#سگتان_را_همراه_خودتان_ببرید
همه میدانند که سگها چه کار میکنند _ آنها پارس میکنند. غریزشان اقتضا میکند که پارس کنند. وقتی کسی به سمت آنها میآید، پارس میکنند. وقتی به خانه میآیید، پارس میکنند. آنها حتی وقتی کسی اطرافشان نیست و همه جا آرام است، پارس میکنند. گاهی اوقات آنها ساکتند و همه میدانند چرا آنها دلشان میخواهد، یک جا بنشینند و بدون سر و صدا به تماشای کسانی بپردازند که این طرف و آن طرف میروند.تصور کنید ذهنتان شبیه سگ است. افکار میتواند به طور تصادفی وارد ذهنتان شوند، بدون اینکه جلب توجه کنند یا آشکارا مزاحمتی به دنبال داشته باشند. افکار یک مرتبه وارد ذهنتان میشوند و تنها چیزی که شما متوجه آن میشوید واکنش بدنتان است، به عنوان مثال ممکن است بترسید یا هیجانزده شوید. همه آنچه اتفاق میافتد، این است که یک فکر به ذهنتان خطور میکند و شما واکنش نشان میدهید. حالا تصور کنید که ذهنتان شبیه یک سگ کوچولو در حال پارس کردن است. تصور کنید که افکارتان عینا همان واق واق هایی هستند که ممکن است هیچ دلیلی نداشته باشند و صرفا سروصداهایی هستند که سگ هر از گاهی از خودش درمیآورد.پنج دقیقه در یک اتاق بی سروصدا آرام بنشینید. خودتان را تصور کنیدکه غلاده سگتان را می بندید و بیرون می روید. هر بار که فکری وارد ذهنتان می شود، سگی را تصور کنید که در حال پارس کردن است. شاید سگتان به گربه ای پارس می کند که از کنار خیابان می گذرد. شاید به پروانه ای پارس می کند که روی چمن نشسته است. او با صدای بلند، پارس می کند. حالا عابری به سمت شما می آید و سگتان دیوانه وار به سمت او می رود و بالا و پایین می پرد و به شدت به او پارس می کند. آن فرد عبور می کند و دور میشود، سگ بلافاصله او را رها میکند و دوباره ساکت میشود. اجازه بدهید که سگتان به هر دلیلی که میخواهد، پارس کند. او را تماشا کنید چطور دست از این کار برمیدارد. او پارس میکند و بعد از چند دقیقه خودش ساکت میشود..هر بار که فکری به ذهنتان خطور میکند. تصور کنید که سگی در حال پارس کردن است. بعضی از این پارسها، طولانیترند، برخی با صدای بلند و پشت سر هم هستند و برخی ممکن است فقط به صورت غرولند باشند. اجازه بدهید، سگتان هر چقدر دلش می خواهد پارس کند. نگران نباشید، بالاخره آرام می شود. شما می توانید افکارتان را تماشا کنید، درست همانطور که می توانید سگی را تماشا کنید. افکار شبیه پارس های سگ هستند. این پارس ها ممکن است هیچ دلیل یا هدفی نداشته باشند. آنها می آیند و می روند. شما فقط تماشا می کنید که آنها چطور می آیندو چطور میرود.
@rahezendegi_alborz
همه میدانند که سگها چه کار میکنند _ آنها پارس میکنند. غریزشان اقتضا میکند که پارس کنند. وقتی کسی به سمت آنها میآید، پارس میکنند. وقتی به خانه میآیید، پارس میکنند. آنها حتی وقتی کسی اطرافشان نیست و همه جا آرام است، پارس میکنند. گاهی اوقات آنها ساکتند و همه میدانند چرا آنها دلشان میخواهد، یک جا بنشینند و بدون سر و صدا به تماشای کسانی بپردازند که این طرف و آن طرف میروند.تصور کنید ذهنتان شبیه سگ است. افکار میتواند به طور تصادفی وارد ذهنتان شوند، بدون اینکه جلب توجه کنند یا آشکارا مزاحمتی به دنبال داشته باشند. افکار یک مرتبه وارد ذهنتان میشوند و تنها چیزی که شما متوجه آن میشوید واکنش بدنتان است، به عنوان مثال ممکن است بترسید یا هیجانزده شوید. همه آنچه اتفاق میافتد، این است که یک فکر به ذهنتان خطور میکند و شما واکنش نشان میدهید. حالا تصور کنید که ذهنتان شبیه یک سگ کوچولو در حال پارس کردن است. تصور کنید که افکارتان عینا همان واق واق هایی هستند که ممکن است هیچ دلیلی نداشته باشند و صرفا سروصداهایی هستند که سگ هر از گاهی از خودش درمیآورد.پنج دقیقه در یک اتاق بی سروصدا آرام بنشینید. خودتان را تصور کنیدکه غلاده سگتان را می بندید و بیرون می روید. هر بار که فکری وارد ذهنتان می شود، سگی را تصور کنید که در حال پارس کردن است. شاید سگتان به گربه ای پارس می کند که از کنار خیابان می گذرد. شاید به پروانه ای پارس می کند که روی چمن نشسته است. او با صدای بلند، پارس می کند. حالا عابری به سمت شما می آید و سگتان دیوانه وار به سمت او می رود و بالا و پایین می پرد و به شدت به او پارس می کند. آن فرد عبور می کند و دور میشود، سگ بلافاصله او را رها میکند و دوباره ساکت میشود. اجازه بدهید که سگتان به هر دلیلی که میخواهد، پارس کند. او را تماشا کنید چطور دست از این کار برمیدارد. او پارس میکند و بعد از چند دقیقه خودش ساکت میشود..هر بار که فکری به ذهنتان خطور میکند. تصور کنید که سگی در حال پارس کردن است. بعضی از این پارسها، طولانیترند، برخی با صدای بلند و پشت سر هم هستند و برخی ممکن است فقط به صورت غرولند باشند. اجازه بدهید، سگتان هر چقدر دلش می خواهد پارس کند. نگران نباشید، بالاخره آرام می شود. شما می توانید افکارتان را تماشا کنید، درست همانطور که می توانید سگی را تماشا کنید. افکار شبیه پارس های سگ هستند. این پارس ها ممکن است هیچ دلیل یا هدفی نداشته باشند. آنها می آیند و می روند. شما فقط تماشا می کنید که آنها چطور می آیندو چطور میرود.
@rahezendegi_alborz
۶بحران واقعاً کجاست؟ تا حالا فکر کردی چرا یه اتفاق (مثلاً فقدان در روابط یا یه مشکل شغلی) برای یک نفر «فاجعه» است و برای یکی دیگه «یه فرصت برای تغییر»؟ لازاروس و فولکمن (دو تا روانشناس عزیز) میگن استرس، توی اون اتفاق نیست، بلکه توی «برداشتی» هست که ما داریم.به زبان ساده:۱. اول مغزت میپرسه: «آیا این اتفاق برای من خطرناکه یا یه چالشه؟» (ارزیابی اول) ۲. بعد میپرسه: «آیا من ابزاری برای مقابله باهاش دارم؟» (ارزیابی دوم) نتیجهاش چیه؟اگر بحران رو به چشم «تهدید» ببینی، فلج میشی. اگر به چشم «چالش» ببینی، فعال میشی. پس یادت باشه: اتفاقات رو نمیتونی کنترل کنی، اما «برداشتت» رو میتونی مدیریت کنی.
@rahezendegi_alborz
تا حالا فکر کردی چرا یه اتفاق (مثلاً فقدان در روابط یا یه مشکل شغلی) برای یک نفر «فاجعه» است و برای یکی دیگه «یه فرصت برای تغییر»؟ لازاروس و فولکمن (دو تا روانشناس عزیز) میگن استرس، توی اون اتفاق نیست، بلکه توی «برداشتی» هست که ما داریم.به زبان ساده:۱. اول مغزت میپرسه: «آیا این اتفاق برای من خطرناکه یا یه چالشه؟» (ارزیابی اول) ۲. بعد میپرسه: «آیا من ابزاری برای مقابله باهاش دارم؟» (ارزیابی دوم) نتیجهاش چیه؟اگر بحران رو به چشم «تهدید» ببینی، فلج میشی. اگر به چشم «چالش» ببینی، فعال میشی. پس یادت باشه: اتفاقات رو نمیتونی کنترل کنی، اما «برداشتت» رو میتونی مدیریت کنی. @rahezendegi_alborz
۳۱وقتی اندوهگین هستیم به نظر می رسد این غم همیشگی باشد. به نظر می رسد پایان شب به صبح وصل نمی شود. به نظر می رسد کسی شبیه ما این غم را تجربه نمی کند. اما یکی از واقعیت های زندگی این است که هیچ چیز باقی نمی ماند. هیچ چیز ابدی نیست؛ نه لبخندهای از ته دل و نه غم های نفس گیر.اجازه ندهیم ذهنمان ما را گیر بیاندازد...
@rahezendegi_alborz
@rahezendegi_alborz
۵وقتی عصبی میشم چی کنم؟راهکار هایی برای مدیریت خشم
اول از موقعیت فاصله بگیراگر احساس میکنی کنترلت در حال از بین رفتنه، چند دقیقه از بحث یا محیط فاصله بگیر..ادامه دادن گفتوگو در اوج خشم معمولاً تصمیمهای بدتری ایجاد میکنه..
بدنت را آرام کن، نه فقط ذهنت راچند نفس آرام با بازدم طولانی بکش. وقتی بدن آرامتر میشود، شدت خشم هم کاهش پیدا میکند..
اسم احساست را مشخص کناز خودت بپرس: «الان فقط عصبانیام، یا پشت این خشم احساس تحقیر، طرد شدن یا نادیده گرفته شدن هم هست؟»
قبل از واکنش، فکر را بررسی کناز خودت بپرس: «آیا برداشت من تنها تفسیر ممکنه، یا ممکنه توضیح دیگری هم وجود داشته باشه؟»
بعد از آرام شدن، درباره موضوع صحبت کنهدف از گفتوگو باید حل مسئله باشه، نه تخلیه خشم
حرفت را با سرزنش شروع نکن.به جای «تو همیشه…»، بگو: «وقتی این اتفاق افتاد، من احساس… کردم.»
اگر این الگو مدام تکرار میشود، فقط روی خشم کار نکن.واکنشهای شدید و تکرارشونده گاهی نشان میدهند که پشت خشم، حس هایی هستن که باید دیده بشن
کمک خواستی بگو🩹
@rahezendegi_alborz
اول از موقعیت فاصله بگیراگر احساس میکنی کنترلت در حال از بین رفتنه، چند دقیقه از بحث یا محیط فاصله بگیر..ادامه دادن گفتوگو در اوج خشم معمولاً تصمیمهای بدتری ایجاد میکنه.. بدنت را آرام کن، نه فقط ذهنت راچند نفس آرام با بازدم طولانی بکش. وقتی بدن آرامتر میشود، شدت خشم هم کاهش پیدا میکند.. اسم احساست را مشخص کناز خودت بپرس: «الان فقط عصبانیام، یا پشت این خشم احساس تحقیر، طرد شدن یا نادیده گرفته شدن هم هست؟» قبل از واکنش، فکر را بررسی کناز خودت بپرس: «آیا برداشت من تنها تفسیر ممکنه، یا ممکنه توضیح دیگری هم وجود داشته باشه؟» بعد از آرام شدن، درباره موضوع صحبت کنهدف از گفتوگو باید حل مسئله باشه، نه تخلیه خشم حرفت را با سرزنش شروع نکن.به جای «تو همیشه…»، بگو: «وقتی این اتفاق افتاد، من احساس… کردم.» اگر این الگو مدام تکرار میشود، فقط روی خشم کار نکن.واکنشهای شدید و تکرارشونده گاهی نشان میدهند که پشت خشم، حس هایی هستن که باید دیده بشنکمک خواستی بگو
🩹@rahezendegi_alborz
۵۱مراجعین محترم و عزیز؛
سلام و احترام،
نظر به اینکه ارتقای کیفیت خدمات مشاوره و رفاه حال شما عزیزان همواره اولویت اصلی ماست، از شما دعوت میکنیم با صرف چند دقیقه وقت و تکمیل فرم نظرسنجی زیر، ما را در مسیر بهبود برنامههای مشاوره ای یاری کنید. بازخوردهای صادقانه شما ارزشمندترین راهنما برای ماست.
لینک نظرسنجی:
https://survey.porsline.ir/s/0deo5lSz
از همراهی و حسن توجه شما سپاسگزاریم.
سلام و احترام،
نظر به اینکه ارتقای کیفیت خدمات مشاوره و رفاه حال شما عزیزان همواره اولویت اصلی ماست، از شما دعوت میکنیم با صرف چند دقیقه وقت و تکمیل فرم نظرسنجی زیر، ما را در مسیر بهبود برنامههای مشاوره ای یاری کنید. بازخوردهای صادقانه شما ارزشمندترین راهنما برای ماست.
لینک نظرسنجی:https://survey.porsline.ir/s/0deo5lSz
از همراهی و حسن توجه شما سپاسگزاریم.
۱۰وقتی هیچ کاری از دستمان برنمیآید، چه کاری از دستمان برمیآید؟ یکی از دشوارترین تجربههای انسان، قرار گرفتن در شرایطی است که احساس میکند هیچ کنترلی بر آنچه در بیرون رخ میدهد ندارد.در چنین موقعیتهایی، ذهن تلاش میکند با دنبال کردن مداوم اخبار، پیشبینی آینده یا مرور سناریوهای مختلف، احساس کنترل را دوباره به دست آورد؛ اما نتیجه اغلب برعکس است. هرچه ذهن بیشتر درگیر آن چیزی شود که خارج از اختیار ماست، اضطراب بیشتر میشود. در روانشناسی بحران، یک اصل مهم وجود دارد:هر بار که احساس درماندگی میکنید، توجه خود را از «آنچه نمیتوانید کنترل کنید» به «آنچه اکنون میتوانید انجام دهید» برگردانید.گاهی این کارهای کوچک، مهمترین مداخلههای روانشناختی هستند:نوشیدن یک لیوان آب.چند نفس آرام و عمیق.تماس با یکی از عزیزان.چند دقیقه دور شدن از اخبار.خواندن چند صفحه کتاب.یا نشستن در سکوت و دعا کردن.این کارها شاید بحران را متوقف نکنند، اما کمک میکنند بحران، تمام ذهن و جسم شما را در اختیار نگیرد.نگاهی از منظر معنویتدر بسیاری از سنتهای معنوی، آرامش از این باور آغاز میشود که انسان مسئول تلاش خود است، نه مسئول همه اتفاقهای جهان.گاهی پذیرش اینکه همه چیز در اختیار ما نیست، نشانه ضعف نیست؛ بلکه نشانه بلوغ روانی است.از امشب فقط چند دقیقه سکوت کنید و آنچه را از توان شما خارج است، به خداوند بسپارید.دعا، همیشه برای تغییر دادن شرایط نیست؛ گاهی برای این است که در دلِ شرایط، توانِ ایستادن را از دست ندهیم.یادآوریِ حضور خداوند، به معنای نادیده گرفتن واقعیتهای تلخ نیست؛ بلکه به ما کمک میکند احساس نکنیم در برابر آنها کاملاً تنها و بیپناه هستیم.گاهی آرامش، از این باور جوانه میزند که همه چیز در اختیار ما نیست، اما ما در پناه خدایی هستیم که از حال دل بندگانش آگاه است، صدای نگرانیهایشان را میشنود و در سختترین روزها نیز آنان را رها نمیکند.شاید نتوانیم همه اتفاقها را تغییر دهیم، اما میتوانیم با توکل، امید و آرامشی که از یاد خدا میگیریم، شیوه مواجهه خود با آنها را تغییر دهیم.گاهی آرامش، از پیدا کردن همه پاسخها به دست نمیآید؛ از پذیرفتن این حقیقت به دست میآید که لازم نیست همه بارهای دنیا را به تنهایی حمل کنیم.در بحران، هدف ما حذف همه اضطرابها نیست؛ کمک به حفظ توان فکر کردن، تصمیم گرفتن و کنار هم ماندن است.
@rahezendegi_alborz
۴۱
۱
خدمات کلینیک رز مشاوره فردی مشاوره خانواده مشاوره کودک و نوجوان مشاوره تحصیلی پایش سلامت روان کارگاه های آموزشی۲۱ علت تکرار درگیری در روابط سمی چیست؟ اغلب روابط سالم فاقد هیجان شتابزده و نفسگیر روابط سمی هستند. در روابط سالم، معمولاً خبری از چرخههای مکرر قهر و آشتی، دستکاریهای روانی، حسادت، تعقیب و گریز یا ترس دائمی از دست دادن نیست. در عوض، امور قابل پیشبینیتر، ایمنتر و با آرامش بیشتری پیش میروند.
لذا، فردی که از کودکی با آشوب، اضطراب و بیثباتی در روابط خو گرفته است، ممکن است این آرامش را با بیحوصلگی اشتباه بگیرد. برای چنین فردی، هیجان به معنای عشق و عشق به معنای هیجان است. به همین دلیل، رابطهای فاقد درام، خستهکننده و بیمزه به نظر میرسد. بنابراین، علت مسئله مشخص شد: مشکل این نیست که شما جذب افراد سمی میشوید؛ مشکل این است که آرامش برای شما ناآشناست.
۱
همراهان گرامی،در راستای حمایت روانی، طرح مشاوره تلفنی رایگان «همراز» توسط شهرداری کرج در حال اجراست. اگر در این روزها به صحبت کردن و مشاوره نیاز دارید، میتوانید در روزهای کاری از ساعت ۹ تا ۱۳ با شماره ۰۲۶۳۲۷۳۰۲۷۱ تماس بگیرید.
۸