بازارسال شده از
نامه سرگشوده استاد فلسفه به فیفا/ درخواست برای شفافیت، برابری و عدالت در داوری جام جهانی فوتبال
آنچه موجب شد این نامه را بنویسم، نه علاقهی شخصی به فوتبال، بلکه گزارشها و مشاهداتی است که نشان میدهد تیم ملی فوتبال ایران در جریان جام جهانی ۲۰۲۶ با شرایطی روبهرو بوده که دستکم از دید بسیاری از ناظران، نسبت به دیگر تیمها برابر و منصفانه نبوده است.
asriran.com/004vNk
@MyAsriran
آنچه موجب شد این نامه را بنویسم، نه علاقهی شخصی به فوتبال، بلکه گزارشها و مشاهداتی است که نشان میدهد تیم ملی فوتبال ایران در جریان جام جهانی ۲۰۲۶ با شرایطی روبهرو بوده که دستکم از دید بسیاری از ناظران، نسبت به دیگر تیمها برابر و منصفانه نبوده است.asriran.com/004vNk
@MyAsriran
سرودِ چهاردهم تیر ماه برای نهم خرداد ماهموسی اکرمی۱در من،همچنان کسی هستکه با آتش آن سپیدهدمان میرقصد،کسی که سرخوشانهبر این قله شده استبا سرودی تازه بر لبتا همچون هر سپیدهدم،آفرینش را برای نخستین بار تماشا کند.او جهان را مینگردچون چشمی که نخستین بار رنگ میبیند،بی خاطرهای در پشت پلکهاو بی سایهای از دیروز در جان.گویی هستی،همین اکنوناز لبان خاموشِ ازلی به واژه درآمده است۲من از آتش عبورم،نه از خاکسترِ ماندن.آتش را در دل پاس داشتمو بر هر برگی به مهر گذشتم،و با پای زخمیشعلۀ خجسته را بدین آتشگاه آوردم.هر زخم،ریشهام شدو هر رؤیا،میوهای که هنوز از شاخه نچیدهام.در بادها گم نشدم،که راه خود را در تاریکی نوشتم.اکنون ایستادهامنه بر خاکبل بر تپشِ همۀ سوختنهایم؛و هنوزآوازی خاموشدر سینهام میتپد،که تنها آتش میتواند آن را بخواند..۳هفتاد و دو قلهفتح شدهاند،نه برای نصب پرچمییا ثبت کردن نامی یا شمارهای،بل برای سلوک پرماجرای جانو صیقل دادنِ لوحی که به امانت داشتم- در تلاقیِ آینه و آتش -تا خود آینهای شوددر آینهداری آتشی که هماره در دل است.نه بر بلندی قلهها،که در ژرفنای هر گام،رازهائی نگاشتمکه تنها خاموشیِ قله درمییابد.و اکنون هر سنگ،پارهای از من است،و هر سکوت،ادامۀ ندائی که از دوردست آمده است.۴من زمین را در هر لحظه بس بسیار زیستهام،ولی در هفتاد و دومین سپیدهدم،چشمانم هنوزنخستین تمنای آن سپیدهدمان تاریک رادر خود دارند؛نه در پیِ پاداشاند،نه پناهی میجویند؛آنها زیستهاند برای عشق بیعلت هستی،با دستانی پر از نور،در شبهائی که بیدفاع بودند.و اکنون، در این روشنیِ تازه،میدانند که هر شب تاریک،پلی استبه سوی سپیدهدمی دیگر.۵گاهی جهانی که محبوب بود،چون سیبی تلخبر کامِ تشنه مینشست؛ولی لبخند،هنوز از طعمِ امیدلبریز بودچرا که ناامیدی،آموزگاری خاموش بودکه بینقاب میآمد،و در هیأتِ شکستی سرد،آیۀ مهر میآموخت؛و چه بسیار زخمهائیکه بیصدا دهان میگشودندتا حقیقتی ابدی را نجوا کنند؛و چه بسیار شبهائیکه با دستان تهی،چراغِ صبح را افروختند.۶سفرِ من،از پرسش در ملتقای شب و روز آغاز شدتا جان و تن را توشۀ سفری کنم که هر نقطهاش منزلی بود و مقصدی.در پیچوخم راه هزار خان دیوها در کمین بودندو من در گرما و سرمای استخوانسوز گردنهها،سایهای از یقین نمییافتمولی نوازش نسیمی تازه در هُرم آفتاب یا تابش نوری شگفت در زمهریر طاقتسوزطعم معنائی مستیبخش بر ذائقۀ جان شیفته بود.۷در سرم، زمزمهای بودکه دانایی را آهسته میسرود،و در دلم، نغمهایکه زیبایی را بیهراس میطلبید.و جانم در التهابی خاموش میتپید،که نه درد بود، نه فریادبل آتشی از جنس هستی.راستی را بیکرانه یافتم،چون نوری که مرزی نمیشناسد.و دروغ،سایهای بودکه حتی توان خاموش کردن شمعی را نداشت.۸بر بامی از جهان ایستادهام،نه چون فاتح،بل چون ناظرِی خاموشِ در حیرت؛نه به تمنای جایگاهی برتر،بل به شوق جائی که جهان رابینقابتر میتوان دید.چشم به افقهای ناشناخته دوختهامو میدانم این بلندی تنها زمانی بلند استکه دل به پایین بنگرد.۹چه بگویم از سرمستی رازناک شفقت و مهرکه نه در شعربلکه در زرفای جان جاری است بی هیچ هیاهوئیچون بوی نانی تازه در سپیدهدمان ازلو نخستین لبخندی که جان را تسخیر میکندو یادش بر این بلندای هفتاد و دومهوش از سر عقل میرباید.۱۰ایستاده بر پلی از رنگینکمان سحرآمیزکه به دشت فردای بوتههای رقصنده میرود،به افق دودآلود و زخمی مینگرمو به آینده ایمان دارم،نه چون وعدهای شیرین،یا آذرخشی که در ابر سترون نوید باران میدهد،بل چون بذریکاشته در نسیمیکه بر دلهای افسونزدهای میگذرد که در خواب گلهای ساختگیآمادۀ ترک خوردناندتا نقب زنندبرای عبور نور۱۱در قلهپیماییهای دیرینمبا سایهای همنفسم که برفراز شانهام میلغزدو هماره از آن لحظه در آن سپیددمان همراهم بوده استچون همزادی هماره پنهاندر آینۀ چشم زندگی، تا هر زمان که بخواهد مرا به بدان بزنگاهی برد که نمیدانم پرتگاه است یا سکوی پرواز.با او خواهم رفتاگرچه دستانمهنوز از ناتمامها لبریز است،و شاید تنها شکوهام از غافلگیری خواهد بودو از ندانستن مقصد نه از رفتن.۱۲و اینک،در این سپیدهدمان روزی به نام «جهان» به یاد سپیدهدمان آن آذرروز،تنها چیزی که از جهان میخواهم،نه بقا و نه افتخاربل سطری است که باد از زبانهای خوشبوبه هر سو بَرَد:"او که ستایندۀ مهر و دوستدارا دانایی بوددوست داشت هستی را چنان که از آن هیچ نرنجیدو دریافت نیستی را چنان که هیچ از آن نهراسید".سپیدهدمان شنبه چهاردهم تیر ماه 1404 خورشیدی
۲اهمیت رسانهها در دوران پساجنگ؛ چرا بدون رسانههای نیرومند بازسازی ممکن نیست؟
" />موسی اکرمی/ استاد فلسفه
هنگامی که آتش جنگ خاموش میشود، نخستین ویرانهای که باید بازسازی شود، اعتماد عمومی است. جنگ، جامعه را چندپاره میکند؛ گروهی جان باختهاند، گروهی آواره شدهاند، گروهی از سود جنگ ثروتمند شده و گروهی به فقر مطلق رسیدهاند و گروهی احساس میکنند که به اهدافی دست نیافتهاند. بدون رسانههای مستقل و کارآمد، زخمهای روانی گوناگون بخش بزرگی از مردم هرگز التیام نمییابند.
رسانهها در پساجنگ سه نقش حیاتی ایفا میکنند:الف) شفافسازی دربارۀ حقیقت جنگ تا آشکار شود که بهراستی چرا جنگ روی داد؟ چه کسانی یا چه نهادهایی در بیرون و درون کشور چه تصمیمهای مهمی گرفتند، چه کسانی سود بردند، چه کسانی زیان دیدند و چه کسانی مجازات شدند یا باید مجازات شوند؟ب) نظارت بر فرایند بازسازی: تعیین اولویتهای تخصیص منابع مالی و اعتباری، تعیین شایستۀ اولویتهای بازسازی و جلوگیری از فساد در قراردادهای عظیم عمرانی و توزیع کمکهای بینالمللی.پ) ایجاد فضای گفتوگوی شایستۀ ملی میان قربانیان، بازماندگان، نظامیان و مسئولان سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی.
کشورهایی که پس از جنگ، رسانههای خود را آزاد و رقابتی کردهاند (مانند آلمان پس از ۱۹۴۵ یا آفریقای جنوبی پس از آپارتاید)، بسیار زودتر از کشورهایی که رسانه را در انحصار دولتی نگه داشتهاند، به ثبات رسیدند.
صلحی که پس از مذاکرات ایران و آمریکا حاصل میشود، اگر فقط به آتشبس و بازسازی فیزیکی محدود باشد، دوام نخواهد آورد. صلح راستین، در ذهن و باور مردم ساخته میشود، در فضایی که هر کسی میتواند سخن خود را بر زبان راند، به نقد کارکردها و ساختارها بپردازد، پیشنهادهای خود را آزادانه و بهآسانی و با روشهای مناسب عرضه کند و بدون ترس از برچسب «جاسوس» یا «فتنهگر» اشتباه قدرت را به رخ بکشد. رسانههای مستقل، رادیوهای محلی، روزنامههای خصوصی و تلویزیونهای اینترنتی، ابزارهای گفتوگوی ملی هستند.
دولت اگر چنین فضایی را با قوانین شفاف و عادلانه مدیریت کند، نهفقط نفوذ دشمن را کاهش میدهد، بلکه ملتی میسازد که به جای فرار از اخبار، برای حل مشکلات پای رسانهها مینشیند. صاحبان رسانه نیز اگر اخلاق ملی و اخلاق حرفهای را سرلوحۀ کار رسانهای قرار دهند، «آزادی» را چونان ابزاری برای خودنمایی سیاسی به کار نمیبرند، بلکه آن را به «مسئولیتی» برای التیام زخمهای ملی تبدیل میکنند.
این مقاله با عنوان «رسانهها در ایران پساجنگ؛ از انحصار تا تکثر خردمندانه» در شماره ۱۹۳ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. میتوانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سیمای شرق سفارش دهید. @cm_magazine
" />موسی اکرمی/ استاد فلسفههنگامی که آتش جنگ خاموش میشود، نخستین ویرانهای که باید بازسازی شود، اعتماد عمومی است. جنگ، جامعه را چندپاره میکند؛ گروهی جان باختهاند، گروهی آواره شدهاند، گروهی از سود جنگ ثروتمند شده و گروهی به فقر مطلق رسیدهاند و گروهی احساس میکنند که به اهدافی دست نیافتهاند. بدون رسانههای مستقل و کارآمد، زخمهای روانی گوناگون بخش بزرگی از مردم هرگز التیام نمییابند. رسانهها در پساجنگ سه نقش حیاتی ایفا میکنند:الف) شفافسازی دربارۀ حقیقت جنگ تا آشکار شود که بهراستی چرا جنگ روی داد؟ چه کسانی یا چه نهادهایی در بیرون و درون کشور چه تصمیمهای مهمی گرفتند، چه کسانی سود بردند، چه کسانی زیان دیدند و چه کسانی مجازات شدند یا باید مجازات شوند؟ب) نظارت بر فرایند بازسازی: تعیین اولویتهای تخصیص منابع مالی و اعتباری، تعیین شایستۀ اولویتهای بازسازی و جلوگیری از فساد در قراردادهای عظیم عمرانی و توزیع کمکهای بینالمللی.پ) ایجاد فضای گفتوگوی شایستۀ ملی میان قربانیان، بازماندگان، نظامیان و مسئولان سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی.کشورهایی که پس از جنگ، رسانههای خود را آزاد و رقابتی کردهاند (مانند آلمان پس از ۱۹۴۵ یا آفریقای جنوبی پس از آپارتاید)، بسیار زودتر از کشورهایی که رسانه را در انحصار دولتی نگه داشتهاند، به ثبات رسیدند.صلحی که پس از مذاکرات ایران و آمریکا حاصل میشود، اگر فقط به آتشبس و بازسازی فیزیکی محدود باشد، دوام نخواهد آورد. صلح راستین، در ذهن و باور مردم ساخته میشود، در فضایی که هر کسی میتواند سخن خود را بر زبان راند، به نقد کارکردها و ساختارها بپردازد، پیشنهادهای خود را آزادانه و بهآسانی و با روشهای مناسب عرضه کند و بدون ترس از برچسب «جاسوس» یا «فتنهگر» اشتباه قدرت را به رخ بکشد. رسانههای مستقل، رادیوهای محلی، روزنامههای خصوصی و تلویزیونهای اینترنتی، ابزارهای گفتوگوی ملی هستند.دولت اگر چنین فضایی را با قوانین شفاف و عادلانه مدیریت کند، نهفقط نفوذ دشمن را کاهش میدهد، بلکه ملتی میسازد که به جای فرار از اخبار، برای حل مشکلات پای رسانهها مینشیند. صاحبان رسانه نیز اگر اخلاق ملی و اخلاق حرفهای را سرلوحۀ کار رسانهای قرار دهند، «آزادی» را چونان ابزاری برای خودنمایی سیاسی به کار نمیبرند، بلکه آن را به «مسئولیتی» برای التیام زخمهای ملی تبدیل میکنند.این مقاله با عنوان «رسانهها در ایران پساجنگ؛ از انحصار تا تکثر خردمندانه» در شماره ۱۹۳ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. میتوانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سیمای شرق سفارش دهید. @cm_magazine۲ ویدئوی ضبط شده مناظرهای درباره مفهوم «طبقه»، به همت موسسه رویش دیگر و مرکز پیشبرد فلسفه برای کودکان و جوانان یارا لینک مشاهده ویدئو:https://youtu.be/mzgBrL7oZZM
پیشینه موضوع: در نشست بزرگداشت یدالله موقن، موسی اکرمی منتقد دعاوی موقن درباره اسطورهای بودن تفکر مارکس بود و شهرام اتفاق در دفاع از موقن، به سراغ «نظریه طبقاتی مارکس» رفت و آن را مصداق بارزی از چنین تفکری دانست. موسی اکرمی تعریف طبقه از سوی مارکس را هنوز بهترین تعریف در جامعهشناسی و اقتصاد سیاسی و علوم سیاسی و فلسفهی تاریخ دانست.
جذابیت این بحث برای مخاطبان سبب شد تا طرفین توافق کنند که مناظرهای درباره «نظریه طبقاتی مارکس» برگزار شود. بنابراین این مناظره در تداوم مباحث جلسه پیشین است.
برگزار شده به تاریخ جمعه ۵ تیرماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۸ تا ۲۱؛🟢 با حضور:دکتر موسی اکرمی، استاد تمام گروه فلسفه علم دانشگاه آزاد علوم و تحقیقات تهران؛ شهرام اتفاق، پژوهشگر توسعه و اقتصاد سیاسی؛ میزبان: دکتر محمدرضا واعظ: محقق فلسفه علم دانشگاه بُن آلمان و مدیر مسئول موسسه رویش دیگر؛
دسترسی به ویدئوی ضبط شده نشست به یاد یدالله موقن از طریق لینک زیر:https://t.me/yarabookhouse/577
https://t.me/yarabookhouse
https://www.instagram.com/rooyeshedigar
وبسایت موسسه رویش دیگر:www.rooyeshedigar.ir
لطفا به تغییر نشانی محل برگزاری نشست توجه بفرمایید.
جنگ و توافق صلح اخیر از منظر علوم انسانی
سخنرانان:دکتر محمود جعفری دهقیالگوی رفتاری ایرانیان در شرایط جنگ و صلح بنابر داده های ایران شناسی
دکتر موسی اکرمیفلسفه و جنگ کنونی
دکتر نغمه مبرقعیاثرات و خسارات جنگ بر محیط زیست
دکتر علی اکبر علیخانیجنگ رمضان و توافق بعد از آن از منظر نظريه هاى صلح و حل منازعه
دکتر داریوش رحمانیاندرنگی در زمینههای جنگ اخیر از دیدگاه تاریخی و نقش مردم
دکتر ماندانا سجادیمنطق تشدید در بحران ایران و آمریکا: بازاندیشی روانشناسانه از جنگ اخیر
دکتر جواد رنجبر درخشیلرغلبه ژورنالیسم و روشنفکری و غیبت مفاهیم علوم سیاسی
چهارشنبه ۲۴ تیر ۱۴۰۵ ساعت ۱۶
تهران: خیابان وليعصر، خیابان شهيد بهشتي، خیابان سید حسن نصرالله (وزرا)، نبش کوچه دهم، مرکز نشر دانشگاهی
https://t.me/ipsan
جنگ و توافق صلح اخیر از منظر علوم انسانی
سخنرانان:دکتر محمود جعفری دهقیالگوی رفتاری ایرانیان در شرایط جنگ و صلح بنابر داده های ایران شناسی
دکتر موسی اکرمیفلسفه و جنگ کنونی
دکتر نغمه مبرقعیاثرات و خسارات جنگ بر محیط زیست
دکتر علی اکبر علیخانیجنگ رمضان و توافق بعد از آن از منظر نظريه هاى صلح و حل منازعه
دکتر داریوش رحمانیاندرنگی در زمینههای جنگ اخیر از دیدگاه تاریخی و نقش مردم
دکتر ماندانا سجادیمنطق تشدید در بحران ایران و آمریکا: بازاندیشی روانشناسانه از جنگ اخیر
دکتر جواد رنجبر درخشیلرغلبه ژورنالیسم و روشنفکری و غیبت مفاهیم علوم سیاسی
چهارشنبه ۲۴ تیر ۱۴۰۵ ساعت ۱۶
تهران: خیابان وليعصر، خیابان شهيد بهشتي، خیابان سید حسن نصرالله (وزرا)، نبش کوچه دهم، مرکز نشر دانشگاهی
https://t.me/ipsan
موسی اکرمی: فلسفه از تعبیر جهان تا تغییر جهان:نیم ساعت از سه ساعت گفتوگوی جیدی ونس با جو روگن، بخش مرتبط با ایران
جیدی ونس، معاون رییسجمهوری آمریکا، در گفتوگو با جو روگن از آنچه «جنگطلبان» در آمریکا و دیگر کشورها خواند، انتقاد کرد و گفت این افراد با صرف هزینههای گسترده تلاش میکنند مذاکرات دولت دونالد ترامپ با جمهوری اسلامی را به شکست بکشانند و افکار عمومی آمریکا را تغییر دهند.
ونس با دفاع از رویکرد دولت ترامپ، تاکید کرد دیپلماسی برای حل بحران حملهها به کشتیرانی در تنگه هرمز ضروری است و گفت در کنار اقدامات نظامی، گفتوگو تنها راه رسیدگی به این بحران است.@VahidOOnLineبیشتر متن زیرنویس ویدیوی بالا:telegra.ph/Vance-07-16-4
@VahidOnlin
سلام به دوستان عزیز
فروتنانه اجازه میخواهم از علاقهمندان دعوت کنم به گونهای جدی به شنیدن یا خواندن این گفتوگو بپردازند.
این متن برای آشنایی با اختلافهای درونی در سیاست آمریکا و نقش چهرههایی چون ونس و تعیین یک دیپلماسی قدرتمند همبسته با میدان نظامی بسیار سودمند است.
پاینده ایران
سرفراز ایرانی
موسی اکرمی
جیدی ونس، معاون رییسجمهوری آمریکا، در گفتوگو با جو روگن از آنچه «جنگطلبان» در آمریکا و دیگر کشورها خواند، انتقاد کرد و گفت این افراد با صرف هزینههای گسترده تلاش میکنند مذاکرات دولت دونالد ترامپ با جمهوری اسلامی را به شکست بکشانند و افکار عمومی آمریکا را تغییر دهند.
ونس با دفاع از رویکرد دولت ترامپ، تاکید کرد دیپلماسی برای حل بحران حملهها به کشتیرانی در تنگه هرمز ضروری است و گفت در کنار اقدامات نظامی، گفتوگو تنها راه رسیدگی به این بحران است.@VahidOOnLineبیشتر متن زیرنویس ویدیوی بالا:telegra.ph/Vance-07-16-4
@VahidOnlinسلام به دوستان عزیز
فروتنانه اجازه میخواهم از علاقهمندان دعوت کنم به گونهای جدی به شنیدن یا خواندن این گفتوگو بپردازند.
این متن برای آشنایی با اختلافهای درونی در سیاست آمریکا و نقش چهرههایی چون ونس و تعیین یک دیپلماسی قدرتمند همبسته با میدان نظامی بسیار سودمند است.
پاینده ایران
سرفراز ایرانی
موسی اکرمی
رسانهها در ایران پساجنگ – از انحصار تا تکثر خردمندانهموسی اکرمی، استاد فلسفهمدیریت ارتباطات، شمارهی ۱۹۳، خرداد ماه ۱۴۰۵مقدمه. روزنهی امید پس از طوفان
با همهی فرازونشیبهای تلخ جنگ، این روزها نسیمی از امید در فضای سیاسی ایران وزیده است. مذاکرات میان ایران و آمریکا، اگرچه پرپیچوخماند، ولی شاید سرآغازی بر پایان یک دورهی فرسایشی و ورود به فصلی تازه از صلح پایدار، بازسازی همهجانبه، و زندگی در سایهی آزادی و عدالت نسبی باشند. تجربهی جنگ به ما آموخت که موشک و سنگر به تنهایی نمیتوانند کشوری را تابآور کنند؛ نرمافزار اصلی بقا، «اعتماد»، «حمایت مردمی»، و «ارتباطات شفاف» هستند. در چنین فضایی، رسانهها نه در حاشیه بلکه در نقطهی کانونی بازسازی ملی قرار میگیرند. پرسش این است: در ایران پساجنگ، چه الگویی از رسانه میتواند هم نیاز به آزادی و تنوع را برآورده کند، هم امنیت و انسجام را حفظ نماید؟ این نوشتهی کوتاه، نگاهی به جایگاه، حقوق و وظایف بازیگران گوناگون عرصهی رسانه در افق فردایی است که شاید نزدیک باشد.
یکم. اهمیت رسانهها در دوران پساجنگ: چرا بدون رسانههای نیرومند بازسازی ممکن نیست؟
هنگامی که آتش جنگ خاموش میشود، نخستین ویرانهای که باید بازسازی شود، اعتماد عمومی است. جنگ، جامعه را چند پاره میکند: گروهی جان باختهاند، گروهی آواره شدهاند، گروهی از سود جنگ ثروتمند گردیده، و گروهی به فقر مطلق رسیدهاند، و گروهی إحساس میکنند که به اهدافی دست نیافتهاند. بدون رسانههای مستقل و کارآمد، زخمهای روانی گوناگون بخش بزرگی از مردم هرگز التیام نمییابند. رسانهها در پساجنگ سه نقش حیاتی ایفا میکنند:
۱. شفافسازی دربارهی حقیقت جنگ تا آشکار گردد که بهراستی چرا جنگ روی داد؟ چه کسانی یا چه نهادهائی در بیرون و درون کشور چه تصمیمهای مهمی گرفتند، چه کسانی سود بردند، چه کسانی زیان دیدند، و چه کسانی مجازات شدند یا باید مجازات شوند؟
۲. نظارت بر فرآیند بازسازی: تعیین اولویتهای تخصیص منابع مالی و اعتباری، تعیین شایستهی اولویتهای بازسازی، و جلوگیری از فساد در قراردادهای عظیم عمرانی و توزیع کمکهای بینالمللی.
۳. ایجاد فضای گفتوگوی شایستهی ملی میان قربانیان، بازماندگان، نظامیان و مسئولان سیاسی و اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی.
کشورهایی که پس از جنگ، رسانههای خود را آزاد و رقابتی کردهاند (مانند آلمان پس از ۱۹۴۵ یا آفریقای جنوبی پس از آپارتاید)، بسیار زودتر از کشورهایی که رسانه را در انحصار دولتی نگه داشتهاند، به ثبات رسیدند.
دوم. گونهشناسی رسانهها در افق جدید: از دولتی تا مستقل
در ایران پساجنگ، به جای الگوی «رسانهی تکصدا»ی دوران جنگ، باید به استقبال زیستبومسامانهی فرهنگی و سیاسی متنوع رفت:
۱. رسانههای دولتی و حاکمیتی (صداوسیما، خبرگزاریهای رسمی). این رسانهها دیگر ابزار «تبلیغ جنگ» نیستند؛ بلکه وظیفه دارند به رسانهی خدمات عمومی تبدیل شوند، یعنی باید با احترام به قانون میزبان همهی صداها – حتی منتقدان دولت – باشند. در آلمان پساجنگ، شبکههای عمومی الگوی موفقی از تعادل میان دولتی بودن و استقلال تحریریهای ارائه دادند.
۲. رسانههای مستقل و خصوصی (روزنامهها، سایتهای خبری، و رادیوها و تلویزیونهای خصوصی که باید پدید آیند). این بخش موتور اصلی نقد سازنده و خلاقیت است. در پساجنگ، باید انحصار صدور مجوز شکسته شود و فرایند تأسیس رسانه شفاف، سریع و مبتنی بر قانون باشد. حاکمیت از طریق نهادهای قضایی و اجرایی تنها نظارت بر خطوط قرمز (عدم تشویش راستین اذهان، عدم توهین، عدم افشای اسرار نظامی) را بر عهده خواهد داشت و از هرگونه سانسور پیشاپیش و مجازات برای اقدامات تحقق نیافته دروری خواهد جست.
۳. رسانههای اجتماعی و پلتفرمهای اینترنتی. فضای مجازی میدان جدید نبرد افکار است. در دوران پساجنگ، باید قانونگذاری هوشمند (برای نمونه الزام به شفافیت الگوریتمها، مقابله با اخبار جعلی با همکاری خود پلتفرمها) جایگزین قطعیهای مکرر اینترنت و فیلترینگ گسترده شود.
متن کامل:https://musaakrami.blogfa.com/post/437
#جنگ#پساجنگ#رسانه#بازسازی#آژادی_مسئولانه#عدالت#صلح_پایدار#آشتی_ملی#موسی_اکرمی
بازارسال شده از
رسانهها در ایران پساجنگ – از انحصار تا تکثر خردمندانه دکتر موسی اکرمی، استاد فلسفه مقدمه. روزنهی امید پس از طوفانبا همهی فرازونشیبهای تلخ جنگ، این روزها نسیمی از امید در فضای سیاسی ایران وزیده است. مذاکرات میان ایران و آمریکا، اگرچه پرپیچوخماند، ولی شاید سرآغازی بر پایان یک دورهی فرسایشی و ورود به فصلی تازه از صلح پایدار، بازسازی همهجانبه، و زندگی در سایهی آزادی و عدالت نسبی باشند. تجربهی جنگ به ما آموخت که موشک و سنگر به تنهایی نمیتوانند کشوری را تابآور کنند؛ نرمافزار اصلی بقا، «اعتماد»، «حمایت مردمی»، و «ارتباطات شفاف» هستند. در چنین فضایی، رسانهها نه در حاشیه بلکه در نقطهی کانونی بازسازی ملی قرار میگیرند. پرسش این است: در ایران پساجنگ، چه الگویی از رسانه میتواند هم نیاز به آزادی و تنوع را برآورده کند، هم امنیت و انسجام را حفظ نماید؟ این نوشتهی کوتاه، نگاهی به جایگاه، حقوق و وظایف بازیگران گوناگون عرصهی رسانه در افق فردایی است که شاید نزدیک باشد.
یکم. اهمیت رسانهها در دوران پساجنگ: چرا بدون رسانههای نیرومند بازسازی ممکن نیست؟هنگامی که آتش جنگ خاموش میشود، نخستین ویرانهای که باید بازسازی شود، اعتماد عمومی است. جنگ، جامعه را چند پاره میکند: گروهی جان باختهاند، گروهی آواره شدهاند، گروهی از سود جنگ ثروتمند گردیده، و گروهی به فقر مطلق رسیدهاند، و گروهی إحساس میکنند که به اهدافی دست نیافتهاند. بدون رسانههای مستقل و کارآمد، زخمهای روانی گوناگون بخش بزرگی از مردم هرگز التیام نمییابند. رسانهها در پساجنگ سه نقش حیاتی ایفا میکنند:
۱. شفافسازی دربارهی حقیقت جنگ تا آشکار گردد که بهراستی چرا جنگ روی داد؟ چه کسانی یا چه نهادهائی در بیرون و درون کشور چه تصمیمهای مهمی گرفتند، چه کسانی سود بردند، چه کسانی زیان دیدند، و چه کسانی مجازات شدند یا باید مجازات شوند؟
۲. نظارت بر فرآیند بازسازی: تعیین اولویتهای تخصیص منابع مالی و اعتباری، تعیین شایستهی اولویتهای بازسازی، و جلوگیری از فساد در قراردادهای عظیم عمرانی و توزیع کمکهای بینالمللی.
۳. ایجاد فضای گفتوگوی شایستهی ملی میان قربانیان، بازماندگان، نظامیان و مسئولان سیاسی و اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی.
کشورهایی که پس از جنگ، رسانههای خود را آزاد و رقابتی کردهاند (مانند آلمان پس از ۱۹۴۵ یا آفریقای جنوبی پس از آپارتاید)، بسیار زودتر از کشورهایی که رسانه را در انحصار دولتی نگه داشتهاند، به ثبات رسیدند.
دوم. گونهشناسی رسانهها در افق جدید: از دولتی تا مستقلدر ایران پساجنگ، به جای الگوی «رسانهی تکصدا»ی دوران جنگ، باید به استقبال زیستبومسامانهی فرهنگی و سیاسی متنوع رفت:
۱. رسانههای دولتی و حاکمیتی (صداوسیما، خبرگزاریهای رسمی). این رسانهها دیگر ابزار «تبلیغ جنگ» نیستند؛ بلکه وظیفه دارند به رسانهی خدمات عمومی تبدیل شوند، یعنی باید با احترام به قانون میزبان همهی صداها – حتی منتقدان دولت – باشند. در آلمان پساجنگ، شبکههای عمومی الگوی موفقی از تعادل میان دولتی بودن و استقلال تحریریهای ارائه دادند.
۲. رسانههای مستقل و خصوصی (روزنامهها، سایتهای خبری، و رادیوها و تلویزیونهای خصوصی که باید پدید آیند). این بخش موتور اصلی نقد سازنده و خلاقیت است. در پساجنگ، باید انحصار صدور مجوز شکسته شود و فرایند تأسیس رسانه شفاف، سریع و مبتنی بر قانون باشد. حاکمیت از طریق نهادهای قضایی و اجرایی تنها نظارت بر خطوط قرمز (عدم تشویش راستین اذهان، عدم توهین، عدم افشای اسرار نظامی) را بر عهده خواهد داشت و از هرگونه سانسور پیشاپیش و مجازات برای اقدامات تحقق نیافته دروری خواهد جست.
۳. رسانههای اجتماعی و پلتفرمهای اینترنتی. فضای مجازی میدان جدید نبرد افکار است. در دوران پساجنگ، باید قانونگذاری هوشمند (برای نمونه الزام به شفافیت الگوریتمها، مقابله با اخبار جعلی با همکاری خود پلتفرمها) جایگزین قطعیهای مکرر اینترنت و فیلترینگ گسترده شود.
متن کامل:https://musaakrami.blogfa.com/post/437 کانال انجمن اسلامی مدرسین دانشگاههاThe Islamic Association of University Lecturers of Iran ble.ir/join/A1yRMHAZsd
آکادمیِ فلسفهی مارزوک تقدیم میکند... درسگفتار:«رویکرد فیزیکالیستی در روانشناسی: امکانها، محدودیتها، و بدیلها»با حضور:استاد دکتر موسی اکرمی زمان: شنبه "سوم امرداد ماه، ۱۴۰۵" ساعت ۲۲،بوقت ایران#فیزیکالیسم#فروکاستگرایی#روانشناسی#رفتارگرایی#کارکردگرایی#آگاهی#کیفیات_ذهنی#نیتمندی#قصدمندی#حیث_التفاتی#دربارهگی#پدیدارشناسی#علوم_شناختی#فلسفهی_ذهن#موسی_اکرمی#4E
لینگ گروه آکادمی فلسفه
https://t.me/+RgpoTxExbs0yOTA0
کانالِ استاد اکرمی@musa_akramiکانالِ آکادمی@marzockacademyاینستاگرامhttp://www.instagram.com/marzockacademy
بازارسال شده از
آکادمیِ فلسفهی مارزوک تقدیم میکند: درسگفتار: «رویکرد فیزیکالیستی در روانشناسی: امکانها، محدودیتها، و بدیلها» با حضور: دکتر موسی اکرمی (استاد فلسفه) زمان: شنبه سوم امرداد ماه 1405، ساعت ۲۲، به وقت ایرانلینگ گروه آکادمی فلسفه:
https://t.me/+RgpoTxExbs0yOTA0
http://www.instagram.com/marzockacademy
کانال انجمن اسلامی مدرسین دانشگاههاThe Islamic Association of University Lecturers of Iran ble.ir/join/A1yRMHAZsd