زبان درد
، زبان درس
( ویژه دانش آموزان)«داستانت را پنهان نکن؛ درس از دل همین داستان میروید» سالهای اخیر برای دانشآموز ایرانی فقط دوران درس نبود؛ دوران تحمل، بلاتکلیفی، کلاسهای ناپیوسته، تغییرات ناگهانی، تنهاییهای پشت صفحهنمایش و نفسکمآوردنهای بیصدا بوداگر تمرکز سخت شده، اگر درس خواندن کند شده، این ضعف نیست؛ نشانهی یک ذهن جنگجوستخیلی از دانشآموزان فکر میکنند «باید مثل قبل باشم»؛ اما قبل بسیاری از ما برگشتنی نیست، و این اشکالی ندارد. گاهی بزرگترین پیروزی این است که درهمریخته باشی اما ادامه بدهی. و گاهی بهترین شروع درس، اعتراف مهربانانه به حال خودت است
راهکارهای تازه و مؤثر برای دانشآموز:
قبل از شروع درس، ۲ دقیقه چشمها را ببند و از خودت بپرس: «الان بیشترین نیازم چیه؟ آرامش؟ پنج دقیقه استراحت؟»
درسها را به قطعات کوچک احساسی تقسیم کن: یک بخش درس، یک بخش تنفس روانی.
بنویس: «امروز چی باعث شد تمرکزم سخت بشه؟»
به معلم یا والدین بگو: «امروز مغزم شلوغه، لطفاً کمکم کنید بفهمم از کجا شروع کنم.»
قبل از درس، ۶ نفس آهسته + یک جمله کوتاه: «من قرار نیست امروز همهچیز را درست کنم، فقط شروع میکنم.»
اگر در یک مبحث گیر کردی، بهجای فرار: «یک مثال واقعی» از همان مبحث پیدا کن
بعد از هر جلسه، ۳۰ ثانیه خودت را چک کن
اگر خواستی گریه کنی یا خسته شدی، خودت را سرزنش نکن؛ این واکنش ذهنیست به سالهایی که سختتر از سنتان بود.@psyzahrarezaei
۲۱:۳۹
«سمفونی استقامت: نواختن نغمهی زندگی در هیاهوی بحران» 
(بخش اول)در مواجهه با امواج سهمگین بحرانها
گاهی نغمههای زندگی به گوش نمیرسند و سکوت بر دلها حاکم میشود. اما با درک و بهکارگیری اصول «سمفونی استقامت» میتوانیم نتهایی از امید، آرامش و تابآوری را در دل این طوفانها بنوازیم این بخش، با تمرکز بر تکنیکهای فردی و خانوادگی
، پایههای تابآوری را بنا مینهد:
دفترچه قدرت(ثبت خاطرات ارزشمند) برای کودک 
گفتوگوی احساسی خانوادگی 
تجسم روانی و ذهنآگاهی
اقدامات کوچک روزمره
🪴
داستانگویی و نقشآفرینی 
این پنج تکنیک، نتهای اولیهی «سمفونی استقامت» هستند که با تمرین، پایههایی مستحکم برای تابآوری روانی بنا مینهند و فضایی از امنیت و توانمندی را در خانواده ایجاد میکنند 

زهرا رضائی | روانشناس کودک و نوجوان
ما را در پیامرسان «بله» دنبال کنید
شناسه کانال:
https://ble.ir/psyzahrarezaei
ما را در پیامرسان «بله» دنبال کنید
https://ble.ir/psyzahrarezaei
۷:۲۹
۲۰:۵۴
اگر ماری نیشت بزند ....قرار نیست تمام راه را برگردی که از او بپرسی : چرا ؟؟
اول از زهر دور میشوی نه برای انتقام نه برای توضیح دادن بلکه برای زنده ماندن
بعد زخم را میبندی چون زخمی که مدام لمس شود عمیقتر میشود
اما بعضی وقتها ما برمیگردیم .... کنار همان مار میایستیم و هنوز منتظریم که توضیح بدهد چرا نیش زد ؟؟
و آرامش از جایی شروع میشود که میفهمی مار نیش میزند چون مار است و تو قرار نیست برای هر زخمی توضیح پیدا کنی ......
بماند به یادگار از ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵
زهرا رضائی | روانشناس کودک و نوجوانما را در پیامرسان «بله» دنبال کنید
شناسه کانال:https://ble.ir/psyzahrarezaei
اول از زهر دور میشوی نه برای انتقام نه برای توضیح دادن بلکه برای زنده ماندن
بعد زخم را میبندی چون زخمی که مدام لمس شود عمیقتر میشود
اما بعضی وقتها ما برمیگردیم .... کنار همان مار میایستیم و هنوز منتظریم که توضیح بدهد چرا نیش زد ؟؟
و آرامش از جایی شروع میشود که میفهمی مار نیش میزند چون مار است و تو قرار نیست برای هر زخمی توضیح پیدا کنی ......
بماند به یادگار از ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵
۱۱:۵۵
به این همه زیبایی نگاه کنید... بدون توجه به احوال دنیا ، سلول ما کار خودش رو انجام میده.
بدنمون راهنمای ماست...

نیاز نیست همه چی تو دنیا خوب باشه تا حالمون خوب باشه و به اهدافمون برسیم...
دنیا مسیر خودش رو میره و ممکنه هیچ وقت بر وفق مرادمون نباشه، اما میتونیم کار درست رو انجام بدیم.


زهرا رضائی | روانشناس کودک و نوجوانما را در پیامرسان «بله» دنبال کنید
شناسه کانال:https://ble.ir/psyzahrarezaei
بدنمون راهنمای ماست...
نیاز نیست همه چی تو دنیا خوب باشه تا حالمون خوب باشه و به اهدافمون برسیم...
دنیا مسیر خودش رو میره و ممکنه هیچ وقت بر وفق مرادمون نباشه، اما میتونیم کار درست رو انجام بدیم.
۱۸:۵۳
اگر یه موقع خواستید برید پیش روانشناسلطفاخانوادگی برید: پدر، مادر و کودکمورد داشتیم:آخر جلسه فهمیدم که پدر بیرون مرکز تو ماشین نشسته تا مامان و بچه برگردندیااومده دم در پیادهشون کرده رفته یاتو خونه نشسته گفته خودتون برید دیگه.
نمیخوام کاسه کوزه رو سر پدر بشکونم چون اکثرا وقتی از مادر میپرسم چرا پدرش نیومده؟با تعجب زیاد میگه: مگه باید می آمده؟ نگفته بودید که، فکر نمیکردیم لازم باشه🫥
چرا فکر میکنیم نظر پدر مهم و لازم نیست و مامان همه چیز رو درباره بچه میدونه؟ و حتی مامان میتونه رفتار خودش رو صادقانه توضیح بده؟
نگفته بودیم پدر بیاد؟
مگه گفته بودیم که مادر بیاد؟ما میگیم والدین بیان چرا مامانها به خودش میگیرند
اگر به من باشه که میگم جلسه اول مادربزرگ و پدربزرگ و همه خانواده درجه یک کودک هم بیان برای ارزیابی.

خانواده یک سیستم هست
با احترام به همه باباهایی که التماسشون میکنیم که تو رو خدا بیا حرف بزنیم درباره بچهات اما معتقدند که "من خودم یه پا روانشناسم" و نمیان
زهرا رضائی | روانشناس کودک و نوجوانما را در پیامرسان «بله» دنبال کنید
شناسه کانال:https://ble.ir/psyzahrarezaei
نمیخوام کاسه کوزه رو سر پدر بشکونم چون اکثرا وقتی از مادر میپرسم چرا پدرش نیومده؟با تعجب زیاد میگه: مگه باید می آمده؟ نگفته بودید که، فکر نمیکردیم لازم باشه🫥
چرا فکر میکنیم نظر پدر مهم و لازم نیست و مامان همه چیز رو درباره بچه میدونه؟ و حتی مامان میتونه رفتار خودش رو صادقانه توضیح بده؟
نگفته بودیم پدر بیاد؟
اگر به من باشه که میگم جلسه اول مادربزرگ و پدربزرگ و همه خانواده درجه یک کودک هم بیان برای ارزیابی.
۴:۰۹
Reza Sadeghi - Ye Chizi Mishe Dige.mp3
۰۲:۴۳-۶.۳۹ مگابایت
۸:۴۵
خشم، مرزهایِ ما را تعیین میکند.
یاد بگیریم به جای سرکوب، آن را هدایت کنیم.
برگرفته از کتابِ ارزشمند «وقتی بدن نه میگوید»
#کتاب_خوب
زهرا رضائی | روانشناس کودک و نوجوانما را در پیامرسان «بله» دنبال کنید
شناسه کانال:https://ble.ir/psyzahrarezaei
یاد بگیریم به جای سرکوب، آن را هدایت کنیم.
برگرفته از کتابِ ارزشمند «وقتی بدن نه میگوید»
#کتاب_خوب
۱۰:۱۷
«هر کسی نبوغِ خاص خودش رو داره…
اما اگر ماهی رو بر اساس ناتوانیاش در بالا رفتن از درخت بسنجیم، تمام عمرش رو با این باور میگذرونه که خنگ و کودنه.»
این جمله، عصارهی پیامِ کتابِ دوستداشتنیِ «ماهی بالای درخت» است؛ داستانی دربارهی تفاوتهای فردی، برچسبزنی و اهمیتِ دیدنِ توانمندیهای پنهانِ بچهها (بهویژه در محیط مدرسه).
به پیشنهادِ یکی از معلمهای بزرگوار که دغدغهی شناختِ بیشترِ تفاوتهای بچهها را داشتند، تصمیم گرفتم این کتاب را معرفی کنم. این کتاب برای تمام کسانی که با بچهها در ارتباط هستند، یک زنگِ خطرِ مهربانانه است تا دوباره نگاهشان را به تفاوتهای یادگیریِ بچهها بازبینی کنند.#کتاب_خوبماهی بالای درخت
زهرا رضائی | روانشناس کودک و نوجوانما را در پیامرسان «بله» دنبال کنید
شناسه کانال:https://ble.ir/psyzahrarezaei
اما اگر ماهی رو بر اساس ناتوانیاش در بالا رفتن از درخت بسنجیم، تمام عمرش رو با این باور میگذرونه که خنگ و کودنه.»
این جمله، عصارهی پیامِ کتابِ دوستداشتنیِ «ماهی بالای درخت» است؛ داستانی دربارهی تفاوتهای فردی، برچسبزنی و اهمیتِ دیدنِ توانمندیهای پنهانِ بچهها (بهویژه در محیط مدرسه).
به پیشنهادِ یکی از معلمهای بزرگوار که دغدغهی شناختِ بیشترِ تفاوتهای بچهها را داشتند، تصمیم گرفتم این کتاب را معرفی کنم. این کتاب برای تمام کسانی که با بچهها در ارتباط هستند، یک زنگِ خطرِ مهربانانه است تا دوباره نگاهشان را به تفاوتهای یادگیریِ بچهها بازبینی کنند.#کتاب_خوبماهی بالای درخت
۱۵:۰۴
۵:۲۵