ذهنی که آرام نیست، دنیا را هم ناآرام میبیند
گاهی با همه چیز در صلحی،اما ناگهان یک جمله، یک نگاه، یا حتی یک تأخیر ساده،تمام آرامشت را به هم میریزد…
نه چون دنیا بیرحم است،بلکه چون در درونت چیزی بیپناه مانده…و آن چیز، به جای آرام گرفتن، دارد دفاع میکند.
روانشناسی میگوید:ذهن ناآرام، جهان را از پشت زخمهایش تماشا میکند.
آدمی که زخمیست، حتی مهربانی را تهدید میبیند.حتی عشق را سوءتفاهم میخواند.حتی سکوت را توهین میفهمد…
پندقبل از اینکه بخواهی جهان را درست کنی،بنشین… و زخمهای درونت را به رسمیت بشناس و آنها را التیام بده.
@reyhane_psychology
گاهی با همه چیز در صلحی،اما ناگهان یک جمله، یک نگاه، یا حتی یک تأخیر ساده،تمام آرامشت را به هم میریزد…
نه چون دنیا بیرحم است،بلکه چون در درونت چیزی بیپناه مانده…و آن چیز، به جای آرام گرفتن، دارد دفاع میکند.
آدمی که زخمیست، حتی مهربانی را تهدید میبیند.حتی عشق را سوءتفاهم میخواند.حتی سکوت را توهین میفهمد…
پندقبل از اینکه بخواهی جهان را درست کنی،بنشین… و زخمهای درونت را به رسمیت بشناس و آنها را التیام بده.
@reyhane_psychology
۹۹
۷:۴۹
@reyhane_psychology
۷۶
۱۲:۱۴
ازش پرسیدم: چرا بعضیا رابطه سمى رو ترک نمیکنن؟
جوابی که بهم داد شگفت زده ام کرد...
گفتم:وقتی یکی داره اذیتت میکنهتحقیرت میکنهآرومت نمی کنه...خب آدم چرا رابطه رو تموم نمیکنه؟»
روانشناس چند ثانیه سکوت کرد.بعد گفت: چون موضوع فقط عشق نیست ...»
همونجا کنجکاوتر شدم و روانشناس ادامه داد...
«بعضی آدما به آرامش" وابسته نمیشن...به نوسان احساس وابسته میشن!! یعنی چی؟ یعنی مغز رابطه ای رو که یک روز پر از عشق و فرداش پر از بی توجهیه هیجان انگیزتر حس میکنه و این تازه اول ماجرا بود... !
گفت:وقتی محبت نامنظم دریافت میشه، مغز بیشتر درگیر میشه.
مثلاً :یک روز خیلی دوستت داره یک روز کاملاً سرد میشه و مغزت مدام منتظر میمونه که دوباره اون روز خوب برگرده درست مثل یه بازی... در ادامه گفت...گفت مغز در این رابطه ها دوپامین زیادی آزاد میکنه نه بخاطر آرامش ... بخاطر «انتظار». برای همین بعضی آدمها به رابطه سمی وابسته میشن بدون اینکه خودشون بفهمن اما یک چیز ترسناک تر هم وجود داشت...
گفت:کم کم مغز درد و عشق رو به هم ربط میده.»یعنی بعد از مدتی بی توجهی، اضطراب و گریه بخشی از دوست داشته شدن به نظر میاد.و آدم فکر میکنه اگه این همه درد میکشم حتماً عشق واقعيه ...» اما چرا بعضیا بیشتر درگیرش میشن؟
روانشناس گفت:خیلی وقتها ریشه اش بر می گرده به کودکی وقتی کودک عشق امن و ثابت نگرفته باشه مغزش یاد میگیره که عشق یعنی نگرانی، ترس و تلاش برای از دست ندادن و بعدها همون الگو رو دوباره پیدا میکنه..
اینجا یه سوال خیلی مهم ازش پرسیدم...
گفتم:پس یعنی آدم میفهمه این رابطه بده ولی باز نمیتونه بره؟
گفت: «دقیقاً.»
چون وابستگی عاطفی فقط احساسی نیست... گاهی شبیه اعتیاد عمل میکنه و این جمله اش تو ذهنم موند.
در ادامه یه چیز مهمی در مورد «عشق» گفت:
گفت:«بعضی آدما عاشق طرف مقابل نیستن...عاشق لحظه های کوتاه خوب بین دردها هستن!!» همون پیام ناگهانی، همون توجه کوتاه، همون ببخشید بعد از گریه ها و مغز برای همون چند لحظه همه چیز رو تحمل میکنه
در ادامه حرف مهم دیگه ای زد...
گفت:برای همین ترک کردن عشق سمی گاهی از ترک بعضی اعتیادها هم سخت تره.»چون آدم فقط یک نفر رو ترک نمی کنه...بلکه امیدی رو ترک میکنه که سالها بهش چسبیده بوده و این دردناک ترین بخشش هست
و تعریف عشق واقعی رو ازش پرسیدم که گفت: عشق واقعی سیستم عصبی تو رو نابود نمیکنه.اگر رابطه ای بیشتر از آرامش اضطراب و ترس بهت میده شاید اسمش عشق نباشه.. بعضی آدما تو رابطه نمی مونن چون ضعیفن.. میمونن چون مغزشون به امید درست شدن وابسته شده.و شاید اولین قدم نجات این باشه که بفهمی عشق نباید این همه درد داشته باشه..
مراقب باش..! بعضی وابستگی ها لباس عشق پوشیده اند.»
@reyhane_psychology
جوابی که بهم داد شگفت زده ام کرد...
گفتم:وقتی یکی داره اذیتت میکنهتحقیرت میکنهآرومت نمی کنه...خب آدم چرا رابطه رو تموم نمیکنه؟»
روانشناس چند ثانیه سکوت کرد.بعد گفت: چون موضوع فقط عشق نیست ...»
همونجا کنجکاوتر شدم و روانشناس ادامه داد...
«بعضی آدما به آرامش" وابسته نمیشن...به نوسان احساس وابسته میشن!! یعنی چی؟ یعنی مغز رابطه ای رو که یک روز پر از عشق و فرداش پر از بی توجهیه هیجان انگیزتر حس میکنه و این تازه اول ماجرا بود... !
گفت:وقتی محبت نامنظم دریافت میشه، مغز بیشتر درگیر میشه.
مثلاً :یک روز خیلی دوستت داره یک روز کاملاً سرد میشه و مغزت مدام منتظر میمونه که دوباره اون روز خوب برگرده درست مثل یه بازی... در ادامه گفت...گفت مغز در این رابطه ها دوپامین زیادی آزاد میکنه نه بخاطر آرامش ... بخاطر «انتظار». برای همین بعضی آدمها به رابطه سمی وابسته میشن بدون اینکه خودشون بفهمن اما یک چیز ترسناک تر هم وجود داشت...
گفت:کم کم مغز درد و عشق رو به هم ربط میده.»یعنی بعد از مدتی بی توجهی، اضطراب و گریه بخشی از دوست داشته شدن به نظر میاد.و آدم فکر میکنه اگه این همه درد میکشم حتماً عشق واقعيه ...» اما چرا بعضیا بیشتر درگیرش میشن؟
روانشناس گفت:خیلی وقتها ریشه اش بر می گرده به کودکی وقتی کودک عشق امن و ثابت نگرفته باشه مغزش یاد میگیره که عشق یعنی نگرانی، ترس و تلاش برای از دست ندادن و بعدها همون الگو رو دوباره پیدا میکنه..
اینجا یه سوال خیلی مهم ازش پرسیدم...
گفتم:پس یعنی آدم میفهمه این رابطه بده ولی باز نمیتونه بره؟
گفت: «دقیقاً.»
چون وابستگی عاطفی فقط احساسی نیست... گاهی شبیه اعتیاد عمل میکنه و این جمله اش تو ذهنم موند.
در ادامه یه چیز مهمی در مورد «عشق» گفت:
گفت:«بعضی آدما عاشق طرف مقابل نیستن...عاشق لحظه های کوتاه خوب بین دردها هستن!!» همون پیام ناگهانی، همون توجه کوتاه، همون ببخشید بعد از گریه ها و مغز برای همون چند لحظه همه چیز رو تحمل میکنه
در ادامه حرف مهم دیگه ای زد...
گفت:برای همین ترک کردن عشق سمی گاهی از ترک بعضی اعتیادها هم سخت تره.»چون آدم فقط یک نفر رو ترک نمی کنه...بلکه امیدی رو ترک میکنه که سالها بهش چسبیده بوده و این دردناک ترین بخشش هست
و تعریف عشق واقعی رو ازش پرسیدم که گفت: عشق واقعی سیستم عصبی تو رو نابود نمیکنه.اگر رابطه ای بیشتر از آرامش اضطراب و ترس بهت میده شاید اسمش عشق نباشه.. بعضی آدما تو رابطه نمی مونن چون ضعیفن.. میمونن چون مغزشون به امید درست شدن وابسته شده.و شاید اولین قدم نجات این باشه که بفهمی عشق نباید این همه درد داشته باشه..
مراقب باش..! بعضی وابستگی ها لباس عشق پوشیده اند.»
@reyhane_psychology
۷۰
۱۸:۲۱
بازارسال شده از masomeh khareghani
هرچیزی در جهان دوبار اتفاق میفته 
اول در ذهن تو ساخته میشه
بعد در واقعیت خودشونشون میده 🪐
اگه میخوایی دنیاااای
پررر از ثروت و خوشبختی
داشته باااااشی
باید ذهنیتتو عوض کنی
تا درهای رزق ، برکت خوشبختی و ثروتبرات بااااااز بشه

من تمام این نکته ها روبه صورت کاملاً رایگان دارم تو کانالم آموزش میدم

بزن روی لینک سریع عضو شو جااانمونی
ble.ir/join/BDNQBQRyaW
ble.ir/join/BDNQBQRyaW
اول در ذهن تو ساخته میشه
اگه میخوایی دنیاااای
من تمام این نکته ها روبه صورت کاملاً رایگان دارم تو کانالم آموزش میدم
بزن روی لینک سریع عضو شو جااانمونی
۷
۱۹:۲۱
. «وقتی بحث میکنید، این اشتباه رو نکنید!»
خیلیها موقع دعوا دنبال برنده شدن هستن. اما واقعیت اینه که توی رابطه، اگر یک نفر ببازه، هر دو باختن. حملهی شخصی، تحقیر، یا یادآوری اشتباهات قدیمی، فقط زخمهای جدید میسازه. بحث سالم یعنی گوش دادن، توضیح دادن بدون توهین و پیدا کردن نقطهی مشترک. یادت باشه، هدفتون باید حل مسئله باشه، نه نابود کردن همدیگه.
@reyhane_psychology
خیلیها موقع دعوا دنبال برنده شدن هستن. اما واقعیت اینه که توی رابطه، اگر یک نفر ببازه، هر دو باختن. حملهی شخصی، تحقیر، یا یادآوری اشتباهات قدیمی، فقط زخمهای جدید میسازه. بحث سالم یعنی گوش دادن، توضیح دادن بدون توهین و پیدا کردن نقطهی مشترک. یادت باشه، هدفتون باید حل مسئله باشه، نه نابود کردن همدیگه.
@reyhane_psychology
۶۹
۱۰:۳۰
هر چقدر هم کسی را دوست بدارید، هرگز نمی توانید رنج او را برایش "حل" کنید یا بارش را با او تقسیم کنید یا حتی اندکی از آن بکاهید. نمی توانید برایش قدرت تحمل مضاعف بیافرینید یا از سهم صبرتان با او شریک شوید.
هر چقدر کسی را دوست بدارید؛ به همان نسبت رنج او شما را آزار می دهد و ناتوانی تان از کاستن این سختی بهایی است که بر دوستداشتنان و عزیز بودن او خواهید پرداخت.
شما صرفا و تنها کاری که از دست و قلبتان ساخته است؛ "آنجا بودن" و "گوش دادن" است هر وقت که او خواست سخنی بگوید و نیاز داشت که توجه و شنیدنِ شما را ببیند.
و این ظرافت بسیار میطلبد. این راه رفتن روی لبه تیغ است. این نهایت مهارت در ابراز مهر است و تاریخچه ای بسیار فراتر از همدلی صِرف لازم دارد.
@reyhane_psychology
هر چقدر کسی را دوست بدارید؛ به همان نسبت رنج او شما را آزار می دهد و ناتوانی تان از کاستن این سختی بهایی است که بر دوستداشتنان و عزیز بودن او خواهید پرداخت.
شما صرفا و تنها کاری که از دست و قلبتان ساخته است؛ "آنجا بودن" و "گوش دادن" است هر وقت که او خواست سخنی بگوید و نیاز داشت که توجه و شنیدنِ شما را ببیند.
و این ظرافت بسیار میطلبد. این راه رفتن روی لبه تیغ است. این نهایت مهارت در ابراز مهر است و تاریخچه ای بسیار فراتر از همدلی صِرف لازم دارد.
@reyhane_psychology
۸۷
۱۶:۰۳
تفاوت بین رابطه سالم و رابطه سمی
رابطه سمی: وقتی ناراحت میشی یاساکت میشی از ترس واکنش، یا دعوا میشه و سرزنش
رابطه سالم: وقتی ناراحت میشی، میتونی بدون ترس بگی "رنجیدم" و شنیده میشی
رابطه سمی: وسط حرفت میپره، قضاوت میکنه، یا بحث رو میبره سمت مقصر کردن
رابطه سالم: گفتگوهارو قطع نمیکنه، تحقیر نمیکنه و گوش میده
رابطه سمی: موقع اختلاف، دنبال غلبه و اقبات حق خودشه
رابطه سالم: موقع اختلاف، دنبال حل مسئله است نه برنده شدن
رابطه سمی: اگر اشتباه کنه، توجیه، انکار یا تو رو مقصر میکنه
رابطه سالم: اگر اشتباه کنه، واقعا عذرخواهی میکنه(بدون توجیه)
رابطه سمی: مرزها رو نادیده میگیره، میگه «یعنی چی حال نداری؟» باید حرف بزنیم الان
رابطه سالم: مرزها رو میفهمه، اگر گفتی الان نمیخوای حرف بزنی، فشار نمیاره
@reyhane_psychology
رابطه سمی: وقتی ناراحت میشی یاساکت میشی از ترس واکنش، یا دعوا میشه و سرزنش
@reyhane_psychology
۵۲
۱۸:۴۶
خیالت راحت؛هم عادت می کنی، هم فراموش یک روز، در حالی به خودت می آیی که گوشه ی فراغتت لم داده ای و همینطور که به آهنگِ مورد علاقه ات گوش می کنی و چای می نوشی؛ چشمت به دلخوشی های تازه ای می افتد که برای خودت ساخته ای!و آن لحظه تازه می فهمی معنای عادت کردن، پذیرفتن و ساختن راوقتی به تمام نداشته ها، عادت کرده اینشدنی ها را پذیرفته ایو برای خودت، دلخوشی های تازه ساخته ای...
@reyhane_psychology
@reyhane_psychology
۶۰
۱۰:۲۱
چالش ۲۴ ساعته: بیخیال نگاه بقیه!
تا حالا شده لباسی که دوست داری نپوشی، فقط چون فکر میکنی مردم چی میگن؟یا حرفی رو قورت بدی چون میترسی برداشت بدی بشه؟یا حتی یه خندهی بلند رو سانسور کنی چون یه نفر اخم کرده؟
تو روانشناسی، به این میگن:Impression Management Stressیا همون فشارِ همیشه مراقب نگاه بقیه بودن.
ما آدمها از بچگی یاد میگیریم که ارزشمون بسته به قضاوت دیگرانه.ولی خبر خوب اینه: مغزت میتونه یاد بگیره که این صدا رو کم کنه.
پس بیا یه چالش انجام بدیم:
۲۴ ساعت با خودت قرار بذار که کاری نکنی فقط برای خوشایند بقیه.
حرفتو بزن، حتی اگه همه خوششون نیاد
لباس مورد علاقهتو بپوش، حتی اگه خاصه
چیزی که واقعاً میخوای رو بگو، نه اون چیزی که «مودبانهتره»
مهم نیست موفق بشی یا نه ؛مهم اینه که حواست باشه «چند بار» خواستی خودتو سانسور کنی.
تمرین آگاهیه، نه بیادبی!
@reyhane_psychology
تا حالا شده لباسی که دوست داری نپوشی، فقط چون فکر میکنی مردم چی میگن؟یا حرفی رو قورت بدی چون میترسی برداشت بدی بشه؟یا حتی یه خندهی بلند رو سانسور کنی چون یه نفر اخم کرده؟
ما آدمها از بچگی یاد میگیریم که ارزشمون بسته به قضاوت دیگرانه.ولی خبر خوب اینه: مغزت میتونه یاد بگیره که این صدا رو کم کنه.
حرفتو بزن، حتی اگه همه خوششون نیاد
لباس مورد علاقهتو بپوش، حتی اگه خاصه
چیزی که واقعاً میخوای رو بگو، نه اون چیزی که «مودبانهتره»
@reyhane_psychology
۸۲
۱۶:۱۴
اتفاقا نباید آدم هارو تو عصبانیت شناخت؛ این جمله ی بی پایه و اساس که می گه آدم هارو باید تو عصبانیت شناخت از ذهنتون پاک کنید
اتفاقا افراد تو عصبانیت خودشون نیستن اونها اونقد تحت تاثير عوامل منفی هستن که بدون هیچ فکرو برداشت حرفی رو میزنن و رفتاری رومی کنن که بعدا خودشون هم ناراحت هم پشیمون میشن مگه داریم کسیو که موقع عصبانيت قربون صدقه ی کسی بره و بگه ممنون چقد قشنگ عصبانیم کردی؟
@reyhane_psychology
اتفاقا افراد تو عصبانیت خودشون نیستن اونها اونقد تحت تاثير عوامل منفی هستن که بدون هیچ فکرو برداشت حرفی رو میزنن و رفتاری رومی کنن که بعدا خودشون هم ناراحت هم پشیمون میشن مگه داریم کسیو که موقع عصبانيت قربون صدقه ی کسی بره و بگه ممنون چقد قشنگ عصبانیم کردی؟
@reyhane_psychology
۸۴
۸:۳۶