#رصد_راهبردی
مؤسسه واشنگتن برای سیاست خاورمیانه
حتی با نابودی بخشی از زیرساختهای موشکی، داراییهای پراکنده و تونلی ایران مانع از فروپاشی کامل ظرفیت تولید شدهاند. تهران احتمالاً در کوتاهمدت بر موشکهای کوتاهبرد، پهپادها، مینها و شناورهای بدونسرنشین تمرکز خواهد کرد؛ ابزارهایی که برای ایجاد یک «بحران دائمی کمهزینه» در خلیج فارس کافیاند.
مؤسسه واشنگتن برای سیاست خاورمیانه حتی با نابودی بخشی از زیرساختهای موشکی، داراییهای پراکنده و تونلی ایران مانع از فروپاشی کامل ظرفیت تولید شدهاند. تهران احتمالاً در کوتاهمدت بر موشکهای کوتاهبرد، پهپادها، مینها و شناورهای بدونسرنشین تمرکز خواهد کرد؛ ابزارهایی که برای ایجاد یک «بحران دائمی کمهزینه» در خلیج فارس کافیاند.۳
#رصد_راهبردی مؤسسه خاورمیانه (MEI)
راهبرد جدید تهران را میتوان «محور مقاومت دریایی» نامید؛ شبکهای که از خلیج فارس تا دریای سرخ امتداد دارد و به ایران اجازه میدهد فشار بر آمریکا و متحدانش را از یک جبهه به جبههای دیگر منتقل کند. در این مدل، هرمز اهرم ایران و بابالمندب اهرم حوثیهاست.
مؤسسه خاورمیانه (MEI)راهبرد جدید تهران را میتوان «محور مقاومت دریایی» نامید؛ شبکهای که از خلیج فارس تا دریای سرخ امتداد دارد و به ایران اجازه میدهد فشار بر آمریکا و متحدانش را از یک جبهه به جبههای دیگر منتقل کند. در این مدل، هرمز اهرم ایران و بابالمندب اهرم حوثیهاست.۳
#رصد_راهبردی مؤسسه خاورمیانه (MEI)
شعار حوثیها مبنی بر «فرودگاه در برابر فرودگاه، بندر در برابر بندر و محاصره در برابر محاصره» درواقع یک نردبان تشدید تنش است. تهران از طریق حوثیها میتواند بدون ورود مستقیم به جنگ، فرودگاهها، بنادر، نفتکشها و تأسیسات انرژی عربستان را زیر فشار قرار دهد و هزینه تقابل را به ریاض منتقل کند.
مؤسسه خاورمیانه (MEI)شعار حوثیها مبنی بر «فرودگاه در برابر فرودگاه، بندر در برابر بندر و محاصره در برابر محاصره» درواقع یک نردبان تشدید تنش است. تهران از طریق حوثیها میتواند بدون ورود مستقیم به جنگ، فرودگاهها، بنادر، نفتکشها و تأسیسات انرژی عربستان را زیر فشار قرار دهد و هزینه تقابل را به ریاض منتقل کند.۳
#رصد_راهبردی مؤسسه خاورمیانه (MEI)
محور مقاومت دیگر صرفاً شبکهای از گروههای وابسته به تهران نیست؛ ایران در حال ساخت یک «اکوسیستم خودتکثیرشونده» است که اعضای آن قادرند سلاح تولید کنند، نیرو آموزش دهند، فناوری منتقل کنند و یکدیگر را پشتیبانی کنند. این مدل با حذف یا تضعیف یک عضو فرو نمیپاشد و از ساختار متمرکز گذشته مقاومتر است.
مؤسسه خاورمیانه (MEI)محور مقاومت دیگر صرفاً شبکهای از گروههای وابسته به تهران نیست؛ ایران در حال ساخت یک «اکوسیستم خودتکثیرشونده» است که اعضای آن قادرند سلاح تولید کنند، نیرو آموزش دهند، فناوری منتقل کنند و یکدیگر را پشتیبانی کنند. این مدل با حذف یا تضعیف یک عضو فرو نمیپاشد و از ساختار متمرکز گذشته مقاومتر است.۳
گزارش شماره ۴ | تنگه هرمز در آستانه یک جهش بزرگ
چهارمین گزارش تحلیلی «راصد» با تمرکز بر جایگاه تنگه هرمز در تحولات اخیر منطقه منتشر شد.
این گزارش با استناد به ارزیابیهای راهبردی، نشان میدهد که تنگه هرمز از یک گذرگاه دریایی فراتر رفته و به یکی از مهمترین گرههای تصمیمگیری در جنگ تبدیل شده است. بر اساس جمعبندی گزارش، توان هر طرف در حفظ یا برهم زدن جریان تردد دریایی و استمرار عملیات، میتواند بر روند درگیری و حتی معادلات سیاسی پایان جنگ اثرگذار باشد.
مطالعه و انتشار این گزارش را از دست ندهید.
#راصد #گزارش_تحلیلی #تحلیل_راهبردی
چهارمین گزارش تحلیلی «راصد» با تمرکز بر جایگاه تنگه هرمز در تحولات اخیر منطقه منتشر شد.
این گزارش با استناد به ارزیابیهای راهبردی، نشان میدهد که تنگه هرمز از یک گذرگاه دریایی فراتر رفته و به یکی از مهمترین گرههای تصمیمگیری در جنگ تبدیل شده است. بر اساس جمعبندی گزارش، توان هر طرف در حفظ یا برهم زدن جریان تردد دریایی و استمرار عملیات، میتواند بر روند درگیری و حتی معادلات سیاسی پایان جنگ اثرگذار باشد.
مطالعه و انتشار این گزارش را از دست ندهید.#راصد #گزارش_تحلیلی #تحلیل_راهبردی
گزارش چهارم.pdf
۱.۶ مگابایت
گزارش شماره ۴ | تنگه هرمز در آستانه یک جهش بزرگ
چهارمین گزارش تحلیلی «راصد» با تمرکز بر جایگاه تنگه هرمز در تحولات اخیر منطقه منتشر شد.
این گزارش با استناد به ارزیابیهای راهبردی، نشان میدهد که تنگه هرمز از یک گذرگاه دریایی فراتر رفته و به یکی از مهمترین گرههای تصمیمگیری در جنگ تبدیل شده است. بر اساس جمعبندی گزارش، توان هر طرف در حفظ یا برهم زدن جریان تردد دریایی و استمرار عملیات، میتواند بر روند درگیری و حتی معادلات سیاسی پایان جنگ اثرگذار باشد.
مطالعه و انتشار این گزارش را از دست ندهید.
#راصد #گزارش_تحلیلی #تحلیل_راهبردی
چهارمین گزارش تحلیلی «راصد» با تمرکز بر جایگاه تنگه هرمز در تحولات اخیر منطقه منتشر شد.
این گزارش با استناد به ارزیابیهای راهبردی، نشان میدهد که تنگه هرمز از یک گذرگاه دریایی فراتر رفته و به یکی از مهمترین گرههای تصمیمگیری در جنگ تبدیل شده است. بر اساس جمعبندی گزارش، توان هر طرف در حفظ یا برهم زدن جریان تردد دریایی و استمرار عملیات، میتواند بر روند درگیری و حتی معادلات سیاسی پایان جنگ اثرگذار باشد.
مطالعه و انتشار این گزارش را از دست ندهید.#راصد #گزارش_تحلیلی #تحلیل_راهبردی
#رصد_راهبردی مؤسسه یهودی امنیت ملی آمریکا «جینسا» (JINSA)
ایران با تغییر مسیر، سرعت و مانور موشکهای بالستیک، در حال تطبیق عملیاتی با شبکۀ پدافندی آمریکاست. همزمان، گزارش شده که واشنگتن برای حفظ ذخایر رهگیر، از انهدام برخی پرتابههایی که مستقیماً نیروهایش را تهدید نمیکردند صرفنظر کرده است؛ نشانهای از ورود جنگ به مرحلۀ سهمیهبندی دفاع هوایی.
مؤسسه یهودی امنیت ملی آمریکا «جینسا» (JINSA)ایران با تغییر مسیر، سرعت و مانور موشکهای بالستیک، در حال تطبیق عملیاتی با شبکۀ پدافندی آمریکاست. همزمان، گزارش شده که واشنگتن برای حفظ ذخایر رهگیر، از انهدام برخی پرتابههایی که مستقیماً نیروهایش را تهدید نمیکردند صرفنظر کرده است؛ نشانهای از ورود جنگ به مرحلۀ سهمیهبندی دفاع هوایی.
#رصد_راهبردی مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی (CSIS)
راهبرد موشکی ایران تنها بر عبور از پدافند متمرکز نیست؛ حتی حملاتی که رهگیری میشوند، آمریکا را مجبور به مصرف ذخایری میکنند که تولید مجدد آنها سالها زمان میبرد. در این چارچوب، تهران میتواند بدون دستیابی به برتری کامل، با تحمیل «هزینۀ دفاع نامتقارن» ظرفیت نظامی واشنگتن را فرسوده کند.
مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی (CSIS)راهبرد موشکی ایران تنها بر عبور از پدافند متمرکز نیست؛ حتی حملاتی که رهگیری میشوند، آمریکا را مجبور به مصرف ذخایری میکنند که تولید مجدد آنها سالها زمان میبرد. در این چارچوب، تهران میتواند بدون دستیابی به برتری کامل، با تحمیل «هزینۀ دفاع نامتقارن» ظرفیت نظامی واشنگتن را فرسوده کند.
#رصد_راهبردی مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی (CSIS)
جنگ ایران، ذخایر رهگیرهای پدافندی آمریکا را به مرز هشدار رسانده است؛ موجودی موشکهای پاتریوت به کمتر از هزار فروند و رهگیرهای تاد به حدود ۲۵۰ فروند کاهش یافته است. در صورت آغاز دور جدید درگیری، واشنگتن ناچار خواهد شد میان حفاظت از پایگاهها و حفظ ذخایر خود برای جنگهای آینده، دست به «سهمیهبندی دفاع هوایی» بزند.
مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی (CSIS) جنگ ایران، ذخایر رهگیرهای پدافندی آمریکا را به مرز هشدار رسانده است؛ موجودی موشکهای پاتریوت به کمتر از هزار فروند و رهگیرهای تاد به حدود ۲۵۰ فروند کاهش یافته است. در صورت آغاز دور جدید درگیری، واشنگتن ناچار خواهد شد میان حفاظت از پایگاهها و حفظ ذخایر خود برای جنگهای آینده، دست به «سهمیهبندی دفاع هوایی» بزند.#تحلیل_راهبردی مؤلفههای اصلی یک راهبرد مؤثر برای مقابله با ایران
پساز تحولات چند ماه گذشته، رویکرد آمریکا در قبال ایران، بیشازپیش بر ضرورت شکلدهی به یک راهبرد جامع و چندلایه متمرکز شده است؛ راهبردی که صرفاً به مهار توانمندیهای نظامی تهران محدود نباشد، بلکه مجموعهای از ابزارهای سیاسی، اقتصادی، امنیتی، منطقهای و شناختی را برای تغییر رفتار و محاسبات راهبردی ایران به کار گیرد. بررسی دیدگاهها و توصیههای مطرحشده در اندیشکدههای آمریکایی نشان میدهد که از نگاه بخشی از محافل سیاستگذاری واشنگتن، اثربخشی چنین راهبردی در گرو توجه همزمان به چند مؤلفۀ کلیدی است:
حفاظت از نیروهای آمریکایی باید در بالاترین اولویت قرار گیرد: این هدف مستلزم آن است که کارزار ایران برای هدف قرار دادن نیروها و زیرساختهای آمریکا، ازطریق اجرای اقدامات بازدارندۀ مؤثر، موسوم به «پیشاز پرتاب» (Left of Launch)، در عمق خاک ایران خنثی شود؛ یعنی اقداماتی که بتوانند حملات موشکی و پهپادی را پیشاز شلیک آنها متوقف کنند. برای نمونه، نیروهای آمریکایی میتوانند عملیات سایبری، جنگ الکترونیک و حملات دقیق به اهداف باارزش در داخل خاک ایران را گسترش دهند. همزمان، با پراکندهسازی نیروها و تجهیزات، استحکامبخشی به پایگاهها و استفاده از تاکتیکهای فریب، احتمال موفقیت حملات ایران علیه مواضع و تأسیسات آمریکا را کاهش دهند و آثار احتمالی این حملات را محدود کنند.
آمریکا باید بهصراحت اعلام کند که ایران، هیچگونه حق یا اختیاری برای اِعمال کنترل بر آبهای سرزمینی عمان ندارد: تردد آزاد و بدون مانع کشتیها باید در اسرع وقت و ازطریق مسیر «تفکیک ترافیک دریایی» (Traffic Separation Scheme) که پیشاز جنگ استفاده میشد، از سر گرفته شود. با توجه به اینکه تهدید ناشی از مینهای دریاییِ تنگۀ هرمز، در مسیر اصلی پیشاز جنگ همچنان ادامه دارد و میزان دقیق آن مشخص نیست، تحقق این هدف در کوتاهمدت مستلزم آن است که نیروهای آمریکا و متحدانش، حفاظت از مسیر جایگزین جنوبی را تقویت کنند. چنین اقدامی، نیازمند هماهنگی نزدیک با دولت عمان، سازمان بینالمللی دریانوردی (IMO) و دیگر شرکای بینالمللی خواهد بود.
باید گلوگاههای بازسازی توان نظامی ایران را ازطریق تحریمهای ثانویه و سختگیرانه هدف قرار داد: این تحریمها، بهویژه باید تأمینکنندگان چینیِ کالاهای دومنظوره، بانکها، شبکههای مبادلات رمزارزی و شبکههای غیررسمی انتقال پول را در بر بگیرد. دولت آمریکا باید مسئولیت حقوقی و محدودیتهای مشخصی را برای نهادهایی که به هر شکل به حکومت ایران کمک میکنند، در نظر بگیرد؛ ازجمله شرکتهای بیمه، ارائهدهندگان خدمات حملونقل و لجستیک و شبکههای دانشگاهی و فنی. افزون بر این، نیروهای آمریکایی باید درصورت ضرورت و با رعایت اصل تناسب، آمادگی انجام حملات علیه مراکز نظامی مهم ایران را داشته باشند.
هرگونه کاهش یا تعلیق تحریمها در آینده باید کاملاً مشروط باشد: با توجه به تجربۀ «مجوز عمومی X» که بخش عمدۀ منافع اقتصادی آن، در همان ابتدای اجرا نصیب ایران شد، هیچگونه تسهیل مالی جدید نباید اجرا شود؛ مگر آنکه ایران، بهطور قابلراستیآزمایی از خطوط قرمز تعیینشدۀ آمریکا عقبنشینی کند. این بدان معناست که تهران باید حملاتش را به کشتیها و زیرساختها متوقف کند، به اقدامات قهری خود در تنگۀ هرمز و حملات حوثیها در تنگۀ بابالمندب پایان دهد و اجازه دهد کشتیها، بدون پرداخت هیچگونه عوارضی، از تنگۀ هرمز عبور کنند.
تلاشها برای تقویت توان دفاعی کشورهای منطقه باید شتاب گیرد: اقداماتی ازایندست، میبایست بر توسعۀ سامانههای مقابله با پهپادها، ایجاد شبکههای دفاعی پراکنده و انعطافپذیر و تقویت زیرساختهای لجستیکی متمرکز باشد تا توان تابآوری متحدان آمریکا در برابر حملات احتمالی افزایش یابد.
چشمانداز دیپلماتیک باید حفظ شود: این امر مستلزم آن است که هزینههای تشدید نظامی برای همۀ طرفها را بهطور واقعبینانه ارزیابی کرد، در عملیات نظامی تا حد امکان از اقداماتی استفاده شود که تلفات غیرنظامیان ایرانی را به حداقل برساند، کانالهای ارتباط مستقیم با مردم ایران باز بماند و در عرصۀ سیاسی نیز، مسیرهای روشن و مشخصی برای خروج از بحران و کاهش تنش حفظ شود.
مؤلفههای اصلی یک راهبرد مؤثر برای مقابله با ایران پساز تحولات چند ماه گذشته، رویکرد آمریکا در قبال ایران، بیشازپیش بر ضرورت شکلدهی به یک راهبرد جامع و چندلایه متمرکز شده است؛ راهبردی که صرفاً به مهار توانمندیهای نظامی تهران محدود نباشد، بلکه مجموعهای از ابزارهای سیاسی، اقتصادی، امنیتی، منطقهای و شناختی را برای تغییر رفتار و محاسبات راهبردی ایران به کار گیرد. بررسی دیدگاهها و توصیههای مطرحشده در اندیشکدههای آمریکایی نشان میدهد که از نگاه بخشی از محافل سیاستگذاری واشنگتن، اثربخشی چنین راهبردی در گرو توجه همزمان به چند مؤلفۀ کلیدی است: حفاظت از نیروهای آمریکایی باید در بالاترین اولویت قرار گیرد: این هدف مستلزم آن است که کارزار ایران برای هدف قرار دادن نیروها و زیرساختهای آمریکا، ازطریق اجرای اقدامات بازدارندۀ مؤثر، موسوم به «پیشاز پرتاب» (Left of Launch)، در عمق خاک ایران خنثی شود؛ یعنی اقداماتی که بتوانند حملات موشکی و پهپادی را پیشاز شلیک آنها متوقف کنند. برای نمونه، نیروهای آمریکایی میتوانند عملیات سایبری، جنگ الکترونیک و حملات دقیق به اهداف باارزش در داخل خاک ایران را گسترش دهند. همزمان، با پراکندهسازی نیروها و تجهیزات، استحکامبخشی به پایگاهها و استفاده از تاکتیکهای فریب، احتمال موفقیت حملات ایران علیه مواضع و تأسیسات آمریکا را کاهش دهند و آثار احتمالی این حملات را محدود کنند. آمریکا باید بهصراحت اعلام کند که ایران، هیچگونه حق یا اختیاری برای اِعمال کنترل بر آبهای سرزمینی عمان ندارد: تردد آزاد و بدون مانع کشتیها باید در اسرع وقت و ازطریق مسیر «تفکیک ترافیک دریایی» (Traffic Separation Scheme) که پیشاز جنگ استفاده میشد، از سر گرفته شود. با توجه به اینکه تهدید ناشی از مینهای دریاییِ تنگۀ هرمز، در مسیر اصلی پیشاز جنگ همچنان ادامه دارد و میزان دقیق آن مشخص نیست، تحقق این هدف در کوتاهمدت مستلزم آن است که نیروهای آمریکا و متحدانش، حفاظت از مسیر جایگزین جنوبی را تقویت کنند. چنین اقدامی، نیازمند هماهنگی نزدیک با دولت عمان، سازمان بینالمللی دریانوردی (IMO) و دیگر شرکای بینالمللی خواهد بود. باید گلوگاههای بازسازی توان نظامی ایران را ازطریق تحریمهای ثانویه و سختگیرانه هدف قرار داد: این تحریمها، بهویژه باید تأمینکنندگان چینیِ کالاهای دومنظوره، بانکها، شبکههای مبادلات رمزارزی و شبکههای غیررسمی انتقال پول را در بر بگیرد. دولت آمریکا باید مسئولیت حقوقی و محدودیتهای مشخصی را برای نهادهایی که به هر شکل به حکومت ایران کمک میکنند، در نظر بگیرد؛ ازجمله شرکتهای بیمه، ارائهدهندگان خدمات حملونقل و لجستیک و شبکههای دانشگاهی و فنی. افزون بر این، نیروهای آمریکایی باید درصورت ضرورت و با رعایت اصل تناسب، آمادگی انجام حملات علیه مراکز نظامی مهم ایران را داشته باشند. هرگونه کاهش یا تعلیق تحریمها در آینده باید کاملاً مشروط باشد: با توجه به تجربۀ «مجوز عمومی X» که بخش عمدۀ منافع اقتصادی آن، در همان ابتدای اجرا نصیب ایران شد، هیچگونه تسهیل مالی جدید نباید اجرا شود؛ مگر آنکه ایران، بهطور قابلراستیآزمایی از خطوط قرمز تعیینشدۀ آمریکا عقبنشینی کند. این بدان معناست که تهران باید حملاتش را به کشتیها و زیرساختها متوقف کند، به اقدامات قهری خود در تنگۀ هرمز و حملات حوثیها در تنگۀ بابالمندب پایان دهد و اجازه دهد کشتیها، بدون پرداخت هیچگونه عوارضی، از تنگۀ هرمز عبور کنند. تلاشها برای تقویت توان دفاعی کشورهای منطقه باید شتاب گیرد: اقداماتی ازایندست، میبایست بر توسعۀ سامانههای مقابله با پهپادها، ایجاد شبکههای دفاعی پراکنده و انعطافپذیر و تقویت زیرساختهای لجستیکی متمرکز باشد تا توان تابآوری متحدان آمریکا در برابر حملات احتمالی افزایش یابد. چشمانداز دیپلماتیک باید حفظ شود: این امر مستلزم آن است که هزینههای تشدید نظامی برای همۀ طرفها را بهطور واقعبینانه ارزیابی کرد، در عملیات نظامی تا حد امکان از اقداماتی استفاده شود که تلفات غیرنظامیان ایرانی را به حداقل برساند، کانالهای ارتباط مستقیم با مردم ایران باز بماند و در عرصۀ سیاسی نیز، مسیرهای روشن و مشخصی برای خروج از بحران و کاهش تنش حفظ شود.