بنزین، تورم و ناترازی؛ ایران چه راهی پیشرو دارد؟ آیا واقعا بنزین در ایران ارزان است یا هزینهاش را جای دیگری میپردازیم؟مسئله ناترازی بنزین از داغترین چالشهای امروز ایران است. اما چرا با وجود سالها بحث کارشناسی، دولتها تصمیمی برای حل آن نگرفتهاند؟در این پنل تحلیلی که در ادامه اکران مستند «لبه خاموشی» برگزار شد، به بررسی ریشه ناترازی، چالشهای تصمیمگیری دولت و نقد راهحلهای پیشنهادی موجود پرداختهایم.
مهمانان گفتگو: علی سرزعیم، پویا ناظران و محسن یزدانپناه
00:00 مقدمه02:57 سرزعیم: چرا بحران انرژی سالها حل نشد؟05:12 چرا تصمیمگیری درباره بنزین سخت شده؟09:09 نقش مجلس در بنبست سیاستگذاری13:22 قیود سیاسی چگونه انتخاب را محدود میکند؟16:09 جنگ و محدودیت اصلاحات بزرگ19:08 ناظران: آیا ایران اصلا کمبود بنزین دارد؟23:11 هزینههای پنهان کمبود بنزین24:49 خودروی پرمصرف و قیمت بنزین27:04 واردات بنزین؛ چاپ پول و تورم30:50 ناترازی گاز و برق؛ زمستان سخت!33:49 واردات چقدر آب میخورد؟35:49 هزینه واقعی بنزین ارزان38:13 یزدانپناه؛ بازار، نهاد و قدرت توسعه43:07 اصلاحات مارجینال و پاداش صرفهجویی44:35 پول نفت؛ توزیع مستقیم یا توسعه زیرساخت؟47:55 نقد ملی کردن انرژی و بنزین شهروندی49:22 تجربه اصلاح قیمت برق52:50 راه حل؛ اصلاح مارجینال56:42 سرزعیم: دولت ضعیف و چالش اصلاح بزرگ59:49 نظام تصمیمگیری و بنبست اصلاحات1:02:26 چگونه صنعت برق بحرانزده شد؟1:05:04 چگونه مزیت اقتصاد دیجیتال خراب شد؟1:06:13بهترین راه حل در وضعیت امروز چیست؟1:08:41 ناظران: هدف فوری، صفر کردن واردات1:12:16 سه مدل قیمتگذاری بنزین1:16:18 قیمت بنزین را چه کسی تعیین کند؟1:18:22 درآمد بنزین؛ مردم یا دولت؟1:22:53 سهمیهبندی و انگیزه صرفهجویی1:24:32 آیا مردم تریدر بنزین میشوند؟1:26:29 شوکدرمانی یا اصلاح تدریجی؟1:29:26 نقد مفهوم قیمت حاشیهای1:32:44 آیا بازار بنزین قابل دستکاری است؟1:35:50 بازار انرژی و حقوق مالکیت1:38:46 دولت یا بازار؛ تعیین قیمت بنزین1:40:50 توسعه، حکمرانی و نقش مردم1:42:37 آلودگی و سرطان؛ هزینه پنهان بنزین1:44:00 اقتصاد سیاسی اصلاح قیمت بنزین@choraz
۳بازارسال شده از خاندان حمزه پور
رقابت حساس و هیجانی بین دعاهای والدین و بچهها !مجازی یا حضوری؟کدام گروه برنده خواهد شد؟با تقوای بیشتر شما پیروز این ماراتن باشید
۷۵۳۱به یقین این تکه از تلاوت مرحوم مصطفی اسماعیل را که با شما به اشتراک گذاشتم (لینک بالا) از شاهکارهای اوست و جان آدمی با یک بار شنیدن آن سیر نمی شود. گوارای وجودتان باشد تا روز جمعه یک تلاوت بسیار بسیار زیبا (به امید خدا) تقدیم کنم.
۹بازارسال شده از دوستداران قرآن
آل عمران 200-185 مصطفی.mp3
۴۴:۰۱-۴۰.۳ مگابایت
۴بازارسال شده از دوستداران قرآن
فجر بلد حاقه نازعات مصطفی.mp3
۵۸:۱۵-۱۳.۳۴ مگابایت
۵سلام علیکم️
به سنت سابق هر جمعه تلاوتی تقدیم می شود اما این بار دو تلاوت !
جالب است بدانید که مصطفی اسماعیل در مجالس قرآنی خود معمولا دو تلاوت اجرا می کرده تلاوت اول را اصطلاحا می گویند ربع اول این تلاوت که بیش از یک ساعت بوده آیاتی از یک سوره تلاوت می کرده سپس تقریبا یک ربع استراحت می کرده و تلاوت دوم را که ربع دوم می گویند اجرا می کرده این تلاوت معمولا از یک سوره و به دنبال آن قصار السور را تلاوت می کرده است این هم بیش از یکساعت طول می کشیده است
اصولا مصطفی اسماعیل اکثر تلاوتهایش بیش از یک ساعت بوده است
این تلاوت سوره های فجر و بلد و حاقه و نازعات که تقدیم شد در واقع ربع دوم یک جلسه است در سال ۱۹۵۸
اما در ربع اول تلاوت آن روز تلاوت بی نظیر و استثنایی دیگریاز سوره آل عمران اجرا کرده که واقعا شنیدنی است
نمی دانم ظاهرا در آن روز مصطفی اسماعیل در یک عالم دیگر بوده
جالب است اگر آن تلاوت را گوش بدهید متوجه خواهید شد که این دو تلاوت از لحاظ لحن و صوت چقدر به هم نزدیک هستند و تقریبا مشابه هیچ تلاوت دیگری از اونیستند
تقدیم به شما عاشقان قرآن
این دو تلاوت را بشنوید و مدتها باآن زندگی کنید
️به سنت سابق هر جمعه تلاوتی تقدیم می شود اما این بار دو تلاوت !جالب است بدانید که مصطفی اسماعیل در مجالس قرآنی خود معمولا دو تلاوت اجرا می کرده تلاوت اول را اصطلاحا می گویند ربع اول این تلاوت که بیش از یک ساعت بوده آیاتی از یک سوره تلاوت می کرده سپس تقریبا یک ربع استراحت می کرده و تلاوت دوم را که ربع دوم می گویند اجرا می کرده این تلاوت معمولا از یک سوره و به دنبال آن قصار السور را تلاوت می کرده است این هم بیش از یکساعت طول می کشیده استاصولا مصطفی اسماعیل اکثر تلاوتهایش بیش از یک ساعت بوده است این تلاوت سوره های فجر و بلد و حاقه و نازعات که تقدیم شد در واقع ربع دوم یک جلسه است در سال ۱۹۵۸اما در ربع اول تلاوت آن روز تلاوت بی نظیر و استثنایی دیگریاز سوره آل عمران اجرا کرده که واقعا شنیدنی است
نمی دانم ظاهرا در آن روز مصطفی اسماعیل در یک عالم دیگر بوده
جالب است اگر آن تلاوت را گوش بدهید متوجه خواهید شد که این دو تلاوت از لحاظ لحن و صوت چقدر به هم نزدیک هستند و تقریبا مشابه هیچ تلاوت دیگری از اونیستند
تقدیم به شما عاشقان قرآن
این دو تلاوت را بشنوید و مدتها باآن زندگی کنید
۱۴پساز یکعمر دوری دیدمت با دیگری ای دوست!مرا نشناختی؟ باشد! تو را نشناختم من هم..
#فاضل_نظری | @fazelnazarigram
چه شوری بهتر از برخورد برق چشم ها با همنگاهش را تماشا کن، اگر فهمید حاشا کن
#فاضل_نظری | @fazelnazarigram
ما سبکباران خاک بینیازی را چه غم؟!سرگران گشتند با ما پادشاهیها اگر..
#فاضل_نظری | @fazelnazarigram
من که جز همنفسی با تو ندارم هوسیبا وجود تو چرا دل بسپارم به کسی؟
#فاضل_نظری | @fazelnazarigram
من نمیمانم میان برزخ وصل و فراقباید امشب یا ببوسی یا فراموشم کنی..
#فاضل_نظری | @fazelnazarigram
جرعه ای عشق از دست و زبان ساقی عاشقان فاضل نظری عزیز
#فاضل_نظری | @fazelnazarigram
چه شوری بهتر از برخورد برق چشم ها با همنگاهش را تماشا کن، اگر فهمید حاشا کن
#فاضل_نظری | @fazelnazarigram
ما سبکباران خاک بینیازی را چه غم؟!سرگران گشتند با ما پادشاهیها اگر..
#فاضل_نظری | @fazelnazarigram
من که جز همنفسی با تو ندارم هوسیبا وجود تو چرا دل بسپارم به کسی؟
#فاضل_نظری | @fazelnazarigram
من نمیمانم میان برزخ وصل و فراقباید امشب یا ببوسی یا فراموشم کنی..
#فاضل_نظری | @fazelnazarigram
جرعه ای عشق از دست و زبان ساقی عاشقان فاضل نظری عزیز
۱۱زیستن در لیگ مدیران به بهانه تغییر رئیس صندوق توسعه ملی
این خبر غیرمنتظره نبود که آقای غضنفری از صندوق توسعه برود. روشن بود که تفکرات آقای غضنفری از چارچوب رسمی بیرون زده است و این در سخنرانیهایش هر از چند گاهی بیرون می زد و نشان می داد که ایشان هم روشن شده اند (بسان روشنگری اروپا!). آنچه غیرمنتظره بود و شاید هم نبود روی کار آمدن آقای غریب پور است. من ایشان را هیچ وقت ندیدم ولی نکته جالبی که در مورد ایشان توجه مرا جلب کرده است پستهای ممتازی است که در ده سال گذشته علی رغم تغییر دولتها به دست آورده است. اشتباه نشود برای شخص من که پست و مقام مهوع است، این انتصابات موجب حسادت یا غبطه نیست، بلکه دریچه ای است برای شناخت نظام سیاسی و حکمرانی کشور. در سالهای اخیر تا جایی که یادم می آید پتروشیمی شازند، شرکت سرمایه گذاری گروه توسعه ملی، ایمیدرو، گروه خوارزمی، صندوق بازنشستگی بانکها و جاهایی از این دست بودند. من قضاوت مثبت یا منفی در مورد ایشان ندارم ولی جایی ندیدم یک کارنامه جدی و یک ارزیابی بدردبخور از ایشان وجود داشته باشد که هر جا رفت چه کرد و چه اثری برجا گذاشت. با اینحال چرا پیوسته به مشاغل مهم انتصاب می یابد؟ یک پاسخ پیشینه قومی «لر» بودن است که موجب شده تا شبکه مدیران «لر» حامی او در یافتن سمتهای مختلف باشد. به نظر شما آیا لازم نیست که در مورد هر مدیر یک کارنامه جدی و یک ارزیابی مهم وجود داشته باشد؟ آیا در نهادهای نظارتی چنین چیزی وجود دارد یا صرفا به خط قرمزها توجه می شود؟ (همان دعوای قدیمی تعهد و تخصص)
دوستی که تا پیش از این کارشناس بود به من گفت به من یک سمت مدیریتی پیشنهاد شده آیا بپذیرم؟ احساس می کردم که شوقی برای مدیر شدن دارد. خیلی راحت گفتم من توصیه نمی کنم! تعجب کرد و گفت چرا؟ گفتم اول آنکه تفاوت حقوق مدیر با کارشناس خیلی کم شده و مدیر شدن نمی ارزد. دوم اینکه بن بست اقتصادی موجب شده تا دستگاه های نظارتی و قضائی فشار بیشتری بر مدیران وارد می کنند و درست یا نادرست آنها را مقصر وضع موجود اعلام می کنند و به سادگی گرفتار پرونده هایی خواهی شد که رهایی از آنها دردسر است. سوم این که مدیر شدن سخت نیست ولی مدیر ماندن بسیار سخت است. آدمی تا در لیگ کارشناسان حضور دارد می تواند با تقویت تخصص خود موجب شود تا همیشه مشتری داشته باشد ولی وقتی وارد لیگ مدیران شوی، رقابت بسیار سخت و بی رحم است و موفقیت در این رقابت قواعد منصفانه و غیرمنصفانه زیادی دارد که شاید حاضر به پذیرش آنها نباشی. مثلا خیلیها تلاش می کنند با سعایت از یک مدیر، عملکرد وی را بدجلوه دهند تا جا برای خود آنها باز شود و اینکار را با ظرافتهایی انجام می دهند. شاید یک آدم سالم به لحاظ روان حاضر به چنین کاری نباشد. یا باید در حلقه دوستان کسی قرار داشت که وقتی او به منصبی می رسد فارغ از عملکرد خوب یا بد مدیران سابق، تو را به جای آنها بنشانند. تجربه من می گوید زیستن در لیگ مدیران جالب نیست خصوصا در شرایطی که چندان کاری نمی توان کرد. من بازگشت به لیگ کارشناسان را ترجیح دادم و خیلی خوشحالم. مطمئن هستی می خواهی وارد این لیگ شوی؟
کانال دوستدار سقراط (یادداشتهای علی سرزعیم) در بله @philosocrate
به بهانه تغییر رئیس صندوق توسعه ملیاین خبر غیرمنتظره نبود که آقای غضنفری از صندوق توسعه برود. روشن بود که تفکرات آقای غضنفری از چارچوب رسمی بیرون زده است و این در سخنرانیهایش هر از چند گاهی بیرون می زد و نشان می داد که ایشان هم روشن شده اند (بسان روشنگری اروپا!). آنچه غیرمنتظره بود و شاید هم نبود روی کار آمدن آقای غریب پور است. من ایشان را هیچ وقت ندیدم ولی نکته جالبی که در مورد ایشان توجه مرا جلب کرده است پستهای ممتازی است که در ده سال گذشته علی رغم تغییر دولتها به دست آورده است. اشتباه نشود برای شخص من که پست و مقام مهوع است، این انتصابات موجب حسادت یا غبطه نیست، بلکه دریچه ای است برای شناخت نظام سیاسی و حکمرانی کشور. در سالهای اخیر تا جایی که یادم می آید پتروشیمی شازند، شرکت سرمایه گذاری گروه توسعه ملی، ایمیدرو، گروه خوارزمی، صندوق بازنشستگی بانکها و جاهایی از این دست بودند. من قضاوت مثبت یا منفی در مورد ایشان ندارم ولی جایی ندیدم یک کارنامه جدی و یک ارزیابی بدردبخور از ایشان وجود داشته باشد که هر جا رفت چه کرد و چه اثری برجا گذاشت. با اینحال چرا پیوسته به مشاغل مهم انتصاب می یابد؟ یک پاسخ پیشینه قومی «لر» بودن است که موجب شده تا شبکه مدیران «لر» حامی او در یافتن سمتهای مختلف باشد. به نظر شما آیا لازم نیست که در مورد هر مدیر یک کارنامه جدی و یک ارزیابی مهم وجود داشته باشد؟ آیا در نهادهای نظارتی چنین چیزی وجود دارد یا صرفا به خط قرمزها توجه می شود؟ (همان دعوای قدیمی تعهد و تخصص)دوستی که تا پیش از این کارشناس بود به من گفت به من یک سمت مدیریتی پیشنهاد شده آیا بپذیرم؟ احساس می کردم که شوقی برای مدیر شدن دارد. خیلی راحت گفتم من توصیه نمی کنم! تعجب کرد و گفت چرا؟ گفتم اول آنکه تفاوت حقوق مدیر با کارشناس خیلی کم شده و مدیر شدن نمی ارزد. دوم اینکه بن بست اقتصادی موجب شده تا دستگاه های نظارتی و قضائی فشار بیشتری بر مدیران وارد می کنند و درست یا نادرست آنها را مقصر وضع موجود اعلام می کنند و به سادگی گرفتار پرونده هایی خواهی شد که رهایی از آنها دردسر است. سوم این که مدیر شدن سخت نیست ولی مدیر ماندن بسیار سخت است. آدمی تا در لیگ کارشناسان حضور دارد می تواند با تقویت تخصص خود موجب شود تا همیشه مشتری داشته باشد ولی وقتی وارد لیگ مدیران شوی، رقابت بسیار سخت و بی رحم است و موفقیت در این رقابت قواعد منصفانه و غیرمنصفانه زیادی دارد که شاید حاضر به پذیرش آنها نباشی. مثلا خیلیها تلاش می کنند با سعایت از یک مدیر، عملکرد وی را بدجلوه دهند تا جا برای خود آنها باز شود و اینکار را با ظرافتهایی انجام می دهند. شاید یک آدم سالم به لحاظ روان حاضر به چنین کاری نباشد. یا باید در حلقه دوستان کسی قرار داشت که وقتی او به منصبی می رسد فارغ از عملکرد خوب یا بد مدیران سابق، تو را به جای آنها بنشانند. تجربه من می گوید زیستن در لیگ مدیران جالب نیست خصوصا در شرایطی که چندان کاری نمی توان کرد. من بازگشت به لیگ کارشناسان را ترجیح دادم و خیلی خوشحالم. مطمئن هستی می خواهی وارد این لیگ شوی؟کانال دوستدار سقراط (یادداشتهای علی سرزعیم) در بله @philosocrate
۱۵۱۰