#استادان #جوان #بخوانند
*«در آینه دیگری»
نعمتالله فاضلی*
در کتاب «در آینه دیگری» نیز میتوانیم به این اندیشه بازگردیم که انسان بدون مواجهه با دیگری، شناخت کاملی از خویشتن پیدا نمیکند. دیگری فقط کسی نیست که با او تفاوت داریم؛ دیگری آینهای است که محدودیتهای فهم خودمان را به ما نشان میدهد. استاد صلحساز به دانشجویان میآموزد که دیگری را نه تهدیدی برای هویت خود، بلکه فرصتی برای گسترش افق فهم خویش ببینند.
*البته صلحسازی به معنای سازش با بیعدالتی نیست. استاد صلحساز در برابر تبعیض، تحقیر، طرد و ستم سکوت نمیکند. صلح بدون عدالت، گاهی نام محترمانهای برای خاموشکردن صدای فرودستان است. صلح واقعی مستلزم شجاعت اخلاقی، حساسیت اجتماعی و توانایی مواجهه انتقادی با مناسبات نابرابر است. استاد باید به دانشجویان بیاموزد که میتوان هم منتقد بود و هم خشونتپرهیز؛ میتوان در برابر بیعدالتی ایستاد، بیآنکه انسانیت دیگری را انکار کرد.***
من باور دارم جامعهای که دانشگاههایش گفتوگو، احترام، انصاف و همدلی را تمرین نمیکنند، نمیتواند صرفاً با برگزاری همایشهای صلح به جامعهای صلحآمیز تبدیل شود. دانشگاه باید کارگاه زندگی مشترک باشد. استادان در این میان مسئولیتی فراتر از تدریس تخصص خود دارند: آنان در حال ساختن فرهنگ روابط اجتماعی آیندهاند.
شاید دانشجویان بسیاری از مطالب درسی ما را فراموش کنند؛ نظریهها، تاریخها، تعریفها و حتی نام کتابها را. اما احتمالاً به یاد خواهند آورد که در کلاس ما چه احساسی داشتند؛ آیا جرئت پرسیدن پیدا کردند؟ آیا توانستند متفاوت باشند؟ آیا صدایشان شنیده شد؟ آیا در مواجهه با مخالفت، شیوه گفتوگو را آموختند؟ آیا احساس کردند که در آن کلاس شأن و کرامت انسانیشان محفوظ است؟
استاد صلحساز کسی نیست که فقط درباره صلح درس بدهد؛ کسی است که حضورش در کلاس، تجربهای از صلح باشد.
شاید بزرگترین میراث یک استاد همین باشد: دانشجویانی که پس از ترک کلاس، نهفقط دانایی بیشتری دارند، بلکه انسانهایی تواناتر برای زندگی با دیگری شدهاند.
*چند آموزه برای استادان جوان:***
۱. کلاس را به میدان گفتوگو تبدیل کنید، نه میدان نمایش اقتدار.
۲. به تفاوتها احترام بگذارید و از دانشجوی مخالف نترسید.
۳. هیچ پرسشی را به بهانه سادگی یا ناآگاهی تحقیر نکنید.
۴. میان اقتدار علمی و سلطه شخصی تفاوت بگذارید.
۵. در برابر تبعیض و بیعدالتی بیتفاوت نباشید.
۶. به دانشجویان بیاموزید چگونه مخالفت کنند، بدون آنکه دشمن یکدیگر شوند.
۷. پیش از آنکه صلح را آموزش دهید، آن را در رفتار روزمره خود زندگی کنید.
*استادی فقط ساختن ذهنهای دانا نیست؛ ساختن جهان انسانیتری است که در آن آدمها بتوانند با وجود تفاوتهایشان کنار یکدیگر زندگی کنند.***
*@researchsciencesinformation@researchsciencesinformation@researchsciencesinformation***
*کانال اطلاع رسانی حوزه علم، پژوهش، نوآوری و فناوری***
*«در آینه دیگری»
در کتاب «در آینه دیگری» نیز میتوانیم به این اندیشه بازگردیم که انسان بدون مواجهه با دیگری، شناخت کاملی از خویشتن پیدا نمیکند. دیگری فقط کسی نیست که با او تفاوت داریم؛ دیگری آینهای است که محدودیتهای فهم خودمان را به ما نشان میدهد. استاد صلحساز به دانشجویان میآموزد که دیگری را نه تهدیدی برای هویت خود، بلکه فرصتی برای گسترش افق فهم خویش ببینند.
*البته صلحسازی به معنای سازش با بیعدالتی نیست. استاد صلحساز در برابر تبعیض، تحقیر، طرد و ستم سکوت نمیکند. صلح بدون عدالت، گاهی نام محترمانهای برای خاموشکردن صدای فرودستان است. صلح واقعی مستلزم شجاعت اخلاقی، حساسیت اجتماعی و توانایی مواجهه انتقادی با مناسبات نابرابر است. استاد باید به دانشجویان بیاموزد که میتوان هم منتقد بود و هم خشونتپرهیز؛ میتوان در برابر بیعدالتی ایستاد، بیآنکه انسانیت دیگری را انکار کرد.***
من باور دارم جامعهای که دانشگاههایش گفتوگو، احترام، انصاف و همدلی را تمرین نمیکنند، نمیتواند صرفاً با برگزاری همایشهای صلح به جامعهای صلحآمیز تبدیل شود. دانشگاه باید کارگاه زندگی مشترک باشد. استادان در این میان مسئولیتی فراتر از تدریس تخصص خود دارند: آنان در حال ساختن فرهنگ روابط اجتماعی آیندهاند.
شاید دانشجویان بسیاری از مطالب درسی ما را فراموش کنند؛ نظریهها، تاریخها، تعریفها و حتی نام کتابها را. اما احتمالاً به یاد خواهند آورد که در کلاس ما چه احساسی داشتند؛ آیا جرئت پرسیدن پیدا کردند؟ آیا توانستند متفاوت باشند؟ آیا صدایشان شنیده شد؟ آیا در مواجهه با مخالفت، شیوه گفتوگو را آموختند؟ آیا احساس کردند که در آن کلاس شأن و کرامت انسانیشان محفوظ است؟
استاد صلحساز کسی نیست که فقط درباره صلح درس بدهد؛ کسی است که حضورش در کلاس، تجربهای از صلح باشد.
شاید بزرگترین میراث یک استاد همین باشد: دانشجویانی که پس از ترک کلاس، نهفقط دانایی بیشتری دارند، بلکه انسانهایی تواناتر برای زندگی با دیگری شدهاند.
*چند آموزه برای استادان جوان:***
۱. کلاس را به میدان گفتوگو تبدیل کنید، نه میدان نمایش اقتدار.
۲. به تفاوتها احترام بگذارید و از دانشجوی مخالف نترسید.
۳. هیچ پرسشی را به بهانه سادگی یا ناآگاهی تحقیر نکنید.
۴. میان اقتدار علمی و سلطه شخصی تفاوت بگذارید.
۵. در برابر تبعیض و بیعدالتی بیتفاوت نباشید.
۶. به دانشجویان بیاموزید چگونه مخالفت کنند، بدون آنکه دشمن یکدیگر شوند.
۷. پیش از آنکه صلح را آموزش دهید، آن را در رفتار روزمره خود زندگی کنید.
*استادی فقط ساختن ذهنهای دانا نیست؛ ساختن جهان انسانیتری است که در آن آدمها بتوانند با وجود تفاوتهایشان کنار یکدیگر زندگی کنند.***
*@researchsciencesinformation@researchsciencesinformation@researchsciencesinformation***
۲۱۱
۳:۱۷
بازارسال شده از فرهیختگان دانشگاه
@Farhikhtegan_Daneshgah
۲
۴:۴۳
*پاییز دانشگاه آکسفورد***
*@researchsciencesinformation@researchsciencesinformation@researchsciencesinformation***
*کانال اطلاع رسانی حوزه علم، پژوهش، نوآوری و فناوری***
*@researchsciencesinformation@researchsciencesinformation@researchsciencesinformation***
۶۴
۴:۴۴
۶۴
۴:۴۴
۶۴
۴:۴۴
۶۴
۴:۴۴
#اخبار#فراخوان
*@researchsciencesinformation@researchsciencesinformation@researchsciencesinformation***
۵۳
۱۲:۱۶
بازارسال شده از فرهیختگان دانشگاه
@Farhikhtegan_Daneshgah
۴
۱۴:۱۶
*@researchsciencesinformation@researchsciencesinformation@researchsciencesinformation***
۷
۱۵:۴۳
🛜 مشاهده متن گفت و گو
*@researchsciencesinformation@researchsciencesinformation@researchsciencesinformation***
۴
۱۵:۵۱