توصیه استاد فاطمینیا برای جاماندگان اربعینبرای جاماندگان
الّلهُـمَّـ؏جـِّللِوَلیِّـڪَ الفــَرج┄┄┅┅┅❅❁❅┅┅┅┄┄@namehayebipasokh
زیر عکس امام شهید نوشته بودند:اگر قرار بود شیعه با شهادت رهبرانش از بین برود،پس کربلا پایان کارِ ما میبود.
الّلهُـمَّـ؏جـِّللِوَلیِّـڪَ الفــَرج
┄┄┅┅┅❅❁❅┅┅┅┄┄@namehayebipasokh۱بازارسال شده از
به خون خواهى فرياد عدالت كه در تنگنای گلویت نيزه خورد!به سوى تو برمى گردیمهرسال وهرسال وهرسال...كه اربعين تمرين جهان براى به سوى تو برگشتن است برگشتنی براى هميشهبرگشتنی بدون بازگشت...#چهل_روزشعر: اميد روزبهآهنكَساز: محسن چاوشیتنظیم كننده: رضا فواديانكمانچه: مجيد مظاهرىميكس و مسترينگ:مهدى كريمىطراح كاور: حسن روح الامينتايپوگرافی: حامد تلخ آبى
@MohsenChavoshi1
@MohsenChavoshi1
دل، هرچه دارد در مسیر اربعین جا میگذارد...اربعین فقط یک سفر نیست؛ وعدهای است میان عاشق و معشوق، جایی که هر قدم، زمزمهی «لبیک یا حسین» است و هر اشک، نشانی از دلدادگی.
خوشا به حال آنان که در این مسیر قدم میزنند، و خوشا به حال جاماندگانی که دلشان هر لحظه در کنار زائران کربلاست. مهم آن است که دل، راهیِ حرم باشد؛ چرا که حسین(ع) مقصد همهی عاشقان است.
السلام علیک یا اباعبدالله الحسین(ع)
#اربعین#اربعین_حسینی#لبیک_یا_حسین#کربلا#حب_الحسین
الّلهُـمَّـ؏جـِّللِوَلیِّـڪَ الفــَرج┄┄┅┅┅❅❁❅┅┅┅┄┄@namehayebipasokh
خوشا به حال آنان که در این مسیر قدم میزنند، و خوشا به حال جاماندگانی که دلشان هر لحظه در کنار زائران کربلاست. مهم آن است که دل، راهیِ حرم باشد؛ چرا که حسین(ع) مقصد همهی عاشقان است.
السلام علیک یا اباعبدالله الحسین(ع)
#اربعین#اربعین_حسینی#لبیک_یا_حسین#کربلا#حب_الحسین
الّلهُـمَّـ؏جـِّللِوَلیِّـڪَ الفــَرج
┄┄┅┅┅❅❁❅┅┅┅┄┄@namehayebipasokh۳
امروز، آخرین روز روضه است...روضهای که سالها به برکت نام حسین (ع) در این خانه برپا شده و امسال، جای خالی عزیزانمان بیش از همیشه در آن احساس میشود.
نذرمان را با دلی شکسته تقدیم زائران و دلدادگان حضرت اباعبدالله الحسین (ع) میکنیم؛به یاد پدربزرگ عزیزمان، مرحوم حاج سید اسماعیل حجتی و مادربزرگ مهربانمان، مرحومه حاجیهخانم مریم حجتی.
خدایا...این نذر ناچیز، اشکهای این چند شب، و ذکر «یا حسین» این مجلس را به حرمت اربعین حسینی قبول فرما و روح همهی درگذشتگان، بهویژه عزیزان ما، را مهمان سفرهی رحمت و کرامت سیدالشهدا (ع) قرار بده.
السلام علیک یا اباعبدالله الحسین (ع)التماس دعا از همهی عاشقان و جاماندگان اربعین.
۲۰ صفر ۱۴۴۸روز آخر روضه سالیانه الّلهُـمَّـ؏جـِّللِوَلیِّـڪَ الفــَرج┄┄┅┅┅❅❁❅┅┅┅┄┄@namehayebipasokh
نذرمان را با دلی شکسته تقدیم زائران و دلدادگان حضرت اباعبدالله الحسین (ع) میکنیم؛به یاد پدربزرگ عزیزمان، مرحوم حاج سید اسماعیل حجتی و مادربزرگ مهربانمان، مرحومه حاجیهخانم مریم حجتی.
خدایا...این نذر ناچیز، اشکهای این چند شب، و ذکر «یا حسین» این مجلس را به حرمت اربعین حسینی قبول فرما و روح همهی درگذشتگان، بهویژه عزیزان ما، را مهمان سفرهی رحمت و کرامت سیدالشهدا (ع) قرار بده.
السلام علیک یا اباعبدالله الحسین (ع)التماس دعا از همهی عاشقان و جاماندگان اربعین.
۲۰ صفر ۱۴۴۸روز آخر روضه سالیانه الّلهُـمَّـ؏جـِّللِوَلیِّـڪَ الفــَرج
┄┄┅┅┅❅❁❅┅┅┅┄┄@namehayebipasokh۶ثارالله نقش پیشانی عباس
روزی به همراه شهید عباس بابایی برای پرواز آماده شدیم. در آن زمان ایشان استاد پروازی بنده بودند. زمانی که خواستیم پرواز کنیم، هواپیما دچار اشکال شد و به ناچار از آن بیرون آمدیم. وقتی که کارکنان فنی هواپیما شروع به بررسی و رفع اشکال کردند، شهید بابایی در کنار هواپیما روی زمین نشستند و آرام به کار آنان نگاه کردند. این آرامش و سکوت شهید بابایی بسیار ستودنی بود، زیرا اگر شخص دیگری جای ایشان بود در این هنگام شروع به داد و فریاد بر سر کارکنان فنی میکرد که چرا هواپیما خراب است و هزاران حرف دیگر، ولی وی صبورانه و بدون اینکه سخنی بگویند فقط نظاره میکردند. من هم به تبعیت از شهید بابایی در کنارشان نشستم. دیدم با چیزی روی کلاه پرواز من کاری میکنند. کنجکاو شدم. پرسیدم: چه شده است جناب سرهنگ؟ ایشان با لهجه شیرین قزوینی گفتند: بالام جان تو هم ژیگول شدی! (روی کلاه پروازی من عکس یک عقاب چسبانده شده بود و شهید بابایی داشتند این عکس را میکندند). گفتند: اینا چیه میزنی؟ تو که از خودمانی! (ایشان به افراد خیلی نزدیکشان که خود را مریدشان میدانستند سخت میگرفتند و این نصیحتها را میکردند) گفتم: هرچی شما بگی، حالا که اینطور شد میخواهم به جای این بدهم «یا ثارالله» قشنگ با رنگ قرمز روی کلاه بنویسند. گفت: بالام جان بده واسه من هم بنویسند این یا ثارالله رو. بنده هم این کار را کردم و روی کلاه خودم و کلاه شهید بابایی این جمله را نوشتم. در آخرین پرواز شهید بابایی، همین کلاه روی سرشان بود که به شهادت رسیدند
سالروز شهادت عباس بابایی گرامی باد
الّلهُـمَّـ؏جـِّللِوَلیِّـڪَ الفــَرج┄┄┅┅┅❅❁❅┅┅┅┄┄@namehayebipasokh
روزی به همراه شهید عباس بابایی برای پرواز آماده شدیم. در آن زمان ایشان استاد پروازی بنده بودند. زمانی که خواستیم پرواز کنیم، هواپیما دچار اشکال شد و به ناچار از آن بیرون آمدیم. وقتی که کارکنان فنی هواپیما شروع به بررسی و رفع اشکال کردند، شهید بابایی در کنار هواپیما روی زمین نشستند و آرام به کار آنان نگاه کردند. این آرامش و سکوت شهید بابایی بسیار ستودنی بود، زیرا اگر شخص دیگری جای ایشان بود در این هنگام شروع به داد و فریاد بر سر کارکنان فنی میکرد که چرا هواپیما خراب است و هزاران حرف دیگر، ولی وی صبورانه و بدون اینکه سخنی بگویند فقط نظاره میکردند. من هم به تبعیت از شهید بابایی در کنارشان نشستم. دیدم با چیزی روی کلاه پرواز من کاری میکنند. کنجکاو شدم. پرسیدم: چه شده است جناب سرهنگ؟ ایشان با لهجه شیرین قزوینی گفتند: بالام جان تو هم ژیگول شدی! (روی کلاه پروازی من عکس یک عقاب چسبانده شده بود و شهید بابایی داشتند این عکس را میکندند). گفتند: اینا چیه میزنی؟ تو که از خودمانی! (ایشان به افراد خیلی نزدیکشان که خود را مریدشان میدانستند سخت میگرفتند و این نصیحتها را میکردند) گفتم: هرچی شما بگی، حالا که اینطور شد میخواهم به جای این بدهم «یا ثارالله» قشنگ با رنگ قرمز روی کلاه بنویسند. گفت: بالام جان بده واسه من هم بنویسند این یا ثارالله رو. بنده هم این کار را کردم و روی کلاه خودم و کلاه شهید بابایی این جمله را نوشتم. در آخرین پرواز شهید بابایی، همین کلاه روی سرشان بود که به شهادت رسیدند
سالروز شهادت عباس بابایی گرامی باد
الّلهُـمَّـ؏جـِّللِوَلیِّـڪَ الفــَرج
┄┄┅┅┅❅❁❅┅┅┅┄┄@namehayebipasokhبسم الله الرحمن الرحیم۱۴۰۵/۵/۱۶ الی ۱۴۰۵/۵/۲۳
رزق هشتم: یا حسن مجتبی (ع) شاکر بودن
الّلهُـمَّـ؏جـِّللِوَلیِّـڪَ الفــَرج
┄┄┅┅┅❅❁❅┅┅┅┄┄@namehayebipasokhسلامیه توضیح خواستم بدم درمورد ذهنیت خودم وقتی این رزق رو مینوشتم:
شاکر بودن طبیعتا هم از نظر فکری و ذهنی هست و هم در عمل، مثلا سجده شکر روزانه میتونه یه مصداق عملیش باشه.
اما این شاکر بودن توی ذهن خود من فقط نسبت به خدا نبود. شاکر بودن نسبت به همه آدم ها هم بود با این تفکر که این آدم به لطف و خواست خدا فلان کار رو در حق من کرده و شکر اصلی رو به خود خدا مربوط بدونیم اما در کنارش تمرین داشتن زبان تشکر از دیگران هم میتونه تمرین خوبی باشه. برای شروع خودم به ذهنم رسید که بعد از هر نماز میتونم خدا رو بابت یک نعمت شکر کنم و اینجوری کم کم متوجه نعمت ها و حجم متشکر بودن خودم میشم.
الّلهُـمَّـ؏جـِّللِوَلیِّـڪَ الفــَرج┄┄┅┅┅❅❁❅┅┅┅┄┄@namehayebipasokh
شاکر بودن طبیعتا هم از نظر فکری و ذهنی هست و هم در عمل، مثلا سجده شکر روزانه میتونه یه مصداق عملیش باشه.
اما این شاکر بودن توی ذهن خود من فقط نسبت به خدا نبود. شاکر بودن نسبت به همه آدم ها هم بود با این تفکر که این آدم به لطف و خواست خدا فلان کار رو در حق من کرده و شکر اصلی رو به خود خدا مربوط بدونیم اما در کنارش تمرین داشتن زبان تشکر از دیگران هم میتونه تمرین خوبی باشه. برای شروع خودم به ذهنم رسید که بعد از هر نماز میتونم خدا رو بابت یک نعمت شکر کنم و اینجوری کم کم متوجه نعمت ها و حجم متشکر بودن خودم میشم.
الّلهُـمَّـ؏جـِّللِوَلیِّـڪَ الفــَرج
┄┄┅┅┅❅❁❅┅┅┅┄┄@namehayebipasokhما معمولا خدا رو برای چیزهای بزرگ و از آدم ها بابت چیزهای کوچیک تشکر میکنیم. درمورد آدم ها گاهی لازمه بابت چیزهای جدیدی تشکر کنیم. مثلا از والدین مون به خاطر خوب بزرگ کردنمون تشکر کنیم. از دوستانمون برای اینکه کنارمون هستن تشکر کنیم. از یه راننده خوب اسنپ به خاطر رانندگی خوبش تشکر کنیم. از فروشنده مغازه به خاطر برخورد خوبش تشکر کنیم و... و چقدر خوب میشه اگر عادت کنیم بعد از هر تشکر یه شکر برای خدایی که باعث رسیدن این نعمت به ما بوده زیرلب بگیم. الّلهُـمَّـ؏جـِّللِوَلیِّـڪَ الفــَرج┄┄┅┅┅❅❁❅┅┅┅┄┄@namehayebipasokh
الّلهُـمَّـ؏جـِّللِوَلیِّـڪَ الفــَرج┄┄┅┅┅❅❁❅┅┅┅┄┄@namehayebipasokh