بعضی وقتها آدمها ناراحت میشوند چون به نسخهای از ما عادت کردهاند که همیشه کوتاه میآمد.همیشه بله میگفت.همیشه خودش را کنار میگذاشت.
و حالا که کمکم داریم یاد میگیریم به خودمان هم احترام بگذاریم، طبیعی است که همه از این تغییر خوششان نیاید.
رشد کردن همیشه با تشویق دیگران همراه نیست.
و حالا که کمکم داریم یاد میگیریم به خودمان هم احترام بگذاریم، طبیعی است که همه از این تغییر خوششان نیاید.
رشد کردن همیشه با تشویق دیگران همراه نیست.
۴۴
میخواهم همیشه کنارم باشیتا اگر اندوه زمینروی شانههایم افتادبه سمت تو کج شوم...
۵۳
اگر معاشرت با دیگران تو را آزرده میکند ، همیشه قدری از تنهاییات را با خود به جمع ببر ؛یعنی بیاموز آنچه میاندیشی را فورا ابراز نکنی ، چیزی که میشنوی را زیاد جدی نگیری و از دیگران بیش از اندازه انتظار نداشته باشی . . . !
شوپنهاور
شوپنهاور۵۲
حال خوب منتظر اتفاقهای بزرگ نمیماند...گاهی فکر میکنیم برای آرامش باید همه چیز سر جای خودش باشد؛ مشکلات تمام شوند، شرایط بهتر شود یا آدمهای اطرافمان تغییر کنند.
اما حقیقت این است که حال خوب، از انتخابهای کوچک روزانه شروع میشود...
از چند دقیقه استراحت از مهربانتر حرف زدن با خودمان از مراقبت از جسم و روانمان از رها کردن مقایسههای بیپایانیادت باشد: حال خوب چیزی نیست که یک روز ناگهان پیدایش کنیم؛ چیزی است که هر روز برای ساختنش قدم برمیداریم.
امروز برای خودت چه کاری انجام دادی که حالت را کمی بهتر کند؟
۳۳
۴
۳۳
۳
۴تو آن چیزی نیستی که دیگران میگویند
در روانشناسی، ما همیشه در خطر گرفتار شدن در خودِ آینهای هستیم؛ یعنی اینکه خودمان را از نگاه دیگران تعریف کنیم.
وقتی زیاد به قضاوت بیرونی وابسته میشویم، خودپنداره ما شکننده و ناپایدار میشود. ممکن است یک تعریف، ما را بالا ببرد و یک انتقاد، ما را از درون فرو بریزد. اما واقعیت این است که نظر دیگران، بیشتر بازتابِ فیلترهای ذهنی، تجربهها و پیشداوریهای خودشان است.
برای سلامت روان، باید به سمت تمایز یافتگی خود حرکت کنیم؛ یعنی بتوانیم هویت خود را از هیجانها و نظرهای بیرونی جدا کنیم. این یعنی در عین ارتباط با دیگران، اسیر تاییدطلبی نشویم. تو قرار نیست نسخهای باشی که همه دوستش داشته باشند؛ قرار است با ارزشهای خودت زندگی کنی. خودِ واقعی، از درون ساخته میشود نه از تعداد تأییدها. ارزش تو را نگاه دیگران تعیین نمیکند؛ تو فراتر از برچسبهایی هستی که به تو زده میشود.
@psychologistjamali
در روانشناسی، ما همیشه در خطر گرفتار شدن در خودِ آینهای هستیم؛ یعنی اینکه خودمان را از نگاه دیگران تعریف کنیم.
وقتی زیاد به قضاوت بیرونی وابسته میشویم، خودپنداره ما شکننده و ناپایدار میشود. ممکن است یک تعریف، ما را بالا ببرد و یک انتقاد، ما را از درون فرو بریزد. اما واقعیت این است که نظر دیگران، بیشتر بازتابِ فیلترهای ذهنی، تجربهها و پیشداوریهای خودشان است.
برای سلامت روان، باید به سمت تمایز یافتگی خود حرکت کنیم؛ یعنی بتوانیم هویت خود را از هیجانها و نظرهای بیرونی جدا کنیم. این یعنی در عین ارتباط با دیگران، اسیر تاییدطلبی نشویم. تو قرار نیست نسخهای باشی که همه دوستش داشته باشند؛ قرار است با ارزشهای خودت زندگی کنی. خودِ واقعی، از درون ساخته میشود نه از تعداد تأییدها. ارزش تو را نگاه دیگران تعیین نمیکند؛ تو فراتر از برچسبهایی هستی که به تو زده میشود.@psychologistjamali
۴۱
۲