صهیونیسم چنین کثافتی است!
مصاحبه شبکه خبری BBC News با یک وکیل و شهرکنشینِ صهیونبست به نام یهودا شیمون.
در این مصاحبه، خبرنگار زن به او میگوید: «به نظر میرسد شما میگویید جان یک یهودی به اندازه صدها یا هزاران فلسطینی ارزش دارد.» او بلافاصله حرف خبرنگار را قطع کرده و میگوید: «نه، جان یک یهودی برابر با ۱۰ میلیون [غیر یهودی/فلسطینی] است.»
وقتی خبرنگار با صراحت میگوید: «این حرف کاملاً نژادپرستانه به نظر میرسد»، شیمون پاسخ میدهد: «بله، میدانم؛ اما این حقیقت است. چون خدا ما را انتخاب کرده [قوم برگزیده] و شما به این موضوع حسادت میکنید!»
بسیاری از منتقدان و حتی جوامع یهودی، در واکنش به سخنان این مرد، تأکید کردهاند که این نگاه افراطی و فاشیستی، بازتابدهنده کل آیین یهودیت نیست، بلکه برخاسته از تفکرات ایدئولوژیک صهیونیسم است که از مفاهیم دینی برای اهداف سیاسی و انسانیزدایی از دیگران استفاده میکنند.@saate0
مصاحبه شبکه خبری BBC News با یک وکیل و شهرکنشینِ صهیونبست به نام یهودا شیمون.
در این مصاحبه، خبرنگار زن به او میگوید: «به نظر میرسد شما میگویید جان یک یهودی به اندازه صدها یا هزاران فلسطینی ارزش دارد.» او بلافاصله حرف خبرنگار را قطع کرده و میگوید: «نه، جان یک یهودی برابر با ۱۰ میلیون [غیر یهودی/فلسطینی] است.»
وقتی خبرنگار با صراحت میگوید: «این حرف کاملاً نژادپرستانه به نظر میرسد»، شیمون پاسخ میدهد: «بله، میدانم؛ اما این حقیقت است. چون خدا ما را انتخاب کرده [قوم برگزیده] و شما به این موضوع حسادت میکنید!»
بسیاری از منتقدان و حتی جوامع یهودی، در واکنش به سخنان این مرد، تأکید کردهاند که این نگاه افراطی و فاشیستی، بازتابدهنده کل آیین یهودیت نیست، بلکه برخاسته از تفکرات ایدئولوژیک صهیونیسم است که از مفاهیم دینی برای اهداف سیاسی و انسانیزدایی از دیگران استفاده میکنند.@saate0
۱۵
۷:۲۸
«تراژدی تلخِ تکاندهندهترین عکس تاریخ که برای عکاس شهرت جهانی آورد؛ اما تصویری که پشت لنز دوربینش دید، تا پایان عمر رهایش نکرد.» در دهه ۱۹۹۰، عکس معروف کوین کارتر از کودکی گرسنه در سودان، جهان را تکان داد؛ کودکی که در نزدیکی یک کرکس، خودش را به سمت مرکز توزیع غذا میکشید. این عکس در سال ۱۹۹۳، در جریان قحطی سودان گرفته شد و بعدها جایزه پولیتزر را برای کارتر به ارمغان آورد. اما پشت این عکس مشهور، داستانی تلخ وجود داشت. از کارتر پرسیدند چرا به کودک کمک نکرد؟ او توضیح داد که به خبرنگاران خارجی گفته شده بود به مردم محلی دست نزنند، چون خطر شیوع بیماری وجود داشت. در یک تماس تلفنی، فردی از او پرسید: «بعد از گرفتن عکس، چه اتفاقی برای آن کودک افتاد؟» کارتر گفت که آنجا را ترک کرده و منتظر نمانده است. تماسگیرنده در پاسخ گفت: «من به شما میگویم چه اتفاقی افتاد؛ آن روز دو کرکس آنجا بودند... و یکی از آنها دوربین داشت.» این جمله بهشدت روی کارتر تأثیر گذاشت. او بعدها گفت حدود ۲۰ دقیقه منتظر مانده، کرکس را دور کرده، سیگاری روشن کرده، گریه کرده و با خدا حرف زده است؛ سپس آنجا را ترک کرده، در حالی که کودک به سمت مرکز غذا میرفت. کودک زنده ماند. بعدها مشخص شد برخلاف تصور اولیه، او یک پسر بوده و با کمک امدادگران به مرکز غذا رسیده است. اما ۱۴ سال بعد، بر اثر مالاریا از دنیا رفت. و کوین کارتر نیز چند ماه پس از دریافت جایزه پولیتزر، در سال ۱۹۹۴، به زندگی خود پایان داد.@saate0
۴
۸:۵۵
@saate0
۴
۹:۰۱
@saate0
۴
۹:۰۴
۲۰۰کانتینر هلیوم سرگردان
۴
۹:۰۶
@saate0
۴
۹:۲۸
ستونهای دود در پی حملات دقایقی پیش نیروهای یمنی، از اردوگاهها و مواضع نیروهای همسو با عربستان به آسمان برخاسته است.
@saate0
@saate0
۴
۹:۴۲
ویل دورانت: اختلاف دنیای قدیم با دنیای ماشینی جدید فقط در وسایل است نه در مقاصد... چه خواهید گفت اگر همهٔ پیشرفتهای ما تنها اصلاح روشها و وسایل باشد نه بهبود غایات و مقاصد²؟
۲. لذات فلسفه، ص ۲۹۲.@saate0
۲. لذات فلسفه، ص ۲۹۲.@saate0
۲
۱۳:۵۳