#فراخوان_مقاله #بین_المللی
عنوان: حفاظت از غیرنظامیان و حقوق بشردوستانه بینالمللی در عصر هوش مصنوعی
مهلت ارسال: 1405/06/10(September 1, 2026)
تاریخ برگزاری:در منبع رسمی اعلام نشده است.
محورهای اصلی:کاربرد #هوش_مصنوعی در عملیات بشردوستانه و هشدار زودهنگام؛ استفاده نیروهای مسلح از سامانههای هوشمند؛ اصل تفکیک میان اهداف نظامی و غیرنظامی؛ تناسب و احتیاط در حمله؛ سوگیری و کیفیت دادهها؛ پاسخگویی در تصمیمگیری الگوریتمی؛ اطلاعات جعلی و رسانههای مصنوعی در زمان جنگ؛ کاربرد مدلهای زبانی در پژوهش حقوق جنگ؛ و مسئولیت شرکتهای فناوری در توسعه ابزارهای نظامی.
نوع مشارکت:ارسال چکیده حداکثر 700 کلمه همراه با زندگینامه کوتاه. نتیجه انتخاب پیشنهادها تا October 15, 2026 اعلام میشود. نویسندگان منتخب باید مقالهای حدود 8,000 تا 10,000 کلمه تا April 15, 2027 ارسال کنند. مقالهها پس از غربالگری اولیه، وارد داوری دوسویهناشناس خواهند شد.
زبان فراخوان:انگلیسی؛ پیشنهادها به زبانهای عربی، چینی، فرانسوی، اسپانیایی و روسی نیز پذیرفته میشوند.
نحوه برگزاری:شماره موضوعی International Review of the Red Cross؛ رویداد مستقلی اعلام نشده است.
محل برگزاری:مجله بینالمللی صلیب سرخ، با انتشار توسط Cambridge University Press.
هزینه:در منبع رسمی اعلام نشده است.
توضیح:این فراخوان یکی از مستقیمترین فرصتهای علمی برای مطالعه «خشونت فناورانه» است. پژوهشگران اخلاق، فلسفه سیاسی، حقوق بشر، مطالعات جنگ و هوش مصنوعی میتوانند بررسی کنند که سامانههای الگوریتمی چگونه تشخیص هدف، ارزیابی خطر، عملیات اطلاعاتی و مسئولیت تصمیمگیرندگان را تغییر میدهند.فراخوان بر پژوهشهای میانرشتهای و مطالعات تجربی درباره سامانههای توسعهیافته در مناطق مختلف جهان تأکید دارد. برگزارکنندگان همچنین استفاده از هوش مصنوعی مولد برای نوشتن چکیده یا مقاله را بهشدت منع کردهاند و استفاده اعلامنشده ممکن است موجب رد دائمی پیشنهاد شود.
لینک مستقیم فراخوان:Protection of Civilians and International Humanitarian Law in the Age of Artificial Intelligence
نشانی کامل:
https://www.cambridge.org/core/journals/international-review-of-the-red-cross/announcements/call-for-papers/humanitarian-law-in-the-age-of-artificial-intelligence
ایمیل ارسال:
review@icrc.orgcrc.org
موضوع ایمیل باید عبارت زیر باشد:Protection and IHL in the Age of AI
بیا در حلقه رندان:@PeaceTheology
لینکها:- https://www.cambridge.org/core/journals/international-review-of-the-red-cross/announcements/call-for-papers/humanitarian-law-in-the-age-of-artificial-intelligence
عنوان: حفاظت از غیرنظامیان و حقوق بشردوستانه بینالمللی در عصر هوش مصنوعی
مهلت ارسال: 1405/06/10(September 1, 2026)
تاریخ برگزاری:در منبع رسمی اعلام نشده است.
محورهای اصلی:کاربرد #هوش_مصنوعی در عملیات بشردوستانه و هشدار زودهنگام؛ استفاده نیروهای مسلح از سامانههای هوشمند؛ اصل تفکیک میان اهداف نظامی و غیرنظامی؛ تناسب و احتیاط در حمله؛ سوگیری و کیفیت دادهها؛ پاسخگویی در تصمیمگیری الگوریتمی؛ اطلاعات جعلی و رسانههای مصنوعی در زمان جنگ؛ کاربرد مدلهای زبانی در پژوهش حقوق جنگ؛ و مسئولیت شرکتهای فناوری در توسعه ابزارهای نظامی.
نوع مشارکت:ارسال چکیده حداکثر 700 کلمه همراه با زندگینامه کوتاه. نتیجه انتخاب پیشنهادها تا October 15, 2026 اعلام میشود. نویسندگان منتخب باید مقالهای حدود 8,000 تا 10,000 کلمه تا April 15, 2027 ارسال کنند. مقالهها پس از غربالگری اولیه، وارد داوری دوسویهناشناس خواهند شد.
زبان فراخوان:انگلیسی؛ پیشنهادها به زبانهای عربی، چینی، فرانسوی، اسپانیایی و روسی نیز پذیرفته میشوند.
نحوه برگزاری:شماره موضوعی International Review of the Red Cross؛ رویداد مستقلی اعلام نشده است.
محل برگزاری:مجله بینالمللی صلیب سرخ، با انتشار توسط Cambridge University Press.
هزینه:در منبع رسمی اعلام نشده است.
توضیح:این فراخوان یکی از مستقیمترین فرصتهای علمی برای مطالعه «خشونت فناورانه» است. پژوهشگران اخلاق، فلسفه سیاسی، حقوق بشر، مطالعات جنگ و هوش مصنوعی میتوانند بررسی کنند که سامانههای الگوریتمی چگونه تشخیص هدف، ارزیابی خطر، عملیات اطلاعاتی و مسئولیت تصمیمگیرندگان را تغییر میدهند.فراخوان بر پژوهشهای میانرشتهای و مطالعات تجربی درباره سامانههای توسعهیافته در مناطق مختلف جهان تأکید دارد. برگزارکنندگان همچنین استفاده از هوش مصنوعی مولد برای نوشتن چکیده یا مقاله را بهشدت منع کردهاند و استفاده اعلامنشده ممکن است موجب رد دائمی پیشنهاد شود.
لینک مستقیم فراخوان:Protection of Civilians and International Humanitarian Law in the Age of Artificial Intelligence
نشانی کامل:
https://www.cambridge.org/core/journals/international-review-of-the-red-cross/announcements/call-for-papers/humanitarian-law-in-the-age-of-artificial-intelligence
ایمیل ارسال:
review@icrc.orgcrc.org
موضوع ایمیل باید عبارت زیر باشد:Protection and IHL in the Age of AI
بیا در حلقه رندان:@PeaceTheology
لینکها:- https://www.cambridge.org/core/journals/international-review-of-the-red-cross/announcements/call-for-papers/humanitarian-law-in-the-age-of-artificial-intelligenceمشارکت رهبران دینی و سنتی در آموزش صلحسازی جنسیتمحور در سومالی
خلاصه خبر:سازمان بیندولتی توسعه، دورهای سهروزه را از July 25 تا July 27 در موگادیشو با حضور 33 نفر از وزارتخانهها، کمیتههای زنان برای صلح، گروههای جوانان و رهبران دینی و سنتی برگزار کرد. هدف، تقویت نقش #زنان در میانجیگری، پیشگیری از منازعه و فرایندهای صلح بود.
حضور رهبران دینی و سنتی اهمیت دارد؛ زیرا هنجارهای اجتماعی مربوط به نقش زنان در بسیاری از جوامع از طریق همین نهادها مشروعیت یا مقاومت پیدا میکنند. پیوند آموزش جنسیت، میانجیگری و مشارکت دینی میتواند صلحسازی را از تصمیمهای دولتی به ساختارهای اجتماعی محلی منتقل کند.
تاریخ انتشار:1405/05/05(July 27, 2026)
منبع:Intergovernmental Authority on Development ــ IGAD.
لینک مستقیم خبر:IGAD Trained Peace-building Actors to Advance Gender-Responsive Peace-building in Somalia
نشانی کامل:
https://igad.int/igad-trained-peace-building-actors-to-advance-gender-responsive-peacebuilding-in-somalia/
بیا در حلقه رندان:@PeaceTheology
لینکها:- https://igad.int/igad-trained-peace-building-actors-to-advance-gender-responsive-peacebuilding-in-somalia/
خلاصه خبر:سازمان بیندولتی توسعه، دورهای سهروزه را از July 25 تا July 27 در موگادیشو با حضور 33 نفر از وزارتخانهها، کمیتههای زنان برای صلح، گروههای جوانان و رهبران دینی و سنتی برگزار کرد. هدف، تقویت نقش #زنان در میانجیگری، پیشگیری از منازعه و فرایندهای صلح بود.
حضور رهبران دینی و سنتی اهمیت دارد؛ زیرا هنجارهای اجتماعی مربوط به نقش زنان در بسیاری از جوامع از طریق همین نهادها مشروعیت یا مقاومت پیدا میکنند. پیوند آموزش جنسیت، میانجیگری و مشارکت دینی میتواند صلحسازی را از تصمیمهای دولتی به ساختارهای اجتماعی محلی منتقل کند.
تاریخ انتشار:1405/05/05(July 27, 2026)
منبع:Intergovernmental Authority on Development ــ IGAD.
لینک مستقیم خبر:IGAD Trained Peace-building Actors to Advance Gender-Responsive Peace-building in Somalia
نشانی کامل:
https://igad.int/igad-trained-peace-building-actors-to-advance-gender-responsive-peacebuilding-in-somalia/
بیا در حلقه رندان:@PeaceTheology
لینکها:- https://igad.int/igad-trained-peace-building-actors-to-advance-gender-responsive-peacebuilding-in-somalia/گردهمایی پیروان هفت سنت دینی -مسیحیت، اسلام، یهودیت، جینیسم، بودیسم، آیین بهائی و برهما کوماریس- در دهلی برای ادامه گفتوگو و خدمات مشترک اجتماعی
خلاصه خبر:رهبران دینی، دانشگاهیان و نمایندگان اجتماعی در July 28 در دهلینو گردهم آمدند تا میراث اسقف آنجلو اینوسنت فرناندس در گفتوگوی ادیان را گرامی بدارند. شرکتکنندگان بر شفقت، عدالت، احترام، خدمت به خیر عمومی و ادامه برنامههای مشترک میان جوامع دینی تأکید کردند.
ارتباط با الهیات صلح:تنوع سنتهای حاضر اهمیت این نشست را از یک مراسم صرفاً درونکلیسایی فراتر میبرد. تأکید بر خدمت مشترک نشان میدهد گفتوگوی ادیان زمانی به صلحسازی نزدیکتر میشود که از شناخت نمادین دیگری به همکاری درباره مسائل عمومی منتقل شود.
تاریخ انتشار:1405/05/08(July 30, 2026)
منبع:Matters India.
لینک مستقیم خبر:Delhi Archdiocese Honors Pioneer of Interfaith Dialogue
نشانی کامل:
https://mattersindia.com/2026/07/delhi-archdiocese-honors-pioneer-of-interfaith-dialogue/
بیا در حلقه رندان:@PeaceTheology
لینکها:- https://mattersindia.com/2026/07/delhi-archdiocese-honors-pioneer-of-interfaith-dialogue/
خلاصه خبر:رهبران دینی، دانشگاهیان و نمایندگان اجتماعی در July 28 در دهلینو گردهم آمدند تا میراث اسقف آنجلو اینوسنت فرناندس در گفتوگوی ادیان را گرامی بدارند. شرکتکنندگان بر شفقت، عدالت، احترام، خدمت به خیر عمومی و ادامه برنامههای مشترک میان جوامع دینی تأکید کردند.
ارتباط با الهیات صلح:تنوع سنتهای حاضر اهمیت این نشست را از یک مراسم صرفاً درونکلیسایی فراتر میبرد. تأکید بر خدمت مشترک نشان میدهد گفتوگوی ادیان زمانی به صلحسازی نزدیکتر میشود که از شناخت نمادین دیگری به همکاری درباره مسائل عمومی منتقل شود.
تاریخ انتشار:1405/05/08(July 30, 2026)
منبع:Matters India.
لینک مستقیم خبر:Delhi Archdiocese Honors Pioneer of Interfaith Dialogue
نشانی کامل:
https://mattersindia.com/2026/07/delhi-archdiocese-honors-pioneer-of-interfaith-dialogue/
بیا در حلقه رندان:@PeaceTheology
لینکها:- https://mattersindia.com/2026/07/delhi-archdiocese-honors-pioneer-of-interfaith-dialogue/
بنگویر، وزیر امنیت داخلی رژیم صهیونیستی: صمیمانهترین تبریکهای خود را به پدرو سانچز، نخستوزیر اسپانیا، به مناسبت تعهد راسخ او به پذیرش مهاجران و تقویت تنوع انسانی تقدیم میکنم.
من بهعنوان فردی که نگرانی عمیقی نسبت به حماس و ساکنان غزه دارد، از شما میخواهم سخنان خود را به عمل تبدیل کنید: درهای اسپانیا را باز کنید و به ساکنان غزه که خواهان مهاجرت هستند، پناهندگی بدهید. این فرصتی عالی برای مشارکت بیشتر در تقویت تنوع انسانی در اسپانیا است.
بیا در حلقه رندان:@PeaceTheology
من بهعنوان فردی که نگرانی عمیقی نسبت به حماس و ساکنان غزه دارد، از شما میخواهم سخنان خود را به عمل تبدیل کنید: درهای اسپانیا را باز کنید و به ساکنان غزه که خواهان مهاجرت هستند، پناهندگی بدهید. این فرصتی عالی برای مشارکت بیشتر در تقویت تنوع انسانی در اسپانیا است.
بیا در حلقه رندان:@PeaceTheology
#فراخوان_مقاله #کنفرانس #بین_المللی
عنوان: مناسبات و گفتوگوهای مسیحی ـ اسلامی در طول تاریخ؛ همکاری برای صلح و هماهنگی
مهلت ارسال: 1405/06/09(August 31, 2026)
تاریخ برگزاری:در منبع رسمی اعلام نشده است.
محورهای اصلی:تاریخ مناسبات مسیحیان و مسلمانان؛ گفتوگوی الهیاتی؛ همکاری بیندینی؛ صلحسازی؛ همزیستی و نقش روابط اسلامی ـ مسیحی در کاهش منازعات.
نوع مشارکت:مقاله کامل برای شماره ویژه مجله Religions. مهلت ارسال چکیده گذشته است، اما ارسال مقاله کامل تا پایان اوت امکانپذیر اعلام شده است.
محل برگزاری:مجله Religions، انتشارات MDPI.
هزینه:در صفحه بررسیشده، مبلغ قطعی هزینه پردازش مقاله اعلام نشده است؛ نویسندگان باید هزینه جاری مجله و شرایط معافیت را در سامانه رسمی بررسی کنند.
توضیح:این شماره ویژه مستقیماً با الهیات صلح و گفتوگوی اسلام و مسیحیت ارتباط دارد. پیش از ارسال، ضروری است نویسنده از انطباق مقاله با محور ویژه و وضعیت نمایهسازی و سیاستهای مالی مجله اطمینان حاصل کند.
لینک مستقیم فراخوان:Christian–Muslim Encounters and Dialogues over the Centuries
نشانی کامل:
https://call-for-papers.sas.upenn.edu/cfp/2025/12/17/christian–muslim-encounters-and-dialogues-over-the-centuries-the-christian–muslim
لینک ارسال مقاله یا چکیده:در صفحه فراخوان، ارسال از طریق سامانه مجله Religions پیشبینی شده است.
بیا در حلقه رندان:@PeaceTheology
لینکها:- https://call-for-papers.sas.upenn.edu/cfp/2025/12/17/christian–muslim-encounters-and-dialogues-over-the-centuries-the-christian–muslim
عنوان: مناسبات و گفتوگوهای مسیحی ـ اسلامی در طول تاریخ؛ همکاری برای صلح و هماهنگی
مهلت ارسال: 1405/06/09(August 31, 2026)
تاریخ برگزاری:در منبع رسمی اعلام نشده است.
محورهای اصلی:تاریخ مناسبات مسیحیان و مسلمانان؛ گفتوگوی الهیاتی؛ همکاری بیندینی؛ صلحسازی؛ همزیستی و نقش روابط اسلامی ـ مسیحی در کاهش منازعات.
نوع مشارکت:مقاله کامل برای شماره ویژه مجله Religions. مهلت ارسال چکیده گذشته است، اما ارسال مقاله کامل تا پایان اوت امکانپذیر اعلام شده است.
محل برگزاری:مجله Religions، انتشارات MDPI.
هزینه:در صفحه بررسیشده، مبلغ قطعی هزینه پردازش مقاله اعلام نشده است؛ نویسندگان باید هزینه جاری مجله و شرایط معافیت را در سامانه رسمی بررسی کنند.
توضیح:این شماره ویژه مستقیماً با الهیات صلح و گفتوگوی اسلام و مسیحیت ارتباط دارد. پیش از ارسال، ضروری است نویسنده از انطباق مقاله با محور ویژه و وضعیت نمایهسازی و سیاستهای مالی مجله اطمینان حاصل کند.
لینک مستقیم فراخوان:Christian–Muslim Encounters and Dialogues over the Centuries
نشانی کامل:
https://call-for-papers.sas.upenn.edu/cfp/2025/12/17/christian–muslim-encounters-and-dialogues-over-the-centuries-the-christian–muslim
لینک ارسال مقاله یا چکیده:در صفحه فراخوان، ارسال از طریق سامانه مجله Religions پیشبینی شده است.
بیا در حلقه رندان:@PeaceTheology
لینکها:- https://call-for-papers.sas.upenn.edu/cfp/2025/12/17/christian–muslim-encounters-and-dialogues-over-the-centuries-the-christian–muslim
کمدیترین پست امروز: وحیدآنلاین نوشته «ترجمه ماشینی». مخاطب فکر میکند ماشین بیطرف است و منصفانه و بدون سوگیری ترجمه میکند. اما غافل از اینکه ترجمه ماشینی خواسته وحیدآنلاین را به خورد مخاطب میدهد نه ترجمه متن را!
متن عربی و انگلیسی جلوی چشم است. کجایشان نوشته پهپادها از «در پی تجاوز جنایتکارانه ایران» هستند؟!!! حتی اگر مخاطب انگلیسی و عربی هم بلد نباشند لااقل باید بتوانند «Iran» یا «إیران» را در متن اصلی پیدا کنند.
متن عربی و انگلیسی جلوی چشم است. کجایشان نوشته پهپادها از «در پی تجاوز جنایتکارانه ایران» هستند؟!!! حتی اگر مخاطب انگلیسی و عربی هم بلد نباشند لااقل باید بتوانند «Iran» یا «إیران» را در متن اصلی پیدا کنند.
قطعا این خشونتها #خشونت_سکولار است. هیچ دین و آیینی این حجم از خشونت را تجویز نمیکند.
️آیا کار ایران تمام است؟ راهی برای خلاصی از ساختارهای قفل شده هست؟مجتبی لشکربلوکی مدتی برای طرح ایران ۲۰۳۵ (طرحی مردم نهاد و غیردولتی برای آینده ایران) روی موقعیت ایران در شاخصهای بینالمللی کار کردم. با همه محدودیتی که شاخصهای بین المللی دارند اما تصویری -هر چند نه جامع و نه دقیق و نه کاملا منصفانه- از وضعیت ایران ارایه میدهند. در این گزارشها ما بلا استثناء در شاخصهایی که ساختارهای حکمرانی را نشان می دهد پایین تر از متوسط جهانیم و در برخی شان نه تنها از میانگین جهانی پایین تریم که وضعیت مان در طول زمان بدتر هم شدهشاخص ادارک فساد، رتبه ۱۵۳شاخص حکمرانی خوب، رتبه ۱۲۵شاخص حقوق مالکیت، رتبه ۱۱۳شاخص آزادی اقتصادی، رتبه ۱۶۹خب آیا این بدان معناست که کار ما تمام شده؟ و توسعه در ایران به بن بست رسیده؟ به نظر من جواب نه است! چه چیزی من را امیدوار نگاه می دارد؟ در روزگاری که همه ما با دیدن کژنهادها (نهادهای کژکارکرد)، پوسیدگی نظام کشورداری و فرسودگی سازوکارهای حکمرانی، دچار نوعی «خستگی تاریخی» شدهایم، جرات میخواهد که میان «بنبست ساختاری» و «فقدان امکان» تفاوت گذاشت. ساختارها در بسیاری از حوزهها ناکارآمد، ناسازگار و قفلکنندهاند؛ اما این به معنای فقدان امکان توسعه نیست. این موضوع را بیشتر توضیح می دهم اول از منظر نظریات علمی و سپس تجربیات تاریخی. در بخش عمدهای از تاریخ علوم اجتماعی، تمرکز بر جبرگرایی ساختاری بود؛ به طوری که ساختارهای کلان (نظیر طبقه، قانون، فرهنگ و دولت) بازیگران اصلی تحلیل محسوب میشدند و نقش عاملیتِ فردی به حاشیه میرفت. این تسلط تا ظهور نظریهپردازانی چون آنتونی گیدنز (استاد دانشگاه کمبریج) و مارگارت آرچر (استاد دانشگاه وارویک) ادامه داشت. این دو متفکر، با وجود اختلاف نظرهای عمیق در یک نکته مشترک بودند: انسان ها عروسک نیستند که فقط تابع ساختار و شرایط باشند، بلکه انسان ها می توانند با تصمیمها و کنشهایشان، ساختارها را حفظ کنند یا تغییر دهند.
️چهار مثال تاریخی را با هم مرور کنیم!نمونه اول؛ بنگلادش؛ در دهه ۱۹۷۰، نظام بانکی رسمی این کشور، فقرا و زنان روستایی را اساساً به رسمیت نمیشناخت. در چنین وضعی، محمد یونس در سال ۱۹۷۶ با یک اقدام کوچک اما سرنوشتساز در روستای جبره، تنها ۲۷ دلار از پول شخصی خود را به ۴۲ زن فقیر قرض داد (تقریبا نفری نیم دلار)؛ اقدامی که بعدها به الگوی اعتبار خرد و سپس بانک گرامین با پوشش ۱۰ میلیون نفر و تسهیلات ۱.۴ میلیارد دلار شد. محمد یونس هم برنده جایزه نوبل اقتصاد انجامید.نمونه دوم: کنیا؛ در میانه دهه ۲۰۰۰، بخش بزرگی از جمعیت کنیا نمی توانستند حساب بانکی داشته نداشتند، هزینه انتقال پول بالا بود و حکومت ناتوان از حل مساله! در چنین فضایی، M-Pesa در سال ۲۰۰۷ راهاندازی شد، بدون آنکه منتظر اصلاح نظام بانکی توسط حکومت بماند، مبتنی بر فناوری امکان انتقال پول، پرداخت و پسانداز را برای میلیونها نفر فراهم کرد.خب ممکن است بگویید همه این ها نمونه های خارجی اند. صبر کنید. دو نمونه آخر در مورد ایران است:
نمونه سوم ایران؛ در سرزمینی خشک و کمآب، آن هم در دورههایی که دولت مرکزی نه توان فنی کافی داشت و نه حضور مؤثر محلی، این جوامع محلی بودند که با دانش بومی، همکاری جمعی و قواعد عرفی، نظامی پیچیده برای حفر قنات، نگهداری و توزیع آب پدید آوردند.
نمونه چهارم ایران؛ جنبش مدارس جدید مردمی در دوره قاجار یک مثال بسیار درخشان است بهویژه کوششهای حسن رشدیه و شبکهای از خیرین، انجمنها و خانوادهها که با وجود ضعف ساختارهای رسمی، برای تأسیس و توسعه مدارس نوین پیشقدم شدند. این جامعه بود که با هزینه خود، با ریسک خود و با امید خود، بنیان بخشی از آموزش جدید را گذاشت.
شاید ایران درگیر نوعی قفلشدگی نهادی (Institutional Lock-in) است؛ یعنی نهادها بهگونهای شکل گرفتهاند که هم مسیر توسعه را مسدود می کند و هم تغییر خودشان دشوار شده. اما ایران به بن بست نرسیده، در لحظات این چنینی، این انسانهای خلاقاند که امیدی در برابر ساختارهای چلاق هستند. جامعهای که هنوز میاندیشد، میآفریند، سازگار میشود و راه میگشاید، هرگز جامعهای تمامشده نیست. کنشگر خلاق نه مطیع و نه قربانی ساختارهای چلاق نیست، بلکه در شکافهای آن، در لحظات سست شدن آن، و در فرصتهای پنهان آن، امکان تازه خلق میکند.
️تجویز راهبردیالهیات صلح - علی احمدی️آیا کار ایران تمام است؟ راهی برای خلاصی از ساختارهای قفل شده هست؟ مجتبی لشکربلوکی مدتی برای طرح ایران ۲۰۳۵ (طرحی مردم نهاد و غیردولتی برای آینده ایران) روی موقعیت ایران در شاخصهای بینالمللی کار کردم. با همه محدودیتی که شاخصهای بین المللی دارند اما تصویری -هر چند نه جامع و نه دقیق و نه کاملا منصفانه- از وضعیت ایران ارایه میدهند. در این گزارشها ما بلا استثناء در شاخصهایی که ساختارهای حکمرانی را نشان می دهد پایین تر از متوسط جهانیم و در برخی شان نه تنها از میانگین جهانی پایین تریم که وضعیت مان در طول زمان بدتر هم شده شاخص ادارک فساد، رتبه ۱۵۳ شاخص حکمرانی خوب، رتبه ۱۲۵ شاخص حقوق مالکیت، رتبه ۱۱۳ شاخص آزادی اقتصادی، رتبه ۱۶۹ خب آیا این بدان معناست که کار ما تمام شده؟ و توسعه در ایران به بن بست رسیده؟ به نظر من جواب نه است! چه چیزی من را امیدوار نگاه می دارد؟ در روزگاری که همه ما با دیدن کژنهادها (نهادهای کژکارکرد)، پوسیدگی نظام کشورداری و فرسودگی سازوکارهای حکمرانی، دچار نوعی «خستگی تاریخی» شدهایم، جرات میخواهد که میان «بنبست ساختاری» و «فقدان امکان» تفاوت گذاشت. ساختارها در بسیاری از حوزهها ناکارآمد، ناسازگار و قفلکنندهاند؛ اما این به معنای فقدان امکان توسعه نیست. این موضوع را بیشتر توضیح می دهم اول از منظر نظریات علمی و سپس تجربیات تاریخی. در بخش عمدهای از تاریخ علوم اجتماعی، تمرکز بر جبرگرایی ساختاری بود؛ به طوری که ساختارهای کلان (نظیر طبقه، قانون، فرهنگ و دولت) بازیگران اصلی تحلیل محسوب میشدند و نقش عاملیتِ فردی به حاشیه میرفت. این تسلط تا ظهور نظریهپردازانی چون آنتونی گیدنز (استاد دانشگاه کمبریج) و مارگارت آرچر (استاد دانشگاه وارویک) ادامه داشت. این دو متفکر، با وجود اختلاف نظرهای عمیق در یک نکته مشترک بودند: انسان ها عروسک نیستند که فقط تابع ساختار و شرایط باشند، بلکه انسان ها می توانند با تصمیمها و کنشهایشان، ساختارها را حفظ کنند یا تغییر دهند. ️چهار مثال تاریخی را با هم مرور کنیم! نمونه اول؛ بنگلادش؛ در دهه ۱۹۷۰، نظام بانکی رسمی این کشور، فقرا و زنان روستایی را اساساً به رسمیت نمیشناخت. در چنین وضعی، محمد یونس در سال ۱۹۷۶ با یک اقدام کوچک اما سرنوشتساز در روستای جبره، تنها ۲۷ دلار از پول شخصی خود را به ۴۲ زن فقیر قرض داد (تقریبا نفری نیم دلار)؛ اقدامی که بعدها به الگوی اعتبار خرد و سپس بانک گرامین با پوشش ۱۰ میلیون نفر و تسهیلات ۱.۴ میلیارد دلار شد. محمد یونس هم برنده جایزه نوبل اقتصاد انجامید. نمونه دوم: کنیا؛ در میانه دهه ۲۰۰۰، بخش بزرگی از جمعیت کنیا نمی توانستند حساب بانکی داشته نداشتند، هزینه انتقال پول بالا بود و حکومت ناتوان از حل مساله! در چنین فضایی، M-Pesa در سال ۲۰۰۷ راهاندازی شد، بدون آنکه منتظر اصلاح نظام بانکی توسط حکومت بماند، مبتنی بر فناوری امکان انتقال پول، پرداخت و پسانداز را برای میلیونها نفر فراهم کرد. خب ممکن است بگویید همه این ها نمونه های خارجی اند. صبر کنید. دو نمونه آخر در مورد ایران است: نمونه سوم ایران؛ در سرزمینی خشک و کمآب، آن هم در دورههایی که دولت مرکزی نه توان فنی کافی داشت و نه حضور مؤثر محلی، این جوامع محلی بودند که با دانش بومی، همکاری جمعی و قواعد عرفی، نظامی پیچیده برای حفر قنات، نگهداری و توزیع آب پدید آوردند. نمونه چهارم ایران؛ جنبش مدارس جدید مردمی در دوره قاجار یک مثال بسیار درخشان است بهویژه کوششهای حسن رشدیه و شبکهای از خیرین، انجمنها و خانوادهها که با وجود ضعف ساختارهای رسمی، برای تأسیس و توسعه مدارس نوین پیشقدم شدند. این جامعه بود که با هزینه خود، با ریسک خود و با امید خود، بنیان بخشی از آموزش جدید را گذاشت. شاید ایران درگیر نوعی قفلشدگی نهادی (Institutional Lock-in) است؛ یعنی نهادها بهگونهای شکل گرفتهاند که هم مسیر توسعه را مسدود می کند و هم تغییر خودشان دشوار شده. اما ایران به بن بست نرسیده، در لحظات این چنینی، این انسانهای خلاقاند که امیدی در برابر ساختارهای چلاق هستند. جامعهای که هنوز میاندیشد، میآفریند، سازگار میشود و راه میگشاید، هرگز جامعهای تمامشده نیست. کنشگر خلاق نه مطیع و نه قربانی ساختارهای چلاق نیست، بلکه در شکافهای آن، در لحظات سست شدن آن، و در فرصتهای پنهان آن، امکان تازه خلق میکند. ️تجویز راهبردی
️آیا کار ایران تمام است؟ راهی برای خلاصی از ساختارهای قفل شده هست؟ مجتبی لشکربلوکی مدتی برای طرح ایران ۲۰۳۵ (طرحی مردم نهاد و غیردولتی برای آینده ایران) روی موقعیت ایران در شاخصهای بینالمللی کار کردم. با همه محدودیتی که شاخصهای بین المللی دارند اما تصویری -هر چند نه جامع و نه دقیق و نه کاملا منصفانه- از وضعیت ایران ارایه میدهند. در این گزارشها ما بلا استثناء در شاخصهایی که ساختارهای حکمرانی را نشان می دهد پایین تر از متوسط جهانیم و در برخی شان نه تنها از میانگین جهانی پایین تریم که وضعیت مان در طول زمان بدتر هم شده شاخص ادارک فساد، رتبه ۱۵۳ شاخص حکمرانی خوب، رتبه ۱۲۵ شاخص حقوق مالکیت، رتبه ۱۱۳ شاخص آزادی اقتصادی، رتبه ۱۶۹ خب آیا این بدان معناست که کار ما تمام شده؟ و توسعه در ایران به بن بست رسیده؟ به نظر من جواب نه است! چه چیزی من را امیدوار نگاه می دارد؟ در روزگاری که همه ما با دیدن کژنهادها (نهادهای کژکارکرد)، پوسیدگی نظام کشورداری و فرسودگی سازوکارهای حکمرانی، دچار نوعی «خستگی تاریخی» شدهایم، جرات میخواهد که میان «بنبست ساختاری» و «فقدان امکان» تفاوت گذاشت. ساختارها در بسیاری از حوزهها ناکارآمد، ناسازگار و قفلکنندهاند؛ اما این به معنای فقدان امکان توسعه نیست. این موضوع را بیشتر توضیح می دهم اول از منظر نظریات علمی و سپس تجربیات تاریخی. در بخش عمدهای از تاریخ علوم اجتماعی، تمرکز بر جبرگرایی ساختاری بود؛ به طوری که ساختارهای کلان (نظیر طبقه، قانون، فرهنگ و دولت) بازیگران اصلی تحلیل محسوب میشدند و نقش عاملیتِ فردی به حاشیه میرفت. این تسلط تا ظهور نظریهپردازانی چون آنتونی گیدنز (استاد دانشگاه کمبریج) و مارگارت آرچر (استاد دانشگاه وارویک) ادامه داشت. این دو متفکر، با وجود اختلاف نظرهای عمیق در یک نکته مشترک بودند: انسان ها عروسک نیستند که فقط تابع ساختار و شرایط باشند، بلکه انسان ها می توانند با تصمیمها و کنشهایشان، ساختارها را حفظ کنند یا تغییر دهند. ️چهار مثال تاریخی را با هم مرور کنیم! نمونه اول؛ بنگلادش؛ در دهه ۱۹۷۰، نظام بانکی رسمی این کشور، فقرا و زنان روستایی را اساساً به رسمیت نمیشناخت. در چنین وضعی، محمد یونس در سال ۱۹۷۶ با یک اقدام کوچک اما سرنوشتساز در روستای جبره، تنها ۲۷ دلار از پول شخصی خود را به ۴۲ زن فقیر قرض داد (تقریبا نفری نیم دلار)؛ اقدامی که بعدها به الگوی اعتبار خرد و سپس بانک گرامین با پوشش ۱۰ میلیون نفر و تسهیلات ۱.۴ میلیارد دلار شد. محمد یونس هم برنده جایزه نوبل اقتصاد انجامید. نمونه دوم: کنیا؛ در میانه دهه ۲۰۰۰، بخش بزرگی از جمعیت کنیا نمی توانستند حساب بانکی داشته نداشتند، هزینه انتقال پول بالا بود و حکومت ناتوان از حل مساله! در چنین فضایی، M-Pesa در سال ۲۰۰۷ راهاندازی شد، بدون آنکه منتظر اصلاح نظام بانکی توسط حکومت بماند، مبتنی بر فناوری امکان انتقال پول، پرداخت و پسانداز را برای میلیونها نفر فراهم کرد. خب ممکن است بگویید همه این ها نمونه های خارجی اند. صبر کنید. دو نمونه آخر در مورد ایران است: نمونه سوم ایران؛ در سرزمینی خشک و کمآب، آن هم در دورههایی که دولت مرکزی نه توان فنی کافی داشت و نه حضور مؤثر محلی، این جوامع محلی بودند که با دانش بومی، همکاری جمعی و قواعد عرفی، نظامی پیچیده برای حفر قنات، نگهداری و توزیع آب پدید آوردند. نمونه چهارم ایران؛ جنبش مدارس جدید مردمی در دوره قاجار یک مثال بسیار درخشان است بهویژه کوششهای حسن رشدیه و شبکهای از خیرین، انجمنها و خانوادهها که با وجود ضعف ساختارهای رسمی، برای تأسیس و توسعه مدارس نوین پیشقدم شدند. این جامعه بود که با هزینه خود، با ریسک خود و با امید خود، بنیان بخشی از آموزش جدید را گذاشت. شاید ایران درگیر نوعی قفلشدگی نهادی (Institutional Lock-in) است؛ یعنی نهادها بهگونهای شکل گرفتهاند که هم مسیر توسعه را مسدود می کند و هم تغییر خودشان دشوار شده. اما ایران به بن بست نرسیده، در لحظات این چنینی، این انسانهای خلاقاند که امیدی در برابر ساختارهای چلاق هستند. جامعهای که هنوز میاندیشد، میآفریند، سازگار میشود و راه میگشاید، هرگز جامعهای تمامشده نیست. کنشگر خلاق نه مطیع و نه قربانی ساختارهای چلاق نیست، بلکه در شکافهای آن، در لحظات سست شدن آن، و در فرصتهای پنهان آن، امکان تازه خلق میکند. ️تجویز راهبردیباید برای اصلاحات ساختاری تلاش کرد اما از خلاقیت های انسانی، ابتکارات میدانی و نتوکراسی (شکل گیری شبکه هایی موقت و موضوع محور از خبرگان و نخبگان غیردولتی برای حل یک مساله عمومی در تعامل با حکومت) نباید غافل بود.ایران، اگر هنوز انسانهای خلاق، مسئول و امیدوار دارد، هنوز امکان توسعه دارد. با وجود ساختارهای چلاق به خاطر کنشگران خلاق به آینده ایران امیدوارم.
@Dr_lashkarbolouki
@Dr_lashkarbolouki
این مناظره دیدنی است.
یک اروپایی که مسلمان شده با یک ایرانی که میگوید از اسلام خارج شده با هم سر خشونت دینی در قرآن بحث میکنند.
یک اروپایی که مسلمان شده با یک ایرانی که میگوید از اسلام خارج شده با هم سر خشونت دینی در قرآن بحث میکنند.