فیلمسازی پارتیزانی
پیام
ا



ا
خب، دوباره من چند روز غیبم زد. اما مهم اینه که برگشتم 🫠در رابطه با نظرسنجی قبلی، همونطور که ملاحظه میفرمایید اکثریت خواستن که کامنتهای بیربط به موضوع پاک بشه. پس...۱) از این به بعد کامنتهای غیر مرتبط به محض دیده شدن پاک میشه (مگر اینکه واقعا بامزه باشه
)۲) فرد فرستندهی کامنت غیر مرتبط اگه بازم اقدام به گذاشتن کامنت غیر مرتبط بکنه، برای همیشه از این موهبت الهی محروم میشه (مگه اینکه در یک پیام خصوصی، یک پاکت هدیه به مبلغ بیش از ۱،۰۰۰،۰۰۰ ریال برام بفرسته
)
#پیام_شما@partisan_film | آموزش فیلمسازی پارتیزانی
خب، دوباره من چند روز غیبم زد. اما مهم اینه که برگشتم 🫠در رابطه با نظرسنجی قبلی، همونطور که ملاحظه میفرمایید اکثریت خواستن که کامنتهای بیربط به موضوع پاک بشه. پس...۱) از این به بعد کامنتهای غیر مرتبط به محض دیده شدن پاک میشه (مگر اینکه واقعا بامزه باشه
#پیام_شما@partisan_film | آموزش فیلمسازی پارتیزانی
۲.۳K
۱۰:۱۶
یکیتون بهم گفت حرفها و لحنم پر از خشم و عصبانیته!من و عصبانیت؟!؟ولی بعد یکم بهش فکر کردم و فهمیدم که شاید راست میگه. خشمگینم... عصبانیم...من عصبانیم از اینکه به کشورم حمله شده، مقام اول سیاسی و نظامی کشورم توسط دشمن خارجی کشته شده، کلی از مردمم به خاک و خون کشیده شدن، روی بچههای کوچیک وطنم سلاحهای جدید آزمایش شده و کلی چیز دیگه، اونوقت من (غیر از حضور در تجمعات شبانه) زندگیم داره به حالت عادی برمیگرده؟! یعنی چی؟
واسه همین میخوام با هم حرف بزنیم. من و شما هنرمندیم و هنرمند وظیفه و رسالتی داره. بیاید در موردش حرف بزنیم!چه در شرایط عادی، چه الان که وضعیت جنگی و خاصه، وظیفه و رسالت ما چیه؟ هشدار دادن؟ امید دادن؟ آرزو و رویا دادن؟ نشون دادن ضعفها؟ تکلیف چیه؟! شایدم بخواید بگید اصلا تکلیف و وظیفه و رسالتی وجود نداره...
به هر حال میتونید مستقیم هم بهم پیام بدید، اما ترجیحا بیاید تو کامنتهای همین پست با هم حرف بزنیم. هم من و شما با هم، هم خودتون با همدیگه...این گفتگو میتونه یه تست و تمرین برای کامیونیتیای که به زودی قراره راه بندازیم هم باشه.
#مباحثه@partisan_film | آموزش فیلمسازی پارتیزانی
۱۲۵.۴K
۱۰:۲۸
آدمهای عادی مثل ما فیلمسازها و فیلمنامهنویسها فیلم نمیبینن. مردم نقش اصلی رو روی پردهی سینما میبینن که یه شوخی بامزه و به موقع میکنه، یا یه دیالوگ عمیق و حماسی میگه، یا با مشت و لگد حریفش رو شَتَک میکنه. و وقتی این چیزها رو میبینن میگن _"این یارو (نام نقش اصلی) چقدر خفنه!"_.یعنی اکثرشون حتی فکر نمیکنن که یه بازیگر داره این نقشها رو بازی میکنه، چه برسه به اینکه فکر کنن یه فیلمنامهنویس این چیزها رو نوشته و به کلمه به کلمهش فکر کرده و پشت هر صحنه و نما یه مفهومِ دقیق و مهندسی شده هست...
خب یکم برا خودمون دل سوزوندیم و چُسناله کردیم (بابت بیادبی پیش اومده عذرخواهی میکنم). میخوام بگم اولا باید با این موضوع کنار بیایم، دوما باید یاد بگیریم که مثل فیلمنامهنویسها و فیلمسازهای حرفهای فیلم ببینیم. اما یعنی چی؟
یه فیلمنامهنویس حرفهای، در آن واحد یه فیلم رو دو مدل میبینیه:
#نکته@partisan_film | آموزش فیلمسازی پارتیزانی
۹۸.۶K
۶:۰۵
مختصر و مفید!سیوش کنید تا گمش نکنید
#اینفوگرافیک@partisan_film | آموزش فیلمسازی پارتیزانی
۱۸۱.۹K
۶:۰۵
#ویدئوی_آموزشی@partisan_film | آموزش فیلمسازی پارتیزانی
۱.۲K
۶:۰۵
معادله ریاضی فیلمنامه یا بغض تماشاگر.mp3
۱۸:۰۲-۱۶.۵۳ مگابایت
آیا یه فیلمساز یا فیلمنامهنویس باید صرفا به صورت حرفهای فیلم ببینه دنبال یادگیری و آزمایش باشه، یا باید اون نگاه خام و عمومیای که مردم عادی به فیلم دارن رو هم حفظ کنه؟!
#پادکست@partisan_film | آموزش فیلمسازی پارتیزانی
۱.۶K
۶:۰۵
من تاریخ خوندن رو خیلی دوست دارم. تا حالا چند بار شده که یه کتاب تاریخی رو باز کنم و برای همسرم بخونم.سه چهار صفحهی اول براش خیلی جذابه و با دقت گوش میده. از صفحهی چهار تا صفحه ده اینقدر اسمها و اتفاقات زیاد میشه که گیج میشه و شروع میکنه به سوال پرسیدن. از صفحهی ده به بعد هم اینقدر دنبال کردن اتفاقات و افراد و نسبتها خستهکننده میشه که اشتیاقش رو از دست میده.
توی کتابهای تاریخی، یه عالمه اتفاق توسط یه عالمه آدم، به صورت همزمان و موازی میافتن. واسه همین خوندنش و نگه داشتن اون همه اطلاعات توی ذهن کار واقعا سختیه. واسه همین چند وقته که به جای روخونی کردن کتاب، یه بخش از تاریخ رو میخونم، سیر اتفاقات حول یه شخصیت اصلی رو درمیارم و قصهی اون آدم رو برای همسرم تعریف میکنم. اینجوری تاریخ رو با یه فرمت جذاب و داستانی میشنوه.
خب چه ربطی به فیلمنامهنویسی داشت؟!نکتهش اینه که بعضی نویسندههای تازهکار، فیلمنامههاشون مثل کتابهای تاریخیه. میخوان یه داستان پیچیده و پرجزئیات و ظریف بنویسن، اما به جاش یه عالمه شخصیت و اتفاق باربط و بیربط میچپونن توی داستانشون. و این باعث خستهکنندگی فیلمنامهشون میشه.
فیلمنامه باید پیچیده باشه، یعنی یه عالمه اتفاقات مختلف با روابط علت و معلولی دقیق به هم وصل بشن، و این روابط و اتفاقات به مرور برای مخاطب فاش بشن تا حس کشف کردن و فهمیدن رو تجربه کنه.چپوندن اتفاقات زیاد باعث پیچیده شدن فیلمنامه نمیشه، باعث پیچ در پیچ و گیجکننده شدنش میشه.امیدوارم زیاد پیچیده توضیح نداده باشم
#نکته@partisan_film | آموزش فیلمسازی پارتیزانی
۷۷.۲K
۱۴:۵۲
مختصر و مفید!سیوش کنید تا گمش نکنید
#اینفوگرافیک@partisan_film | آموزش فیلمسازی پارتیزانی
۲۴۱.۱K
۱۴:۵۳
#ویدئوی_آموزشی@partisan_film | آموزش فیلمسازی پارتیزانی
۴۵۶
۱۴:۵۳
تفاوت پیچیدگی و شلوغی در فیلمنامه.mp3
۲۱:۴۴-۱۹.۹۱ مگابایت
آیا فیلمنامه رو باید تا جای ممکن لاغر کرد و فقط روی یه شخصیت و یه هدف متمرکز شد، یا اینکه باید با خرده پیرنگهای مختلف و کاراکترهای بیشتر داستان رو جذاب و پیچیده کرد؟!
#پادکست@partisan_film | آموزش فیلمسازی پارتیزانی
۵۱۹
۱۴:۵۳