاً وَ شَيْبَةً»- ضعفِ مخلوق نشان ضعف خالق نيست: «وَ هُوَ الْعَلِيمُ الْقَدِيرُ»
️روم: ۵۴️
زیباترین و خاطرهانگیزترین تلاوتهای مرحوم استاد محمّد صدّیق منشاوی
#قرآن_کریم#استاد_منشاوی#محمد_صدیق_منشاوی
️ @msmenshaviدر روبیکا:️ https://rubika.ir/ostadmenshaviدر ایتا:️ https://eitaa.com/msmenshavi
اللَّهُ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ ضَعْفٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ ضَعْفٍ قُوَّةً ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفًا وَشَيْبَةً ...ترجمه:خداست آنكه شما را ناتوان بيافريد، و پس از ناتوانى نيرومند ساخت، آنگاه پس از نيرومندى ناتوانى و پيرى آورد... از پیامها:- انسان در آغاز خلقت سراسر ضعف است: «خَلَقَكُمْ مِنْ ضَعْفٍ»- توجّه كردن به آغاز تولّد موجب تذكّر و تشكّر است: خَلَقَكُمْ مِنْ ضَعْفٍ ...- از ضعف و پيرى گله نكنيد كه نشیّت حكيمانۀ خداوند است: اللَّهُ ...جَعَلَ مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفاً- مراحل ضعف و قدرت انسان با حکمت طرّاحى شده است: (تكرار «جَعَلَ»)- آغاز و پايان انسان ضعف است، در چند روزى كه توان و قدرت داريم قدردانى كنيم. (يك قوّت ميان دو ضعف) «ضَعْفٍ- قُوَّةً- ضَعْفاً» ضعفِ دوران كودكى به قوّت تغيير مىكند، ولى ضعف دوم باقى مىماند، زيرا «شَيْبَةً» در كنار «ضَعْفٍ»، نشان آن است كه اين ضعف همراه پيرى و ثابت است)- كسى كه ميان دو ضعف قرار گرفته، نبايد به چند روز قوّت مغرور شود: «ضَعْفٍ- قُوَّةً- ضَعْفاً»- اگر اهل نظر باشيم، تمامی هستى كتاب مطالعه است. (باد و باران و حيات زمين، دوران كودكى و جوانى و پيرى انسان): «مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفاً وَ شَيْبَةً»- ضعفِ مخلوق نشان ضعف خالق نيست: «وَ هُوَ الْعَلِيمُ الْقَدِيرُ»️روم: ۵۴️ زیباترین و خاطرهانگیزترین تلاوتهای مرحوم استاد محمّد صدّیق منشاوی#قرآن_کریم#استاد_منشاوی#محمد_صدیق_منشاوی
️ @msmenshaviدر روبیکا:️ https://rubika.ir/ostadmenshaviدر ایتا:️ https://eitaa.com/msmenshavi