🧭 نکته آموزشی کتابخوانی: اسیر فرمت کتاب نشیم! 
خیلی از ما یک تصویرِ «مطلق» از کتابخوانی داریم؛ مثلاً «کتاب فقط باید کاغذی باشه» یا «کتاب صوتی اصلاً مطالعه نیست». من خودم هم همین‌طور بودم. تا دستم به کاغذِ کتاب نمی‌خورد، هیچ ارتباطی نمی‌گرفتم.
اما یادتون باشه: مطلق‌اندیشی و نداشتنِ انعطاف‌پذیری، همیشه محدودکننده است. ما باید ذهنمون رو نسبت به تجربه‌های جدید باز کنیم. بیایید این دیوارها رو با هم بشکنیم:
کتاب صوتی یا متنی؟تجربه‌ی شخصیِ من میگه کتاب‌های داستانی برای صوتی گوش کردن فوق‌العاده‌ان؛ چون لحنِ راوی و شخصیت‌پردازی‌هاش، خودش کشش و تمرکز ایجاد می‌کنه. اما کتاب‌های علمی و خودیاری که نیاز به مکث، تأمل یا انجامِ تمرین دارن، بهتره متنی خونده بشن. با این حال، یادتون باشه: حتی اگر بازدهیِ کتابِ صوتی کمتر از متنی باشه، باز هم ۵۰ درصدِ یادگیری، بهتر از صفرِ مطلقِ نخوندنه.
کتاب کاغذی یا دیجیتال؟قبلاً خیلی روی کتابِ فیزیکی تعصب داشتم، اما دیدم دارم کلی مزیت مثل دسترسیِ همیشگی، جاگیر نبودن و هزینه‌ی کمتر رو از دست میدم. پس سعی کردم گاردم رو باز کنم و خودم رو عادت بدم. چرا خوندن کتاب دیجیتال سخته؟ چون گوشی برای ما تبدیل به «ماشینِ حواس‌پرتی» شده و حالا سخته باهاش روی یه متن تمرکز کنیم. اما این چالش یه فرصته! همین مسئله باعث میشه وقتی گوشی دست می‌گیریم، درنگ کنیم و به جای باز کردنِ اتوماتیک اینستاگرام، به کتاب هم فکر کنیم. یعنی به مغزمون یاد میدیم گوشی، وسیله‌ی دانایی و تمرکز هم هست.
چند ترفند برای آشتی با کتابِ دیجیتال:چون چشمای من هم به نور خیلی حساسه، چند تا کار انجام میدم که خستگی سراغم نیاد:۱. همیشه حالت Comfort View یا «حالت مطالعه» رو فعال می‌کنم که نور آبی رو کم می‌کنه.۲. نورِ صفحه رو تا کمترین حالتِ ممکن نگه می‌دارم.
یادتون باشه؛ ما «اربابِ» مطالعه هستیم، نه اسیرِ فرمت‌ها. بیایید از هر ابزاری برای رشدِ بیشتر استفاده کنیم.
شما جزو کدوم دسته‌اید؟ متعصبِ کتاب کاغذی یا انعطاف‌پذیرِ کتاب‌های دیجیتال؟ برام بنویسید.
مهتاب شرفیه، روان‌درمانگر بزرگسال
روان‌آگاه | ارتباط با ما | پیام ناشناس
خیلی از ما یک تصویرِ «مطلق» از کتابخوانی داریم؛ مثلاً «کتاب فقط باید کاغذی باشه» یا «کتاب صوتی اصلاً مطالعه نیست». من خودم هم همین‌طور بودم. تا دستم به کاغذِ کتاب نمی‌خورد، هیچ ارتباطی نمی‌گرفتم.
اما یادتون باشه: مطلق‌اندیشی و نداشتنِ انعطاف‌پذیری، همیشه محدودکننده است. ما باید ذهنمون رو نسبت به تجربه‌های جدید باز کنیم. بیایید این دیوارها رو با هم بشکنیم:
کتاب صوتی یا متنی؟تجربه‌ی شخصیِ من میگه کتاب‌های داستانی برای صوتی گوش کردن فوق‌العاده‌ان؛ چون لحنِ راوی و شخصیت‌پردازی‌هاش، خودش کشش و تمرکز ایجاد می‌کنه. اما کتاب‌های علمی و خودیاری که نیاز به مکث، تأمل یا انجامِ تمرین دارن، بهتره متنی خونده بشن. با این حال، یادتون باشه: حتی اگر بازدهیِ کتابِ صوتی کمتر از متنی باشه، باز هم ۵۰ درصدِ یادگیری، بهتر از صفرِ مطلقِ نخوندنه. کتاب کاغذی یا دیجیتال؟قبلاً خیلی روی کتابِ فیزیکی تعصب داشتم، اما دیدم دارم کلی مزیت مثل دسترسیِ همیشگی، جاگیر نبودن و هزینه‌ی کمتر رو از دست میدم. پس سعی کردم گاردم رو باز کنم و خودم رو عادت بدم. چرا خوندن کتاب دیجیتال سخته؟ چون گوشی برای ما تبدیل به «ماشینِ حواس‌پرتی» شده و حالا سخته باهاش روی یه متن تمرکز کنیم. اما این چالش یه فرصته! همین مسئله باعث میشه وقتی گوشی دست می‌گیریم، درنگ کنیم و به جای باز کردنِ اتوماتیک اینستاگرام، به کتاب هم فکر کنیم. یعنی به مغزمون یاد میدیم گوشی، وسیله‌ی دانایی و تمرکز هم هست. چند ترفند برای آشتی با کتابِ دیجیتال:چون چشمای من هم به نور خیلی حساسه، چند تا کار انجام میدم که خستگی سراغم نیاد:۱. همیشه حالت Comfort View یا «حالت مطالعه» رو فعال می‌کنم که نور آبی رو کم می‌کنه.۲. نورِ صفحه رو تا کمترین حالتِ ممکن نگه می‌دارم.یادتون باشه؛ ما «اربابِ» مطالعه هستیم، نه اسیرِ فرمت‌ها. بیایید از هر ابزاری برای رشدِ بیشتر استفاده کنیم.
شما جزو کدوم دسته‌اید؟ متعصبِ کتاب کاغذی یا انعطاف‌پذیرِ کتاب‌های دیجیتال؟ برام بنویسید.
مهتاب شرفیه، روان‌درمانگر بزرگسالروانآگاه | ارتباط با ما | پیام ناشناس
۱۵۱۷۴۱۱ارزش آدم‌ها به چیه؟ مدت‌هاست دارم به این مسأله فکر می‌کنم.بعضی رویکردهای کارکردگرای روانشناسی میگن ارزش آدم به عملکردشه. بعضی رویکردهای وجودگرا هم میگن همه انسان‌ها ارزشمندن و هیچ قید و شرطی هم نداره. نظر شما چیه؟بیاید یه کم در موردش صحبت کنیم.
بعضی رویکردهای وجودگرا هم میگن همه انسان‌ها ارزشمندن و هیچ قید و شرطی هم نداره. نظر شما چیه؟بیاید یه کم در موردش صحبت کنیم.۱۴
از کیک تولد تا ارزشمندی انسان
چند روز پیش مهمونی بودیم؛ تولد یکی از اقوام بود و میزبان کیک خریده بود. از قضا همون روز، همسرم هم یه پیشرفت شغلی کرده بود. منم به زور گفتم برید کنار، من و امیرحسین هم با کیکتون عکس بگیریم!
تو دلم گفتم: «متولد شدن که جشن گرفتن نداره، چیزی که آدم با زحمت به دست میاره ارزشمنده.»
بعد از مهمونی یه کم فکر کردم و دیدم عجب دیدگاه بدی! مگه ما روانشناس‌ها نمیگیم وجودِ خودِ آدمی ارزشمنده نه دستاوردهاش؟اما بلافاصله سؤال بعدی اومد: وجود داشتن یه دوگانه‌ست؛ یا وجود داریم یا نداریم (حداقل در نگاه غیرصدرایی). اما «ارزشمندی» یه طیفه و همه داریم تلاش می‌کنیم ارزشمون رو بیشتر کنیم. پس واقعاً ارزشمندی به چیه؟ به نظرم این سؤالی نبود که بشه پاسخش رو توی کتاب چارتا دانشمند پیدا کرد؛ باید می‌رفتم سراغ کتاب‌الله.
خداوند توی قرآن فرموده: «إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ» و در جای دیگه: «وَأَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ».از طرفی هم فرموده: «فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِينَ». (_ترجمه آیات رو در نظرات آوردم_)به نظرم درسته که با دمیده شدن روح الهی، ما ارزشمند و لایق سجده ملائک شدیم، اما این تازه یک «خط پایه»ست. ما به این دنیا اومدیم تا توی کوره ابتلائات عیارمون سنجیده بشه.
داستان نه انقدر ساده‌ست که روانشناسی وجودگرا میگه؛ که «مرسی که هستی و همین که وجود داری برای ارزشمندی کفایت می‌کنه!» و نه انقدر کارکردگراست که بگه: «خب هستی که هستی، چقدر دستاورد مادی داری؟!»
ارزشمندی انسان به تلاششه در جهت کسب فضایل و بندگی خدا نزدیک شدن به جایگاه انسان کامل. ممکنه یه آدم از نظر جامعه خیلی موفق نباشه، اما پیش خدا بی‌نهایت ارزشمند باشه. دستاوردهای مادی هم فقط وقتی ارزشمندن که رنگ و بوی الهی داشته باشن، نه اینکه مثلاً حق چهار نفر رو بخوری تا فلان کسب‌وکار رو راه بندازی!
حالا فکر می‌کنم جشن تولد یادآور همون کرامت ذاتی و امانت الهیه که خدا بهمون داده و با وجود بخشیدن بهمون ارزشمندمون کرده نه یادآوری اینکه یه سال پیر شدیم.
شما چطور فکر می‌کنید؟ ارزش واقعی یه آدم رو توی چی می‌بینید؟
مهتاب شرفیه، روان‌درمانگر بزرگسال
روان‌آگاه | ارتباط با ما | پیام ناشناس
چند روز پیش مهمونی بودیم؛ تولد یکی از اقوام بود و میزبان کیک خریده بود. از قضا همون روز، همسرم هم یه پیشرفت شغلی کرده بود. منم به زور گفتم برید کنار، من و امیرحسین هم با کیکتون عکس بگیریم!
تو دلم گفتم: «متولد شدن که جشن گرفتن نداره، چیزی که آدم با زحمت به دست میاره ارزشمنده.»
بعد از مهمونی یه کم فکر کردم و دیدم عجب دیدگاه بدی! مگه ما روانشناس‌ها نمیگیم وجودِ خودِ آدمی ارزشمنده نه دستاوردهاش؟
اما بلافاصله سؤال بعدی اومد: وجود داشتن یه دوگانه‌ست؛ یا وجود داریم یا نداریم (حداقل در نگاه غیرصدرایی). اما «ارزشمندی» یه طیفه و همه داریم تلاش می‌کنیم ارزشمون رو بیشتر کنیم. پس واقعاً ارزشمندی به چیه؟ به نظرم این سؤالی نبود که بشه پاسخش رو توی کتاب چارتا دانشمند پیدا کرد؛ باید می‌رفتم سراغ کتاب‌الله. خداوند توی قرآن فرموده: «إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ» و در جای دیگه: «وَأَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ».
از طرفی هم فرموده: «فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِينَ». (_ترجمه آیات رو در نظرات آوردم_)به نظرم درسته که با دمیده شدن روح الهی، ما ارزشمند و لایق سجده ملائک شدیم، اما این تازه یک «خط پایه»ست. ما به این دنیا اومدیم تا توی کوره ابتلائات عیارمون سنجیده بشه. داستان نه انقدر ساده‌ست که روانشناسی وجودگرا میگه؛ که «مرسی که هستی و همین که وجود داری برای ارزشمندی کفایت می‌کنه!» و نه انقدر کارکردگراست که بگه: «خب هستی که هستی، چقدر دستاورد مادی داری؟!»
ارزشمندی انسان به تلاششه در جهت کسب فضایل و بندگی خدا نزدیک شدن به جایگاه انسان کامل. ممکنه یه آدم از نظر جامعه خیلی موفق نباشه، اما پیش خدا بی‌نهایت ارزشمند باشه. دستاوردهای مادی هم فقط وقتی ارزشمندن که رنگ و بوی الهی داشته باشن، نه اینکه مثلاً حق چهار نفر رو بخوری تا فلان کسب‌وکار رو راه بندازی!
حالا فکر می‌کنم جشن تولد یادآور همون کرامت ذاتی و امانت الهیه که خدا بهمون داده و با وجود بخشیدن بهمون ارزشمندمون کرده نه یادآوری اینکه یه سال پیر شدیم.
شما چطور فکر می‌کنید؟ ارزش واقعی یه آدم رو توی چی می‌بینید؟
مهتاب شرفیه، روان‌درمانگر بزرگسالروانآگاه | ارتباط با ما | پیام ناشناس
۴۶۸
سلام سلام بالاخره پاییزو زیبایی هاشو داریم حس می‌کنیم. بیاید بگید پاییز براتون تداعی کننده چه حس‌ها یا خاطراتیه؟ ️دوست دارید چه کارهایی تو پاییز بکنید؟
بالاخره پاییزو زیبایی هاشو داریم حس می‌کنیم. بیاید بگید پاییز براتون تداعی کننده چه حس‌ها یا خاطراتیه؟ ️دوست دارید چه کارهایی تو پاییز بکنید؟ ۱۰
بهار و تابستون تموم شد و مهر از راه رسید!
خیلی وقت‌ها زندگی ما میره روی حالت «خلبان خودکار». صبح بیدار می‌شیم، می‌دوییم، کارها رو تیک می‌زنیم، نگران فردا می‌شیم و شب می‌خوابیم. توی این دور تند، لحظه‌ها و فصل‌ها میان و میرن بدون اینکه واقعاً لمسشون کنیم. اما آگاهانه زیستن یک انتخابه؛ یک مهارت روانی برای اینکه نذاریم زیبایی‌ها پشت شلوغی‌های ذهنمون گم بشن.
حضور در لحظه، خودبه‌خود اتفاق نمیفته؛ گاهی نیاز داره براش «تصمیم» بگیریم و توی تقویم شلوغمون جاش بدیم. مثلاً یک عصر پاییزی وقت بذاریم برای پختن یک کیک هویج و گردوی داغ که عطر دارچینش کل خونه رو پر کنه، یا یک روز که بارون زد، کار رو متوقف کنیم، زیر بارون قدم بزنیم و خودمون رو توی یک کافه دنج به یک فنجون چای گرم مهمون کنیم.️
یکی از راه های حضور توی لحظه، توجه به «بدن و حواس پنج‌گانه» هست (سعی می‌کنم توی یه پست جدا براتون دقیق‌تر توضیحش بدم) و حالا وقتی اینو با «شکرگزاری» ترکیب کنی می‌تونی یه حضور متعالی رو تجربه می‌کنی.وقتی تصمیم می‌گیری بابت چیزهای معمولی، مثل یک فنجون دمنوش، یا حتی نفس کشیدن تو هوای ابری و خنک شاکر باشی، در واقع داری به مغزت دستور میدی که از روی حالت «جستجوی تهدید» و «اضطراب»، بیاد روی حالت «پذیرش و حضور». وقتی برای کوچک‌ترین چیزها، برای همین طعم ترش لیمو توی سوپ یا صدای خش‌خش برگ‌ها زیر پات قلباً شاکر باشی، انگار داری سطح متفاوتی از زیستن رو تجربه می‌کنی. شکرگزاری، چشمت رو روی «نداشته‌ها» می‌بنده و تو رو لنگر می‌کنه وسط دارایی‌های همین لحظه و ارتباط با خالقت. ️
این تماس‌های حسی و شکرگزاری‌های آگاهانه، مثل ترمز دستی عمل می‌کنن؛ ذهن بی‌قرار رو از حسرت‌های گذشته و اضطراب‌های آینده بیرون می‌کشن و میارن وسط تنها دارایی واقعیمون: «همین حالا».
عمر، بزرگ‌ترین امانتیه که بهمون سپرده شده. حیف نیست روزها بدون چشیدن طعمشون بگذرن؟ بیاین پاییز رو با تمام وجود «زندگی» کنیم.
دوست داری پاییز امسال رو چجوری به یاد موندنی تر بگذرونی؟
مهتاب شرفیه، روان‌درمانگر بزرگسال
روان‌آگاه | ارتباط با ما | پیام ناشناس
خیلی وقت‌ها زندگی ما میره روی حالت «خلبان خودکار». صبح بیدار می‌شیم، می‌دوییم، کارها رو تیک می‌زنیم، نگران فردا می‌شیم و شب می‌خوابیم. توی این دور تند، لحظه‌ها و فصل‌ها میان و میرن بدون اینکه واقعاً لمسشون کنیم. اما آگاهانه زیستن یک انتخابه؛ یک مهارت روانی برای اینکه نذاریم زیبایی‌ها پشت شلوغی‌های ذهنمون گم بشن.
حضور در لحظه، خودبه‌خود اتفاق نمیفته؛ گاهی نیاز داره براش «تصمیم» بگیریم و توی تقویم شلوغمون جاش بدیم. مثلاً یک عصر پاییزی وقت بذاریم برای پختن یک کیک هویج و گردوی داغ که عطر دارچینش کل خونه رو پر کنه، یا یک روز که بارون زد، کار رو متوقف کنیم، زیر بارون قدم بزنیم و خودمون رو توی یک کافه دنج به یک فنجون چای گرم مهمون کنیم.
️یکی از راه های حضور توی لحظه، توجه به «بدن و حواس پنج‌گانه» هست (سعی می‌کنم توی یه پست جدا براتون دقیق‌تر توضیحش بدم) و حالا وقتی اینو با «شکرگزاری» ترکیب کنی می‌تونی یه حضور متعالی رو تجربه می‌کنی.
وقتی تصمیم می‌گیری بابت چیزهای معمولی، مثل یک فنجون دمنوش، یا حتی نفس کشیدن تو هوای ابری و خنک شاکر باشی، در واقع داری به مغزت دستور میدی که از روی حالت «جستجوی تهدید» و «اضطراب»، بیاد روی حالت «پذیرش و حضور». وقتی برای کوچک‌ترین چیزها، برای همین طعم ترش لیمو توی سوپ یا صدای خش‌خش برگ‌ها زیر پات قلباً شاکر باشی، انگار داری سطح متفاوتی از زیستن رو تجربه می‌کنی. شکرگزاری، چشمت رو روی «نداشته‌ها» می‌بنده و تو رو لنگر می‌کنه وسط دارایی‌های همین لحظه و ارتباط با خالقت. ️ این تماس‌های حسی و شکرگزاری‌های آگاهانه، مثل ترمز دستی عمل می‌کنن؛ ذهن بی‌قرار رو از حسرت‌های گذشته و اضطراب‌های آینده بیرون می‌کشن و میارن وسط تنها دارایی واقعیمون: «همین حالا».
عمر، بزرگ‌ترین امانتیه که بهمون سپرده شده. حیف نیست روزها بدون چشیدن طعمشون بگذرن؟ بیاین پاییز رو با تمام وجود «زندگی» کنیم.
دوست داری پاییز امسال رو چجوری به یاد موندنی تر بگذرونی؟ مهتاب شرفیه، روان‌درمانگر بزرگسالروانآگاه | ارتباط با ما | پیام ناشناس
۶۹۱۴۹۶۴۳۳۱۱
در حال حاضر وضعیت سلامتیم زیاد جالب نیست، تاندون بازوم کشیده شده احتمالا فیزیوتراپی بخواد، مفصل مچ همون دستم ملتهب شده و باید یه ماه مچ‌بند ببندم، چشمم دچار خشکی شده و ظاهرا آستیگماتم شده و موقع مطالعه اذیتم ولی دارم در مقابل عینک زدن مقاومت می‌کنم.یه دندون درد مبهمم دارم ولی هنوز نفهمیدم مال کدوم دندونمه، دکترم معاینه کرد متوجه نشد، گفت احتمالا یکی از دندونات اندو مجدد بخواد.رفلاکس و چندتا مساله دیگه هم هست که تحت کنترله، خلاصه یه پام دکتره یه پام خونهاما دارم این دوران رو با خوندن «دعای ۱۵ صحیفه سجادیه، دعای امام سجاد به وقت بیماری» با حس خوب و شکرگزاری طی می‌کنم.ان شاءالله همش گذراست، سلامتی‌مو به لطف خدا به دست میارم و دوباره قوی تر از قبل ادامه میدم.
مهتاب شرفیه، روان‌درمانگر بزرگسال
روان‌آگاه | ارتباط با ما | پیام ناشناس
اما دارم این دوران رو با خوندن «دعای ۱۵ صحیفه سجادیه، دعای امام سجاد به وقت بیماری» با حس خوب و شکرگزاری طی می‌کنم.ان شاءالله همش گذراست، سلامتی‌مو به لطف خدا به دست میارم و دوباره قوی تر از قبل ادامه میدم. مهتاب شرفیه، روان‌درمانگر بزرگسالروانآگاه | ارتباط با ما | پیام ناشناس
۲۴فرازهایی از دعای به وقت بیماری و اندوه و بلا و مریضی امام سجاد علیه السلام
(2) فَمَا أَدْرِي يَا إِلَهِي أَيُّ الْحَالَيْنِ أَحَقُّ بِالشُّكْرِ لَكَ، وَ أَيُّ الْوَقْتَيْنِ أَوْلَى بِالْحَمْدِ لَكَ.اى خداى من نمى‌دانم كدام يك از اين دو حال،به سپاس‌گزارى براى تو سزاوارتر است؟و كدامين يك از دو وقت، براى ستايش تو شايسته‌تر مى‌باشد؟
(3) أَ وَقْتُ الصِّحَّةِ الَّتِي هَنَّأْتَنِي فِيهَا طَيِّبَاتِ رِزْقِكَ، وَ نَشَّطْتَنِي بِهَا لاِبْتِغَاءِ مَرْضَاتِكَ وَ فَضْلِكَ، وَ قَوَّيْتَنِي مَعَهَا عَلَى مَا وَفَّقْتَنِي لَهُ مِنْ طَاعَتِكَ.آيا وقت تندرستى كه در آن روزى‌هاى پاكيزه‌ات را بر من گوارا نمودى و مرا به وسيلۀ آن براى درخواست خوشنودى و احسانت شادى بخشيدى و با آن بر طاعت خود توفيقم داده،توانايم گرداندى؟
(4) أَمْ وَقْتُ الْعِلَّةِ الَّتِي مَحَّصْتَنِي بِهَا، وَ النِّعَمِ الَّتِي أَتْحَفْتَنِي بِهَا، تَخْفِيفاً لِمَا ثَقُلَ بِهِ عَلَيَّ ظَهْرِي مِنَ الْخَطِيئَاتِ، وَ تَطْهِيراً لِمَا انْغَمَسْتُ فِيهِ مِنَ السَّيِّئَاتِ، وَ تَنْبِيهاً لِتَنَاوُلِ التَّوْبَةِ، وَ تَذْكِيراً لِمَحْوِ الْحَوْبَةِ بِقَدِيمِ النِّعْمَةِ.يا وقت بيمارى كه مرا با آن نجات دادى و نعمت‌هايى را به من هديه نمودى تا خطاهايى را كه پشت مرا سنگين كرده سبك نمايد،و از بدى‌هايى كه در آن فرو رفته‌ام پاكم سازد و براى فراگرفتن توبه آگاهى و براى از بين بردن گناه به وسيلۀ نعمت پيشين يادآورى باشد؟
التماس دعا
دانلود برنامه اندرویدی صحیفه سجادیه:https://cafebazaar.ir/app/org.crcis.sahifa
(2) فَمَا أَدْرِي يَا إِلَهِي أَيُّ الْحَالَيْنِ أَحَقُّ بِالشُّكْرِ لَكَ، وَ أَيُّ الْوَقْتَيْنِ أَوْلَى بِالْحَمْدِ لَكَ.اى خداى من نمى‌دانم كدام يك از اين دو حال،به سپاس‌گزارى براى تو سزاوارتر است؟و كدامين يك از دو وقت، براى ستايش تو شايسته‌تر مى‌باشد؟
(3) أَ وَقْتُ الصِّحَّةِ الَّتِي هَنَّأْتَنِي فِيهَا طَيِّبَاتِ رِزْقِكَ، وَ نَشَّطْتَنِي بِهَا لاِبْتِغَاءِ مَرْضَاتِكَ وَ فَضْلِكَ، وَ قَوَّيْتَنِي مَعَهَا عَلَى مَا وَفَّقْتَنِي لَهُ مِنْ طَاعَتِكَ.آيا وقت تندرستى كه در آن روزى‌هاى پاكيزه‌ات را بر من گوارا نمودى و مرا به وسيلۀ آن براى درخواست خوشنودى و احسانت شادى بخشيدى و با آن بر طاعت خود توفيقم داده،توانايم گرداندى؟
(4) أَمْ وَقْتُ الْعِلَّةِ الَّتِي مَحَّصْتَنِي بِهَا، وَ النِّعَمِ الَّتِي أَتْحَفْتَنِي بِهَا، تَخْفِيفاً لِمَا ثَقُلَ بِهِ عَلَيَّ ظَهْرِي مِنَ الْخَطِيئَاتِ، وَ تَطْهِيراً لِمَا انْغَمَسْتُ فِيهِ مِنَ السَّيِّئَاتِ، وَ تَنْبِيهاً لِتَنَاوُلِ التَّوْبَةِ، وَ تَذْكِيراً لِمَحْوِ الْحَوْبَةِ بِقَدِيمِ النِّعْمَةِ.يا وقت بيمارى كه مرا با آن نجات دادى و نعمت‌هايى را به من هديه نمودى تا خطاهايى را كه پشت مرا سنگين كرده سبك نمايد،و از بدى‌هايى كه در آن فرو رفته‌ام پاكم سازد و براى فراگرفتن توبه آگاهى و براى از بين بردن گناه به وسيلۀ نعمت پيشين يادآورى باشد؟
التماس دعا
دانلود برنامه اندرویدی صحیفه سجادیه:https://cafebazaar.ir/app/org.crcis.sahifa
۱۹تجربه‌ای که براتون میگم، راحت به دست نیومده و حاصل کلی تلاش و خون دل خوردنه.🥲پس لطفاً با لایک کردن و پیشنهاد به مجله دادن، کمک کن به دست آدمای بیشتری برسه
۸
توی ویدیو از حس سال ۹۲ گفتم؛ از روزایی که توی دانشگاه شریف تمام وجودم می‌گفت: «اینجا جای تو نیست!» 🧩
خیلی از ما توی شغل، رشته یا برهه‌ای از زندگی، دقیقاً همین حس تلخ و سنگین رو تجربه می‌کنیم. اما گیر افتادن توی این حس فقط انرژی رو می‌سوزونه، مگه اینکه بدونیم چطور باهاش روبرو بشیم. 🪞
وقتی این حس اومد سراغت با خودت خلوت کن و این سه تا سوال رو از خودت بپرس:
۱. آیا این کار برام معنا داره؟حس می‌کنی داری به ارزش‌ها و رسالتت توی زندگی نزدیک می‌شی، یا فقط داری روزها رو خط می‌زنی تا شب بشن؟ کاری که معنا داشته باشه، حتی خستگی‌هاش هم دلنشینه. 🥹
۲. با علاقه و استعدادم همخونی داره؟وقتی مشغولشی گذر زمان رو حس نمی‌کنی و برات جذابه؟ یا برعکس، انجام دادنش تمام انرژی روانی و فیزیکیت رو می‌مکه؟
۳. اگر ترس از شکست یا قضاوت دیگران نبود، همین الان فرمون رو به کدوم سمت می‌چرخوندم؟گاهی انقدر ذهنمون تو قفس ترس‌هامون گیر می‌کنه، که اجازه رویاپردازی بهمون نمی‌ده، ببین اگه ذهنتو آزاد بذاری به کجا پرواز می‌کنه؟
اگر دیدی نیاز به تغییر مسیر داری، بدون که تغییر یک شبه اتفاق نمیفته، نیاز به تجربه و صبوری داره، تو پست بعدی مفصل در موردش می‌نویسم.
#خودشناسی_شغلی #تغییر_مسیر
مهتاب شرفیه، روان‌درمانگر بزرگسال
روان‌آگاه | ارتباط با ما | پیام ناشناس
خیلی از ما توی شغل، رشته یا برهه‌ای از زندگی، دقیقاً همین حس تلخ و سنگین رو تجربه می‌کنیم. اما گیر افتادن توی این حس فقط انرژی رو می‌سوزونه، مگه اینکه بدونیم چطور باهاش روبرو بشیم. 🪞
وقتی این حس اومد سراغت با خودت خلوت کن و این سه تا سوال رو از خودت بپرس:
۱. آیا این کار برام معنا داره؟حس می‌کنی داری به ارزش‌ها و رسالتت توی زندگی نزدیک می‌شی، یا فقط داری روزها رو خط می‌زنی تا شب بشن؟ کاری که معنا داشته باشه، حتی خستگی‌هاش هم دلنشینه. 🥹
۲. با علاقه و استعدادم همخونی داره؟وقتی مشغولشی گذر زمان رو حس نمی‌کنی و برات جذابه؟ یا برعکس، انجام دادنش تمام انرژی روانی و فیزیکیت رو می‌مکه؟
۳. اگر ترس از شکست یا قضاوت دیگران نبود، همین الان فرمون رو به کدوم سمت می‌چرخوندم؟گاهی انقدر ذهنمون تو قفس ترس‌هامون گیر می‌کنه، که اجازه رویاپردازی بهمون نمی‌ده، ببین اگه ذهنتو آزاد بذاری به کجا پرواز می‌کنه؟
اگر دیدی نیاز به تغییر مسیر داری، بدون که تغییر یک شبه اتفاق نمیفته، نیاز به تجربه و صبوری داره، تو پست بعدی مفصل در موردش می‌نویسم.
#خودشناسی_شغلی #تغییر_مسیر
مهتاب شرفیه، روان‌درمانگر بزرگسال روان‌آگاه | ارتباط با ما | پیام ناشناس
۱۹۶۸۶۲۱۱۱