این مورد را هم داشته باشید تا در موردش صحبت کنیم
پروتکل مدیریت و پیشگیری از سندرم دستکش ارغوانی (Purple Glove Syndrome)*تعریف: یک عارضه احتمالی ناشی از تزریق وریدی فنیتوئین که با ادم، تغییر رنگ پوست و درد شدید مشخص میشود.
۱. اقدامات پیشگیرانه (Prevention Strategies)
هدف: کاهش ریسک ایجاد آسیب بافتی ناشی از غلظت یا سرعت بالای دارو.*
کنترل سرعت تزریق: در بزرگسالان، سرعت تزریق نباید از 50میلی گرم بر دقیقه تجاوز کند.
*روش تزریق: حتماً دارو باید با نرمال سالین (Normal Saline) رقیق یا همراه با آن تزریق شود.
*انتخاب محل تزریق: استفاده از یک لاین وریدی بزرگ (Large Bore IV Line) و با قطر مناسب الزامی است تا جریان دارو روان باشد.
*مانیتورینگ دقیق: در حین انفوزیون، وضعیت پوست و احساس بیمار در ناحیه دیستال محل تزریق بهطور مداوم ارزیابی شود.
۲. مدیریت بحران و اقدامات در صورت بروز عارضه (Management Protocol)
هدف: جلوگیری از پیشرفت به سمت نکروز و سندرم کمپارتمان.*
*گام اول: قطع فوری (Immediate Action)
به محض مشاهده تغییر رنگ، ادم یا شکایت بیمار از درد/سوزش، *تزریق دارو را فوراً قطع کنید.
گام دوم: اقدامات پرستاری و حمایتی (Nursing Interventions)
*الویتبندی اندام (Limb Priority): وضعیت گردش خون (Circulation) و وضعیت عصبی (Neurovascular status) اندام را چک کنید.
*کمپرس گرم: استفاده از کمپرس گرم (نه داغ) برای کمک به توزیع دارو و کاهش تجمع آن در بافت توصیه میشود.
*کنترل درد: اجرای دستور پزشک جهت تجویز داروهای ضددرد (Analgesics) و ضدالتهاب (Anti-inflammatory).
گام سوم: ارجاع تخصصی
در صورت مشاهده علائم پیشرونده (مانند تاولهای خونین یا علائم سندرم کمپارتمان)، بلافاصله *جراح را جهت ارزیابی احتمالی نیاز به فاشیوتومی (Fasciotomy) خبر کنید.
---
پیشنهاد برای توجه1. تفاوت با فلبیت (Phlebitis): حتماً تاکید کنید که تغییر رنگ ارغوانی در این سندرم، بسیار شدیدتر و سریعتر از فلبیت معمولی است.
2. گزارشدهی (Incident Reporting): تاکید بر اینکه این مورد باید به عنوان یک "Event" در سیستم مدیریت خطا ثبت شود تا تحلیل ریشهای (RCA) انجام گیرد.
تهیه و تنظیم: افسر امیرسادات دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان*
۸۲
نوشتن گزارش در زمانی که بیمار غیبش زده
۲۲۹۱
دومین کرکس کجا بود؟!یادداشت | گاهی یک عکس، از هزار صفحه تاریخ، دردناکتر با ما سخن میگوید. سال ۱۹۹۳، در میانه قحطی سودان، عکاس خبری کوین کارتر، تصویری ثبت کرد که جهان را تکان داد: دختربچهای گرسنه و ناتوان، در مسیر مرکز تغذیه سازمان ملل؛ و کرکسی که چند قدم آنسوتر، منتظر مرگش به او خیره شده بود!این عکس در سال ۱۹۹۴ جایزه پولیتزر عکاسی خبری را برنده شد و نام کارتر بر سر زبانها افتاد. اما یک سوال تلخ پنهان: سرنوشت آن کودک چه شد؟ بعدها فردی در تماس تلفنی از کارتر سرنوشت آن دخترک را پرسید! او پاسخ داد که برای رسیدن به پروازش، سریعا آنجا را ترک کرد! و جملهای که در رسانهها به این ماجرا نسبت داده شد، همچون زخمی بر وجدان کارتر نشست:«آن روز دو کرکس وجود داشت، یکی منتظر مرگ کودک و دیگری دوربین در دست داشت»و او فقط چند ماه پس از دریافت آن جایزه، در سال ۱۹۹۴، با خودکشی به زندگی خود پایان داد!حالا اما بیش از ۳۰ سال از آن زمان گذشته است. اما دوباره هزاران تصویر شبیه آن را پیش چشم خود در غزه میبینیم! کودکان گرسنه، مادران درمانده و خانوادههایی که جهان، تصاویر رنجشان را هر روز در رسانهها بازنشر میکنند! دوربینها روشن! خبرها پشت هم! اما یک جهان ایستاده و تماشاگر!و یک سؤال قدیمی، که حالا معنایی تازه پیدا میکند: اگر کرکسِ اول، منتظر مرگ غزه است؛ دومین کرکس چه کسانی هستند؟! آنها که در هر جای جهان میبینند، میفهمند، میتوانند واکنش نشان دهند، اما سکوت میکنند!! روزی تاریخ، درباره ما هم همین سؤال را تکرار خواهد کرد: در آن لحظه مرگ کودکان غزه.. هر یک از ما، کجا بودیم؟!۶۱امیدبهزندگی در ایران به ۸۰ سال رسیدمعاون بهداشت وزارت بهداشت: امیدبهزندگی کشور به ۸۰ سال رسیده درحالیکه سال ۱۳۵۷، ۵۵ سال بوده است.
توجه : مهلت ثبت نام تا ۲۸ ام مرداد تمدید شده است.
*تدبیر یا تعجیل؟! وقتی تصمیم میگیری جلوتر از همه بایستی و خودت را نمایندهی دوستان و همکارانت معرفی کنی، باید هوشیار و آگاهانه قدم برداری، زیرا قدمهای تو، قدمگاه کسانی است که پس از تو و با اعتماد تو، جاپای تو خواهند گذاشت.
اگر هیجانزده و هراسان قدم برداری، یا بیمحابا و جسور، پای در باتلاق اشتباه و مخاطره بنهی، معتمدینت را به ورطهی خطر و نابودی میکشانی، و دیوار اعتماد مخاطبینت را با تیشهی بیتدبیری فرو میریزی…
با یک سؤال بزرگ که: آیا کسی که نمیتواند از خود و جایگاهش حفاظت کند و هر روز در موج هیجان و چالشهای محیطی گرفتار است، آیا میتواند از گروه و جایگاه و اعتبارِ آن، حمایت نماید جسارت، اهرمی مؤثر در برخی گلوگاههای پرخطر زندگی است،ولی تدبیر، چراغ راهنمای همیشگیِ لحظههای پرفراز و نشیب حیات است…
🫡 اگر خود را راهنمای جمعی معرفی کردیم، با تدبیر باشیم نه با تعجیل؛
عاقلانه، محتاط، مطمئن و پیشرو گام برداریم،نه هیجانی و با شتاب و افتان و خیزان…
>
رهرو آن نیست که گه تند و گهی خسته رود> رهرو آن است که آهسته و پیوسته رود…
#جسارت_تدبیر #رهبر_راهرو #هدایت_صنفی*دیمسن۳۱