در حال حاضر نمایش این پیام پشتیبانی نمیشود.
۹ حقیقت مهم درباره نوجوانی که دانستنشان آرامشبخش است
سالهای نوجوانی میتواند هم برای والدین سخت باشد و هم برای خود نوجوانها.
یک روز نوجوانتان با لبخند وارد آشپزخانه میشود و انگار همه چیز عالی است؛ چند دقیقه بعد در اتاقش را میبندد و طوری رفتار میکند که انگار دنیا به آخر رسیده است. در چنین لحظاتی به خودتان یادآوری کنید: درون او اتفاقهای بزرگی در حال رخ دادن است؛ تغییرات مغزی، هورمونی و هویتی که ما نمیبینیم.
اگر گاهی از خودتان میپرسید:«آیا این رفتارها طبیعی است؟»«آیا فرزندم مشکلی دارد؟»«نکند دارم اشتباه تربیتش میکنم؟»
کمی آرامتر نفس بکشید. شما تنها نیستید.
۱. واکنشهای شدیدشان لجبازی نیست
بسیاری از رفتارهای تند و احساسی نوجوانان به این دلیل است که بخش هیجانی مغزشان سریعتر از بخش منطقی آن عمل میکند. آنها در حال یادگیری تنظیم احساساتشان هستند.
چه کنیم؟آرامش خودتان را حفظ کنید. نوجوان در میان طوفان احساساتش به ثبات شما نیاز دارد.
۲. دور شدن از شما به معنای از دست دادن شما نیست
دوستان، گروه همسالان و کشف هویت شخصی برای نوجوان اهمیت زیادی پیدا میکند. این بخشی طبیعی از مسیر رشد اوست.
چه کنیم؟در دسترس باشید، اما اصرار نکنید. گاهی فقط حضور آرام شما کافی است.
۳. هنوز به شما نیاز دارند؛ فقط به شکلی متفاوت
نوجوانان کمتر به نصیحت و کنترل نیاز دارند و بیشتر به درک شدن.
چه کنیم؟به جای حل کردن همه مشکلات، بیشتر گوش دهید و احساساتشان را ببینید.
۴. خواب یک نیاز اساسی است
کمخوابی میتواند خلقوخو، تمرکز و توانایی مدیریت هیجانها را به شدت تحت تأثیر قرار دهد.
چه کنیم؟تا حد امکان از زمان استراحت و خواب نوجوان محافظت کنید.
۵. ریسک کردن بخشی از رشد آنهاست
مغز نوجوان به تجربههای جدید و هیجانانگیز جذب میشود و هنوز در حال یادگیری خودکنترلی است.
چه کنیم؟به جای حذف همه خطرها، کمک کنید میان هیجان و ایمنی تعادل پیدا کند.
۶. هورمونها نقش بزرگی دارند
تغییرات خلقی، انرژی و تمرکز همیشه نشانه بیادبی یا ناسازگاری نیست؛ گاهی بخشی از فرایند طبیعی رشد است.
چه کنیم؟هر روز نوجوانتان را همانگونه که هست ببینید، نه آنطور که دیروز بود.
۷. پیدا کردن هویت برایشان بسیار مهم است
دوستیها، علایق، سبک پوشش و باورها همه بخشی از پاسخ به این سؤال هستند:«من چه کسی هستم؟»
چه کنیم؟فضایی امن برای تجربه کردن، اشتباه کردن و یاد گرفتن فراهم کنید.
۸. سؤال کردن بیاحترامی نیست
وقتی نوجوان قوانین را به چالش میکشد یا درباره آنها سؤال میپرسد، در حال تمرین تفکر مستقل است.
چه کنیم؟به جای اینکه فقط به او بگویید چه فکری کند، به او یاد بدهید چگونه فکر کند.
۹. پشت بسیاری از نافرمانیها، تلاش برای مستقل شدن نهفته است
گاهی نوجوان با آزمودن مرزها میخواهد مطمئن شود که رابطهاش با شما همچنان امن است.
چه کنیم؟محکم و مهربان بمانید. نوجوانی که میداند دوستش دارید، با اطمینان بیشتری رشد میکند.
قبلاً فکر میکردم وظیفه من این است که نوجوانم را شکل بدهم. امروز میدانم او در حال شکل دادن خودش است.
مغز نوجوان خراب نشده؛ در حال رشد و بازسازی است.
ما همیشه کامل عمل نمیکنیم. گاهی اشتباه میکنیم، گاهی خسته میشویم و گاهی بهترین واکنش را نشان نمیدهیم. اما آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد، حضور مداوم، آرام و محبتآمیز ماست.
در میان تمام فراز و نشیبهای نوجوانی، همین حضور امن و قابل اعتماد است که بیشترین تأثیر را میگذارد.
سالهای نوجوانی میتواند هم برای والدین سخت باشد و هم برای خود نوجوانها.
یک روز نوجوانتان با لبخند وارد آشپزخانه میشود و انگار همه چیز عالی است؛ چند دقیقه بعد در اتاقش را میبندد و طوری رفتار میکند که انگار دنیا به آخر رسیده است. در چنین لحظاتی به خودتان یادآوری کنید: درون او اتفاقهای بزرگی در حال رخ دادن است؛ تغییرات مغزی، هورمونی و هویتی که ما نمیبینیم.
اگر گاهی از خودتان میپرسید:«آیا این رفتارها طبیعی است؟»«آیا فرزندم مشکلی دارد؟»«نکند دارم اشتباه تربیتش میکنم؟»
کمی آرامتر نفس بکشید. شما تنها نیستید.
۱. واکنشهای شدیدشان لجبازی نیست
بسیاری از رفتارهای تند و احساسی نوجوانان به این دلیل است که بخش هیجانی مغزشان سریعتر از بخش منطقی آن عمل میکند. آنها در حال یادگیری تنظیم احساساتشان هستند.
چه کنیم؟آرامش خودتان را حفظ کنید. نوجوان در میان طوفان احساساتش به ثبات شما نیاز دارد.
۲. دور شدن از شما به معنای از دست دادن شما نیست
دوستان، گروه همسالان و کشف هویت شخصی برای نوجوان اهمیت زیادی پیدا میکند. این بخشی طبیعی از مسیر رشد اوست.
چه کنیم؟در دسترس باشید، اما اصرار نکنید. گاهی فقط حضور آرام شما کافی است.
۳. هنوز به شما نیاز دارند؛ فقط به شکلی متفاوت
نوجوانان کمتر به نصیحت و کنترل نیاز دارند و بیشتر به درک شدن.
چه کنیم؟به جای حل کردن همه مشکلات، بیشتر گوش دهید و احساساتشان را ببینید.
۴. خواب یک نیاز اساسی است
کمخوابی میتواند خلقوخو، تمرکز و توانایی مدیریت هیجانها را به شدت تحت تأثیر قرار دهد.
چه کنیم؟تا حد امکان از زمان استراحت و خواب نوجوان محافظت کنید.
۵. ریسک کردن بخشی از رشد آنهاست
مغز نوجوان به تجربههای جدید و هیجانانگیز جذب میشود و هنوز در حال یادگیری خودکنترلی است.
چه کنیم؟به جای حذف همه خطرها، کمک کنید میان هیجان و ایمنی تعادل پیدا کند.
۶. هورمونها نقش بزرگی دارند
تغییرات خلقی، انرژی و تمرکز همیشه نشانه بیادبی یا ناسازگاری نیست؛ گاهی بخشی از فرایند طبیعی رشد است.
چه کنیم؟هر روز نوجوانتان را همانگونه که هست ببینید، نه آنطور که دیروز بود.
۷. پیدا کردن هویت برایشان بسیار مهم است
دوستیها، علایق، سبک پوشش و باورها همه بخشی از پاسخ به این سؤال هستند:«من چه کسی هستم؟»
چه کنیم؟فضایی امن برای تجربه کردن، اشتباه کردن و یاد گرفتن فراهم کنید.
۸. سؤال کردن بیاحترامی نیست
وقتی نوجوان قوانین را به چالش میکشد یا درباره آنها سؤال میپرسد، در حال تمرین تفکر مستقل است.
چه کنیم؟به جای اینکه فقط به او بگویید چه فکری کند، به او یاد بدهید چگونه فکر کند.
۹. پشت بسیاری از نافرمانیها، تلاش برای مستقل شدن نهفته است
گاهی نوجوان با آزمودن مرزها میخواهد مطمئن شود که رابطهاش با شما همچنان امن است.
چه کنیم؟محکم و مهربان بمانید. نوجوانی که میداند دوستش دارید، با اطمینان بیشتری رشد میکند.
قبلاً فکر میکردم وظیفه من این است که نوجوانم را شکل بدهم. امروز میدانم او در حال شکل دادن خودش است.
مغز نوجوان خراب نشده؛ در حال رشد و بازسازی است.
ما همیشه کامل عمل نمیکنیم. گاهی اشتباه میکنیم، گاهی خسته میشویم و گاهی بهترین واکنش را نشان نمیدهیم. اما آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد، حضور مداوم، آرام و محبتآمیز ماست.
در میان تمام فراز و نشیبهای نوجوانی، همین حضور امن و قابل اعتماد است که بیشترین تأثیر را میگذارد.
۵۶
۱۴:۱۲
❖ وقتی کودک میگوید «خودم!» همیشه لجبازی نیستخودم میپوشم!خودم انجام میدم!تو نکن!
گاهی همین چند کلمه کافی است تا والد فکر کند:«باز شروع شد…»اما شاید کودک اصلاً قصد مخالفت نداشته باشد.کودک در مسیر رشد، کمکم نیاز دارد تجربه کند:«من میتوانم.»این میل به «خودم!» معمولاً از حدود ۲ سالگی پررنگتر میشودمیخواهد انتخاب کنداشتباه کندو کمکم از عهدهی کارهای خودش بربیاید.
مثلاً صبح عجله دارید و میخواهید کفشهایش را برایش بپوشانیدمیگوید:«خودم!»بیشتر طول میکشداما او دارد استقلال و توانمندی خودش را تمرین میکند.
البته هر «خودم!» لزوماً به معنای نیاز به استقلال نیست.گاهی خستگی، نیاز به توجه یا حتی مخالفت هم میتواند پشت این رفتار باشد.
پس قبل از اینکه بگوییم:«لجبازی نکن!»یک لحظه مکث کنیم و بپرسیم:الان کودک من با چه چیزی درگیر است؟
اگر میتوانیم بخشی از کار را به خودش بسپاریم:«خودت میپوشی یا میخوای من کمکت کنم؟»اینطور نه مرز والد از بین میرود،نه فرصت تجربهی توانمندی از کودک گرفته میشود.
✦ دریچهکودک نمیخواهد با شما مخالفت کندمیخواهد با خودش آشنا شود.«خودم!» گاهی صدای کودکی است که دارد کشف میکند:من هم میتوانم
✦ تأملدفعهی بعد که فرزندتان گفت:«خودم!»یک لحظه مکث کنید:آیا واقعاً دارد با من مخالفت میکند،یا دارد تلاش میکند توانستنِ خودش را تجربه کند
گاهی همین چند کلمه کافی است تا والد فکر کند:«باز شروع شد…»اما شاید کودک اصلاً قصد مخالفت نداشته باشد.کودک در مسیر رشد، کمکم نیاز دارد تجربه کند:«من میتوانم.»این میل به «خودم!» معمولاً از حدود ۲ سالگی پررنگتر میشودمیخواهد انتخاب کنداشتباه کندو کمکم از عهدهی کارهای خودش بربیاید.
مثلاً صبح عجله دارید و میخواهید کفشهایش را برایش بپوشانیدمیگوید:«خودم!»بیشتر طول میکشداما او دارد استقلال و توانمندی خودش را تمرین میکند.
البته هر «خودم!» لزوماً به معنای نیاز به استقلال نیست.گاهی خستگی، نیاز به توجه یا حتی مخالفت هم میتواند پشت این رفتار باشد.
پس قبل از اینکه بگوییم:«لجبازی نکن!»یک لحظه مکث کنیم و بپرسیم:الان کودک من با چه چیزی درگیر است؟
اگر میتوانیم بخشی از کار را به خودش بسپاریم:«خودت میپوشی یا میخوای من کمکت کنم؟»اینطور نه مرز والد از بین میرود،نه فرصت تجربهی توانمندی از کودک گرفته میشود.
✦ دریچهکودک نمیخواهد با شما مخالفت کندمیخواهد با خودش آشنا شود.«خودم!» گاهی صدای کودکی است که دارد کشف میکند:من هم میتوانم
✦ تأملدفعهی بعد که فرزندتان گفت:«خودم!»یک لحظه مکث کنید:آیا واقعاً دارد با من مخالفت میکند،یا دارد تلاش میکند توانستنِ خودش را تجربه کند
۱۹
۱۸:۴۷
گوشی دشمن فرزند ما نیست!
اگر فرزندت با گوشی یا تبلت بازی میکند،قرار نیست از همین امروز گوشی را از او بگیری.اما قرار هم نیست گوشی را «پرستار دیجیتال» او کنیم.دنیای دیجیتال میتواند برای کودک و نوجوان فرصت باشد برای:
#نیوشید #فرزند_و_فضای_مجازی #والدگری
@newshiid
۹
۷:۲۵
بالاخره چند ساعت گوشی؟
یکی میگوید یک ساعت.یکی میگوید دو ساعت.یکی میگوید اصلاً گوشی نده!اما واقعیت کمی پیچیدهتر است.برای کودکان و نوجوانان بالای ۶ سال، راهنمای فعلی آکادمی اطفال آمریکا یک «عدد ثابت و مناسب برای همه» تعیین نمیکند؛ چون استفاده از صفحهنمایش میتواند درس خواندن، ارتباط با خانواده، بازی، یادگیری، خلاقیت، سرگرمی و شبکههای اجتماعی را شامل شود. کیفیت و تأثیر استفاده مهم است، نه فقط تعداد دقیقهها.پس به جای اینکه فقط ساعت را بشماریم، این ۵ سؤال را بپرسیم:
@newshiid
۳
۷:۲۷
همهی «یک ساعت گوشی» مثل هم نیست!
فرض کنیم دو نوجوان هر دو روزی یک ساعت با گوشی هستند.
«چطور قانون بگذاریم، بدون اینکه هر روز جنگ راه بیفتد؟»
#نیوشید #فرزند_دیجیتال #والدین_آگاه
@newshiid
۲
۷:۲۷
قانون گوشی را وقتی عصبانی هستیم نسازیم!
«دیگه گوشی نداری!»«تا یک ماه تبلت تعطیله!»«اگر دوباره بازی کنی، گوشی رو میشکنم!»اینها بیشتر شبیه واکنش هستند تا قانون.قانون خوب باید:
اگر فرزند قانون را رعایت نکرد چه کنیم؟
بدون داد.بدون تحقیر.بدون تهدید.#نیوشید #والد_مقتدر #والدگری #قانون_گذاری@newshiid
۵
۷:۲۸
کانال نیوشید در تلگرام https://t.me/newshiid






کانال نیوشید در بله https://ble.ir/newshiid






سایت نیوشید https://share.google/wPhb4bIrWd3PubRiM
خانه - نیوشید https://share.google/GxS1rn5ce41anKfrA






کانال نیوشید در ایتا
https://eitaa.com/newshidgroup






کانال نیوشید در بله https://ble.ir/newshiid
سایت نیوشید https://share.google/wPhb4bIrWd3PubRiM
خانه - نیوشید https://share.google/GxS1rn5ce41anKfrA
کانال نیوشید در ایتا
https://eitaa.com/newshidgroup
۵
۸:۱۷