فراخوان همکاری در نشریه رهنمون ما در دوره جدید نشریه رهنمون، به دنبال ساختن تیمی متنوع از دانشجویان دغدغهمند، صاحبقلم و خلاق هستیم تا در کنار هم، ابعاد مختلف زیست سیاسی، اجتماعی و دانشجویی را به تصویر بکشیم.
اگر به تحلیل مسائل روز، مطالبهگری، نویسندگی، تولید محتوا یا فعالیتهای هنری و رسانهای علاقه دارید، جای شما در تیم رهنمون خالی است.
مهارتهای مورد نیاز: نویسندگی / تولید محتوا / طراحی و صفحه آرایی / مطالبه گری / ویراستاری / خبر نویسی و تیتر نویسی / عکاسیسوابق و افتخارات نشریه:رتبه برتر در بخش ویژه جنگ در جشنواره قیام قلم کسب مقام اول استانی در جشنواره قیام قلم️امتیازات و مزایای همکاری:تشکیل پرونده عضویت فعال در بسیج دانشجوییاعطای تقدیرنامه رسمی جهت درج در رزومه و سوابق فعالیت های فرهنگیشرکت در دوره های اموزشی اختصاصی ️ جهت مشارکت و عضویت در تیم نشریه رهنمون ، فرم زیر را تکمیل کنید :https://survey.porsline.ir/s/XauwrLbUرهنمون | بله | ایتاگاهنامه سیاسی اجتماعیبسیج دانشجویی علوم پزشکی یزد@rahnamoon_ssuhttps://zil.ink/rahnamoon_ssu۶ سوم شهریور؛وقتی یک سؤال ساده، تصویر یک دوره را به هم میریزد اگر از ما بپرسند یک حکومت قدرتمند را چطور میشود شناخت، احتمالاً میگوییم: ارتش قوی، اقتدار، توان تصمیمگیری و مهمتر از همه، توان دفاع از کشور.حالا بیایید همین معیارها را بگذاریم کنار یک اتفاق تاریخی...سوم شهریور ۱۳۲۰. ایران در جنگ جهانی دوم رسماً اعلام بیطرفی کرده بود؛ نه در صف متفقین و نه در صف آلمان. اما صبح سوم شهریور، نیروهای شوروی از شمال و نیروهای انگلیس از جنوب وارد خاک ایران شدند.اولین سؤال همینجاست:
چرا ایران، با وجود اعلام بیطرفی، ناگهان وسط جنگ قدرتهای بزرگ قرار گرفت؟ ایران برای متفقین فقط یک کشور روی نقشه نبود. نفت ایران برای انگلیس اهمیت داشت و موقعیت جغرافیایی کشور هم بعد از حمله آلمان به شوروی، اهمیت بیشتری پیدا کرده بود. مسیر ایران میتوانست برای رساندن تجهیزات به شوروی استفاده شود. خب، پس ایران چه کرد؟ اینجاست که باید سراغ یکی از مهمترین نمادهای حکومت رضاشاه برویم: ارتش.رضاشاه سالها برای ساختن ارتش مرکزی و قدرتمند تلاش کرده بود؛ ارتشی که قرار بود یکی از پایههای اصلی حکومت جدید باشد.پس در سوم شهریور، شاید طبیعی باشد انتظار داشته باشیم این ارتش حداقل بتواند در برابر حمله مقاومت کند.
اما اتفاق دیگری افتاد.مقاومت ارتش خیلی زود درهم شکست و نیروهای متفقین پیشروی کردند و ارتش نتوانست مانع اشغال کشور شود.چند روز بعد هم رضاشاه از سلطنت کنار گذاشته شد و ایران را ترک کرد.اینجا یک سوال جدی شکل میگیرد:
چطور ارتشی که یکی از مهمترین نمادهای اقتدار حکومت رضاشاه بود، در چنین آزمونی نتوانست از کشور دفاع کند؟ اصلاً این ارتش برای چه نوع قدرتی ساخته شده بود؟ اگر قدرت را فقط در داشتن سرباز، پادگان و تجهیزات ببینیم، شاید همهچیز خوب به نظر برسد.اما اگر معیارمان این باشد که یک کشور در لحظه خطر چقدر میتواند از خودش دفاع کند، سوم شهریور تصویر متفاوتی به ما میدهد. و اینجاست که یک موضوع دیگر هم خودش را نشان میدهد.رضاشاه امروز در بعضی روایتها نه فقط بهعنوان یک پادشاه، بلکه بهعنوان نماد «ایران مستقل» معرفی میشود. اگر حکومت پهلوی تا این اندازه مستقل بود، چرا قدرتهای خارجی توانستند در ایران مداخله نظامی کنند و حتی سرنوشت سلطنت را تغییر دهند؟ میشود گفت انگلیس و شوروی در آن زمان قدرتهای بسیار بزرگی بودند، اما باز یک واقعیت سر جای خودش میماند: ایران اعلام بی طرفی کرده بود، اما نتوانست از خودش دفاع کند.و از طرف دیگر باید برای نقش قدرتهای خارجی در به قدرت رسیدن رضاشاه، شیوه حکومت او، سرکوب مخالفان و تمرکز شدید قدرت هم حرف داشته باشیم.چون اگر قرار است درباره یک دوره تاریخی قضاوت کنیم، نمیتوانیم فقط قسمتهایی را انتخاب کنیم که به روایت مورد علاقهمان کمک میکنند.اینجاست که مسئله امروز جالبتر میشود.
چرا این تصویر از پهلوی در سالهای اخیر اینقدر پررنگ شده است؟آیا واقعاً هدف فقط یادآوری تاریخ است؟
یا قرار است با ساختن یک «گذشته طلایی»، امروز را بدتر نشان دهند؟
اگر دومی باشد باید تاریخ را جلوی همان روایت گذاشتسوم شهریور، ایران بیطرف و ارتش رضاشاه را بگذاریم وسط و بعد بپرسیم:اگر آن ایران واقعاً آنقدر قدرتمند و مستقل بود، چرا این اتفاق افتاد؟
حالا یک قدم جلوتر.
هشتاد و پنج سال بعد، نهم اسفند ۱۴۰۴، دوباره یک قدرت بزرگ به ایران حمله کرد. این بار ایران بیطرف نبود که دیگران برایش تصمیم بگیرند؛ خودش تصمیم گرفت چگونه از خودش دفاع کند. ایران طی دههها توان دفاعی و علمی خودش را ساخته و به نقطهای رسیده که وقتی با تهدید خارجی روبهرو میشود، خودش وارد میدان تصمیمگیری میشود.و شاید جواب سوال اول همین باشد:
قدرت یک کشور را فقط از ظاهر ارتش یا تصویر یک پادشاه نمیشود فهمید.قدرت را باید در روز آزمون دید؛ در روزی که منافع کشور به خطر میافتد و یک قدرت خارجی تصمیم میگیرد وارد خاکت شود؛ حالا باید دید چه چیزی برای دفاع از خود در اختیار داری.
مهدیه سادات اکبریرهنمون | بله | ایتا گاهنامه سیاسی اجتماعیبسیج دانشجویی علوم پزشکی یزد@rahnamoon_ssuhttps://zil.ink/rahnamoon_ssu۵
روایت فتح
روز صد و پنجاه و سوم الی صد و پنجاه و هفتم {در همین روزها، خبر شهادت سینای دو ساله و پدر و مادرش در قشم منتشر شد. مراسم تشییع این خانواده با حضور مردم قشم برگزار شد و تصویر کودک دو سالهای که در میان شهدای حمله به مناطق مسکونی قرار گرفته بود، یکی از تلخترین تصاویر این روزها شد.}
مهدیه سادات اکبری
رهنمون | بله | ایتا گاهنامه سیاسی اجتماعیبسیج دانشجویی علوم پزشکی یزد@rahnamoon_ssuhttps://zil.ink/rahnamoon_ssu
روز صد و پنجاه و سوم الی صد و پنجاه و هفتم {در همین روزها، خبر شهادت سینای دو ساله و پدر و مادرش در قشم منتشر شد. مراسم تشییع این خانواده با حضور مردم قشم برگزار شد و تصویر کودک دو سالهای که در میان شهدای حمله به مناطق مسکونی قرار گرفته بود، یکی از تلخترین تصاویر این روزها شد.} مهدیه سادات اکبری رهنمون | بله | ایتا گاهنامه سیاسی اجتماعیبسیج دانشجویی علوم پزشکی یزد@rahnamoon_ssuhttps://zil.ink/rahnamoon_ssu۲
۲️ وقتی غنیسازی فقط یک بهانه است !محمدجعفر قائمپناه میگوید: «اگر میدانستم آمریکا رهبر ما را شهید میکند، دست از غنیسازی برمیداشتم.» بعد از پالایشگاه و برق و صنعت میگوید؛ از کارخانهای که با آسیبدیدن زیرساختها تعطیل میشود و کارگری که بیکار میشود. و در نهایت به یک نتیجه میرسد: «قرار نیست همهمان شهید شویم؛ قرار است ایرانمان بماند.» این جملات شاید در نگاه اول منطقی به نظر برسد. چه کسی از آسیبدیدن ایران، تعطیلی کارخانهها و سختترشدن زندگی مردم استقبال میکند؟ اما درست همینجا باید یک سؤال را جدی گرفت: آیا برای اینکه ایران بماند، باید هر بار بخشی از قدرتش را کنار بگذاریم؟مگر همین چند ماه پیش مسیر مذاکره و تفاهم را برای دورکردن سایه جنگ امتحان نکردیم؟ مگر قرار نبود با توافق، بخشی از این فشارها کم شود؟ پس چرا آمریکا دوبار وسط مذاکره حمله کرد؟ چرا تحریمها ادامه پیدا کرد و حتی تحریمهای تازه وضع شد؟ چرا هنوز عدهای از «وادار کردن آمریکا به بازگشت به تفاهم» حرف میزنند، در حالی که طرف مقابل بارها نشان داده توافق برایش پایان مطالبهها نیست؟دشمن دیگر چه باید بکند تا بفهمیم مسئله فقط غنیسازی نیست؟اگر مسئله چند سانتریفیوژ و میزان اورانیوم است، چرا پای پالایشگاه و انرژی و زیرساخت هم به میان میآید؟ اگر امروز غنیسازی را کنار بگذاریم، چه تضمینی هست که فردا نوبت موشک و توان دفاعی و بعد منابع انرژی و نفوذ منطقهای نباشد؟ اینجا دقیقاً همان جایی است که باید درباره «عقلانیت» حرف زد.عقلانیت یعنی هزینه را ببینیم، اما همه هزینهها را. هم هزینه جنگ را هم هزینه تسلیم را. گاهی عقبنشینی، هزینه را کم نمیکند؛ فقط آن را از امروز به فردا منتقل میکند. وقتی دشمن بفهمد تهدید نتیجه میدهد، برای گرفتن امتیاز بعدی فقط به تهدید بیشتری نیاز دارد. دیپلماسی هم نفی شدنی نیست . اما وقتی گفته میشود میخواهیم آمریکا را «وادار» کنیم به تفاهم برگردد، باید پرسید با چه چیزی؟ با کدام اهرم؟ با قدرتی که قرار است برای جلوگیری از جنگ، خودمان یکییکی کنار بگذاریم؟ از طرف دیگر، نباید درد مردم را نادیده گرفت. بله؛ مردم خسته اند از گرانی، بیکاری و فشار زندگی ولی مسئولان وظیفه دارند که برای آن کاری کنند. نمیشود ضعف مدیریتی را به گردن مقاومت انداخت و بعد مقاومت را مقابل سفره مردم قرار داد. این دوگانه سازی یعنی برای اینکه مردم زندگی کنند، باید از قدرت ایران دست کشید.ایران قرار است بماند؛ اما برای ماندنش نباید آنقدر عقب برویم که روزی دیگر چیزی از قدرت و استقلالش باقی نمانده باشد. مهدیه سادات اکبری رهنمون | بله | ایتا گاهنامه سیاسی اجتماعیبسیج دانشجویی علوم پزشکی یزد@rahnamoon_ssuhttps://zil.ink/rahnamoon_ssu۹
#بی_تعارف🎬
️ خاندان پهلوی که دیروز نسخه جنگ را برای کمک به مردم ایران می پیچیدند ، امروز از بمب اتم به عنوان نسخهی «شکوفایی» حرف میزنند؛ در حالی که واقعیت ژاپن بعد از بمب هیچ ربطی به این تصویر زیباسازیشده ندارد. دو بمب اتمی روی هیروشیما و ناکازاکی در چند ثانیه بیش از ۲۰۰ هزار نفر را کشتند و دهها هزار نفر دیگر در سالهای بعد بر اثر سرطان و بیماریهای ناشی از تشعشعات جان باختند؛ نسلهایی از بازماندگان با عوارض ژنتیکی و جسمی دستوپنجه نرم کردند. ژاپن بعد از تسلیم، هفت سال استقلال و حاکمیت خودش را از دست داد و زیر اشغال نظامی آمریکا اداره شد ؛ و مسیر سیاسیاش را واشنگتن تعیین میکرد بهایی که هیچ ملتی نباید برایش بمباران شود.
و کوبا هم نه به خاطر «سوسیالیسم» به این روز افتاده، بلکه بیش از شصت سال تحریم اقتصادی آمریکا ، نقش اصلی را در فروپاشی زیرساختها و فقر مردم کوبا داشته است .
کسی که نسل کشی را شکوفایی میبیند ، با جان و سرمایهی کسانی بازی میکند که ادعا میکند برایشان میجنگد.
رهنمون | بله | ایتا گاهنامه سیاسی اجتماعیبسیج دانشجویی علوم پزشکی یزد
@rahnamoon_ssu
️ خاندان پهلوی که دیروز نسخه جنگ را برای کمک به مردم ایران می پیچیدند ، امروز از بمب اتم به عنوان نسخهی «شکوفایی» حرف میزنند؛ در حالی که واقعیت ژاپن بعد از بمب هیچ ربطی به این تصویر زیباسازیشده ندارد. دو بمب اتمی روی هیروشیما و ناکازاکی در چند ثانیه بیش از ۲۰۰ هزار نفر را کشتند و دهها هزار نفر دیگر در سالهای بعد بر اثر سرطان و بیماریهای ناشی از تشعشعات جان باختند؛ نسلهایی از بازماندگان با عوارض ژنتیکی و جسمی دستوپنجه نرم کردند. ژاپن بعد از تسلیم، هفت سال استقلال و حاکمیت خودش را از دست داد و زیر اشغال نظامی آمریکا اداره شد ؛ و مسیر سیاسیاش را واشنگتن تعیین میکرد بهایی که هیچ ملتی نباید برایش بمباران شود.و کوبا هم نه به خاطر «سوسیالیسم» به این روز افتاده، بلکه بیش از شصت سال تحریم اقتصادی آمریکا ، نقش اصلی را در فروپاشی زیرساختها و فقر مردم کوبا داشته است .کسی که نسل کشی را شکوفایی میبیند ، با جان و سرمایهی کسانی بازی میکند که ادعا میکند برایشان میجنگد.رهنمون | بله | ایتا گاهنامه سیاسی اجتماعیبسیج دانشجویی علوم پزشکی یزد@rahnamoon_ssu۷
روایت فتح
روز صد و پنجاه و هشتم الی صد و شصت و سوم {اگر فقط تیتر خبرها را بخوانیم، شاید با چند اتفاق جدا از هم روبهرو باشیم؛ هرمز، عمان، یمن، لبنان، آمریکا، اسرائیل، موشک و نفت. اما وقتی این تکهها را کنار هم میگذاریم، تصویر دیگری شکل میگیرد؛ تصویری از جنگی که دیگر فقط در میدان نبرد جریان ندارد و.}
مهدیه سادات اکبری
رهنمون | بله | ایتا گاهنامه سیاسی اجتماعیبسیج دانشجویی علوم پزشکی یزد@rahnamoon_ssuhttps://zil.ink/rahnamoon_ssu
روز صد و پنجاه و هشتم الی صد و شصت و سوم {اگر فقط تیتر خبرها را بخوانیم، شاید با چند اتفاق جدا از هم روبهرو باشیم؛ هرمز، عمان، یمن، لبنان، آمریکا، اسرائیل، موشک و نفت. اما وقتی این تکهها را کنار هم میگذاریم، تصویر دیگری شکل میگیرد؛ تصویری از جنگی که دیگر فقط در میدان نبرد جریان ندارد و.} مهدیه سادات اکبری رهنمون | بله | ایتا گاهنامه سیاسی اجتماعیبسیج دانشجویی علوم پزشکی یزد@rahnamoon_ssuhttps://zil.ink/rahnamoon_ssu۲
۲
روایت فتح
روز صد و شصت و سوم الی صد و شصت و نهم
{چهل روز از تدفین آقای شهیدمان میگذرد.دلها همچنان داغدار و دلتنگ است. مگر عمری نمیگفتند خاک سرد است؟ پس چه شد؟ پس چرا هربار از میان این خاک شعله های آتش زبانه میکشد؟ پس چرا هنوز که هنوز است باورمان نمیشود که شما نیستید؟..}
ریحانه کریمی
رهنمون | بله | ایتا گاهنامه سیاسی اجتماعیبسیج دانشجویی علوم پزشکی یزد@rahnamoon_ssuhttps://zil.ink/rahnamoon_ssu
روز صد و شصت و سوم الی صد و شصت و نهم {چهل روز از تدفین آقای شهیدمان میگذرد.دلها همچنان داغدار و دلتنگ است. مگر عمری نمیگفتند خاک سرد است؟ پس چه شد؟ پس چرا هربار از میان این خاک شعله های آتش زبانه میکشد؟ پس چرا هنوز که هنوز است باورمان نمیشود که شما نیستید؟..}
ریحانه کریمی رهنمون | بله | ایتا گاهنامه سیاسی اجتماعیبسیج دانشجویی علوم پزشکی یزد@rahnamoon_ssuhttps://zil.ink/rahnamoon_ssu حسن روحانی میگوید برای جنگیدن با دشمن باید با مردم مشورت کنیم و ببینیم اصلاً جنگ را میخواهند یا نه!سؤال من این است؛ آقای روحانی، اگر کسی به خانه شما حمله کند و بخواهد به خانوادهتان آسیب بزند، آیا مینشینید نظرسنجی برگزار کنید که «دفاع کنیم یا نه؟» وقتی همین مسئله در مقیاس یک کشور اتفاق افتاده است، چه تفاوتی میکند؟ ما جنگ را شروع نکردهایم؛ به کشورمان حمله شده است. اینجا دیگر بحث انتخاب جنگ نیست، بحث دفاع است؛ و دفاع در برابر تجاوز، امری طبیعی و ضروری است.اینکه مردم جنگ نمیخواهند، حرف عجیبی نیست. چه کسی از جنگ، ناامنی و از دست دادن عزیزانش استقبال میکند؟ طبیعی است که مردم صلح بخواهند. اما میان «جنگ نخواستن» و «دفاع نکردن» فاصله زیادی وجود دارد. مردم میتوانند جنگ نخواهند، اما وقتی پای تجاوز به کشورشان در میان است، دفاع را بخواهند.استناد به مشورت پیامبر(ص) هم در اینجا باید با دقت بیشتری مطرح شود. پیامبر(ص) با مردم مشورت میکرد، اما مشورت برای پیدا کردن بهترین راه و تدبیر امور بود، نه اینکه اصل دفاع در برابر دشمن را به رأی عمومی بگذارد. قرار نبود وقتی دشمن حمله کرد، از مردم پرسیده شود که آیا اساساً از خودمان دفاع کنیم یا نه.اگر نگرانی از جنگ، هزینههای آن است، این نگرانی را میتوان فهمید؛ اما آیا هزینه کوتاه آمدن و اعتماد به دشمن را هم محاسبه کردهایم؟ مذاکره کردیم، تفاهم کردیم، تعهد گرفتیم؛ اما آمریکا از توافق خارج شد و در تجربهای دیگر، حتی در میانه مسیر مذاکره و تفاهم، به ایران حمله شد. پس از آن هم صرفاً با آتشبس، نه تهدیدها از بین رفت و نه فشارها متوقف شد.پس چرا وقتی از جنگ صحبت میکنیم، فقط هزینه مقاومت را میبینیم؟ چرا هزینه اعتماد به دشمن و عقبنشینی را کنار آن نمیگذاریم؟ اگر قرار است مردم درباره هزینهها بدانند و تصمیم بگیرند، باید همه هزینهها را ببینند؛ هم هزینه مقاومت و هم هزینهای که از بیاعتمادی نکردن به دشمن و کوتاه آمدن در برابر آن به کشور تحمیل میشود.مردم جنگ نمیخواهند، اما این به معنای پذیرش تسلیم نیست. هیچ ملتی جنگ را دوست ندارد، اما هر ملتی حق دارد وقتی مورد حمله قرار میگیرد از خودش دفاع کند.
ما جنگ را شروع نکردیم؛ به ما حمله شد. بنابراین نباید دفاع از کشور را با انتخاب جنگ یکی گرفت. جنگ انتخاب ما نیست؛ اما وقتی دشمن حمله میکند، دفاع از مردم و کشور نمیتواند منتظر نظرسنجی بماند. مهدیه سادات اکبری رهنمون | بله | ایتا گاهنامه سیاسی اجتماعیبسیج دانشجویی علوم پزشکی یزد@rahnamoon_ssuhttps://zil.ink/rahnamoon_ssu۲