ما با ایمانمان مبارزه میکنیم نه با گندمها و آهنهایمان
این قرآن است که به ما میآموزد که تحلیلهای مبتنی بر «لاطاقة لنا الیوم بجالوت و جنوده» هیچ گاه توفیقی نیاورده و نخواهد آورد و با عناوین بزکشدهی تدبیر و اصول مملکتداری و غیره و ذلک و رزومه و سوابق اشخاص هم نمیشود تطهیرشان کرد.
ما با بصیرت «کم من فئة قلیلة غلبت فئة کثیرة بأذن الله» میبینیم و تحلیل میکنیم و میجنگیم و از انبار خالی و زمین سوخته و ناو و محاصره و بمباران نمیترسیم و معتقدیم هر بهانهای و هر توجیهی که به دشمن مجال بازیابی بدهد - ولو فرصتکی برای تقویت خودی هم فراهم کند - فقط خون است و خسارات و صدمات و تلفات!
ما نه روی انبارهای غله و شهرهای موشکی و قایقهای تندرو و نه روی برد و وزن سر جنگی خرمشهر و خیبرشکن و فتاح که روی سنگ و قلابسنگ داوود نوجوان علیهالسلام و «ما رمیت اذ رمیت و لکن الله رمی» حساب کردهایم و چه باک از جور نبودن محاسبات زمینی که ما با ایمانمان مبارزه میکنیم نه با گندمها و آهنهایمان.
اگر قرار بود گندمها و آهنها تعیین کننده سرنوشت مبارزات حقطلبان باشد، روایت حُنینها پیروزی بود و روایت بدرها و خندقها شکست. و اُحد به دستِ خداییِ مجروحین، پیروزمندانه پایان نمییافت.متوقف شدن بر اینها نه تدبیر است و نه میتوان ژست مبارزه از آن درآورد و در چشم ملت کرد.
با وجود حاکمیت دین حق، قاعدهی مبارزه «ترهبون به عدوالله و عدوکم» و «قاتلوهم حتی لاتکون فتنة» است و عملی که این خروجی را نداشته باشد اساسا در دایره مبارزه تعریف نمیشود.چه رسد به این که دشمن بوق ارعاب را به دست گرفته باشد و ما دو تا یکی در میان و دست و پا شکسته جوابی بدهیم.
و این به معنای بر مبنای تخیلات و اوهام مبارزه کردن و ندیدن واقعیات میدان نیست، بلکه دیدن همهی واقعیات غیبی و ظاهری و وعدههای حق پروردگار است. دست از خرخرهی دشمن برداشتن و مجال دادن به او بر مبنای محاسبات زمینی و ظاهری به اسم تدبیرِ جنگ وجودی شمشیر دشمن را تیزتر و زخم دوست را عمیقتر میکند.
کمبود ما را خدا جبران میکند و از معجزه مضایقه نمیکند و هیهات که آتش و جنگ و فشار مانع از اراده پرودگار شود که «یرزقه من حیث لایحتسب» اما دشمنِ دنیاطلب، نیازمند مجال و مهلت و کاهش فشار است و آرزویش سرگرم شدن ما به مذاکره و وعده و وعیدهاست! حتی باکی ندارد که ما از این سرگرمی روایت پیروزی هم بسازیم!
هرکس که نالهی «لاطاقة لنا» و «انا لمدرکون» سر میدهد و بیتوجه (یا خدای ناکرده بیاعتقاد) به سنت «کم من فئة قلیلة غلبت فئة کثیرة» و «ان معی ربی» هستند در هر لباس و مسلکی فقط به زحمت مسیر و خستگی راه میافزایند و در آخر داوودِ نوجوانی قلابسنگ به دست بساطشان را جمع کرده و در بغلشان میاندازد.
عیار افراد اینجا مشخص میشود که در بحبوحهی جنگ وجودی با نالهی مذلت «لا طاقة لنا الیوم بجالوت و جنوده» و «انا لمدرکون» همراه میشوند، یا با اقتدار «کم من فئة قلیلة غلبت فئة کثیرة» و «ان معی ربی» را فریاد میکنند.دیگر دوره و زمانهی مقهورِ اسم و لباس و سوابق اشخاص شدن برای ملت مبعوث گذشته است...
#ان_معی_ربی_سیهدین
" /> ایمان تبریزی
https://ble.ir/qiamesorkhhttps://eitaa.ir/qiamesorkhhttps://rubika.ir/qiamesorkh
این قرآن است که به ما میآموزد که تحلیلهای مبتنی بر «لاطاقة لنا الیوم بجالوت و جنوده» هیچ گاه توفیقی نیاورده و نخواهد آورد و با عناوین بزکشدهی تدبیر و اصول مملکتداری و غیره و ذلک و رزومه و سوابق اشخاص هم نمیشود تطهیرشان کرد.
ما با بصیرت «کم من فئة قلیلة غلبت فئة کثیرة بأذن الله» میبینیم و تحلیل میکنیم و میجنگیم و از انبار خالی و زمین سوخته و ناو و محاصره و بمباران نمیترسیم و معتقدیم هر بهانهای و هر توجیهی که به دشمن مجال بازیابی بدهد - ولو فرصتکی برای تقویت خودی هم فراهم کند - فقط خون است و خسارات و صدمات و تلفات!
ما نه روی انبارهای غله و شهرهای موشکی و قایقهای تندرو و نه روی برد و وزن سر جنگی خرمشهر و خیبرشکن و فتاح که روی سنگ و قلابسنگ داوود نوجوان علیهالسلام و «ما رمیت اذ رمیت و لکن الله رمی» حساب کردهایم و چه باک از جور نبودن محاسبات زمینی که ما با ایمانمان مبارزه میکنیم نه با گندمها و آهنهایمان.
اگر قرار بود گندمها و آهنها تعیین کننده سرنوشت مبارزات حقطلبان باشد، روایت حُنینها پیروزی بود و روایت بدرها و خندقها شکست. و اُحد به دستِ خداییِ مجروحین، پیروزمندانه پایان نمییافت.متوقف شدن بر اینها نه تدبیر است و نه میتوان ژست مبارزه از آن درآورد و در چشم ملت کرد.
با وجود حاکمیت دین حق، قاعدهی مبارزه «ترهبون به عدوالله و عدوکم» و «قاتلوهم حتی لاتکون فتنة» است و عملی که این خروجی را نداشته باشد اساسا در دایره مبارزه تعریف نمیشود.چه رسد به این که دشمن بوق ارعاب را به دست گرفته باشد و ما دو تا یکی در میان و دست و پا شکسته جوابی بدهیم.
و این به معنای بر مبنای تخیلات و اوهام مبارزه کردن و ندیدن واقعیات میدان نیست، بلکه دیدن همهی واقعیات غیبی و ظاهری و وعدههای حق پروردگار است. دست از خرخرهی دشمن برداشتن و مجال دادن به او بر مبنای محاسبات زمینی و ظاهری به اسم تدبیرِ جنگ وجودی شمشیر دشمن را تیزتر و زخم دوست را عمیقتر میکند.
کمبود ما را خدا جبران میکند و از معجزه مضایقه نمیکند و هیهات که آتش و جنگ و فشار مانع از اراده پرودگار شود که «یرزقه من حیث لایحتسب» اما دشمنِ دنیاطلب، نیازمند مجال و مهلت و کاهش فشار است و آرزویش سرگرم شدن ما به مذاکره و وعده و وعیدهاست! حتی باکی ندارد که ما از این سرگرمی روایت پیروزی هم بسازیم!
هرکس که نالهی «لاطاقة لنا» و «انا لمدرکون» سر میدهد و بیتوجه (یا خدای ناکرده بیاعتقاد) به سنت «کم من فئة قلیلة غلبت فئة کثیرة» و «ان معی ربی» هستند در هر لباس و مسلکی فقط به زحمت مسیر و خستگی راه میافزایند و در آخر داوودِ نوجوانی قلابسنگ به دست بساطشان را جمع کرده و در بغلشان میاندازد.
عیار افراد اینجا مشخص میشود که در بحبوحهی جنگ وجودی با نالهی مذلت «لا طاقة لنا الیوم بجالوت و جنوده» و «انا لمدرکون» همراه میشوند، یا با اقتدار «کم من فئة قلیلة غلبت فئة کثیرة» و «ان معی ربی» را فریاد میکنند.دیگر دوره و زمانهی مقهورِ اسم و لباس و سوابق اشخاص شدن برای ملت مبعوث گذشته است...
#ان_معی_ربی_سیهدین
" /> ایمان تبریزیhttps://ble.ir/qiamesorkhhttps://eitaa.ir/qiamesorkhhttps://rubika.ir/qiamesorkh
۶۱بازارسال شده از
سلام بر هر کسی که خدا مقدر کرده است نوشته مرا بخواند
بنده به سلامت ، صداقت ، خیرخواهی و دلسوزی و تدین و تلاش مجاهدانه مسئولین کشورم اعتماد دارم.
هر کدام از این بزرگواران الان می توانستند شهید باشند و هیچ بعید نیست که با شهادت به دنیای بعدی منتقل بشوند.
قاعدتا شهادت تنها تایید شرافت فرد است نه سمت و سو و تصمیمات زندگی شهید ، برخی از شهدای کربلا تا نزدیک غروب عاشورا از خوارج بودند و شهادت آنها نشانه تایید زندگی آنها نیست.
با این مقدمه عرض می کنم آنچه از آیات و روایات می فهمم جنگ سرنوشت محتوم ماست دلیل آن هم این است که مسئولین ما روایت و نگاه عدم توان کشور برای ادامه جنگ را پذیرفته اند.
آثار دوگانه زندگی و جنگ در جای جای کلام آنها مشخص است.
وقت آن است مسئولین جمهوری اسلامی و مردم ما انتخاب کنند به محاسبات زمین تن بدهند یا به قواعد غیبی خدا
خدا در قرآن قصه کم نیاورده که در پیروزی های نظامی محاسبات زمینی شکست جبهه حق را آورده است.
برگردیم به قرآن ️
ما راهی نداریم جز مقاومت و نصرت خدا در بن بست دنیا از جایی که نمی دانیم آن هم در شرایطی که همه محاسبات زمین راه دیگری ( مذاکره و تفاهم و تعهد در مقابل تعهد و نقض در مقابل نقض و... ) را پیشنهاد می دهند.
آمریکا به ما حمله می کند ، تحریممان می کند ، یک دلار از اموال ما را هم آزاد نمی کند.
آقایان مسئول هشدار می دهند با این وضع ما دور جدید مذاکرات را شروع نمی کنیم
باور کنیمخدا ما را خوشبخت می خواهد و به نقاط شکست جبهه باطل از ما آگاه تر است.
برای دیدن آن یار غایب باید قواعد غیبی به زندگی ما راه پیدا کنند.
مرد باشید بجنگیدتمام که شدید خدا شروع می شود.
۱۷ تیر ۱۴۰۵شیخ اسماعیل رمضانی
@sheykhramezani.
بنده به سلامت ، صداقت ، خیرخواهی و دلسوزی و تدین و تلاش مجاهدانه مسئولین کشورم اعتماد دارم.
هر کدام از این بزرگواران الان می توانستند شهید باشند و هیچ بعید نیست که با شهادت به دنیای بعدی منتقل بشوند.
قاعدتا شهادت تنها تایید شرافت فرد است نه سمت و سو و تصمیمات زندگی شهید ، برخی از شهدای کربلا تا نزدیک غروب عاشورا از خوارج بودند و شهادت آنها نشانه تایید زندگی آنها نیست.
با این مقدمه عرض می کنم آنچه از آیات و روایات می فهمم جنگ سرنوشت محتوم ماست دلیل آن هم این است که مسئولین ما روایت و نگاه عدم توان کشور برای ادامه جنگ را پذیرفته اند.
آثار دوگانه زندگی و جنگ در جای جای کلام آنها مشخص است.
وقت آن است مسئولین جمهوری اسلامی و مردم ما انتخاب کنند به محاسبات زمین تن بدهند یا به قواعد غیبی خدا
خدا در قرآن قصه کم نیاورده که در پیروزی های نظامی محاسبات زمینی شکست جبهه حق را آورده است.
برگردیم به قرآن ️ما راهی نداریم جز مقاومت و نصرت خدا در بن بست دنیا از جایی که نمی دانیم آن هم در شرایطی که همه محاسبات زمین راه دیگری ( مذاکره و تفاهم و تعهد در مقابل تعهد و نقض در مقابل نقض و... ) را پیشنهاد می دهند.
آمریکا به ما حمله می کند ، تحریممان می کند ، یک دلار از اموال ما را هم آزاد نمی کند.
آقایان مسئول هشدار می دهند با این وضع ما دور جدید مذاکرات را شروع نمی کنیم باور کنیمخدا ما را خوشبخت می خواهد و به نقاط شکست جبهه باطل از ما آگاه تر است.
برای دیدن آن یار غایب باید قواعد غیبی به زندگی ما راه پیدا کنند.مرد باشید بجنگیدتمام که شدید خدا شروع می شود.۱۷ تیر ۱۴۰۵شیخ اسماعیل رمضانی
@sheykhramezani.بازارسال شده از
محکم و آگاه در مقابل نقض عهد بنده علیالاصول، نظر دیگری داشتم ولی از باب تعهّدی که رئیسجمهور محترم بهعنوان رئیس شورای عالی امنیّت ملّی از طرف خود و سایر اعضا در پاسداشت حقوق ملّت ایران و جبهه مقاومت به بنده دادند و تصریح به قبول مسئولیت آن نمودند، اجازهی آن را صادر نمودم. ایشان همچنین تصریح کردهاند که اگر طرف آمریکایی بخواهد زیادهخواهی کند زیر بار آن نخواهند رفت. بخشی از پیام ۲۸/خرداد/۱۴۰۵ رهبر انقلاب اسلامی @rahbar_enghelab_ir
خاطره ای شنیدنی از امام شهید رضوان الله علیه درمورد کمبودها در روزهای ابتدایی جنگ تحمیلی هشت ساله و نظر امام کبیر رحمت الله علیه و نتیجه اعتماد غیبی به امر اصولی امام جامعه
پ.ن: ما با ایمانمان مبارزه میکنیم، نه گندمها و آهنهایمان...
#علی_الاصول
" /> ایمان تبریزیhttps://ble.ir/qiamesorkhhttps://eitaa.ir/qiamesorkhhttps://rubika.ir/qiamesorkh
پ.ن: ما با ایمانمان مبارزه میکنیم، نه گندمها و آهنهایمان...
#علی_الاصول
" /> ایمان تبریزیhttps://ble.ir/qiamesorkhhttps://eitaa.ir/qiamesorkhhttps://rubika.ir/qiamesorkh۵
️ روایت نماینده آقای شهید و امام رشید در شورای عالی امنیت ملی از ویژگی کسانی که دچار خطای محاسباتیاند؛ دغدغهمند و دلسوزند اما مسیرشان اشتباه است چرا که محاسباتشان با چارچوب و سنت قرآنی فاصله دارد.قیام سرخ
https://ble.ir/qiamesorkhhttps://eitaa.ir/qiamesorkhhttps://rubika.ir/qiamesorkh
۱سازش، هرگز!
علی(ع)، محروميت را تحمل كرد، اما تخفيف و تسليم را هرگز، كه سازش و تخفيف از هدف، همان پشتسر انداختن كتاب خداست و توجيه هم برنمىدارد، كه با پاى باطل و سازش نمىتوان به سوى حق و سازندگى رفت.
حتی امام حسن (ع) سازشگر نيست؛ چون نه تخفيف داده و نه تسليم شده؛ چون ياورى ندارد، تحميل نمىكند؛ مىايستد تا زمينه را فراهم نمايد.
مبارزهاى كه بهخاطر خدا و بالاتر از عدالت و تكامل شكل گرفته، چگونه مىتواند حتى در سطح مبارزه با استثمار و استعمار و استبداد بماند و چگونه مىتواند تخفيف بدهد و تا سطح نان و مسكن تنزل كند؟!
مبارزى كه تخفيف مىدهد، مبارز نيست، كه سازشگر است. و واقعگرايى هم توجيه اين انحراف نيست كه اولين مسألهى انسان را نان و مسكن بدانيم، كه انسانِ خودآگاه، اولين مسألهاش بودن و چگونه بودن و براى چه بودن است!
تطهیر با جاری قرآن، جلد اول استاد علی صفائی حائری (عین صاد)
قیام سرخhttps://ble.ir/qiamesorkhhttps://eitaa.ir/qiamesorkhhttps://rubika.ir/qiamesorkh
علی(ع)، محروميت را تحمل كرد، اما تخفيف و تسليم را هرگز، كه سازش و تخفيف از هدف، همان پشتسر انداختن كتاب خداست و توجيه هم برنمىدارد، كه با پاى باطل و سازش نمىتوان به سوى حق و سازندگى رفت.حتی امام حسن (ع) سازشگر نيست؛ چون نه تخفيف داده و نه تسليم شده؛ چون ياورى ندارد، تحميل نمىكند؛ مىايستد تا زمينه را فراهم نمايد.مبارزهاى كه بهخاطر خدا و بالاتر از عدالت و تكامل شكل گرفته، چگونه مىتواند حتى در سطح مبارزه با استثمار و استعمار و استبداد بماند و چگونه مىتواند تخفيف بدهد و تا سطح نان و مسكن تنزل كند؟!مبارزى كه تخفيف مىدهد، مبارز نيست، كه سازشگر است. و واقعگرايى هم توجيه اين انحراف نيست كه اولين مسألهى انسان را نان و مسكن بدانيم، كه انسانِ خودآگاه، اولين مسألهاش بودن و چگونه بودن و براى چه بودن است! تطهیر با جاری قرآن، جلد اول استاد علی صفائی حائری (عین صاد)قیام سرخ
https://ble.ir/qiamesorkhhttps://eitaa.ir/qiamesorkhhttps://rubika.ir/qiamesorkh۱