درود بر شما
اطلاعیه های نمایشگاه های بین الـــــــــــــمللی را در کانال بله دنبال بفرمایید.
ما را به دوستان خود معرفی کنید
فولادوند. گروه توسعه نمایشگاهی اوژن
www.ojangroup.com
شناسه:https://ble.ir/ojanfair
اطلاعیه های نمایشگاه های بین الـــــــــــــمللی را در کانال بله دنبال بفرمایید.
ما را به دوستان خود معرفی کنید
فولادوند. گروه توسعه نمایشگاهی اوژن
www.ojangroup.com
۱۶۸
۱۶:۵۱
بازارسال شده از دانش بازاریابی و مارکتینگ با دکتر ولادی
عاقبت مجازی کردن مدارس و مهدکودکها
حالا این هیچ. اون ۶۸۰ نفری که اینو دنبال میکنن
واقعا دنیای عجیبی شده...
حالا این هیچ. اون ۶۸۰ نفری که اینو دنبال میکنن
واقعا دنیای عجیبی شده...
۸
۸:۳۱
هشتمین دوره نمایشگاه بینالمللی صنعت ساختمان عراق – اربیل ۱۴۰۵
بدینوسیله به استحضار میرسد هشتمین دوره نمایشگاه بینالمللی صنعت ساختمان عراق با مشارکت فعال بیش از ۱۳ کشور و با مجوز رسمی سازمان توسعه تجارت ایران، در
این رویداد معتبر، از مهمترین بسترهای توسعه همکاریهای تجاری و صنعتی و معرفی توانمندیهای شرکتهای ایرانی در حوزههای مختلف صنعت و ساختمان به شمار میآید؛ از جمله :
فولاد، پروفیل، صنعت، ابزارآلات و یراقآلات، درب و پنجره، رنگ و رزین، کاشی و سرامیک، نما و پوششها، معماری و دکوراسیون داخلی، خانههای پیشساخته، ماشینآلات و صنایع وابسته.
بدیهی است اولویت تخصیص فضا براساس زمان وصول مدارک صورت خواهد گرفت.
فضاهای قابل تخصیص: ۱۸، ۲۷، ۳۶، ۵۴ و ۹۰ متر مربع. .
امور ثبت نام : خانم فولادوند. 09123961352
https://www.instagram.com/p/DSMeNILCP_g/?igsh=OGZwNzI2b2ZwaW1p
۱۲۳
۸:۵۳
مدتهاست که شرایط جامعه متشنج است و اوضاع سیاسی، اقتصادی و اجتماعی عادی نیست. جنگ، تحریم، بستنشدن آبراههای بینالمللی، عدم ثبات اقتصادی و... باعث شده بسیاری از کسبوکارها در شرایط برزخی باشند.
بحران، چه جنگ باشد، چه رکود اقتصادی و چه همهگیری جهانی بیماری، اغلب باعث فلجشدن سازمان و ایجاد شک و تردید در میان مدیران و کارکنان میشود و در این سازمان دائما این سوال مطرح میشود: «در چنین وضعیتی، چرا باید ادامه دهیم؟ چرا نباید همه چیز را متوقف کنیم تا شرایط بهتر شود؟»
در دنیای پویای کسبوکار، «بحران» واژهایی آشناست. رکود اقتصادی، تغییرات ناگهانی بازار، یا حوادث غیرمترقبه، همگی میتوانند سازمانها را در موقعیتهای دشوار قرار دهند. واکنش طبیعی بسیاری تمایل به «توقف» است؛ با این امید که با گذشت زمان و آرامشدن اوضاع، همه چیز به حالت عادی بازگردد اما نباید فراموش کرد که؛ «زندگی، ذاتاً ناپایدار است و توقف، راهحل نیست، بلکه خود بحران است.»
در پاییز ۱۹۳۹ درست در آستانه شروع جنگ جهانی دوم، دانشجویان دانشگاه آکسفورد با همین چالش روبهرو شده و نگران بودند چراکه به خیالشان خواندن درس و تلاش برای آینده، در سایه چنین بحران بزرگی، بیمعنا بود. اینجا بود که سی. اس. لوئیس، نویسنده و اندیشمند برجسته بریتانیایی در کلیسای دانشگاه آکسفورد، سخنرانی معروف خود را ایراد کرد؛ سخنرانیای که بعدها به مانیفست زندگی تبدیل شد.
پیام اصلی او چنین بود:
«زندگی انسان هیچ وقت عادی نبوده است. بشر هرگز در صلح و ثبات مطلق زندگی نکرده است. بنابراین انتظار برای رسیدن شرایطِ ایدهآل جهت اقدام، یک توهم مرگبار است. اگر پیشینیانِ ما چنین انتظاری داشتند: زیرساختها شکل نمیگرفت. نوآوری متوقف میشد و تمدن بشری هرگز پیشرفت نمیکرد.»
سازمانها نیز همانند انسانها، هرگز در یک شرایط ایدهآل و پایدار عمل نمیکنند. همواره چالشها، تغییرات و بحرانهایی وجود دارند. اگر سازمانی در مواجهه با این شرایط، فعالیتهای حیاتی خود را متوقف کند، در واقع بزرگترین ضربه را به خود وارد کرده است. چراکه توقف در دوران بحران، خود میتواند به بزرگترین دغدغه سازمان تبدیل شود. پس نمیتوان متوقف شد بلکه باید متناسب با شرایط زیستی، فعالیتها را پیش برد؛ چرا که زمان و فرصتها منتظر آن صلح ایدهآل که در ذهن شماست نمیماند.
نکسورا همراه شماست، حتی در دل طوفان
با نکسورا، سازمان شما نه تنها در برابر بحرانها تاب میآورد، بلکه با حفظ حرکت و انطباقپذیری از آنها به عنوان سکوی پرتابی برای آیندهای موفقتر بهره میبرد. نکسورا همراهِ شماست تا حتی در شرایط بحرانی به سوی آیندهایی بهتر گام بردارید.
۱۱۶
۸:۵۹
مدتهاست که شرایط جامعه متشنج است و اوضاع سیاسی، اقتصادی و اجتماعی عادی نیست. جنگ، تحریم، بستنشدن آبراههای بینالمللی، عدم ثبات اقتصادی و... باعث شده بسیاری از کسبوکارها در شرایط برزخی باشند.
بحران، چه جنگ باشد، چه رکود اقتصادی و چه همهگیری جهانی بیماری، اغلب باعث فلجشدن سازمان و ایجاد شک و تردید در میان مدیران و کارکنان میشود و در این سازمان دائما این سوال مطرح میشود: «در چنین وضعیتی، چرا باید ادامه دهیم؟ چرا نباید همه چیز را متوقف کنیم تا شرایط بهتر شود؟»
در دنیای پویای کسبوکار، «بحران» واژهایی آشناست. رکود اقتصادی، تغییرات ناگهانی بازار، یا حوادث غیرمترقبه، همگی میتوانند سازمانها را در موقعیتهای دشوار قرار دهند. واکنش طبیعی بسیاری تمایل به «توقف» است؛ با این امید که با گذشت زمان و آرامشدن اوضاع، همه چیز به حالت عادی بازگردد اما نباید فراموش کرد که؛ «زندگی، ذاتاً ناپایدار است و توقف، راهحل نیست، بلکه خود بحران است.»
در پاییز ۱۹۳۹ درست در آستانه شروع جنگ جهانی دوم، دانشجویان دانشگاه آکسفورد با همین چالش روبهرو شده و نگران بودند چراکه به خیالشان خواندن درس و تلاش برای آینده، در سایه چنین بحران بزرگی، بیمعنا بود. اینجا بود که سی. اس. لوئیس، نویسنده و اندیشمند برجسته بریتانیایی در کلیسای دانشگاه آکسفورد، سخنرانی معروف خود را ایراد کرد؛ سخنرانیای که بعدها به مانیفست زندگی تبدیل شد.
پیام اصلی او چنین بود:
«زندگی انسان هیچ وقت عادی نبوده است. بشر هرگز در صلح و ثبات مطلق زندگی نکرده است. بنابراین انتظار برای رسیدن شرایطِ ایدهآل جهت اقدام، یک توهم مرگبار است. اگر پیشینیانِ ما چنین انتظاری داشتند: زیرساختها شکل نمیگرفت. نوآوری متوقف میشد و تمدن بشری هرگز پیشرفت نمیکرد.»
سازمانها نیز همانند انسانها، هرگز در یک شرایط ایدهآل و پایدار عمل نمیکنند. همواره چالشها، تغییرات و بحرانهایی وجود دارند. اگر سازمانی در مواجهه با این شرایط، فعالیتهای حیاتی خود را متوقف کند، در واقع بزرگترین ضربه را به خود وارد کرده است. چراکه توقف در دوران بحران، خود میتواند به بزرگترین دغدغه سازمان تبدیل شود. پس نمیتوان متوقف شد بلکه باید متناسب با شرایط زیستی، فعالیتها را پیش برد؛ چرا که زمان و فرصتها منتظر آن صلح ایدهآل که در ذهن شماست نمیماند.
نکسورا همراه شماست، حتی در دل طوفان
با نکسورا، سازمان شما نه تنها در برابر بحرانها تاب میآورد، بلکه با حفظ حرکت و انطباقپذیری از آنها به عنوان سکوی پرتابی برای آیندهای موفقتر بهره میبرد. نکسورا همراهِ شماست تا حتی در شرایط بحرانی به سوی آیندهایی بهتر گام بردارید.
۳۲۵
۸:۵۹
با توجه به تکمیل ظرفیت پاویون ایران و استقبال گسترده شرکتهای بینالمللی، جانمایی نهایی صرفاً بر اساس فرمهای ثبتنام دریافتی انجام خواهد شد.
متقاضیان محترم در صورت تمایل به حضور، ضروری است فرم ثبتنام را در اسرع وقت تکمیل و به واحد اجرایی نمایشگاه ارسال نمایند. بدیهی است اولویت تخصیص فضا با متقاضیانی خواهد بود که ثبتنام خود را نهایی کردهاند.
سرکار خانم فولادوند 09123961352
۱۵۱
۱۰:۴۹
هشتمین دوره نمایشگاه بینالمللی صنعت، ساختمان و زیرساخت عراق
چرا برای شرکتهای سیمانی و مصالح ساختمانی مهم است؟
رزرو غرفه و اطلاعات بیشتر:گروه توسعه نمایشگاهی اوژن | خانم فولادوند 09123961352
۱۵۳
۱۲:۴۸
Follow the اطلاع رسانی نمایشگاه های صنایع غذایی.چاپ .بسته بندی channel on WhatsApp: https://whatsapp.com/channel/0029VbBhOdRKgsNyDhfpSP02
۱۴۱
۷:۲۶
معمولا در سطوح بالای سازمان، «حقیقت» عنصری کمیاب است. هرچه به اتاق مدیریت ارشد نزدیکتر میشویم، اطلاعات، فیلتر شده و رنگوبوی «آنچه مدیر میخواهد بشنود» را به خود میگیرند. «رهبری در خلا اطلاعاتی» بزرگترین ریسک هر سازمان است.
بسیاری از شکستهای تاریخی سازمانهای بزرگ، نه در اثر بیکفایتی تیمها، بلکه ناشی از «خطای محاسباتی رهبر» در درک واقعیتها بوده است. حقیقتی که در لایههای میانی سازمان جریان دارد، گاه در راه رسیدن به دفتر مدیرعامل و در پیچوخم سلسلهمراتب و ملاحظات سیاسی قربانی میشود. بنابراین رهبری ارشد همواره به «ناظران مستقل» نیاز دارد.
در دنیایی که سرعت تغییرات، پیشبینیناپذیری بازار و هوشمندی ابزارها به اوج رسیده، مدیر ارشد دیگر نمیتواند به ابزارهای سنتی تکیه کند. نیاز امروز مدیریت، فراتر از داشبوردهای عملیاتی و نیاز به «تحلیلهای ساختاری» است.
چند مثال ملموس از لزوم اهمیت ناظر بیطرف:
فضایِ شیشهای سمی در سازمانهایِ سنتی
تصور کنید مدیرعامل خواهان ورود یک تکنولوژی جدید است، اما مدیران میانی، از ترس از دست دادن جایگاهشان با این ایده مخالفت نمیکنند، بلکه آن را به شکلی «غیرعملیاتی» یا «پرهزینه» جلوه میدهند. مدیر ارشد، پیام واقعی مقاومت را دریافت نمیکند و در نهایت، پروژه منجر به شکست میشود. اگر یک ناظرِ بیطرف، «فضای پنهان روابط سازمانی» را تحلیل میکرد، این انحراف اطلاعاتی قابل پیشگیری بود.
نکسورا، چشمانِ ناظر در اتاقِ تصمیمگیری است و برای مدیرانی طراحی شده که میدانند:
بهتر است امروز صادقانه با خود فکر کنید آیا شما به عنوان یکی از مدیران تصمیمگیر، مطمئناید آنچه به عنوان «واقعیت سازمان» بر روی میزتان قرار دارد با آنچه در بدنه عملیاتی میگذرد، همسو است و همخوانی دارد؟
نکسورا برای رهبرانی است که ترجیح میدهند «حقیقت تلخ» را از آینه ما ببینند، تا اینکه «شکست» را در بازار تجربه کنند. ما در کنار شما هستیم تا ساختار تصمیمگیریتان را نه بر اساس گزارشهای فیلترشده، که بر مبنای تحلیل دقیق واقعیتهای پنهان، بازسازی کنید. حقیقت، پشتِ درهای بسته نمیماند. ما آن را برای شما روایت میکنیم.
۱۳۶
۸:۱۴
وقتی صدای انفجار به گوش میرسد، نخستین چیزی که فرو میریزد، ساختمانها نیستند.توهمِ قطعی بودنِ فرداست.
همه برنامههایی که برای هفته آینده، ماه آینده یا سال آینده داشتیم، ناگهان رنگ میبازند.
اما راستش را بخواهید...برای من، انفجارها از امروز آغاز نشدهاند.سالهاست که در روانم صدای شلیک میپیچد.هر تار موی سفیدی که بر سرم نشسته، شلیک دیگری بوده است؛ شلیکی که هر روز یک جمله را در گوشم تکرار میکند:«بلند شو... وقت چندانی نمانده است.»
نیمه دوم عمر، جنگی است که بیصدا آغاز میشود.نه آژیر دارد و نه دود.اما هر روز، چیزی را در ما فرو میریزد؛توهمِ جوان ماندن...توهمِ فرصتِ بیپایان...و توهمِ اینکه همیشه فردایی هست.
امشب، با شنیدن صدای شلیکها، فقط یک چیز در ذهنم پررنگتر شد.زندگی هیچگاه به ما قولِ فردا نداده بود.
نمیخواهم به کسی بگویم در چنین روزهایی چه باید بکند.هر انسانی، پاسخ خودش را دارد.اما گمان میکنم ما که به نیمه دوم عمر رسیدهایم، خوب میدانیم امروز، همان «بعداً»ی است که سالها منتظرش بودیم.اگر هنوز کاری مانده که روحت از تو میخواهد انجام دهی...اگر هنوز حرفی هست که باید بزنی...اگر هنوز کسی هست که باید دوستش بداری...
....و اگر هنوز راهی هست که باید بروی...بیش از این، آن را به تعویق نینداز.برخیز...نه برای موفقیت.برای سربلندی.موفقیت را دیگران میبینند و شاید تحسین کنند.اما سربلندی را فقط خودت میبینی و در سکوت، به احترامش سر فرود میآوری.
شاید در پایان زندگی، مهمترین سؤال این نباشد که دنیا درباره ما چه گفت.بلکه این باشد که:«آیا آنچه را که روحم از من میخواست، زندگی کردم؟»اگر پاسخ این سؤال «آری» باشد...آنگاه حتی در میان صدای انفجار هم، میتوان با سربلندی سر بر بالش گذاشت .
۸۴
۷:۰۰