بله | کانال راوی روان

۱ تیر

چرا بعضی آدم‌ها نمی‌توانند «نه» بگویند؟ | وقتی تأیید دیگران بخشی از هویت می‌شود

بسیاری از ما می‌دانیمکه گاهی باید «نه» بگوییم.
اما در عمل،این کار همیشه ساده نیست.
گاهی با وجود خستگی،کمبود وقتیا حتی نارضایتی،باز هم درخواست دیگران را می‌پذیریم.
بعد از آن هماحساس فشار،دلخورییا فرسودگی می‌کنیم.
در نگاه اول،ممکن است تصور کنیمکه مشکل کمبود جرأت‌ورزی است.
اما در نگاه پست‌مدرن،گاهی مسئله عمیق‌تر از یک مهارت ارتباطی است.
گاهی «نه» گفتن دشوار می‌شودچون هویت ماسال‌ها بر پایه راضی نگه داشتن دیگران شکل گرفته است.
در چنین حالتی،رد کردن یک درخواستفقط رد کردن یک درخواست نیست.
انگار بخشی از روایت آشنای خودمان رابه چالش می‌کشیم.
روایتی که می‌گوید:
«آدم خوب کسی است که همیشه در دسترس باشد.»
«نباید کسی را ناراحت کنم.»
«ارزش من به رضایت دیگران بستگی دارد.»

مثال کاربردی
فرض کن همکارت از تو می‌خواهدکاری را که وظیفه خودش استانجام دهی.
برنامه‌ات از قبل پر است.
خسته‌ایو واقعاً زمان کافی نداری.
اما باز هم می‌گویی:
«باشه، انجامش می‌دم.»
نه چون فرصت داری،بلکه چون از این می‌ترسی که اگر مخالفت کنی:
خودخواه به نظر برسی،رابطه آسیب ببیند،یا دیگران از تو ناراحت شوند.
در این لحظه،مسئله فقط یک درخواست کاری نیست.
مسئله محافظت از تصویری استکه سال‌ها درباره خودت ساخته‌ای.
🪞 یک تمرین ساده برای شناخت این الگو:
دفعه بعد که خواستی برخلاف میل خودتبه چیزی پاسخ مثبت بدهی،از خودت بپرس:
«اگر مطمئن بودم کسی از من ناراحت نمی‌شود،باز هم این درخواست را قبول می‌کردم؟»
گاهی پاسخ این سؤالما را به بخش مهمی از داستان درونی‌مان می‌رساند.
بخشی که میان مهربانی واقعیو نیاز به تأیید شدنتفاوت قائل نمی‌شود.
رشد روانی همیشه به معنای بیشتر بخشیدن نیست.
گاهی به معنای شناختن مرزهاست.
مرزها دیوار نیستند؛آن‌ها راهی هستندبرای اینکه رابطه با دیگران رابدون گم کردن رابطه با خودمان حفظ کنیم.
شاید «نه» گفتن،بیش از آنکه رد کردن دیگری باشد،پذیرفتن مسئولیت زندگی خودمان باشد.
#جرأت_ورزی#مرزهای_فردی#خودشناسی#هویت#پست_مدرنیسم#خودآگاهی#روانشناسی#روایت_هویت#رشد_فردی#راوی_روان
راوی روان؛ روایتی نو از روان