نظریهای که از این پژوهش بیرون آمد، ساختار پارادایمی اشتراوس و کوربین دارد: شرایطی که پدیده را میسازند، خودِ پدیده، و پاسخهایی که از آن بر میخیز، شرایط مداخلهگر و پیامدهایی که از آن بر میخیزند. البته این قاب ابتدا اینگونه شفاف نبود.
عنصر اول؛ شرایطی که مواجهه را شکل میدهند:سه عامل بهعنوان شرایط علی شناسایی شدند. نخست، کیفیت طراحی مقرراتی : آیا مقررات منصفانه است، شفاف است، تناسب مداخله با موضوع دارد؟ دوم، ظرفیت نهادی تنظیمکننده : آیا تنظیمگر اطلاعات کافی درباره صنعت دارد، مشروعیت نظارتی دارد، نهادهای موازی با هم هماهنگند؟ سوم، آمادگی تنظیمشونده : سازمان چقدر این حوزه را میشناسد، چه انگیزههای اقتصادی دارد، و چه ادراکی از تنظیمگر دارد؟
عنصر دوم؛ شرایط مداخلهگر:دو شرط مداخلهگر کشف شد: محیط رقابتی : فشار بازار و رقابت پلتفرمی که زمان و منابع توجه به انطباق را محدود میکند و عدم قطعیت تنظیمی : بیثباتی قوانین، ابهام تفسیری و ناپایداری در اجرا. این دو عامل، حتی اگر شرایط علّی مساعد باشند، رفتار سازمان را تغییر میدهند.
عنصر سوم؛ پدیده محوری:آنچه در دل این سیستم اتفاق میافتد «مذاکرهی مستمر» است. نه یک نشست رسمی، بلکه یک فرایند پیوسته: تفسیر مقرره در فضای ابهام، سنجش مشروعیت اقدام تنظیمگر، و بازتنظیم رفتار . این فرایند در سایه بیاعتمادی متقابل از کسبوکار نسبت به دولت و از دولت نسبت به کسبوکار جریان دارد. این موضوع باعث شد در تقابل با تنظیمگری واکنشگرا (responsive regulation) من نظریه خودم را خلق کنم؛ یعنی تنظیمگری مبتنی بر سوءظن: suspicion-based regulation
عنصر چهارم؛ الگوهای پاسخ تنظیمی:شاید مهمترین یافته از منظر کاربردی، پنج الگوی رفتاری است که کسبوکارها در مواجهه با الزامات تنظیمی اتخاذ میکنند:
عنصر پنجم؛ پیامدها:نتایج در سه سطح رخ میدهد:
۶۳
۱۴:۲۰
این یافتهها چه میگویند؟
از یافته تا نظریه، از نظریه تا مرحله کمی
مهمترین دستاورد نظری این پژوهش را میتوان در یک جمله خلاصه کرد: رعایت مقررات یک دستاورد رابطهای و مذاکرهشده است، نه یک نتیجه حقوقی ایستا.
این تفاوت ظریف اما پیامدهای جدی دارد. وقتی رعایت را یک «وضعیت» ببینیم، راهحلها محدود میشوند: مقررات دقیقتر بنویس، نظارت بیشتر کن، مجازات سنگینتر وضع کن. اما وقتی آن را یک «فرایند مذاکره» ببینیم، سؤالهای متفاوتی مطرح میشود: آیا تنظیمگر ظرفیت فهم صنعت را دارد؟ آیا سازمانها به مشروعیت تنظیمگر اعتقاد دارند؟ آیا ابزارهایی غیر از اجبار در کار است؟
یافته چرخه بیاعتمادی متقابل بهخصوص مهم است: تنظیمگری مبتنی بر سوءظن، که فرض پیشفرضش سوءنیت بنگاه است، ناخواسته رفتارهایی را تقویت میکند که آن سوءظن را توجیه میکنند. کسبوکارها به جای باور به مشروعیت مقررات، هزینههای رعایت ظاهری را محاسبه میکنند و به رعایت خلاقانه یا اجتناب روی میآورند. تنظیمگر این رفتار را میبیند و سوءظناش بیشتر میشود. یک تعادل خودتقویتکننده شکل میگیرد.
حالا کجا هستیم؟
مرحله کیفی پژوهش به اتمام رسیده و به مدل نظری پارادایمی منجر شده است. اکنون در آستانه مرحله کمی هستیم: پرسشنامهای طراحی شده با ۵ سازه، ۱۴ مقوله و ۵۸ سؤال که از مقولات همین مرحله کیفی به دست آمده. هدف این مرحله آزمونپذیری مدل در مقیاس بزرگتر و اندازهگیری وزن متغیرها نسبت به یکدیگر است.
اگر در کسبوکارهای فضای مجازی فعال هستید و تجربه تعامل با نهادهای تنظیمگر دارید، چه این تعامل به رعایت منجر شده، چه به چالش، چه به مذاکره، تجربه شما برای این پژوهش ارزش دارد.
پرسشنامه بهزودی منتشر میشود.
مهرداد حیدری
https://ble.ir/sanjehh
از یافته تا نظریه، از نظریه تا مرحله کمی
مهمترین دستاورد نظری این پژوهش را میتوان در یک جمله خلاصه کرد: رعایت مقررات یک دستاورد رابطهای و مذاکرهشده است، نه یک نتیجه حقوقی ایستا.
این تفاوت ظریف اما پیامدهای جدی دارد. وقتی رعایت را یک «وضعیت» ببینیم، راهحلها محدود میشوند: مقررات دقیقتر بنویس، نظارت بیشتر کن، مجازات سنگینتر وضع کن. اما وقتی آن را یک «فرایند مذاکره» ببینیم، سؤالهای متفاوتی مطرح میشود: آیا تنظیمگر ظرفیت فهم صنعت را دارد؟ آیا سازمانها به مشروعیت تنظیمگر اعتقاد دارند؟ آیا ابزارهایی غیر از اجبار در کار است؟
یافته چرخه بیاعتمادی متقابل بهخصوص مهم است: تنظیمگری مبتنی بر سوءظن، که فرض پیشفرضش سوءنیت بنگاه است، ناخواسته رفتارهایی را تقویت میکند که آن سوءظن را توجیه میکنند. کسبوکارها به جای باور به مشروعیت مقررات، هزینههای رعایت ظاهری را محاسبه میکنند و به رعایت خلاقانه یا اجتناب روی میآورند. تنظیمگر این رفتار را میبیند و سوءظناش بیشتر میشود. یک تعادل خودتقویتکننده شکل میگیرد.
مرحله کیفی پژوهش به اتمام رسیده و به مدل نظری پارادایمی منجر شده است. اکنون در آستانه مرحله کمی هستیم: پرسشنامهای طراحی شده با ۵ سازه، ۱۴ مقوله و ۵۸ سؤال که از مقولات همین مرحله کیفی به دست آمده. هدف این مرحله آزمونپذیری مدل در مقیاس بزرگتر و اندازهگیری وزن متغیرها نسبت به یکدیگر است.
۶۴
۱۴:۲۸
۱۲ دقیقه وقت دارید؟ کمک کنید صدای کسبوکارها به گوش تنظیمگر برسد.
اگر در فضای کسبوکارهای فضای مجازی با چالشهای سیاستی و تنظیمگری مواجه بودهاید، از شما دعوت میکنم در یک پژوهش دانشگاهی شرکت کنید.
هدف: شناسایی الگوهای مذاکرهٔ کسبوکارها با نهادهای تنظیمگر در ایران.
از شما چه میخواهیم؟ پر کردن یک پرسشنامهٔ.
نتیجه چه خواهد شد؟ این یک پژوهش برای رساله دکتری در دانشگاه تهران است. لازم به ذکر است با توجه به تعامل پژوهشگر و نهادهای ذیربط، گزارش نهایی به نهادهای تصمیمگیرنده برای بهبود تنظیمگری کسبوکار ارائه میشود.
لینک پرسشنامه:
https://survey.porsline.ir/s/syjEEcFc
لطفاً این دعوت را با همکارانتان یا افرادی که فکر میکنید میتوانند در بهبود تنظیمگری کسبوکارهای فضای مجازی موثر باشند، به اشتراک بگذارید.
#پژوهش_دانشگاهی #کسبوکار_دیجیتال #تنظیمگری
مهرداد حیدری
https://ble.ir/sanjehh
اگر در فضای کسبوکارهای فضای مجازی با چالشهای سیاستی و تنظیمگری مواجه بودهاید، از شما دعوت میکنم در یک پژوهش دانشگاهی شرکت کنید.
هدف: شناسایی الگوهای مذاکرهٔ کسبوکارها با نهادهای تنظیمگر در ایران.
از شما چه میخواهیم؟ پر کردن یک پرسشنامهٔ.
نتیجه چه خواهد شد؟ این یک پژوهش برای رساله دکتری در دانشگاه تهران است. لازم به ذکر است با توجه به تعامل پژوهشگر و نهادهای ذیربط، گزارش نهایی به نهادهای تصمیمگیرنده برای بهبود تنظیمگری کسبوکار ارائه میشود.
لینک پرسشنامه:
لطفاً این دعوت را با همکارانتان یا افرادی که فکر میکنید میتوانند در بهبود تنظیمگری کسبوکارهای فضای مجازی موثر باشند، به اشتراک بگذارید.
#پژوهش_دانشگاهی #کسبوکار_دیجیتال #تنظیمگری
۹۱۴
۱۴:۳۵
یک رابطه اعتماد است.
۷۴
۱۴:۵۲
امروز کارت دعوت عروسی یکی از دوستان ما در اندیشکده به دستم رسید. متنش به قدری زنده، پرروح و با اصالت بود که میان هیاهوی تحلیلها و پژوهشها، عجیب به دل نشست.
وقتی کاری با اخلاص و روح شروع شود، حتی دعوتنامهاش هم حس زندگی و خیرخواهی منتشر میکند.
با آرزوی خوشبختی و ثبات برای این زوج عزیز و گشایش در امر ازدواج برای همه جوانان و مجردها.پینوشت: حذف برخی موارد، بعلت رعایت محرمانگی و جلوگیری از ورشکستگی قبل از شروع زندگی صورت گرفته است
۶۹
۱۳:۲۶
این روزها در محافل تحلیلی و سیاستگذاری، مفهوم «بعثت» و «مبعوثشدگی مردم» بازخوانی دوبارهای پیدا کرده است. امتداد حضور میدانی مردم در ماههای اخیر و تحولات ناشی از جنگ جاری، این پرسش کلیدی را پیش روی ما گذاشته است: چگونه میتوان بعثت مردمی را در ساحت جامعه و سیاست امتداد داد؟
به همین مناسبت، در چند یادداشت کوتاه به بازخوانی این مفهوم از منظر امام شهید انقلاب میپردازم.
در فهم رایج، بعثت را اغلب در تضاد با «قعود» (نشستن، رخوت و بیتفاوتی) معنا میکنند؛ یعنی برانگیختگی در برابر سکون. اما در نگاه بنیادین امام شهید، بعثت پیش و بیش از هر چیز، در تضاد با «جهالت» تعریف میشود. این شاید عمیقترین و شگفتانگیزترین افقی باشد که میتوان برای مبعوثشدن گشود:
اگر بخواهیم این گزاره را به سه سازه مفهومی تفکیک کنیم:
۱. رهایی بشریت از رنجها:
بعثت در خلأ اتفاق نمیافتد؛ غایت آن زدودن رنجهای انسان است؛ چه رنجهای باطنی و فردی و چه رنجهای ساختاریِ برآمده از فساد اقتصادی، تبعیض اجتماعی و تباهی اخلاقی. بعثت آمده است تا بارِ این رنجها را از دوش جامعه بردارد.
۲. تقابل بنیادین با جهالت:
این رنجها زاییده «جهالت»اند؛ همان تقابل همیشگی جنود عقل و جهل. جهالتی که ریشه در اسارتِ شهوت، غضب و منفعتطلبی دارد و تنها در برابر فضائلِ برآمده از عقلانیت، ایمان و عمل صالح رنگ میبازد.
۳. افق جهانیِ رهاییبخشی (بشریت، نه فقط خود):
در این اندیشه، مسئله هرگز محدود به دایره فرد، خانواده، شهر یا حتی مرزهای یک کشور نیست. آزادیخواهیِ برآمده از انقلاب اسلامی، افقی جهانی دارد؛ هرچه «منِ» انسان و جامعه بزرگتر شود، دایره مسئولیتش برای نجات بشریت فراگیرتر میشود. به همین دلیل است که انقلاب اسلامی در منظومه فکری امام شهید، میاندار و پیشران آزادیخواهان جهان شناخته میشود.
۶۵
۱۰:۵۳
اخیراً قطعهای زیرخاکی! از تدریس نحوه فروپاشی دولتها و جوامع مشاهده کردم که نگاهی بسیار صریح به مراحل چهارگانه براندازی دارد. در این مدل، نقش نسل Z، نخبگان و نیروهای نظامی در هر مرحله به دقت ترسیم شده است. خلاصه این مدل چهار مرحلهای به شرح زیر است:
۹۲
۸:۴۰
بازیگران کلیدی شکلدهنده شاخص توسعه دولت الکترونیکی (EGDI) در ایران؛ شناسایی نهادها و آسیبشناسی فرایند دادهمحوری
شاخص توسعه دولت الکترونیکی (EGDI) توسط سازمان ملل منتشر میشود و یکی از معتبرترین معیارهای بینالمللی برای سنجش استفاده از فناوری اطلاعات در ارائه خدمات عمومی است. طبق برنامه هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران، دستیابی به رتبه ۷۵ جهانی در این شاخص تا پایان برنامه، هدفی کمّی و الزامآور تعیین شده است.
هدف گزارش: گزارش حاضر درصدد است با شناسایی بازیگران کلیدی، ساختار و نحوه محاسبه EGDI را بازخوانی و نهادهای مؤثر در جمعآوری و ارسال دادهها را معرفی کند.

یافتههای اصلی:
وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات (سازمان فناوری اطلاعات، شورای اجرایی فناوری اطلاعات و سازمانهای تابعه) و نماینده جمهوری اسلامی ایران در یونسکو، حلقههای اصلی فرایند هماهنگی و ارسال دادهها هستند.
چالشهای کلیدی:
فقدان نقشه نهادی منسجم میان بازیگران دخیل؛نبود مرجع راهبری واحد و مورد اجماع (حاکمیت دادهای متمرکز)؛غیاب دیپلماسی بینالمللیِ فعال در حوزه شاخصهای جهانی؛ابهام در صلاحیت حقوقی و قانونی نهادهای متولی هر زیرشاخص.

پیشنهادهای سیاستی:تدوین و تصویب «سند نگاشت نهادی جامع» با الزامآوری قانونی؛تشکیل «کمیته ملی EGDI» بهعنوان مرجع راهبری واحد و تعیین «سازمان فناوری اطلاعات» بهعنوان نقطه تماس ملی؛فعالسازی نقش هماهنگکننده وزارت امور خارجه برای مدیریت دیپلماسی بینالمللی مرتبط با شاخصها؛استانداردسازی فرایند و تدوین دستورالعملهای عملیاتی، ایجاد تقویم دادهای ملی و بهرهگیری از ظرفیت ارزیابیهای دورهای موجود سازمان فناوری اطلاعات.
برای دریافت و مطالعه گزارش مرکز پژوهشها اینجا کلیک کنید.
مهرداد حیدری
https://ble.ir/sanjehh
شاخص توسعه دولت الکترونیکی (EGDI) توسط سازمان ملل منتشر میشود و یکی از معتبرترین معیارهای بینالمللی برای سنجش استفاده از فناوری اطلاعات در ارائه خدمات عمومی است. طبق برنامه هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران، دستیابی به رتبه ۷۵ جهانی در این شاخص تا پایان برنامه، هدفی کمّی و الزامآور تعیین شده است.
وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات (سازمان فناوری اطلاعات، شورای اجرایی فناوری اطلاعات و سازمانهای تابعه) و نماینده جمهوری اسلامی ایران در یونسکو، حلقههای اصلی فرایند هماهنگی و ارسال دادهها هستند.
فقدان نقشه نهادی منسجم میان بازیگران دخیل؛نبود مرجع راهبری واحد و مورد اجماع (حاکمیت دادهای متمرکز)؛غیاب دیپلماسی بینالمللیِ فعال در حوزه شاخصهای جهانی؛ابهام در صلاحیت حقوقی و قانونی نهادهای متولی هر زیرشاخص.
برای دریافت و مطالعه گزارش مرکز پژوهشها اینجا کلیک کنید.
۱۷۵
۸:۵۵
دوران دانشجویی، به لطف ژرفنگری اساتید و طراحان برنامه درسی، تفسیر قرآن را با مبانی و روش علامه طباطبایی (رضواناللهعلیه) میخواندیم؛ تجربهای که نگاه انسان به متن وحی را برای همیشه دگرگون میکند.
تفاسیر متعددی داریم؛ از متقدمینی چون مجمعالبیان تا متأخرین فاخری مانند المیزان، تسنیم، نمونه و نور؛ از تفاسیر عرفانی و کلامی تا تفاسیر علمی. هر کدام دنیایی از معارفاند، اما نکته کلیدی اینجاست: تفسیر قرآن نباید «دنیایی» و اسیر چارچوبهای عرفیِ منفعتمحور شود؛ دین برای هدایت و اصلاح دنیای ما آمده، نه اینکه مقهور و در قیدِ سیطره محاسبات تکساحتی دنیا بماند.
اگر کسی با نگاه گزینشی و دنیوی سراغ قرآن برود، در دو آیه دچار سردرگمی یا تفسیر به رأی میشود:۱. از یکسو میفرماید:﴿وَإِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ… وَإِنْ يُرِيدُوا أَنْ يَخْدَعُوكَ فَإِنَّ حَسْبَكَ اللَّهُ﴾ (انفال: ۶۱-۶۲)اگر دشمن به صلح تمایل نشان داد، تو نیز به صلح بگرا و بر خدا توکل کن… و اگر قصد فریب تو را داشتند، خدا برای تو کافی است.
۲. و از سوی دیگر با لحنی صریح نهی میکند:﴿فَلَا تَهِنُوا وَتَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ وَاللَّهُ مَعَكُمْ وَلَنْ يَتِرَكُمْ أَعْمَالَكُمْ﴾ (محمد: ۳۵)سست نشوید و (از روی ضعف) به صلح دعوت نکنید در حالی که شما برترید و خدا با شماست و هرگز از پاداش اعمالتان نمیکاهد.
در نگاه علامه طباطبایی، این دو آیه ناسخ و منسوخ یا متناقض نیستند، بلکه «*دو موقعیت سیاستی و هویتی متفاوت*» را صورتبندی میکنند:
صلح از موضع اقتدار و انعطاف تاکتیکی (انفال ۶۱) که همان نرمش قهرمانانه توصیف شده است؛ صلح زمانی پذیرفته میشود که طرف مقابل صادقانه یا از سر انفعال پیشنهاد میدهد و جامعه اسلامی نیز بر مدار «توکل و تکیه بر نصرت الهی» تصمیم میگیرد؛ حتی اگر احتمال خدعه باشد، مؤمن به جای وادادگی، با هوشمندی و اتکا به نصرت الهی پیش میرود.نهی از صلحطلبی ناشی از وادادگی و ضعف نفس (محمد ۳۵) که همان دیپلماسی التماسی توصیف میشود؛ آن صلحی که قرآن از آن نهی میکند، «پیشدستی در تسلیم» از سر سستی، ترس، احساس فرودستی و ناامیدی از نصرت خداست.
۵۷
۱۰:۵۰
امروز پس از بیش از دو سال تأخیر، همایش ملی تنظیمگری با تغییر جزئی در عنوان! به «حکمرانی و تنظیمگری فضای مجازی» در سالن پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی برگزار شد.
این رویداد، فراتر از مباحث تئوریک، حامل درسآموختههای مهمی در حوزه سیاستگذاری و برگزاری رویدادهای ملی بود.
واقعیت میدان: اگر قرار است همایشی در مقیاس ملی شکل بگیرد، باید دغدغهمند و ذینفعِ اصلی در بطن و هدایت کار حضور داشته باشد. این همایش مدتی شبیه به «طفل صغیر و ابنسبیل» شده بود؛ پروژهای که قرار بود در سال ۱۴۰۳ با حضور شخص شهید جمهور آقای رئیسی برگزار شود، اما با شهادت ایشان بارها به تعویق افتاد؛ چراکه کمتر نهادی مسئولیت واقعی و تمامقد آن را به دوش میکشید. زحمت بسیار کشیده شد. نزدیک به 30 نشست تخصصی در این حوزه کار کوچکی نیست. اما وقتی متولیان امر تنظیمگری مانند مهمان در جلسه شرکت کنند و خبری از وزارت ارتباطات و نظام صنفی رایانهای و سایر بازیگران کلیدی این حوزه نباشد، این همایش فقط در حد درج در رزومه افراد مثمر ثمر خواهد بود. در کل دستمریزاد به دکتر بابایی مجرد که آخر توانست همایش را برگزار کند.
۱۰۴
۶:۱۷