نمُردنم ز فراقت ز سخت جانی نیستامید وصل در این ماجرا گلوگیر است#کاشانی#همانقدر_که_نمیدانی
۱دوباره آمده بودم ببیمنت دمی از دور
پر از نگاه و نگاه و نگاه و آه...نبودی
پر از نگاه و نگاه و نگاه و آه...نبودی
۱همیشه وقت بهارم همین خزان زدهامدوباره دست به دامان آسمان زدهام
و برق عشق رسید و تمام حاصل سوختتمام عمر دویدم ولی زیان زدهام
به هر دری زدم و عشق آخرین در بودچه حیف باز نشد گرچه بیامان زدهام
چقدر جای تو خالیست در کنارم، عشقاز این حضور تو در شعر و داستان، زدهام
پس از تو سهم من از زندگی فقط غم بودپس از تو از خودم، از زندگی، زمان، زدهام
شبیه کُندهی پیری که سوخته ته باغهمیشه وقت بهارم همین خزان زدهام
نازنین حاصلی
و برق عشق رسید و تمام حاصل سوختتمام عمر دویدم ولی زیان زدهام
به هر دری زدم و عشق آخرین در بودچه حیف باز نشد گرچه بیامان زدهام
چقدر جای تو خالیست در کنارم، عشقاز این حضور تو در شعر و داستان، زدهام
پس از تو سهم من از زندگی فقط غم بودپس از تو از خودم، از زندگی، زمان، زدهام
شبیه کُندهی پیری که سوخته ته باغهمیشه وقت بهارم همین خزان زدهام
نازنین حاصلی
۱آشکارا نهان کنم تا چند؟دوست میدارمت به بانگ بلند
عراقی
عراقی
۱هنوز هم که هنوز است پیش وجدانم... از اینکه عاشق او شد دلم پشیمانم
چه شد که بین همه او که سنگ دلتر بودتمام زندگیم شد، خودم نمیدانم
چه شد نیان من از بین مردمان او شدهمان که روز و شب از دست او پریشانم
درون آینهها بعد رفتنش، من نیستکه رفته است و پس از او ز خویش پنهانم
قبول کن که منم جایز الخطا بودماز اینکه عاشق او شد دلم پشیمانم
نازنین نوشت
چه شد که بین همه او که سنگ دلتر بودتمام زندگیم شد، خودم نمیدانم
چه شد نیان من از بین مردمان او شدهمان که روز و شب از دست او پریشانم
درون آینهها بعد رفتنش، من نیستکه رفته است و پس از او ز خویش پنهانم
قبول کن که منم جایز الخطا بودماز اینکه عاشق او شد دلم پشیمانم
نازنین نوشت
۲۲تویی تمام ماجراکه رفتهای ولی مرابه حال خود نمیگذاری...
۱۱به اندازه تموم روزای عمرم خستم
۱۱۱