آنچه مهم است این است که تاب بیاوریم !و صبر کنیم تا به چشم خود ببینیم کهاستعداد بی همتای انسان در اوج تلاش و کوشش، چگونه یک پایان غم انگیز را بهپیروزی عظیم و یک وضعیت بحرانی را به فتحی پیروزمندانه بدل می‌کند.
#انسان_در_جستجوی_معنا #ویکتور_فرانکل
@Ravan_Asay
#انسان_در_جستجوی_معنا #ویکتور_فرانکل@Ravan_Asay
️ مشاوره حضوری روزهای چهارشنبه و پنجشنبه از ساعت ۱۴ - ۲۱کلینیک غرب تهران؛ مهرآذین
تلفن هماهنگی ؛
0903_423 0 789#سمانه_سلامیان #دکتری_روانشناسی_سلامت
@Ravan_Asay
۲
منتظر این نباشید که حس و حال کار را پیدا کنید. منتظر آن حس جادویی که کارتان را برایتان انجام می‌دهد نمانید.فقط عمل کنید.افکارتان را کنار بگذارید و حرکت کنید. نیازی نیست خودتان را از لحاظ روانی آماده کنید. نیازی نیست همه چیز برای کارتان آماده و مهیا باشد. فقط عمل کنید. زود باشید. نه یک دقیقه دیگر. همین حالا!
خودت را به فنا نده گری جان بیشاپ
@Ravan_Asay
خودت را به فنا نده گری جان بیشاپ@Ravan_Asay
۱
ورزش فقط عضلات را قوی‌تر نمی‌کند؛ مغز را هم بازسازی می‌کند. وقتی به عضلاتت فشار اصولی وارد می‌کنی، آن‌ها مولکول‌ها و پیام‌رسان‌های زیستی ارزشمندی را آزاد می‌کنند که برخی پژوهشگران از آن‌ها با عنوان «مولکول‌های امید (Hope Molecules)» یاد می‌کنند.
اندورفین، دوپامین، سروتونین و به‌ویژه BDNF (فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز)، از مهم‌ترین این مولکول‌ها هستند.
این ترکیبات با افزایش انعطاف‌پذیری مغز، تقویت ارتباطات عصبی، بهبود خلق‌وخو و کاهش اضطراب و علائم افسردگی ارتباط مستقیم دارند.به همین دلیل، ورزش منظم فقط برای ساختن عضلات نیست؛ بلکه یکی از مؤثرترین و علمی‌ترین راهکارهای طبیعی برای ساختن مغزی سالم‌تر و ذهنی امیدوارتر است. ⚘
#کلی_مک_گونیگال#Kelly_McGonigalممنون که با لایک و کامنت همراهی می کنید.⚘
️️️️️️#مشاوره#سمانه_سلامیان #دکتری_روانشناسی_سلامت
@Ravan_Asay
۱
قانون تکامل در جهان را نمی توان نادیده گرفت یا دور زد!خودتان را با پروسه تکامل این میوه مقایسه کنید!در مسیر زندگی عجول نباشید و از هر لحظه زندگی لذت ببرید، یعنی به ناخواسته هایتان توجه نکنید! ومغز خود را پرورش دهید که زیباییها و فراوانیهای زندگی تان را ببینید.
#مسیر_تکامل
@Ravan_Asay
#مسیر_تکامل
@Ravan_Asay
۱
و من نمی‌دانم «هستی» چیست. و نمی‌دانم «آگاهی» چیست.امّا می‌دانم «وجد و سرور» چیست: آن حس عمیقِ حضور،ِ انجام دادنِ آنچه بی‌بروبرگرد برای خویشتن‌بودن باید انجام دهی.
اگر بتوانی چنگ در آن بزنی، همین حالا نیز در آستانه‌ی امر متعالی ایستاده‌ای.
— جوزف کمبل️«راه‌های رسیدن به وجد و سرور»
@Ravan_Asay
اگر بتوانی چنگ در آن بزنی، همین حالا نیز در آستانه‌ی امر متعالی ایستاده‌ای.
— جوزف کمبل
️«راه‌های رسیدن به وجد و سرور»@Ravan_Asay
در دوره‌هایی از رنج گسترده و درد جمعی، بعضی سکوت‌ها و رفتارها از سوی اطرافیان می‌توانند حس تنهایی، بی‌پناهی یا دیده‌نشدن را در ما فعال کنند.
در چنین شرایطی، این حق ماست که تصمیم بگیریم چه کسانی می‌توانند به زندگی نزدیک ما راه داشته باشند و چه کسانی نه.
همه می‌توانند بخشی از جامعه باشند،اما لازم نیست همه بخشی از دایره‌ی صمیمی زندگی ما بمانند.
این انتخاب، حذف نیست.مرز است.نه از سر خشم،نه برای تنبیه دیگران،
بلکه چون مرز، یکی از سالم‌ترین ابزارهای روان برای بقاست!
#سمانه_سلامیان #دکتری_روانشناسی_سلامت
@Ravan_Asay
در چنین شرایطی، این حق ماست که تصمیم بگیریم چه کسانی می‌توانند به زندگی نزدیک ما راه داشته باشند و چه کسانی نه.
همه می‌توانند بخشی از جامعه باشند،اما لازم نیست همه بخشی از دایره‌ی صمیمی زندگی ما بمانند.
این انتخاب، حذف نیست.مرز است.نه از سر خشم،نه برای تنبیه دیگران،
بلکه چون مرز، یکی از سالم‌ترین ابزارهای روان برای بقاست!
#سمانه_سلامیان #دکتری_روانشناسی_سلامت
@Ravan_Asay
️ یالوم در کتاب هنر درمان ،وقتی از این موضوع صحبت می‌کند، درواقع به یکی از عمیق‌ترین تأثیرات روانی فقدان‌های مکرر اشاره دارد.تجربه‌ی مداوم از دست دادن ـ چه عزیزان، چه روابط مهم، چه فرصت‌ها و حتی سلامت ـ ذهن فرد را به‌گونه‌ای شکل می‌دهد که او جهان را از زاویه‌ای خاص ببیند؛ گویی عینکی بر چشم دارد که رنگ آن همیشه «فقدان» است. در چنین شرایطی، جهان برای او ناامن و غیرقابل‌اعتماد می‌شود.فردی که بارها فقدان را تجربه کرده، به‌طور ناخودآگاه می‌آموزد که هر رابطه یا هر دلبستگی تازه، بالقوه می‌تواند به یک رنج دیگر ختم شود. بنابراین، مکانیزم دفاعی او این است که اصلاً وارد صمیمیت نشود، یا حتی به درمانگر هم اجازه ندهد که برایش مهم و معنادار شود.
چون اگر درمانگر یا هر فرد دیگری اهمیت پیدا کند، احتمال فقدان بعدی و درد ناشی از آن نیز وجود دارد.
از دیدگاه یالوم، این واکنش نوعی «محافظت روانی» است. بیمار از یک سو به ارتباط و معنا نیاز دارد، اما از سوی دیگر، ترس از تکرار زخم‌های گذشته او را عقب می‌کشد. این دوگانگی، هم در روند درمان و هم در زندگی روزمره‌ی فرد مانع بزرگی است.
برای درمانگر، درک این مقاومت حیاتی است. درمانگر نباید عجولانه انتظار داشته باشد که بیمار به‌سرعت اعتماد کند یا دلبستگی شکل بگیرد.بلکه لازم است به آهستگی و با احترام به این ترس، فضایی امن و پایدار ایجاد کند. وقتی بیمار حس کند که حتی در دل آسیب‌ها و فقدان‌های گذشته هم می‌تواند در اینجا «باقی بماند»، رفته‌رفته امکان نزدیکی و اعتماد دوباره فراهم می‌شود.
نتیجه‌گیری
یالوم نشان می‌دهد کهفقدان‌های طولانی‌مدت می‌توانند «لنز روانی» فرد را تغییر دهند و او را نسبت به هرگونه نزدیکی انسانی محتاط یا حتی بی‌میل کنند.
در درمان، این مقاومت نباید به‌عنوان سرسختی یا بی‌میلی صرف تعبیر شود، بلکه باید به‌مثابه ترسی عمیق از رنج فقدان دیده شود.
وظیفه درمانگر ایجاد محیطی امن و پایدار است تا بیمار بتواند بیاموزد که نزدیکی الزاماً به معنای از دست دادن نیست، و تجربه رابطه‌ای ماندگار و قابل اعتماد امکان‌پذیر است.
#سمانه_سلامیان #دکتری_روانشناسی_سلامت
@Ravan_Asay
فیلم سینمایی «چهار منهای سه» 2026 امتیاز : 7.7 خلاصه داستان:باربارا، یک دلقک حرفه‌ای و مادر دو فرزند، زندگی شاد و متفاوتی در کنار همسرش دارد؛ تا اینکه یک تصادف، در یک لحظه همسر و دو فرزندش را از او می‌گیرد. حالا او باید با فقدانی روبه‌رو شود که تمام تعریفش از زندگی را زیر سؤال برده است. «چهار منهای سه» بیشتر از آنکه درباره فراموش‌کردن مرگ باشد، درباره زندگی کردن با فقدان است. فیلم نشان می‌دهد سوگ الزاماً به معنای غمگین‌بودن دائمی و کنار گذاشتن زندگی نیست؛ انسان می‌تواند هم‌زمان سوگوار باشد، بخندد، کار کند و دوباره لحظاتی از شادی را تجربه کند. این نگاه با تجربه واقعی شخصیت اصلی نیز همخوان است.
گاهی بهبود یعنی فراموش‌کردن نیست؛ یعنی یاد بگیریم با جای خالیِ چیزی که از دست داده‌ایم، دوباره زندگی کنیم.#معرفي_فیلم
@Ravan_Asay