بازارسال شده از سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران
شهریور | سالروز درگذشت محمدکریم پیرنیا؛ معمار، پژوهشگر، نظریهپرداز و پدر معماری سنتی ایران استاد محمدکریم پیرنیا (۱۲۹۹–شهریور ۱۳۷۶)، دارای درجه دکتری افتخاری از دانشگاه تهران، استاد دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و دانشگاه شهید بهشتی، محقق، نویسنده، نظریهپرداز و از معماران برجسته ایرانی بود. او افزون بر معماری، در ادبیات، خوشنویسی، نقاشی و موسیقی نیز دستی داشت. پیرنیا بر زبانهای عربی و عبری مسلط بود، زبان پهلوی را بهخوبی میدانست و با خط میخی نیز آشنایی داشت. طراحی و احداث بیش از ۳۰۰ مدرسه ارزان اما مستحکم در تهران و شهرستانهای ایران، از طرحهای این استاد برجسته معماری بود که طی ۱۸ سال اجرا شد. این مدارس بعدها از سوی یونسکو بهعنوان نمونه مدارس ارزان برای کشورهای جهان سوم معرفی شدند. پیرنیا در سال ۱۳۴۴ به سمت معاون اداره کل بناهای تاریخی وزارت فرهنگ و هنر منصوب شد. او یک سال بعد و در پی تأسیس سازمان ملی حفاظت آثار باستانی ایران، معاون فنی این سازمان شد و تا زمان بازنشستگی در این سمت باقی ماند. تدوین اصول معماری سنتی ایران، تقسیمبندی شیوهها یا سبکهای معماری دورههای تاریخی ایران، پایهگذاری مرمت و احیای برخی آثار تاریخی، بنیانگذاری بحث تاریخ معماری ایران و بازشناسی و احیای آثاری مانند مسجد جامع فهرج، سردر حرم حضرت عبدالعظیم (ع) و گنبد مسجد جامع بروجرد، از فعالیتهای او به شمار میرود. این اقدامات در شرایطی انجام شد که در دهههای ۱۳۵۰ و ۱۳۶۰، اسناد و متون مربوط به معماری ایران اندک بود. این معمار، معماری ایرانی از دوران باستان تا دوره قاجار را در شش شیوه پارسی، پارتی، خراسانی، رازی، آذری و اصفهانی دستهبندی کرد. پیرنیا همچنین کتابها و مقالات متعددی درباره سبکشناسی و معماری اصیل و سنتی ایران تألیف کرد و پژوهشهای گستردهای درباره طاق در معماری ایرانی و انواع و شیوههای آن انجام داد. از همین رو، او را پدر معماری سنتی ایران میدانند. به مناسبت ۲۵ شهریور ماه، سالروز درگذشت استاد محمدکریم پیرنیا، کتاب «راه و رباط» از گنجینه سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران معرفی میشود:پیرنیا، محمدکریم (۱۳۵۰). راه و رباط. تهران: سازمان ملی حفاظت آثار باستانی ایران.
شماره کتابشناسی ملی: ۶۷۴-۶۱م#گشت_و_گذار_در_تاریخ_ایران#ایران_شناسی#سازمان_اسناد_و_کتابخانه_ملی_ایران
@nlai_irبازارسال شده از سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران
کاوشی در گنجینه کتابخانه ملی ایران | شماره ۷۲معرفی نشریه «شکوفه»؛ از آموزش زنان تا نقد خرافات اجتماعی هفتادودومین شماره مجموعه «کاوشی در گنجینه کتابخانه ملی ایران» به معرفی نشریه «شکوفه» اختصاص دارد؛ دومین نشریهای که به همت زنان نوشته و منتشر میشد و از منابع ارزشمند مطالعه تاریخ آموزش و فعالیتهای اجتماعی زنان در دوره قاجار به شمار میرود. «شکوفه» به مدیریت مریم عمید، معروف به مزینالسلطنه، منتشر میشد و مطالب آن به موضوعاتی چون مدارس دخترانه، تحصیل و سوادآموزی زنان، نقد خرافات و باورهای کهنه، فعالیتهای اقتصادی زنان و جایگاه آنان در دیگر جوامع میپرداخت. نسخههایی از نشریه «شکوفه» با شماره کتابشناسی ملی ۱۲۲۲۴۹۲ در گنجینه سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران نگهداری میشود. مشاهده خبر کامل#سازمان_اسناد_و_کتابخانه_ملی_ایران#دولت_پای_کار_مردم
@nlai_ir
