شما هم میتوانید این مهارت را در خانه تمرین کنید.به جای اینکه سریع راهحل را به فرزندتان بگویید، از او بپرسید:
«اگر این کار را انجام بدهی، آنوقت چه میشود؟»
گاهی همین یک سؤال، به کودک فرصت میدهد قبل از عمل، فکر کند؛ و این، آغاز تصمیمگیری آگاهانه است.
#مهارت_زندگی_با_محوریت_حل_مسئله #مرکز_مشاوره_خانوادهی_نیکروان۴
«من باختم...»این جمله، برای خیلی از بچهها یعنی:«پس من خوب نیستم.»اما ما در آخرین جلسه کارگاه "من صبور"، خواستیم این باور را تغییر دهیم...🥹با یک فعالیت ساده و چهار صندلی، بچهها تجربه کردند که قرار نیست همیشه روی صندلی اول بنشینند.🫣 گاهی برنده میشویم. گاهی فقط یک قدم با برنده شدن فاصله داریم. گاهی هنوز برای آن موقعیت آماده نیستیم. و گاهی لازم است دوباره تلاش کنیم.جالب اینجا بود که هر صندلی، یک مزه متفاوت داشت؛ تا بچهها بفهمند هر جایگاهی، تجربهای برای یاد گرفتن دارد.در پایان، کنار «*آدمک من*»، به یک نتیجه مهم رسیدیم:ما آدمها همیشه در یک وضعیت ثابت نیستیم.گاهی موفق میشویم، گاهی نه...و هیچکدام، ارزش ما را تعیین نمیکند.
شاید یکی از مهمترین هدیههایی که میتوانیم به یک کودک بدهیم این باشد که بداند:شکست، پایان مسیر نیست؛ بخشی از مسیر یادگیری است.
و وقتی کودکی این را باور کند، با هر زمین خوردن، شجاعت بلند شدن را هم یاد میگیرد.#من_صبور#گزارش_کارگاه #مرکز_مشاوره_خانوادهی_نیکروان
۵
۵
۵
۵
#گزارش_کارگاه «آن دورِ دور... چی هست؟»همه چیز با یک سؤال شروع شد...همان سؤالی که ببر کوچولوی قصه را از قله پایین آورد تا دنیا را کشف کند. در کارگاه آموزشی بچههای ۴ تا ۵ سال، همراه با کتاب «آن دور دور»، قدم به یک ماجراجویی واقعی گذاشتند.
اول، ببرهای کوچولوی خودشان را ساختند... بعد نوبت مأموریت هیجانانگیز رسید!
داخل استخر شنی، هر کودک یک کاشف کوچک شد؛ با دقت جستوجو کرد، گشت، پیدا کرد و از هر کشف کوچک، ذوقزده شد.
شاید از نگاه ما فقط بازی با شن باشد...اما در دل همین بازی، کودکان کنجکاوی، تمرکز، دقت، حل مسئله و لذت کشف کردن را تمرین میکنند. ما باور داریم یادگیری، از جایی شروع میشود که کودک جرئت کند بپرسد:«آن دورِ دور چه خبر است؟» 🪣🤍#کارگاه_آموزشی_کودک #چهار_تا_پنج_سال#مرکز_مشاوره_خانوادهی_نیکروان
«آن دورِ دور... چی هست؟»همه چیز با یک سؤال شروع شد...همان سؤالی که ببر کوچولوی قصه را از قله پایین آورد تا دنیا را کشف کند. در کارگاه آموزشی بچههای ۴ تا ۵ سال، همراه با کتاب «آن دور دور»، قدم به یک ماجراجویی واقعی گذاشتند. اول، ببرهای کوچولوی خودشان را ساختند... بعد نوبت مأموریت هیجانانگیز رسید! داخل استخر شنی، هر کودک یک کاشف کوچک شد؛ با دقت جستوجو کرد، گشت، پیدا کرد و از هر کشف کوچک، ذوقزده شد. شاید از نگاه ما فقط بازی با شن باشد...اما در دل همین بازی، کودکان کنجکاوی، تمرکز، دقت، حل مسئله و لذت کشف کردن را تمرین میکنند.
ما باور داریم یادگیری، از جایی شروع میشود که کودک جرئت کند بپرسد:«آن دورِ دور چه خبر است؟» 🪣🤍#کارگاه_آموزشی_کودک #چهار_تا_پنج_سال#مرکز_مشاوره_خانوادهی_نیکروان۲
۲
۲
۲بسیاری از مادرها این روزها میگویند: «نمیدانم چرا اینقدر زود عصبانی میشوم. مگر بچهها همیشه پایگاه تابستان داشتهاند؟!»
اما مسئله فقط «تابستان» نیست.ذهن انسان با حجم کار خسته نمیشود؛ با عدم پیشبینیپذیری فرسوده میشود.
چند ماه آموزش مجازی، بعد تعطیلیهای ناخواسته ، بعد نگرانیهای ناشی از جنگ ، حالا هم هر مدرسه یک برنامه متفاوت؛ یکی حضوری ، یکی مجازی ، یکی ساعت هفت صبح ، یکی پنج روز در هفته… این تغییرات مداوم، مغز را وادار میکند بارها و بارها برنامهریزی کند، تصمیم بگیرد، خودش را با شرایط جدید وفق دهد.
در روانشناسی به این فشار، بار شناختی (Cognitive Load) و تا حدی خستگی تصمیمگیری (Decision Fatigue) گفته میشود؛ یعنی بخش زیادی از انرژی ذهن ، نه صرف انجام کارها، بلکه صرف مدیریت تغییرات، تصمیمهای ریز و هماهنگ کردن زندگی با شرایط متغیر میشود.برای همین است که گاهی یک سؤال ساده از طرف فرزند، اشک آدم را درمیآورد یا یک اتفاق کوچک، واکنشی بزرگ ایجاد میکند.
اگر این روزها آستانه تحملتان پایین آمده، شاید پیش از آنکه به دنبال افزایش صبر باشید، لازم است از میزان «بار ذهنی» خود کم کنید. 🤍
چند پیشنهاد:
تصمیمهای تکراری را حذف کنید. برای وعدههای غذایی ، ساعت خواب ، زمان استفاده از صفحهنمایش یا فعالیتهای روزانه ، یک الگوی ثابت داشته باشید. هر تصمیمی که از قبل گرفته شده باشد، انرژی ذهنی شما را حفظ میکند.
همه چیز را در ذهن نگه ندارید. برنامهها، کلاسها و کارهای روزانه را روی کاغذ یا تقویم بنویسید. حافظه انسان برای نگهداری اطلاعات طراحی نشده؛ برای پردازش آنها طراحی شده است.
انتظارتان را با شرایط تنظیم کنید. در دورههای بحران و بیثباتی، هدف «عملکرد ایدهآل» نیست؛ هدف، حفظ تعادل خانواده است.
از خودتان بپرسید: امروز چه چیزی را میتوانم حذف کنم؟ گاهی حذف یک وظیفه، ارزشمندتر از انجام پنج کار دیگر است.
مادرها اغلب تصور میکنند باید در شرایط ناپایدار، همان کیفیت همیشگی را حفظ کنند. اما واقعیت این است که تابآوری، یعنی توانایی تنظیم انتظارات متناسب با شرایط، نه مقاومت بیوقفه در برابر آن.
اگر این روزها احساس میکنید زودتر از همیشه خسته میشوید، شاید مشکل از کمحوصلگی شما نباشد؛ شاید مغزتان مدتهاست فرصت نکرده از حالت «آمادهباش» خارج شود.
و هیچ ذهنی، در وضعیت آمادهباش دائمی، آرام نمیماند. 🤍
#خانم_زهرا_مسگریان #مرکز_مشاوره_خانوادهی_نیکروان
«نمیدانم چرا اینقدر زود عصبانی میشوم. مگر بچهها همیشه پایگاه تابستان داشتهاند؟!»اما مسئله فقط «تابستان» نیست.
ذهن انسان با حجم کار خسته نمیشود؛ با عدم پیشبینیپذیری فرسوده میشود. چند ماه آموزش مجازی
، بعد تعطیلیهای ناخواسته ، بعد نگرانیهای ناشی از جنگ ، حالا هم هر مدرسه یک برنامه متفاوت؛ یکی حضوری ، یکی مجازی ، یکی ساعت هفت صبح ، یکی پنج روز در هفته… این تغییرات مداوم، مغز را وادار میکند بارها و بارها برنامهریزی کند، تصمیم بگیرد، خودش را با شرایط جدید وفق دهد. در روانشناسی به این فشار، بار شناختی (Cognitive Load) و تا حدی خستگی تصمیمگیری (Decision Fatigue) گفته میشود؛
یعنی بخش زیادی از انرژی ذهن ، نه صرف انجام کارها، بلکه صرف مدیریت تغییرات، تصمیمهای ریز و هماهنگ کردن زندگی با شرایط متغیر میشود.برای همین است که گاهی یک سؤال ساده از طرف فرزند، اشک آدم را درمیآورد یا یک اتفاق کوچک، واکنشی بزرگ ایجاد میکند.اگر این روزها آستانه تحملتان پایین آمده، شاید پیش از آنکه به دنبال افزایش صبر باشید، لازم است از میزان «بار ذهنی» خود کم کنید. 🤍
چند پیشنهاد:
تصمیمهای تکراری را حذف کنید. برای وعدههای غذایی ، ساعت خواب ، زمان استفاده از صفحهنمایش یا فعالیتهای روزانه ، یک الگوی ثابت داشته باشید. هر تصمیمی که از قبل گرفته شده باشد، انرژی ذهنی شما را حفظ میکند. همه چیز را در ذهن نگه ندارید. برنامهها، کلاسها و کارهای روزانه را روی کاغذ یا تقویم بنویسید. حافظه انسان برای نگهداری اطلاعات طراحی نشده؛ برای پردازش آنها طراحی شده است. انتظارتان را با شرایط تنظیم کنید. در دورههای بحران و بیثباتی، هدف «عملکرد ایدهآل» نیست؛ هدف، حفظ تعادل خانواده است. از خودتان بپرسید: امروز چه چیزی را میتوانم حذف کنم؟ گاهی حذف یک وظیفه، ارزشمندتر از انجام پنج کار دیگر است.مادرها اغلب تصور میکنند باید در شرایط ناپایدار، همان کیفیت همیشگی را حفظ کنند. اما واقعیت این است که تابآوری، یعنی توانایی تنظیم انتظارات متناسب با شرایط، نه مقاومت بیوقفه در برابر آن.
اگر این روزها احساس میکنید زودتر از همیشه خسته میشوید،
شاید مشکل از کمحوصلگی شما نباشد؛ شاید مغزتان مدتهاست فرصت نکرده از حالت «آمادهباش» خارج شود. و هیچ ذهنی، در وضعیت آمادهباش دائمی، آرام نمیماند. 🤍
#خانم_زهرا_مسگریان #مرکز_مشاوره_خانوادهی_نیکروان