۳
۳
۳
۳
۳بازارسال شده از
میراث علمی و عملی استاد عبدالحمید نقرهکار مورد بحث و بررسی قرار گرفتنشست «بازتاب حکمت در هویت و کالبد معماری اسلامی؛ روایت یک عمر مجاهدت علمی و عملی زندهیاد استاد عبدالحمید نقرهکار» با مرور اندیشهها، آثار و سیر فکری این استاد فقید، بر نقش حکمت در پیوند میان معنا و کالبد معماری مورد بحث و بررسی قرار گرفت. این نشست با حضور مجید شاهحسینی، رئیس فرهنگستان هنر، معماران، خانواده این زنده یاد، علاقهمندان چهارشنبه 20 خرداد 1405، در سالن گلستان هنر، برگزار شد.اینجا کامل بخوانید:https://honar.ac.ir/index.aspx?fkeyid=&siteid=1&&siteid=1&pageid=2427&newsview=11719گزارش تصویری این نشست را اینجا ببینید:https://honar.ac.ir/index.aspx?fkeyid=&siteid=1&&siteid=1&pageid=240&picthums=544پادکست صوتی نشست را اینجا بشنوید:https://honar.ac.ir/index.aspx?siteid=1&&siteid=1&pageid=3817#فرهنگستان_هنر #عضو_جاوید #عبدالحمید_نقره_کار #معماری#artacademy_ir
@artacademy_ir 
حسین قوللر آقاسی؛ روایتگر حماسه و آیین در هنر مردمی ایرانحسین قوللر آقاسی، سال ۱۲۶۹ در تهران متولد شد و در خانوادهای هنرمند رشد یافت. پدرش، علیرضا قوللر آقاسی، از نقاشان و کاشیکاران شناختهشده بود و نخستین تجربههای هنری حسین نیز در کارگاه پدر و در فضای نقاشی سنتی شکل گرفت. او یکی از برجستهترین و تاثیرگذارترین نقاشان ایرانی در سبک «نقاشی قهوهخانهای» است که به همراه محمد مدبر، به عنوان بنیانگذاران اصلی و مهمترین چهرههای این مکتب هنری در ایران شناخته میشوند. آنها توانستند روایتهای حماسی و مذهبی فرهنگ ایرانی را از دل سنتهای شفاهی به تصویر بکشد و به زبانی بصری برای مخاطبان عام تبدیل کنند.امروز آثار حسین قوللر آقاسی نهتنها بخشی از حافظه تصویری فرهنگ عامه ایران بهشمار میآید، بلکه بهعنوان نمونههای شاخص نقاشی قهوهخانهای در مجموعههای موزهای و مطالعات تاریخ هنر ایران مورد توجه پژوهشگران قرار دارد.او سرانجام پس از مدتها بیماری در آذر ماه سال ۱۳۴۵ درگذشت و در قبرستان مسگرآباد به خاک سپرده شد. *نام اثر: مصیبت کربلا، رنگ و روغن روی بوم، رقم حسین قوللر آقاسی، تاریخ ۱۳۳۰، فرمایش: کربلایی علی روغنی، مجموعه فرهنگی سعدآباد#موزه_فلسطین#حسین_قوللر_آقاسی #نقاشی_قهوه_خانهای#هنر_ایرانی#واقعه_کربلا#هنر_عاشورایی@palestine_museum
محمد مدبر؛ روایتگر حماسه و ایمانمحمد مدبر یکی از چهرههای ماندگار نقاشی قهوهخانهای ایران است. او هنر را نه فقط یک مهارت، بلکه راهی برای زنده نگه داشتن داستانهای حماسی و مذهبی میدانست.مدبر نقاشی را در محضر «علیرضا قوللر آقاسی» یاد گرفت. همین شاگردی باعث شد تا او با پسر استادش، یعنی «حسین قوللر آقاسی»، رفاقتی عمیق و برادرانه پیدا کند. دوستی و همراهی مدبر و قوللر آقاسی، تنها یک رابطه شخصی نبود؛ بلکه پیوندی هنری بود که باعث شد نقاشی قهوهخانهای به اوج برسد. آنها هر کدام سبک و بیان ویژه خود را داشتند، اما در یک هدف مشترک بودند: روایت تصویری حماسهها برای مردم.مدبر خودش درباره انگیزهاش گفته بود: «من عمری در کربلا زندگی کردهام. اگرچه هرگز پایم به خاک داغ کربلا نرسیده، اما، من کربلایی هستم. من به کوفه رفتهام، در بدری کشیدهام، شلاق نامردان را خوردهام. هنوز هفت سال بیشتر نداشتم که یتیم شدم؛ در تعزیه تکیه دولت نقش دو طفلان مسلم را بازی میکردم، فریاد یتیمی و غریبی سر می دادم. من اگر نقاش عاشورا نباشم، اگر خون ناکسان را بر پهنه بوم نریزم، پس چه کسی به داد مظلومانی چون من خواهد رسید؟...»(هادی سیف، نقاشی قهوهخانه، ص.43) سرانجام محمد مدبر، زمستان سال ۴۶ و درست یک سال بعد از درگذشت دوست صمیمیاش، حسین قوللر آقاسی، از دنیا رفت و در قبرستان مسگرآباد به خاک سپرده شد. *نام اثر: مصیبت کربلا، رنگ و روغن روی بوم، تاریخ 1325، فرمایش مشهدی صفر اسکندریان، عمل محمد مدبر، موزه رضا عباسی#موزه_فلسطین#محمد_مدبر #هنر_ایران #نقاشی_قهوه_خانه #حسین_قوللر_آقاسی #هنر_مردمی#هادی_سیف #موزه_رضا_عباسی@palestine_museum
میرزا مهدی نقاش شیرازی؛ استاد گمنام هنر ایرانمرحوم میرزا مهدی نقاش شیرازی از هنرمندان گمنام اما صاحبذوق هنر ایرانی بود که در رشتههای گوناگون هنری، بهویژه کاشیسازی، مهارتی کمنظیر داشت. او مدتی در محوطه کاخ مرمر کورهای برای پخت کاشی برپا کرده بود و آثار ارزشمندی از نقش و رنگ کاشیهای آن دوره از کار او به یادگار مانده است. در همان زمان، حسین قوللر آقاسی و محمد مدبر نیز مدتی در کنار او به کار کاشیسازی در کاخ مرمر مشغول بودند.میرزا مهدی نقاش در نقاشی پشت شیشه نیز از چهرههای برجسته زمان خود به شمار میرفت. از آثار شناختهشده او میتوان به صحنه عاشورا و تصویر عبور حضرت ابوالفضل(ع) از فرات اشاره کرد؛ آثاری که در زمان حیاتش بسیار مورد توجه قرار گرفت و بارها تقلید شد. او هنرمندی معتقد و دیندار بود و از سر ارادت به خاندان طهارت، گاه سفارش پردههای درویشی را نیز میپذیرفت. در این آثار، بیش از آنکه مقید به قواعد نقاشی خیالی باشد، از ذوق و سلیقه شخصی خود پیروی میکرد.در تابلویی که بر اساس روایت کربلا ترسیم شده، مهارت او در رنگآمیزی و انتخاب رنگ بهخوبی نمایان است. همچنین تزئینات پرکار تاج و لباس فرشتگان، و ظرافت در ترسیم چهرهها و اندام اسبها، این بخش از پرده درویشی را در شمار آثار شاخص او قرار میدهد. با این حال، افسوس که پرده اصلی در دسترس نیست و بخشی از آن ـ از جمله قسمتهایی از پیکر فرشتگان، اسبها و برخی چهرهها ـ بریده شده و ناتمام مانده است.این اثر در واقع بخشی از یک پرده درویشی بزرگ از میرزا مهدی نقاش شیرازی است که بعدها به دلیلی نامعلوم، قسمتی از آن بر چهارچوب بوم کوبیده شد. این تابلو سالها در سقاخانه نوروزخان در نزدیکی تکیهای به همین نام، بر دیوار سقاخانه نصب بود.منبع: نقاشان قهوهخانه، هادی سیف*قسمتی از یک پرده درویشی، رنگ و روغن روی بوم، عمل کمترین میرزا مهدی نقاش شیرازی، سنه محرم 1288، مجموعه فرهنگی سعدآباد
#موزه_فلسطین#میرزا_مهدی_نقاش_شیرازی#نقاشی_قهوهخانهای#پرده_درویشی#نقاشی_پشت_شیشه#عاشورا#هنرمندان_گمنام@palestine_museum
بازارسال شده از
تندبادها فرومینشینند،طوفانها در سکوتِ فرسودگی میآرامند؛اما بر فرازِ تاریخ، پرچمِ حسین(ع) است که نه از باد نیرو میگیرد و نه از زمان آسیب میپذیرد؛ عَلَمی که قرنهاست بر قلهٔ وجدانِ بشریت افراشته مانده است.
پرچم حسین(ع) زبانِ برافراشتهٔ تاریخِ حقطلبی است:یِل یاتار، طوفان یاتار، یاتماز حُسینین پَرچمی...
#فرهنگستان_هنر#مناسبت_ها#artacademyofiran @artacademy_ir
پرچم حسین(ع) زبانِ برافراشتهٔ تاریخِ حقطلبی است:یِل یاتار، طوفان یاتار، یاتماز حُسینین پَرچمی...
#فرهنگستان_هنر#مناسبت_ها#artacademyofiran
@artacademy_ir