قسمت دوم | One of Us
در این قسمت، به بررسی خطاهای حافظه، نقش شهادت شاهدان، شکلگیری اعتماد و تأثیر برداشتهای اولیه بر قضاوت دربارهی دیگران میپردازیم.
#انجمن_علمی_روانشناسی_دانشگاه_اراک#مستند_تد_باندی
@Psychology_ArakU
در این قسمت، به بررسی خطاهای حافظه، نقش شهادت شاهدان، شکلگیری اعتماد و تأثیر برداشتهای اولیه بر قضاوت دربارهی دیگران میپردازیم.
#انجمن_علمی_روانشناسی_دانشگاه_اراک#مستند_تد_باندی
@Psychology_ArakU
۲
۲
۲
۲
۲
پویش سفیر حرکت | ناترازی انرژی قسمت سوم : کمبود گاز
#پویشـسفیرـحرکت#ناترازیـانرژی#کمبودـگاز@Psychology_ArakU
#پویشـسفیرـحرکت#ناترازیـانرژی#کمبودـگاز@Psychology_ArakU
۱
۱
انجمن علمی روانشناسی دانشگاه اراک تقدیم میکند:
واحد بازبینی پروندهها | پرونده ۰۷
«من بهش اعتماد ندارم...»
«نمیدونم چرا، ولی حس میکنم بعضیها پشت سرم دربارهم حرف میزنن.»
«وقتی یکی دیر جواب پیامم رو میده، معمولاً فکر میکنم از قصد این کار رو میکنه.»
«یه بار یکی از همکارام یه حرف معمولی زد، ولی من مطمئنم منظور دیگهای پشت حرفش بود.»
«من آدم بدبینی نیستم...فقط ترجیح میدم قبل از اینکه به کسی اعتماد کنم، مطمئن بشم.»
«حتی وقتی کسی بهم لطف میکنه، گاهی با خودم فکر میکنم شاید یه چیزی ازم میخواد.»
گاهی حتی وقتی کسی از او انتقاد میکند، تصور میکند پشت این انتقاد نیت بدی وجود دارد و مدتها آن اتفاق را فراموش نمیکند.
اطرافیانش میگویند او معمولاً به نیت دیگران شک دارد و رفتارهای معمولی را گاهی تهدیدآمیز یا خصمانه برداشت میکند.
در روابط نزدیک هم بهسختی اعتماد میکند و ممکن است مدت زیادی رفتار یا حرفهای دیگران را در ذهنش مرور کند.
اما خودش معتقد است:«آدمها همیشه اون چیزی نیستن که نشون میدن.»
#واحد_بازبینی_پروندهها@Psychology_ArakU
واحد بازبینی پروندهها | پرونده ۰۷«من بهش اعتماد ندارم...»
«نمیدونم چرا، ولی حس میکنم بعضیها پشت سرم دربارهم حرف میزنن.»
«وقتی یکی دیر جواب پیامم رو میده، معمولاً فکر میکنم از قصد این کار رو میکنه.»
«یه بار یکی از همکارام یه حرف معمولی زد، ولی من مطمئنم منظور دیگهای پشت حرفش بود.»
«من آدم بدبینی نیستم...فقط ترجیح میدم قبل از اینکه به کسی اعتماد کنم، مطمئن بشم.»
«حتی وقتی کسی بهم لطف میکنه، گاهی با خودم فکر میکنم شاید یه چیزی ازم میخواد.»
گاهی حتی وقتی کسی از او انتقاد میکند، تصور میکند پشت این انتقاد نیت بدی وجود دارد و مدتها آن اتفاق را فراموش نمیکند.
اطرافیانش میگویند او معمولاً به نیت دیگران شک دارد و رفتارهای معمولی را گاهی تهدیدآمیز یا خصمانه برداشت میکند.
در روابط نزدیک هم بهسختی اعتماد میکند و ممکن است مدت زیادی رفتار یا حرفهای دیگران را در ذهنش مرور کند.
اما خودش معتقد است:«آدمها همیشه اون چیزی نیستن که نشون میدن.»
#واحد_بازبینی_پروندهها@Psychology_ArakU
۱
انجمن علمی روانشناسی دانشگاه اراک، در مجموعه «داستان زندگی روانشناسان معاصر ایران»، هر هفته به معرفی یکی از چهرههای برجسته و تأثیرگذار روانشناسی کشور میپردازد؛ روایت زندگی افرادی که با دانش، پژوهش و آموزش، مسیر این علم را در ایران شکل دادهاند.
گاهی مسیر یک علم، با تلاش انسانهایی ساخته میشود که تنها به آموختن بسنده نمیکنند؛ بلکه میکوشند دانشی را که آموختهاند، به سرزمین خود بازگردانند و برای نسلهای بعد، راهی تازه بسازند.
در سال ۱۳۰۸، در شهر ملایر، کودکی چشم به جهان گشود که سالها بعد نامش با روانشناسی بالینی در ایران گره خورد؛ کودکی که مسیر زندگیاش او را به یکی از چهرههای اثرگذار تاریخ روانشناسی کشور تبدیل کرد.
او پس از گذراندن دوران مدرسه، برای ادامه تحصیل راهی آمریکا شد. در دانشگاههای جورج واشنگتن، ایالتی واشنگتن و ایلینوی تحصیل کرد و در رشته روانشناسی بالینی، مدارک کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری خود را دریافت کرد و دوره فوقدکتری رواندرمانی را نیز گذراند. پس از آن، مدتی در آمریکا به تدریس و فعالیت بالینی پرداخت.
اما مقصد نهایی او ایران بود.
پس از بازگشت به کشور، از سال ۱۳۴۰ فعالیت علمی و بالینی خود را آغاز کرد و در دانشگاههای مختلف به تدریس، پژوهش و ارائه خدمات روانشناختی پرداخت. او در ادامه، در دانشگاه تهران و سپس دانشگاه علوم پزشکی تهران، در جایگاههای استادیاری، دانشیاری و استادی به فعالیت علمی خود ادامه داد.
از دیگر اقدامات مهم او، تأسیس نخستین کلینیک مشاوره در دانشگاه تهران در سال ۱۳۴۴ بود؛ اقدامی که گامی مهم در پیوند میان آموزش دانشگاهی و ارائه خدمات روانشناختی به شمار میرفت. او همچنین در راهاندازی و گسترش دورههای تحصیلات تکمیلی روانشناسی بالینی در ایران نقش مؤثری داشت؛ مسیری که زمینه تربیت نسلهای جدید متخصصان این حوزه را فراهم کرد.
از مهمترین اقدامات او در سالهای پایانی فعالیت دانشگاهی، تأسیس گروه روانشناسی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی در سال ۱۳۷۳ بود؛ گروهی که او از همان سال، علاوه بر تدریس، مدیریت آن را نیز بر عهده گرفت.
بخش مهمی از زندگی علمی او به گسترش روانشناسی بالینی در ایران اختصاص داشت؛ حوزهای که در آن سالها هنوز در ابتدای مسیر توسعه دانشگاهی و حرفهای خود بود. از همین رو، نام سعید شاملو با شکلگیری و گسترش روانشناسی بالینی در ایران پیوندی ناگسستنی پیدا کرد.
او همچنین در احیای انجمن روانشناسی ایران نقش داشت و در دورههای مختلف ریاست هیئتمدیره انجمن را بر عهده گرفت. همچنین از پیشگامان طراحی سازمان نظام روانشناسی معرفی شده است.
از آثار شناختهشده او میتوان به «بهداشت روانی»، «روانشناسی بالینی»، «روشهای نو در روانکاوی»، «کاربرد رواندرمانی»، «مکاتب و نظریههای شخصیت»، «آسیبشناسی روانی»، «روش تهیه شرح حال»، «مصاحبه تشخیصی»، «تاریخ علم روانشناسی» و «رواندرمانی کودک» اشاره کرد. همچنین بیش از یکصد مقاله نظری و پژوهشی در روانشناسی به نام او ثبت شده است.
فعالیت علمی او در عرصه بینالمللی نیز بازتاب داشت؛ از جمله عضویت در انجمن روانشناسی آمریکا و آکادمی علوم نیویورک و انتخاب او بهعنوان نامزد «مرد سال ۲۰۰۴» از سوی مرکز بینالمللی شرححالنویسی در کمبریج.
سالها آموزش، پژوهش و فعالیت بالینی، دانشجویان بسیاری را در مسیر روانشناسی قرار داد؛ شاگردانی که بعدها خود به استادان و متخصصان این حوزه تبدیل شدند و بخشی از راهی را ادامه دادند که شاملو برای گسترش روانشناسی بالینی در ایران هموار کرده بود.
اما این مسیر علمی سرانجام در ۱۰ دی ۱۳۸۳ به پایان رسید. سعید شاملو پس از سالها فعالیت علمی و پس از تحمل بیماری قلبی، بر اثر حمله قلبی درگذشت. روز یازدهم دی، شاگردان و دانشجویانش او را تا آرامگاهش در بهشت زهرا بدرقه کردند.
با رفتن او، جامعه روانشناسی ایران یکی از پیشگامان خود را از دست داد؛ اما آثار، کتابها، دانشجویان و نسلی از روانشناسانی که با آموزش او رشد کردند، میراثی شدند که نامش را زنده نگه داشتند.
دکتر سعید شاملو، استاد، پژوهشگر و از بنیانگذاران روانشناسی بالینی در ایران، از چهرههایی بود که زندگی خود را وقف آموزش، پژوهش و گسترش این علم کرد؛ مردی که نامش در تاریخ روانشناسی بالینی ایران ماندگار شد.
#روانشناسان_معاصر_ایران#سعید_شاملو
@Psychology_ArakU
گاهی مسیر یک علم، با تلاش انسانهایی ساخته میشود که تنها به آموختن بسنده نمیکنند؛ بلکه میکوشند دانشی را که آموختهاند، به سرزمین خود بازگردانند و برای نسلهای بعد، راهی تازه بسازند.
در سال ۱۳۰۸، در شهر ملایر، کودکی چشم به جهان گشود که سالها بعد نامش با روانشناسی بالینی در ایران گره خورد؛ کودکی که مسیر زندگیاش او را به یکی از چهرههای اثرگذار تاریخ روانشناسی کشور تبدیل کرد.
او پس از گذراندن دوران مدرسه، برای ادامه تحصیل راهی آمریکا شد. در دانشگاههای جورج واشنگتن، ایالتی واشنگتن و ایلینوی تحصیل کرد و در رشته روانشناسی بالینی، مدارک کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری خود را دریافت کرد و دوره فوقدکتری رواندرمانی را نیز گذراند. پس از آن، مدتی در آمریکا به تدریس و فعالیت بالینی پرداخت.
اما مقصد نهایی او ایران بود.
پس از بازگشت به کشور، از سال ۱۳۴۰ فعالیت علمی و بالینی خود را آغاز کرد و در دانشگاههای مختلف به تدریس، پژوهش و ارائه خدمات روانشناختی پرداخت. او در ادامه، در دانشگاه تهران و سپس دانشگاه علوم پزشکی تهران، در جایگاههای استادیاری، دانشیاری و استادی به فعالیت علمی خود ادامه داد.
از دیگر اقدامات مهم او، تأسیس نخستین کلینیک مشاوره در دانشگاه تهران در سال ۱۳۴۴ بود؛ اقدامی که گامی مهم در پیوند میان آموزش دانشگاهی و ارائه خدمات روانشناختی به شمار میرفت. او همچنین در راهاندازی و گسترش دورههای تحصیلات تکمیلی روانشناسی بالینی در ایران نقش مؤثری داشت؛ مسیری که زمینه تربیت نسلهای جدید متخصصان این حوزه را فراهم کرد.
از مهمترین اقدامات او در سالهای پایانی فعالیت دانشگاهی، تأسیس گروه روانشناسی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی در سال ۱۳۷۳ بود؛ گروهی که او از همان سال، علاوه بر تدریس، مدیریت آن را نیز بر عهده گرفت.
بخش مهمی از زندگی علمی او به گسترش روانشناسی بالینی در ایران اختصاص داشت؛ حوزهای که در آن سالها هنوز در ابتدای مسیر توسعه دانشگاهی و حرفهای خود بود. از همین رو، نام سعید شاملو با شکلگیری و گسترش روانشناسی بالینی در ایران پیوندی ناگسستنی پیدا کرد.
او همچنین در احیای انجمن روانشناسی ایران نقش داشت و در دورههای مختلف ریاست هیئتمدیره انجمن را بر عهده گرفت. همچنین از پیشگامان طراحی سازمان نظام روانشناسی معرفی شده است.
از آثار شناختهشده او میتوان به «بهداشت روانی»، «روانشناسی بالینی»، «روشهای نو در روانکاوی»، «کاربرد رواندرمانی»، «مکاتب و نظریههای شخصیت»، «آسیبشناسی روانی»، «روش تهیه شرح حال»، «مصاحبه تشخیصی»، «تاریخ علم روانشناسی» و «رواندرمانی کودک» اشاره کرد. همچنین بیش از یکصد مقاله نظری و پژوهشی در روانشناسی به نام او ثبت شده است.
فعالیت علمی او در عرصه بینالمللی نیز بازتاب داشت؛ از جمله عضویت در انجمن روانشناسی آمریکا و آکادمی علوم نیویورک و انتخاب او بهعنوان نامزد «مرد سال ۲۰۰۴» از سوی مرکز بینالمللی شرححالنویسی در کمبریج.
سالها آموزش، پژوهش و فعالیت بالینی، دانشجویان بسیاری را در مسیر روانشناسی قرار داد؛ شاگردانی که بعدها خود به استادان و متخصصان این حوزه تبدیل شدند و بخشی از راهی را ادامه دادند که شاملو برای گسترش روانشناسی بالینی در ایران هموار کرده بود.
اما این مسیر علمی سرانجام در ۱۰ دی ۱۳۸۳ به پایان رسید. سعید شاملو پس از سالها فعالیت علمی و پس از تحمل بیماری قلبی، بر اثر حمله قلبی درگذشت. روز یازدهم دی، شاگردان و دانشجویانش او را تا آرامگاهش در بهشت زهرا بدرقه کردند.
با رفتن او، جامعه روانشناسی ایران یکی از پیشگامان خود را از دست داد؛ اما آثار، کتابها، دانشجویان و نسلی از روانشناسانی که با آموزش او رشد کردند، میراثی شدند که نامش را زنده نگه داشتند.
دکتر سعید شاملو، استاد، پژوهشگر و از بنیانگذاران روانشناسی بالینی در ایران، از چهرههایی بود که زندگی خود را وقف آموزش، پژوهش و گسترش این علم کرد؛ مردی که نامش در تاریخ روانشناسی بالینی ایران ماندگار شد.
#روانشناسان_معاصر_ایران#سعید_شاملو
@Psychology_ArakU
۱