آقای دکتر حبیب زاده، رییس مرکز امور حقوقی بینالمللی ریاست جمهوری: در زمان جنگ حقوق مخاصمات جایگزین حقوق دریاها میشود. در زمان جنگ کشورهای طرف متخاصم میتوانند کشورهای نظامی طرف مقابل رو مورد حمله قرار بدهند و کشتیهای تجاری را به عنوان غنیمت بگیرند. قواعد و قوانین مجلس برای بعد زمان جنگ است.در زمان صلح در سال ۱۳۷۲ قانون داریم. کشور ساحلی برای دریای ۱۲مایلی اطرافش قوانینی دارد. البته برا هزینه گرفتن چیزی نوشته نشده میشود بابت خدماتمان هزینه بگیریم و باید براش قانون نوشته شود. عوارض عبور گرفتن نه! این درست نیست، ولی خدمات پاکسازی محیط زیستی یا تامین امینت انجام میشد، قبلا هزینه نمیگرفتیم الان میخواهیم هزینه بگیریم. کشورهای ثالث بی طرف که قربانی هستند و اجازه عبور ندارند، میتوانند محکوم کنند کار کشور متخاصم را، ولی سکوت میکنند و نمیشود انتظار داشتهباشند کشور قربانی تجاوز نظامی هوای آنها را داشتهباشد! گزارش برخط@rahbaran_e_miani
۳
۳۶۲
۱۳:۲۹
دکتر عبدالحسین صفایی، هیئت علمی حقوق دانشگاه: نظام بین الملل نیاز به دکترین سازی دارد.آمریکاییها در شهادت شهید سلیمانی گفتند ما دفاع پیشدستانه داریم. او همین طور برای خودش خلق واژه و دکترین میکند. درمورد عبور امن، در کنوانسیون ۱۹۸۲ و کنوانسیون ۱۹۵۸ آمدهاست: دولت ساحلی برای نگهداشت امنیت و آرامش میتواند قاعده بگذارد و حق مداخله دارد.ایران میگوید: تا الان حسن نیت داشتیم ولی سواستفاده کردند، الان میخواهیم از عبور امن کشتیها مطلع باشیم. گزارش برخط
آقای دکتر باقرپور، مدیرکل حقوقی وزارت امور خارجه: حقوق بینالملل و سازمان ملل متحد، با وجود آنکه پس از جنگ جهانی دوم بنا شدند، نتوانستهاند فضای باثبات و عاری از جنگ ایجاد کنند و از این جهت، کارنامه قابل قبولی ندارند. با این حال، حقوق بینالملل با همه نواقص و منطقهای متعارض خود، در کنوانسیون ۱۹۸۲ ظرفیتهایی برای کشورهای ساحلی ایجاد کرده است. بر اساس این کنوانسیون، محدوده ۱۲ مایلی، آب سرزمینی کشور محسوب میشود. عبور ترانزیتی نیز حق گستردهای برای کشور ساحلی ایجاد نمیکند و قابل تعلیق نیست؛ با این حال، ایران تاکنون عبور ترانزیتی را به رسمیت نشناخته و خود را ملتزم به آن ندانسته است. بنابراین، دنیا نمیتواند بگوید ایران ملزم به پذیرش عبور ترانزیتی است؛ چراکه ایران هیچگاه آن را نپذیرفته و نسبت به آن معترض بوده است. گزارش برخط @rahbaran_e_miani
۱
۳۴۹
۱۴:۱۰
دکتر قائمینیا، هیئت علمی دانشکده حکمرانی دانشگاه تهران: ما با یکپنجره زمانی محدود مواجهایم. ما باید زمین بازی را از عوارض گرفتن(که کاملا حقه و درسته) به فضای اقتصاد لجستیک تغییر بدیم. ما باید یک نظام اقتصادی مبتی بر زیستبوم نوآوری در آن منطقه خلق بکنیم. انتقاد من این است که دولت و مجلس تا الان از منظر اقتصادی به این ظرفیت اقتصادی عظیم تنگه توجه نکرده اند. گزارش برخط @rahbaran_e_miani
۱
۳۶۴
۱۴:۴۵
دکتر رهدار، هیئت علمی علوم سیاسی دانشگاه: غنیترین اتفاق در مسئله غزه، اعتبارزدایی از نهادهای حقوقی بینالمللی هست.ما با ظرفیت دانش حقوقی داریم از جانمان دفاع میکنیم که هم آنکه آن را نوشته هم آنکه امضا کرده دارند به سخره میگیرند. ما داریم موارد قانونی را بالا پایین میکنیم که هیچکس قبولش ندارد. ژئوپلیتیک اشغال را ببینیم:آمریکا در ۷ لایه دور ایران ما حضور دارد. به ظاهر بعضی از اینها حقوقی و طبیعی هم هست. ولی این طور نیست.۱. لایه سفارتخانهها: پیک حضور آمریکا در عراق با ۱۵۰هزار نظامی: ۱۵هزار دیپلمات آمریکا در عراق بود. ۳۵ هکتار مساحت سفارتخانه. در کشورهای حاشیه خلیج فارس هم همینه. حضور چند برابری غیر طبیعی.۲. لایه پایگاه های نظامی: ۱۵ پایگاه با مساحت وسیع. قطر ۱۱هزارکیلومتر مربع هست. مساحت پایگاه العدید اندازه ۱.۵ استان کشور قطر هست.۳. لایه شرکتهای حامی لجستیکی نظامی. ۱۷۰ شرکت صنایع نظامی در کشورهای حاشیه خلیجفارس۴. شرکتها اقتصادی آمریکا. ۴۵۰ شرکت تمام انحصاری آمریکا در این منطقه.۵. لایه مشارکت غیر انحصاری در شرکتهای سایر کشورها مثلا هند در این منطقه۶. لایه مشارکت در زیرساختهای مهم این کشورها به ویژه انرژی. فرودگاه امارات مثلا آمریکا سهام دارد.۷. لایه دانشگاهی. دانشگاه آمریکایی بغداد: ۶ـ۷ هزار دانشجو با مساحت بسیار بزرگ. در امارات کوچولو ۳-۴ دانشگاه داره. چون درکی از ژئوپلیتیک اشغال نداریم، استاد ما میاید بعد زدن دانشگاهمان میگوید ما با اخلاقیم و دانشگاه آمریکا در منطقه نمیزنیم.
بازتاب نشست «حکمرانی تنگه هرمز» در رسانهها: کانال آخرین اخبار و تحلیلهای روز اقتصاد ایران: فیلم/مسیر جنوبی تنگه هرمز مسیر عمانی نیست، مسیر آمریکایی است عباس باقرپور، مدیرکل حقوقی وزارت امور خارجه: مذاکره و ترتیبات مربوط به خلیج فارس و عمان در زمان جنگ متوقف نشده و این روند در چارچوب مصوبات بالادستی و با هماهنگی نهادهای مربوط ادامه داشته است. تصمیمات نهایی نیز در همان دوره جنگ در مراجع بالادستی گرفته شده و نیروی دریایی سپاه، شورای عالی امنیت ملی و سایر نهادهای اجرایی در این روند نقش داشتهاند. همزمان با این اقدامات، مذاکره با عمان نیز ادامه پیدا کرده و مسیر موردنظر از قبل تعیین شده است. تأکید بر این بوده که مسیر دیگری غیر از مسیر تعیینشده ایجاد نشود؛ از جمله مسیر جنوبی که در آبهای عمان قرار داشت اما بهعنوان مسیر آمریکایی شناخته میشد. @NavadeEghtesadi@rahbaran_e_miani
۳۵۱
۹:۲۷
بازتاب نشست «حکمرانی تنگه هرمز» در رسانهها: کانال آخرین اخبار و تحلیلهای روز اقتصاد ایران: فیلم/ برای کشته شدن شاهزاده یک کشور اروپایی دو جنگ جهانی راه افتاد، آنوقت ما پس از شهادت رهبرمان در مورد حاکمیت تنگه هرمز بحث حقوقی میکنیم! احمد رهدار، استاد حوزه و دانشگاه: اگر ایران نتواند خونخواهی رهبر خود را تماموکمال دریافت کند، یک ریال از اموال بلوکهشده را هم نخواهد گرفت و امکان مدیریت تنگه هرمز و اصلاح زیرساختهای کشور را نیز نخواهد داشت. مسئله را نمیتوان فقط به یک دعوای حقوقی بر سر تنگه هرمز محدود کرد؛ وقتی طرف مقابل رئیس یک نظام سیاسی را غیرقانونی هدف قرار داده و از تغییر نظام سیاسی و گرفتن تمدن کشور سخن میگوید، موضوع بسیار فراتر از یک اختلاف حقوقی است. در تاریخ نیز برای مسائل مربوط به حاکمیت و نظامهای سیاسی، جنگهای بزرگی شکل گرفته و میلیونها نفر کشته شدهاند. بنابراین نمیتوان در چنین شرایطی صرفاً بر سر حقوق تنگه هرمز بحث کرد و ابعاد اصلی تقابل را نادیده گرفت.