بِسْمِ ٱللَّٰهِ ٱلرَّحْمٰنِ ٱلرَّحِيمِرَّبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ وَأَخْرِجْنِي مُخْرَجَ صِدْقٍ وَاجْعَل لِّي مِن لَّدُنكَ سُلْطَانًا نَّصِيرًا
۱۳
عبور از خودتحقیری دیجیتال؛ پیششرط تحقق حکمرانی سایبری
رضا الفتی یوسفیان
در عصر تسلط بلامنازع پلتفرمهای فراملی و در زمانهای که امپراتوریهای دیجیتالی نظیر اینستاگرام و ایکس، مرزهای حاکمیت ملی کشورها را درنوردیدهاند، حمایت و ارتقای شبکههای بومی یک انتخاب نیست، بلکه یک ضرورت استراتژیک است. همانگونه که شواهد جهانی نشان میدهد، قدرتهای نوظهور و کشورهای مستقلی چون چین، روسیه، هند و حتی بازیگران منطقهای نظیر ترکیه و عربستان، با درک اهمیت حکمرانی داده، به سوی بومیسازی زیستبوم دیجیتال خود حرکت کردهاند و با اقبال گستردهی افکار عمومی خود نیز مواجه شدهاند.
در داخل کشور، پرواضح است و هیچ ناظر منصفی نمیتواند منکر کاستیهای زیرساختی پلتفرمهای بومی نظیر بله، ایتا و روبیکا شود. ضعف در معماری کلانداده، کندی سرورها، باگهای مکرر، چالشهای مقیاسپذیری و فقدان پویایی بصری و تنوع در تجربه کاربری، همگی نقایصی غیرقابلانکارند که در قیاس با همتایان قدرتمند غربی، فاصله معناداری را نشان میدهند.
اما نقطه ثقل ماجرا و فاجعهی اصلی، در کیفیت واکنش ما به این کاستیها نهفته است. تقلیل دادن این مسئلهی کلان ملی به سوژهای برای تمسخر و استفادهی طعنهآمیز از واژگانی چون «سوپراپلیکیشن»، نشان از یک خطای شناختی و تقلیلگرایی مفرط دارد. دردآورتر آنکه این رویکرد انفعالی، بدبینی مخرب و درونیسازی شکست، متأسفانه در میان قشری که داعیهدار دغدغههای گفتمانی و انقلابی هستند نیز رسوخ کرده است. ما به جای ایفای نقش مصلح دلسوز، در جایگاه ویرانگر منتقد نشستهایم؛ به جای مطالبهگری تخصصی برای توسعهی زیرساختها، به تخطئه و تحقیر روی آوردهایم و گاه فراتر از کنایه، به پمپاژ یأس و توهین بسنده کردهایم.
باید به این بلوغ تحلیلی برسیم که زمین بازی پلتفرمهای بیگانه صرفاً یک ابزار فنآورانهی خنثی نیست، بلکه بازوی اجرایی استعمار نوین رسانهای و ابزاری برای اعمال هژمونی فرهنگی است. هر لحظه حضور بیقیدوشرط و وابستگی مطلق به این فضا، سپردن شریانهای شناختی و فرهنگی جامعه به دست الگوریتمهایی است که نه تنها منافع ملی ما را برنمیتابند، بلکه در پی مهندسی افکار و تغییر ذائقه به سوی سبک زندگی غربی هستند.
دوران نقزدنهای بیحاصل و خودتحقیری رسانهای به سر آمده است. عبور از این انفعال، نیازمند یک تغییر پارادایم ذهنی است. به جای ایستادن در حاشیه و سنگاندازی به قطار در حال حرکت پلتفرمهای بومی، باید آستین همت بالا زد. راهکار، پناه بردن به پلتفرمهای بیگانه نیست؛ بلکه نقد علمی، مطالبهگری مستمر از نهادهای ذیربط برای ارتقای زیرساختها و کمک به گذار از این دوران بلوغ تکنولوژیک است. استقلال سایبری با تمسخر به دست نمیآید، اراده، همافزایی و تفکر استراتژیک میطلبد.@rahin_313
رضا الفتی یوسفیاندر عصر تسلط بلامنازع پلتفرمهای فراملی و در زمانهای که امپراتوریهای دیجیتالی نظیر اینستاگرام و ایکس، مرزهای حاکمیت ملی کشورها را درنوردیدهاند، حمایت و ارتقای شبکههای بومی یک انتخاب نیست، بلکه یک ضرورت استراتژیک است. همانگونه که شواهد جهانی نشان میدهد، قدرتهای نوظهور و کشورهای مستقلی چون چین، روسیه، هند و حتی بازیگران منطقهای نظیر ترکیه و عربستان، با درک اهمیت حکمرانی داده، به سوی بومیسازی زیستبوم دیجیتال خود حرکت کردهاند و با اقبال گستردهی افکار عمومی خود نیز مواجه شدهاند.
در داخل کشور، پرواضح است و هیچ ناظر منصفی نمیتواند منکر کاستیهای زیرساختی پلتفرمهای بومی نظیر بله، ایتا و روبیکا شود. ضعف در معماری کلانداده، کندی سرورها، باگهای مکرر، چالشهای مقیاسپذیری و فقدان پویایی بصری و تنوع در تجربه کاربری، همگی نقایصی غیرقابلانکارند که در قیاس با همتایان قدرتمند غربی، فاصله معناداری را نشان میدهند.
اما نقطه ثقل ماجرا و فاجعهی اصلی، در کیفیت واکنش ما به این کاستیها نهفته است. تقلیل دادن این مسئلهی کلان ملی به سوژهای برای تمسخر و استفادهی طعنهآمیز از واژگانی چون «سوپراپلیکیشن»، نشان از یک خطای شناختی و تقلیلگرایی مفرط دارد. دردآورتر آنکه این رویکرد انفعالی، بدبینی مخرب و درونیسازی شکست، متأسفانه در میان قشری که داعیهدار دغدغههای گفتمانی و انقلابی هستند نیز رسوخ کرده است. ما به جای ایفای نقش مصلح دلسوز، در جایگاه ویرانگر منتقد نشستهایم؛ به جای مطالبهگری تخصصی برای توسعهی زیرساختها، به تخطئه و تحقیر روی آوردهایم و گاه فراتر از کنایه، به پمپاژ یأس و توهین بسنده کردهایم.
باید به این بلوغ تحلیلی برسیم که زمین بازی پلتفرمهای بیگانه صرفاً یک ابزار فنآورانهی خنثی نیست، بلکه بازوی اجرایی استعمار نوین رسانهای و ابزاری برای اعمال هژمونی فرهنگی است. هر لحظه حضور بیقیدوشرط و وابستگی مطلق به این فضا، سپردن شریانهای شناختی و فرهنگی جامعه به دست الگوریتمهایی است که نه تنها منافع ملی ما را برنمیتابند، بلکه در پی مهندسی افکار و تغییر ذائقه به سوی سبک زندگی غربی هستند.
دوران نقزدنهای بیحاصل و خودتحقیری رسانهای به سر آمده است. عبور از این انفعال، نیازمند یک تغییر پارادایم ذهنی است. به جای ایستادن در حاشیه و سنگاندازی به قطار در حال حرکت پلتفرمهای بومی، باید آستین همت بالا زد. راهکار، پناه بردن به پلتفرمهای بیگانه نیست؛ بلکه نقد علمی، مطالبهگری مستمر از نهادهای ذیربط برای ارتقای زیرساختها و کمک به گذار از این دوران بلوغ تکنولوژیک است. استقلال سایبری با تمسخر به دست نمیآید، اراده، همافزایی و تفکر استراتژیک میطلبد.@rahin_313
۱۸۲۲
«وَإِنَّمَا فِی عُنُقِکَ أَمَانَةٌ»
گاهی که ثقل این عبارت سینه رو تنگ میکنه، میبینم چقدر ما در برابر کلام عتابآلود و ملوکانهی حضرت امیر، جسور و بیمحابا شدیم، چقدر پررو شدیم!انگار تشکیلات برایمان شده ملعبه و تجمل؛ وسط این هیاهوی پوچ و غفلت مزمن.بارِ امانت، خرد و کلان نداره؛ مسئولیت، طویل و عریض سرش نمیشود...اون بندهخدایی که به زعم باطل خودش جایگاه صغیری داره و توش تقصیر و کاهلی میکنه، با اون مفلوکی که بر اریکهی بزرگی تکیه زده و از سرِ مستی و غفلت کمکاری میکنه، فرقی ندارن، هر دو دارن وزر و وبال میکشن، چون هر دو حرمت این ودیعهی الهی رو در هم شکستن.باید توبه کرد.باید از تمام این مناصب و لایحههای مسئولیت که روی دوش کشیدیم و در توهم منزجرکنندهی عمار بودن و مجاهدت، حقش رو تباه کردیم، استغفار کنیم.به خدا قسم که از این امانتداریهای معلول و این غفلتهای مستمر، خیلی باید توبه کرد... خیلی.
@rahin_313
گاهی که ثقل این عبارت سینه رو تنگ میکنه، میبینم چقدر ما در برابر کلام عتابآلود و ملوکانهی حضرت امیر، جسور و بیمحابا شدیم، چقدر پررو شدیم!انگار تشکیلات برایمان شده ملعبه و تجمل؛ وسط این هیاهوی پوچ و غفلت مزمن.بارِ امانت، خرد و کلان نداره؛ مسئولیت، طویل و عریض سرش نمیشود...اون بندهخدایی که به زعم باطل خودش جایگاه صغیری داره و توش تقصیر و کاهلی میکنه، با اون مفلوکی که بر اریکهی بزرگی تکیه زده و از سرِ مستی و غفلت کمکاری میکنه، فرقی ندارن، هر دو دارن وزر و وبال میکشن، چون هر دو حرمت این ودیعهی الهی رو در هم شکستن.باید توبه کرد.باید از تمام این مناصب و لایحههای مسئولیت که روی دوش کشیدیم و در توهم منزجرکنندهی عمار بودن و مجاهدت، حقش رو تباه کردیم، استغفار کنیم.به خدا قسم که از این امانتداریهای معلول و این غفلتهای مستمر، خیلی باید توبه کرد... خیلی.
@rahin_313
۱۱۵۱وقتی تاکتیک میدان، وادادگی تفسیر میشود
در میانهی این بحث و جدلهای سیاسی، با جریان عجیبی روبرو هستیم؛ جماعتی که تفاوت ظریف میان تاکتیک میدان و عقیده را گم کردهاند. وقتی سیستم از سر ضرورت و با منطق عقلانی وارد مذاکره میشود، فورا برچسب میزنند که از اصول کوتاه آمدهاید.
از طرف دیگر، با یک تناقض تلخ در تحلیلهایشان مواجهیم. چطور میشود کشوری در اوج اقتدار و صلابت باشد، اما در روایت این دوستان، درون سیستم سراسر پر از خیانت و خطای مسئولان به تصویر کشیده شود؟ ریشهی این تعارض اینجاست که این جریان، خودش را «مفسر انحصاری» حرفهای رهبری میداند. هرجا صحبتهای صریح رأس حاکمیت با پیشفرضهای بسته و جناحیشان همخوانی نداشته باشد، به جای اصلاح نگاه خود، حرف رهبری را به نفع سلیقهی گروهیشان تفسیر و مصادره میکنند.
این طیف، خواسته یا ناخواسته، مثل یک دیوار حائل میان رهبری و جامعه ایستادهاند. آنها نمیگذارند صدای شفاف و واقعی حاکمیت بدون سانسور به گوش مردم برسد و مدام برداشت ناقص خودشان را به عنوان «حقیقت مطلق» به خورد افکار عمومی میدهند. نتیجهی این میانداری غلط، تزریق فضایی از ناامیدی، بدبینی و شکاف به پیکرهی جامعه است؛ اتمسفری که نه با واقعیتهای امیدوارکنندهی میدان میخواند و نه با نگاه کلان و روشنبینانهی رهبری.
@rahin_313
در میانهی این بحث و جدلهای سیاسی، با جریان عجیبی روبرو هستیم؛ جماعتی که تفاوت ظریف میان تاکتیک میدان و عقیده را گم کردهاند. وقتی سیستم از سر ضرورت و با منطق عقلانی وارد مذاکره میشود، فورا برچسب میزنند که از اصول کوتاه آمدهاید.
از طرف دیگر، با یک تناقض تلخ در تحلیلهایشان مواجهیم. چطور میشود کشوری در اوج اقتدار و صلابت باشد، اما در روایت این دوستان، درون سیستم سراسر پر از خیانت و خطای مسئولان به تصویر کشیده شود؟ ریشهی این تعارض اینجاست که این جریان، خودش را «مفسر انحصاری» حرفهای رهبری میداند. هرجا صحبتهای صریح رأس حاکمیت با پیشفرضهای بسته و جناحیشان همخوانی نداشته باشد، به جای اصلاح نگاه خود، حرف رهبری را به نفع سلیقهی گروهیشان تفسیر و مصادره میکنند.
این طیف، خواسته یا ناخواسته، مثل یک دیوار حائل میان رهبری و جامعه ایستادهاند. آنها نمیگذارند صدای شفاف و واقعی حاکمیت بدون سانسور به گوش مردم برسد و مدام برداشت ناقص خودشان را به عنوان «حقیقت مطلق» به خورد افکار عمومی میدهند. نتیجهی این میانداری غلط، تزریق فضایی از ناامیدی، بدبینی و شکاف به پیکرهی جامعه است؛ اتمسفری که نه با واقعیتهای امیدوارکنندهی میدان میخواند و نه با نگاه کلان و روشنبینانهی رهبری.
@rahin_313
۹۳۱
عَـــــجــــب
۶
مطالبهی امروز و فردای حقیر همین هست
۵ما با لالایی دشمن به خواب نمیرویم؛ هرچند برخی با لبخند دشمن خود را به خواب میزنند.در عین #اعتماد به مسئولان، از #مطالبهگری دست نخواهیم کشید؛ چرا که اعتماد بدون مطالبه، غفلت است.یا علی
۸چند بار دیگه باید آقا از تریبون بیان و روی وحدت تأکید کنن؟
الان وقتشه دست همدیگه رو بگیریم و روی یک مطالبه مشخص و روشن بایستیم؛ اون هم تحقق شروط. اگر این شروط محقق نشد، همه باید برای کنشگری جدی و مؤثر آماده باشیم.
با این مدل حرف زدن و این جنس مواجهه، نه وحدتی شکل میگیره و نه مطالبه شروط به نتیجه میرسه. این پراکندگی و حاشیهپردازی فقط انرژی جبهه خودمون رو مستهلک میکنه.
خواهشاً از سر خلوص نیت، دغدغهمندی و غیرت نسبت به مسئله حرف بزنیم و عمل کنیم. امروز بیش از هر چیز به انسجام، همافزایی و تمرکز روی مطالبه اصلی نیاز داریم؛ نه به اختلافات فرعی و چندصداییهای بیحاصل.
@rahin_313
الان وقتشه دست همدیگه رو بگیریم و روی یک مطالبه مشخص و روشن بایستیم؛ اون هم تحقق شروط. اگر این شروط محقق نشد، همه باید برای کنشگری جدی و مؤثر آماده باشیم.
با این مدل حرف زدن و این جنس مواجهه، نه وحدتی شکل میگیره و نه مطالبه شروط به نتیجه میرسه. این پراکندگی و حاشیهپردازی فقط انرژی جبهه خودمون رو مستهلک میکنه.
خواهشاً از سر خلوص نیت، دغدغهمندی و غیرت نسبت به مسئله حرف بزنیم و عمل کنیم. امروز بیش از هر چیز به انسجام، همافزایی و تمرکز روی مطالبه اصلی نیاز داریم؛ نه به اختلافات فرعی و چندصداییهای بیحاصل.
@rahin_313
۸۴
با حال مناسب ببینید
۱