ذهن انسان،روابط،احساسات،تصمیمها،و حتی رنجهایی که تجربه میکنیم،تصادفی نیستند.
پشت بسیاری از رفتارهای ما،الگوهای روانشناختی، تجربههای عاطفی، ساختار مغز و سالها پژوهش علمی وجود دارد.
ساینُوا جاییست برای فهم سادهترِ این جهان پیچیده.
اینجا درباره:• روانشناسی خانواده و روابط• رفتار و ذهن انسان• مهارتهای زندگی• علوم شناختی و مغز• پژوهشها و یافتههای جدید• تکنولوژی، AI و تأثیر آن بر انسانصحبت خواهیم کرد.
تمام مطالبی که در این کانال منتشر میشود،بر اساس منابع و پژوهشهای علمی معتبر است و همراه با پشتوانه علمی ارائه خواهد شد.نه برای دادن نسخههای کلیشهای،بلکه برای نزدیکتر شدن به درک واقعی انسان.
به ساینُوا خوش آمدید
@psynovalab
پشت بسیاری از رفتارهای ما،الگوهای روانشناختی، تجربههای عاطفی، ساختار مغز و سالها پژوهش علمی وجود دارد.
ساینُوا جاییست برای فهم سادهترِ این جهان پیچیده.
اینجا درباره:• روانشناسی خانواده و روابط• رفتار و ذهن انسان• مهارتهای زندگی• علوم شناختی و مغز• پژوهشها و یافتههای جدید• تکنولوژی، AI و تأثیر آن بر انسانصحبت خواهیم کرد.
تمام مطالبی که در این کانال منتشر میشود،بر اساس منابع و پژوهشهای علمی معتبر است و همراه با پشتوانه علمی ارائه خواهد شد.نه برای دادن نسخههای کلیشهای،بلکه برای نزدیکتر شدن به درک واقعی انسان.
به ساینُوا خوش آمدید
@psynovalab۲این روزها خیلیها یک احساس مشترک دارند،حتی اگر اسمش را ندانند:بیقراری ذهنی.
نه کاملا ترس،نه کاملاً اضطراب،نه حتی غم مشخص…
یک حالت مبهم از درگیری ذهنی که مدام در پسزمینه فعال است.
در روانشناسی، این حالت معمولا در شرایط «عدمقطعیت طولانیمدت» دیده میشود؛وقتی ذهن نمیتواند آینده را پیشبینی کند،سیستم هشدار آن بهطور مداوم فعال میماند.
نتیجهاش میتواند اینها باشد:- خستگی ذهنی بدون دلیل واضح- کاهش تمرکز- فکرهای تکراری- بیحوصلگی یا بیقراری- حساسیت بیشتر نسبت به اخبار و اطرافیان* نکته مهم این است که این واکنشها،نشانه ضعف نیستند.اینها واکنش طبیعی مغز انسان به شرایط نامطمئن هستند.+ در Psynova تلاش میکنیماین تجربههای انسانی را از زاویه علم روانشناسی و پژوهشهای معتبر بررسی کنیم.
نه برای سادهسازی واقعیت، بلکه برای فهم بهتر آن.
@psynovalab
نه کاملا ترس،نه کاملاً اضطراب،نه حتی غم مشخص…
یک حالت مبهم از درگیری ذهنی که مدام در پسزمینه فعال است.
در روانشناسی، این حالت معمولا در شرایط «عدمقطعیت طولانیمدت» دیده میشود؛وقتی ذهن نمیتواند آینده را پیشبینی کند،سیستم هشدار آن بهطور مداوم فعال میماند.
نتیجهاش میتواند اینها باشد:- خستگی ذهنی بدون دلیل واضح- کاهش تمرکز- فکرهای تکراری- بیحوصلگی یا بیقراری- حساسیت بیشتر نسبت به اخبار و اطرافیان* نکته مهم این است که این واکنشها،نشانه ضعف نیستند.اینها واکنش طبیعی مغز انسان به شرایط نامطمئن هستند.+ در Psynova تلاش میکنیماین تجربههای انسانی را از زاویه علم روانشناسی و پژوهشهای معتبر بررسی کنیم.
نه برای سادهسازی واقعیت، بلکه برای فهم بهتر آن.
@psynovalab
۲چرا در شرایط بلاتکلیفی، ذهن ما مدام درگیر میشود؟
مغز انسان برای «پیشبینی آینده» ساخته شده است.در حالت طبیعی، مغز با استفاده از تجربههای گذشته،مدام تلاش میکند حدس بزند چه اتفاقی قرار است بیفتد.
اما وقتی شرایط نامطمئن میشود،این سیستم دچار اختلال نمیشود…بلکه بیشفعال میشود.
به زبان ساده:مغز برای کنترل کردن چیزی که قابل کنترل نیست،بیشتر تلاش میکند فکر کند.در روانشناسی و علوم شناختی،این وضعیت با افزایش فعالیت سیستم هشدار (آمیگدالا) و کاهش حس پیشبینیپذیری همراه است.
نتیجه میتواند اینها باشد:• نشخوار فکری (فکر کردن مداوم)• اضطراب پنهان• خستگی ذهنی• سختی در تصمیمگیری• نیاز شدید به “خبر جدید” حتی اگر مفید نباشد
نکته مهم این است ذهن شما خراب نشده، فقط در حال تلاش بیش از حد برای پیدا کردن قطعیت است.
Based on peer-reviewed research in neuroscience & psychology”
Reference: https://doi.org/10.1101/2022.08.11.503296
@psynovalab
مغز انسان برای «پیشبینی آینده» ساخته شده است.در حالت طبیعی، مغز با استفاده از تجربههای گذشته،مدام تلاش میکند حدس بزند چه اتفاقی قرار است بیفتد.
اما وقتی شرایط نامطمئن میشود،این سیستم دچار اختلال نمیشود…بلکه بیشفعال میشود.
به زبان ساده:مغز برای کنترل کردن چیزی که قابل کنترل نیست،بیشتر تلاش میکند فکر کند.در روانشناسی و علوم شناختی،این وضعیت با افزایش فعالیت سیستم هشدار (آمیگدالا) و کاهش حس پیشبینیپذیری همراه است.
نتیجه میتواند اینها باشد:• نشخوار فکری (فکر کردن مداوم)• اضطراب پنهان• خستگی ذهنی• سختی در تصمیمگیری• نیاز شدید به “خبر جدید” حتی اگر مفید نباشد
نکته مهم این است ذهن شما خراب نشده، فقط در حال تلاش بیش از حد برای پیدا کردن قطعیت است.Based on peer-reviewed research in neuroscience & psychology”
Reference: https://doi.org/10.1101/2022.08.11.503296
@psynovalab
۱۱اگر این روزها مدام اخبار را چک میکنید،احتمالاً ذهنتان دنبال “اطمینان” میگردد،نه صرفاً خبر.
اما مغز انسان،در شرایط اضطراب و عدمقطعیت،معمولاً با «اطلاعات بیشتر» آرام نمیشود.برعکس،قرار گرفتن مداوم در معرض اخبار،میتواند سیستم هشدار ذهن را برای ساعتها فعال نگه دارد.به همین دلیل است کهگاهی بعد از چند ساعت چک کردن خبرها:• ذهن خستهتر میشود• تمرکز کمتر میشود• بدن در حالت تنش باقی میماند• و افکار، مدام تکرار میشوند
محدود کردن دریافت اخبار،نادیده گرفتن واقعیت نیست.گاهی،محافظت از ذهن،بخشی از مواجهه سالم با واقعیت است.
شاید لازم نباشدهر چند دقیقه یکبار،بارِ تمام دنیا را دوباره وارد ذهنمان کنیم.@psynovalab
اما مغز انسان،در شرایط اضطراب و عدمقطعیت،معمولاً با «اطلاعات بیشتر» آرام نمیشود.برعکس،قرار گرفتن مداوم در معرض اخبار،میتواند سیستم هشدار ذهن را برای ساعتها فعال نگه دارد.به همین دلیل است کهگاهی بعد از چند ساعت چک کردن خبرها:• ذهن خستهتر میشود• تمرکز کمتر میشود• بدن در حالت تنش باقی میماند• و افکار، مدام تکرار میشوند
محدود کردن دریافت اخبار،نادیده گرفتن واقعیت نیست.گاهی،محافظت از ذهن،بخشی از مواجهه سالم با واقعیت است.
شاید لازم نباشدهر چند دقیقه یکبار،بارِ تمام دنیا را دوباره وارد ذهنمان کنیم.@psynovalab
۲۱چرا بعضی آدم ها، حتی وقتی در یک رابطه آسیب میبینند،باز هم نمیتوانند از آن فاصله بگیرند؟
موضوع همیشه “عشق زیاد” نیست.
گاهی،ذهن انسان به چیزی وابسته میشودکه برایش آشناست،حتی اگر آزاردهنده باشد.
در روانشناسی دلبستگی،تجربههای عاطفی گذشته میتوانند روی نوع رابطههایی که انتخاب میکنیم اثر بگذارند.
برای همین بعضی افراد:• ترس شدیدی از رها شدن دارند• بعد از فاصله گرفتن، دوباره برمیگردند• رابطههای ناپایدار را شدیدتر تجربه میکنند• یا میان “آرامش” و “اضطراب” در رابطه گیر میکنند
مغز انسان،همیشه به سمت چیزی که سالمتر است نمیرود؛گاهی به سمت چیزی میرود که برایش آشناتر است.
فهمیدن این الگوها،اولین قدم برای ساختن رابطههای سالمتر است@psynovalab
موضوع همیشه “عشق زیاد” نیست.
گاهی،ذهن انسان به چیزی وابسته میشودکه برایش آشناست،حتی اگر آزاردهنده باشد.
در روانشناسی دلبستگی،تجربههای عاطفی گذشته میتوانند روی نوع رابطههایی که انتخاب میکنیم اثر بگذارند.
برای همین بعضی افراد:• ترس شدیدی از رها شدن دارند• بعد از فاصله گرفتن، دوباره برمیگردند• رابطههای ناپایدار را شدیدتر تجربه میکنند• یا میان “آرامش” و “اضطراب” در رابطه گیر میکنند
مغز انسان،همیشه به سمت چیزی که سالمتر است نمیرود؛گاهی به سمت چیزی میرود که برایش آشناتر است.
فهمیدن این الگوها،اولین قدم برای ساختن رابطههای سالمتر است@psynovalab
۳۱همه آدمها احساساتشان را بلد نیستد بیان کنند.بعضیها وقتی ناراحت میشوند،ساکت میشوند.بعضیها فاصله میگیرند.و بعضیها،احساساتشان را پشت شوخی، بیتفاوتی یا منطقی بودن پنهان میکنند.این همیشه به معنی “سرد بودن” نیست.گاهی انسانها در محیطی بزرگ شدهاندکه در آن، بیان احساسات امن نبوده است.برای همین ذهن یاد گرفته:احساسات را پنهان کند،کمرنگ کند،یا اصلاً نادیده بگیرد.در روانشناسی،شیوه بیان احساسات تا حد زیادی با تجربههای عاطفی، سبک دلبستگی و احساس امنیت روانی مرتبط است.آدمها همیشه همان چیزی را نشان نمیدهند که واقعاً احساس میکنند.بعضی سکوتها،فقط سکوت نیستند؛شکلی از محافظت روانیاند
@psynovalab
@psynovalab
۲۱چرا بعضی از آدم ها، بیش از حد به تأیید دیگران نیاز دارند؟چرا یک پیام بیجواب،یک رفتار سرد،یا حتی نظر دیگران،میتواند حالشان را کاملاً تغییر دهد؟
موضوع همیشه “ضعیف بودن” نیست.گاهی ذهن انسان،ارزشمندی خودش رابیشتر از درون،از واکنش دیگران دریافت میکند.در روانشناسی،این الگو میتواند با تجربههای عاطفی گذشته،سبک دلبستگیو احساس امنیت روانی مرتبط باشد.وقتی فرد مدت زیادی یاد گرفته باشد که:• برای دیده شدن باید تأیید بگیرد• برای دوست داشته شدن باید مطابق انتظار دیگران رفتار کند• یا طرد شدن را خطر بزرگی بداندکمکم ذهن،آرامش را به نظر و واکنش دیگران وابسته میکند.به همین دلیل،گاهی یک “بیتوجهی کوچک”میتواند فشار روانی بزرگی ایجاد کند.نیاز به ارتباط انسانی طبیعی است،اما وقتی ارزشمندی ما کاملا به تأیید دیگران وابسته شود،ذهن به سختی احساس امنیت میکند@psynovalab
موضوع همیشه “ضعیف بودن” نیست.گاهی ذهن انسان،ارزشمندی خودش رابیشتر از درون،از واکنش دیگران دریافت میکند.در روانشناسی،این الگو میتواند با تجربههای عاطفی گذشته،سبک دلبستگیو احساس امنیت روانی مرتبط باشد.وقتی فرد مدت زیادی یاد گرفته باشد که:• برای دیده شدن باید تأیید بگیرد• برای دوست داشته شدن باید مطابق انتظار دیگران رفتار کند• یا طرد شدن را خطر بزرگی بداندکمکم ذهن،آرامش را به نظر و واکنش دیگران وابسته میکند.به همین دلیل،گاهی یک “بیتوجهی کوچک”میتواند فشار روانی بزرگی ایجاد کند.نیاز به ارتباط انسانی طبیعی است،اما وقتی ارزشمندی ما کاملا به تأیید دیگران وابسته شود،ذهن به سختی احساس امنیت میکند@psynovalab
۱۱۱