من به مراجعانم میگویم:«دو دلیلِ ممکن وجود داره که چرا خاطرات دوران کودکیتون اینقدر مبهمن: یا هیچ اتفاق خاصی توی کودکیتون نیفتاده یا اینکه خیلی اتفاقها افتاده که یادآوریشون ممکنه بهتون آسیب بزنه.»
ذهنهای پراکنده گبور مته
@Rira_app️
ذهنهای پراکنده گبور مته@Rira_app
️۴۲۱
اگر کامنتها عواقب داشتند…فضای مجازی گاهی به ما اجازه میدهد خیلی سریع درباره آدمها نظر بدهیم؛ درباره عملکرد یک ورزشکار، انتخاب یک هنرمند یا تصمیم یک فرد در یک لحظه خاص.
اما ما معمولاً فقط نتیجه را میبینیم، نه تمام مسیر را. فشارها، تمرینها، نگرانیها، محدودیتها و شرایطی که پشت یک تصمیم وجود داشته، برای ما قابل مشاهده نیست.
فاصلهای که میان ما و زندگی واقعی دیگران وجود دارد، باعث میشود گاهی قضاوتهایی کنیم که شاید اگر جای آن فرد بودیم، خودمان هم همان تصمیم را میگرفتیم.
شاید قبل از نوشتن یا گفتن یک نظر، بد نباشد از خودمان بپرسیم:اگر با همان شرایط، همان فشار و همان اطلاعات جای او بودم، آیا واقعاً انتخاب متفاوتی میکردم؟پشت هر عملکرد، هر اشتباه و هر تصمیم، انسانی وجود دارد که داستان کاملش را نمیبینیم.
برندپرداز@Rira_app
️۲۱۱
چگونه زمان را متوقف سازیم؟ با بوسیدن عزیزان. چگونه در زمان سفر کنیم؟ با مطالعه. چگونه از زمان بگریزیم؟ با هنر. چگونه زمان را لمس کنیم؟ با قلم به دست گرفتن. چگونه زمان را فروبنشانیم؟ با نفس کشیدن...
دلایلی برای زنده ماندن مت هیگ
@Rira_app️
دلایلی برای زنده ماندن مت هیگ@Rira_app
️۳۲۱
بازی، یکی از سادهترین راههای ارتباط با کودک است.برای بازی همیشه به وسایل خاص یا اسباببازیهای پیچیده نیاز نیست. گاهی یک وسیله ساده و کمی خلاقیت کافی است تا کودک حرکت کند، تجربه کند، یاد بگیرد و با دنیای اطرافش ارتباط بگیرد.
بازی به رشد مهارتهایی مثل هماهنگی حرکتی، تمرکز، شناخت فضا و حل مسئله کمک میکند؛ اما شاید مهمتر از همه، فرصتی است که برای نزدیکتر شدن کودک و والد ایجاد میکند.
وقتی یک بزرگسال وارد دنیای بازی کودک میشود، کودک احساس میکند دیده شده و همراهی میشود.
در روزهایی که صفحهنمایشها بخش زیادی از زمان کودکان را به خود اختصاص دادهاند، بازیهای ساده و مشترک میتوانند فرصتی برای حضور، گفتوگو و ساختن رابطهای عمیقتر باشند.
️کودکان بیشتر از آنچه فکر میکنیم، لحظههایی را به یاد میسپارند که کسی با آنها بازی کرده، خندیده و دنیایشان را جدی گرفته است.@Rira_app
️۱۱
ما انسانها توانایی عجیبی برای عادت کردن داریم؛ حتی نسبت به ارزشمندترین چیزهای زندگی.️ذهن ما برای سازگار شدن با شرایط جدید طراحی شده است. چیزی که روزی برایمان هیجانانگیز، مهم و خاص بوده، ممکن است با گذشت زمان به بخشی عادی از زندگی تبدیل شود.️این همان چیزی است که در روانشناسی با مفهوم «سازگاری لذتگرایانه» شناخته میشود؛ فرایندی که باعث میشود شدت احساس ما نسبت به تجربههای مثبت، با تداوم آنها کاهش پیدا کند.️شاید به همین دلیل است که ارزش بعضی آدمها، لحظهها و فرصتها را نه زمانی که کنار ما هستند، بلکه زمانی که فاصلهای میان ما و آنها ایجاد میشود، عمیقتر احساس میکنیم.️یکی از مهارتهای مهم زندگی این است که قبل از اینکه چیزی را از دست بدهیم، دوباره آن را ببینیم؛ حضورها، رابطهها و نعمتهایی که آنقدر به آنها عادت کردهایم که دیگر متوجه ارزششان نیستیم.@Rira_app
️۲۱۱
هر لحظهای که از کار فارغ میشویم، تلفنمان را درمیآوریم و آنقدر شبکههای اجتماعی را بالا و پایین میکنیم تا به زندگی رشکانگیز یک آدم شیک و شاد برسیم و بعد با خودمان فکر کنیم لابد واقعیت روزمرهٔ او همین است که ما میبینیم.هر دفعه که این کار را میکنیم، فرصتهای ناشناخته برای ارتباط، خوشبختی و ماجراجوییهای زندگی را از دست میدهیم، زیرا ذهنمان جایی رفته که جسممان نمیتواند دنبال او برود.
وابی سابی بث کمپتن
@Rira_app️
وابی سابی بث کمپتن@Rira_app
️۳۱۱
بعضی لحظهها شبیه پایان مسیر به نظر میرسند؛ اما ممکن است نقطه شروع یک تغییر بزرگ باشند.
در سال ۲۰۰۸، اسپیسایکس در یکی از سختترین دورههای خود قرار داشت. سه پرتاب نخست فالکون ۱ با شکست مواجه شده بود، منابع مالی شرکت رو به پایان بود و یک شکست دیگر میتوانست ادامه این مسیر را غیرممکن کند.
این تصویر یادآور همان دورهای است که نتیجه تلاشها هنوز موفقیت نبود؛ بلکه مجموعهای از خطاها، فشارها و تردیدها بود.
اما شکستها همیشه فقط مانع نیستند. گاهی اطلاعاتی هستند که مسیر بعدی را روشن میکنند؛ فرصتی برای اصلاح، یادگیری و ساختن دوباره.
چند ماه بعد، چهارمین پرتاب فالکون ۱ با موفقیت انجام شد؛ موفقیتی که نقش مهمی در ادامه مسیر اسپیسایکس داشت و راه را برای آینده این شرکت هموار کرد.
مسیر رشد معمولاً با موفقیتهای پشت سر هم ساخته نمیشود. بسیاری از دستاوردهای بزرگ، حاصل دورههایی هستند که در آنها افراد یا تیمها مجبور شدهاند با شکست، عدم قطعیت و فشار روبهرو شوند.
آنچه مسیر رشد را شکل میدهد، حذف شکستها نیست؛ بلکه توانایی یادگیری از آنها و پیدا کردن راهی برای ادامه دادن است.
@Rira_app️
در سال ۲۰۰۸، اسپیسایکس در یکی از سختترین دورههای خود قرار داشت. سه پرتاب نخست فالکون ۱ با شکست مواجه شده بود، منابع مالی شرکت رو به پایان بود و یک شکست دیگر میتوانست ادامه این مسیر را غیرممکن کند.
این تصویر یادآور همان دورهای است که نتیجه تلاشها هنوز موفقیت نبود؛ بلکه مجموعهای از خطاها، فشارها و تردیدها بود.
اما شکستها همیشه فقط مانع نیستند. گاهی اطلاعاتی هستند که مسیر بعدی را روشن میکنند؛ فرصتی برای اصلاح، یادگیری و ساختن دوباره.چند ماه بعد، چهارمین پرتاب فالکون ۱ با موفقیت انجام شد؛ موفقیتی که نقش مهمی در ادامه مسیر اسپیسایکس داشت و راه را برای آینده این شرکت هموار کرد.
مسیر رشد معمولاً با موفقیتهای پشت سر هم ساخته نمیشود. بسیاری از دستاوردهای بزرگ، حاصل دورههایی هستند که در آنها افراد یا تیمها مجبور شدهاند با شکست، عدم قطعیت و فشار روبهرو شوند.
آنچه مسیر رشد را شکل میدهد، حذف شکستها نیست؛ بلکه توانایی یادگیری از آنها و پیدا کردن راهی برای ادامه دادن است.@Rira_app
️۳۱
نمیتوانیم بگوییم دیگر هیچ کاری با پدر و مادرمان نداریم. آنها درون ما هستند و ما درون آنها. ما دنبالهای از همهی نیاکانمان هستیم.
هنر زندگیکردن تیک نات هان
@Rira_app️
هنر زندگیکردن تیک نات هان@Rira_app
️۶۲۲
گاهی بزرگترین مانع رشد، نداشتن توانایی نیست؛ تصویری است که دیگران از ما ساختهاند.
درسهای شیمی (Lessons in Chemistry) داستان الیزابت زات است؛ دانشمندی باهوش و پرتلاش که در دهه ۱۹۵۰، در جامعهای زندگی میکند که برای زنان مسیرهای محدودی تعریف کرده است.
او با موانعی روبهرو میشود که نه به دلیل کمبود استعداد، بلکه به خاطر نگاهها و انتظاراتی است که جامعه درباره جایگاه زنان ساخته است. وقتی مسیر علمی او با چالش مواجه میشود، از فرصتی متفاوت استفاده میکند تا صدای خودش را پیدا کند و نگاه تازهای را با دیگران به اشتراک بگذارد.
این سریال فقط درباره علم و موفقیت نیست؛ درباره زنی است که نمیخواهد اجازه دهد دیگران برایش تعیین کنند چه چیزی ممکن است و چه چیزی نه.
داستانی درباره پیدا کردن صدای خود، ایستادن مقابل محدودیتها و ادامه دادن مسیری است که به آن باور داری؛ حتی وقتی شرایط آسان نیست.
درسهای شیمی روایتی درباره هویت، اعتماد به تواناییهای خود و شجاعتِ عبور از مرزهایی است که گاهی جامعه برای ما تعیین میکند.
IMDb: 8.2 / 10 Lessons in Chemistry
@Rira_app️
درسهای شیمی (Lessons in Chemistry) داستان الیزابت زات است؛ دانشمندی باهوش و پرتلاش که در دهه ۱۹۵۰، در جامعهای زندگی میکند که برای زنان مسیرهای محدودی تعریف کرده است.
او با موانعی روبهرو میشود که نه به دلیل کمبود استعداد، بلکه به خاطر نگاهها و انتظاراتی است که جامعه درباره جایگاه زنان ساخته است. وقتی مسیر علمی او با چالش مواجه میشود، از فرصتی متفاوت استفاده میکند تا صدای خودش را پیدا کند و نگاه تازهای را با دیگران به اشتراک بگذارد.
این سریال فقط درباره علم و موفقیت نیست؛ درباره زنی است که نمیخواهد اجازه دهد دیگران برایش تعیین کنند چه چیزی ممکن است و چه چیزی نه.
داستانی درباره پیدا کردن صدای خود، ایستادن مقابل محدودیتها و ادامه دادن مسیری است که به آن باور داری؛ حتی وقتی شرایط آسان نیست.
درسهای شیمی روایتی درباره هویت، اعتماد به تواناییهای خود و شجاعتِ عبور از مرزهایی است که گاهی جامعه برای ما تعیین میکند.
IMDb: 8.2 / 10 Lessons in Chemistry@Rira_app
️۴۱۱
چرا شبکههای اجتماعی به دختران آسیب بیشتری میزند؟وقتی صحبت از بحران سلامتِ روان نوجوانان میشود، معمولاً تصور میکنیم شبکههای اجتماعی همه را به یک اندازه تحت تأثیر قرار میدهند؛ اما دادهها چیز دیگری میگویند.شبکههای اجتماعی بیش از هر گروه دیگری به دخترانِ نوجوان آسیب میزنند. از اوایل دهۀ ۲۰۱۰، همزمان با گسترش استفاده از گوشیهای هوشمند، آمار اضطراب و افسردگی در میان نوجوانان افزایش یافت؛ اما این افزایش در میان دختران بسیار بیشتر بود.یکی از دلایل اصلی، به نوع استفادۀ دختران و پسران از فناوری برمیگردد؛ پسران بیشترِ زمانِ آنلاین خود را صرف بازیهای ویدئویی میکنند؛ فضاهایی رقابتی که اگرچه اعتیادآورند، ساختاری متفاوت از شبکههای اجتماعی دارند.در مقابل، دختران بیشتر وقت خود را در شبکههای اجتماعی میگذرانند؛ محیطهایی که بر خودنمایی، مقایسه و جلب تأیید دیگران استوارند.دیدن عکسهای ویرایششده، بدنهای ایدئال و سبک زندگیِ ظاهراً شاد و موفق، دخترانِ نوجوان را در معرض احساس ناکافیبودن، اضطراب اجتماعی و کاهش عزتنفس قرار میدهد.این بدان معنا نیست که پسران آسیب نمیبینند؛ آنها نیز با مشکلاتی چون اعتیاد به بازیهای آنلاین و انزوای اجتماعی روبهرو هستند، اما شواهد نشان میدهد شبکههای اجتماعی بر دخترانِ نوجوان فشار روانی بیشتری وارد میکنند. نسل بیقرار: گوشیهای هوشمند چگونه روان فرزندانمان را نابود میکنند؟ جاناتان هایتترجمان@Rira_app
️۴