نامه ۳۱ همانا گذشت عمر و چیرگی روزگار و روی آوردن آخرت، مرا از یاد غیرخودم باز داشته و تمام توجه مرا به آخرت کشانده است، که به خویشتن فکر کنم و از غیرخودم روی گردان شدم ای بیخبر بکوش که صاحب خبر شویتا راهرو نباشی کی راهبر شوی
دست از مسِ وجود چو مردانِ ره بشویتا کیمیایِ عشق بیابی و زر شوی
دست از مسِ وجود چو مردانِ ره بشویتا کیمیایِ عشق بیابی و زر شوی
من به دنبال عشق دل از تمام متعلقات کندم سبک بال شدن و پر پرواز داشتن روزی کسانی است که چشم و گوششان بجز نور و صدای عشق چیز دیگری را نمی پذیراندزن و فرزند پست و مقام مال و ثروت کششهای دنیایی است و جدا شدن از ان بجز با جاذبه عشق ناب الهی ممکن نمی شودم نالتماس دعا
دنیای من هم مثل دنیای شما پر بود از جاذبه های رنگارنگ نفس سرکش من هم مثل همه انسانها به شدت متمایل به خواستهای رنگارنگ و سرشار از لذت زودگذر بود پدر و مادر برادر و خواهر من هم عاشق یک لحظه نگاه من بوداند اما چه کنم که در مکتب حسین بودن و حسینی بودن هزینه می خواهد و هرچه بیشتر در این مسیر گام برداری عاشقتر می شوی و دلکندن اسانتر می شودم نالتماس دعا
شرم دارم از لبخندهایتان و برق نگاهتانشرم دارم از اینهمه صمیمیت و یک رنگ بودنتانشرم دارم از دنیای پاک و بی الایشتانشرم دارم از اراده پولادینتان که تمام معادلات دنیایی ما را به سخره گرفته است اینهمه شرم برخواسته از لبیک گفتن به هوا و هوس و فرمانهای بی انتهای نفس اماره است اینهمه شرم نشان از فاصله زیاد دنیای ما با دنیای زیبا و الهی شما استدنیای پر از دروغ و نیرنگ و دروییتنها راه نجات و دور شدن از ظلمات و هزارتوی که به ان مبتلا شده ایم گام برداشتن در مسیر همیشه سبز و معطر شما است م نالتماس دعا
چه فاصله طولانی است بین نماز من و نماز تو نماز تو راه سرخ شهادت را در پیش چشمانت هویدا نمودنماز من چه که سالیان سال است با من همراه است اما نتوانسته ام اثرات انرا در مراودات و رفتار اجتماعی خود شاهد باشم م نالتماس دعا