یک امتحان ساده براى ارزیابى خودتون…
جاى ساعت دیوارى خونتون را عوض کنین میبینید که تا ماه ها هنوز روى دیوار ناخوداگاه دنبالش میگردین!!!ذهن شما براى قبول و پردازش تغییر یک ساعت ساده و بى احساس نیاز به چند ماه زمان داره پس انتظار نداشته باشید تغییرات بزرگتر را در زمان کوتاه و بدون مشکل قبول کند…هرگز.هرگز..هرگز…ناامید نشید…
جاى ساعت دیوارى خونتون را عوض کنین میبینید که تا ماه ها هنوز روى دیوار ناخوداگاه دنبالش میگردین!!!ذهن شما براى قبول و پردازش تغییر یک ساعت ساده و بى احساس نیاز به چند ماه زمان داره پس انتظار نداشته باشید تغییرات بزرگتر را در زمان کوتاه و بدون مشکل قبول کند…هرگز.هرگز..هرگز…ناامید نشید…
۱۲توی جلسه کوچینگ مدام میگفت :
نمیدونم بمونم یا برم…
هر بار تصمیم میگیرم، چند ساعت بعد دوباره شک میکنم.»
این جمله رو چند بار تکرار کرد.
میتونستم بپرسم:«خب، پس چرا جدا نمیشی؟»
اما سؤال من چیز دیگهای بود:
«اگر ترس از تنهایی، عذاب وجدان، نگرانی از قضاوت دیگران و ترس از پشیمونی وجود نداشت…خودِ واقعیِ تو الان چه انتخابی میکرد؟»
چند ثانیه سکوت کرد…
گاهی ما واقعاً نمیدونیم چه میخوایم؟یا شاید جواب رو میدونیم، اما آنقدر صدای ترس، وابستگی، عذاب وجدان و «دیگران چی میگن؟» بلند شده که دیگه صدای خودمون رو نمیشنویم.
و اینجاست که تصمیم گرفتن سخت میشه.
نه موندن آراممون میکنه،نه رفتن.
یک روز میگیم «تمومش میکنم»،فرداش دلتنگ میشیم،بعد دوباره شک میکنیم،و این چرخه ممکنه هفتهها یا حتی ماهها ادامه پیدا کنه…
در کوچینگ قرار نیست من به جای تو بگم:«بمون» یا «برو».
قرار نیست تصمیم زندگیات رو برایت بگیرم.
قرار است با هم آنقدر عمیق نگاه کنیم که بفهمی:
واقعاً چه میخواهی؟چه چیزی تو را نگه داشته؟از چه چیزی میترسی؟و اگر ترس تصمیمگیرنده نباشد، انتخاب تو چیست؟
🫂اگر مدتهاست در یک رابطه یا تصمیم عاطفی بین «بمونم یا برم» گیر کردهای، شاید قبل از اینکه تصمیم نهایی بگیری، یک بار فرصت بدی صدای واقعی خودت رو بشنوی.
نمیدونم بمونم یا برم…
هر بار تصمیم میگیرم، چند ساعت بعد دوباره شک میکنم.»
این جمله رو چند بار تکرار کرد.میتونستم بپرسم:«خب، پس چرا جدا نمیشی؟»
اما سؤال من چیز دیگهای بود:
«اگر ترس از تنهایی، عذاب وجدان، نگرانی از قضاوت دیگران و ترس از پشیمونی وجود نداشت…خودِ واقعیِ تو الان چه انتخابی میکرد؟»چند ثانیه سکوت کرد…
گاهی ما واقعاً نمیدونیم چه میخوایم؟یا شاید جواب رو میدونیم، اما آنقدر صدای ترس، وابستگی، عذاب وجدان و «دیگران چی میگن؟» بلند شده که دیگه صدای خودمون رو نمیشنویم.و اینجاست که تصمیم گرفتن سخت میشه.
نه موندن آراممون میکنه،نه رفتن.
یک روز میگیم «تمومش میکنم»،فرداش دلتنگ میشیم،بعد دوباره شک میکنیم،و این چرخه ممکنه هفتهها یا حتی ماهها ادامه پیدا کنه…در کوچینگ قرار نیست من به جای تو بگم:«بمون» یا «برو».قرار نیست تصمیم زندگیات رو برایت بگیرم.
قرار است با هم آنقدر عمیق نگاه کنیم که بفهمی:
واقعاً چه میخواهی؟چه چیزی تو را نگه داشته؟از چه چیزی میترسی؟و اگر ترس تصمیمگیرنده نباشد، انتخاب تو چیست؟🫂اگر مدتهاست در یک رابطه یا تصمیم عاطفی بین «بمونم یا برم» گیر کردهای، شاید قبل از اینکه تصمیم نهایی بگیری، یک بار فرصت بدی صدای واقعی خودت رو بشنوی.
۸۳سلام به همه ی همسفران عزیزامیدوارم اخر هفته ی خوبی رو سپری کنینفردا جمعه محتوایی در کانال قرار داده نمیشهجمعه ها کلا در کانال محتوایی قرار نمیدمو به امید خدا بعد از استراحت شنبه پرقدرت برمیگردیمدوستون دارم
۱۰
مراجع داشتم که با یک جمله وارد جلسه شد:«من از عشق نابود شدم...»
ازش خواستم برام تعریف کنه چه اتفاقی افتاده.
گفت تمام زندگیاش را حول یک نفر ساخته بود. برنامههایش، حال خوبش، اعتمادبهنفسش و حتی ارزشمندیاش، همه به بودن آن آدم گره خورده بود.
وقتی رابطه تمام شد، فقط یک نفر را از دست نداده بود؛ انگار خودش را هم گم کرده بود.
در طول جلسات، کمکم به یک حقیقت مهم رسید.
او از عشق نابود نشده بود.از وابستگی نابود شده بود.
وقتی تمام آرامشت به حضور یک نفر وابسته میشود...وقتی برای نگه داشتن یک رابطه، مدام از خودت میگذری...وقتی بعد از رفتن یک نفر احساس میکنی دیگر هیچ ارزشی نداری...اینها بیشتر از اینکه نشانه عشق باشند، میتوانند نشانه وابستگی عاطفی باشند.
عشق سالم، تو را از خودت دور نمیکند.باعث نمیشود عزت نفست را فراموش کنی.قرار نیست برای دوستداشتنی بودن، خودت را قربانی کنی.گاهی ما عاشق خودِ آدم نیستیم؛ عاشق احساسی هستیم که کنار او تجربه میکنیم. و وقتی آن احساس از بین میرود، فکر میکنیم عشق ما را نابود کرده است.
این تجربه، نگاه آن مراجع را به رابطه کاملاً تغییر داد؛ شاید نگاه ما را هم تغییر بدهد.
🤍۱۰خدایا شکرت برای هر تپشِ قلب که بی منت هدیه کردی. برای هر خوابِ آرامی که بعد از روزهای سخت به چشمانمان آمد برای هر نوری که در دلِ تاریکیِ ناامیدی تابیدی. برای بودنت، که تنها نقطه امنِ این دنیای پر از تغییر است. شکر برای تمام مسیرهایی که هموار شدند، بی آنکه بخواهیم. شکر برای تمام درهایی که بسته بودند و باز نشدند، تا شاید از جای بهتری وارد شویم. شکر برای نگاهِ پرمهرش که همیشه هوایمان را دارد.
۱۷اگر هنوز نمیدانی قرار است زندگیات به کجا برسد، نگران نباش.قرار نیست همهچیز را در بیستسالگی بفهمی و برای تمام سالهای آینده نقشهای دقیق داشته باشی.آدمهای زیادی را میبینی که در جوانی مسیرشان را پیدا نکردهاند و سالها بعد، تازه فهمیدهاند چه میخواهند. حتی بعضیها در میانسالی هنوز در حال آزمودن راههای تازهاند؛ و این نه شکست است، نه عقبماندن.زندگی قرار نیست طبق یک جدول از پیش تعیینشده پیش برود. شاید روزی عاشق شوی و ازدواج کنی، شاید تصمیم بگیری تنها زندگی کنی. شاید فرزند داشته باشی، شاید نداشته باشی. شاید مسیری را شروع کنی و سالها بعد بفهمی که انتخابت مناسب تو نبوده و شجاعت تغییرش را پیدا کنی. شاید هم همان انتخابی که امروز ساده به نظر میرسد، سالها بعد تبدیل به یکی از زیباترین خاطراتت شود.پس خودت را با نسخهای که از آینده در ذهنت ساختهای مقایسه نکن.برای تصمیمهایی که با اطلاعات و تواناییهای همان روز گرفتهای، خودت را محاکمه نکن.ما اغلب در لحظهای تصمیم میگیریم که فقط بخشی از آینده را میبینیم.اشتباه میکنیم، یاد میگیریم، مسیرمان را عوض میکنیم و دوباره شروع میکنیم.شاید راز زندگی همین باشد:لازم نیست از همان ابتدا بدانی مقصد کجاست؛ کافی است آنقدر به خودت اعتماد داشته باشی که در مسیر، راهت را پیدا کنی۶
تو کتاب کیمیاگر نوشته بود :
هرگاه انسان باتمام وجود چیزی را بخواهد، تمام جهان در جهت تحقق خواسته اش، او را یاری خواهند کرد.
میخوام بگم اگه چیزی به دلت افتاد جا نزن، ناامید نشو، مطمئن باش که تهِ تهِ قصه تو رسیدنه، پس تلاشتو بکن .
هرگاه انسان باتمام وجود چیزی را بخواهد، تمام جهان در جهت تحقق خواسته اش، او را یاری خواهند کرد.
میخوام بگم اگه چیزی به دلت افتاد جا نزن، ناامید نشو، مطمئن باش که تهِ تهِ قصه تو رسیدنه، پس تلاشتو بکن .
۲۰۲۱🤍مدتی پیش از شما پرسیدم این روزها بیشتر درگیر چه موضوعی هستید.
پاسخهای شما را با دقت خواندم و نتیجهی نظرسنجی یک چیز را به من نشان داد…
بیشترین دغدغهی این روزهای شما، آرامش ذهن و مدیریت نگرانیها بود.
به همین دلیل تصمیم گرفتم سفری را بر اساس همین دغدغه طراحی کنم.
ردپای آرامش
گاهی فکر میکنیم آرامش جایی گم شده و باید آن را پیدا کنیم.
اما شاید قبل از پیدا کردن آرامش، لازم باشد ردپای آن را در زندگیمان ببینیم…
شاید لازم باشد ببینیم چه چیزهایی ما را از آرامش دور میکنند و چه چیزهایی آرامآرام ما را به آن نزدیکتر میکنند.
پاسخهای شما را با دقت خواندم و نتیجهی نظرسنجی یک چیز را به من نشان داد…
بیشترین دغدغهی این روزهای شما، آرامش ذهن و مدیریت نگرانیها بود.
به همین دلیل تصمیم گرفتم سفری را بر اساس همین دغدغه طراحی کنم.
ردپای آرامشگاهی فکر میکنیم آرامش جایی گم شده و باید آن را پیدا کنیم.
اما شاید قبل از پیدا کردن آرامش، لازم باشد ردپای آن را در زندگیمان ببینیم…
شاید لازم باشد ببینیم چه چیزهایی ما را از آرامش دور میکنند و چه چیزهایی آرامآرام ما را به آن نزدیکتر میکنند.
۴سفر ردپای آرامشیک سفر ۷ روزه برای کشف ردپای آرامش
در این سفر تجربه خواهید کرد:
یک هفته همراهی یک جلسه کوچینگ تمرین یک جلسه کوچینگ فردی پیگیری بین جلسات ظرفیت محدوداین سفر برای افرادی طراحی شده که این روزها دغدغهی آرامش ذهن و نگرانیها را دارند.
شاید آنچه دنبالش هستیم، گم نشده باشد؛ فقط منتظر است از زاویهای تازه دیده شود.
برای ثبت نام به پی وی من پیام بدین
۵
.نه برای برد و باخت آمده اینه برای سبقت گرفتن آمده ای بازی کنی با باد برقصی با نور بخندی و در لحظه جاری شوی...
۵